mikudagur 19. mars 2008síða 23
‹ fyrra síða allar 108 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 56 - 19. mars 2008
23
tíðindi
studentsprógv og lesa víðari,
sigur hon. Og hon minnist, at
pápin spurdi hana, hví hon skuldi
av landinum, tá hon fortaldi um
ætlanina at flyta niður til Århus
at lesa til sosialráðgeva.
- Men í dag er hann sjálvandi
stoltur av mær, sigur hon.
Lesandi mamma
Fyrstu lestrarárini búði hon í
kollektivi í Gellerupparkini
saman við øðrum føroyskum
útisetum. Síðani flutti hon og
pápi Sylviu saman á kollegium.
- Eg átti Sylviu, meðan eg
gekk á 3. semestri í 1995. Veit, at
summar kvinnur ivaleyst halda
meg vera langt úti, men eg fór
altso ikki í barnsburðarfarloyvi.
Tók heldur didduna við í skúla,
teir dagarnar pápin ikki hevði
hana heima. Tá hon var eitt hálvt
ár, fekk hon pláss í vøggustovu,
og soleiðis hóraðu vit undan,
sigur hon. Góðan mánað eftir at
loknan lesna, flutti lítla familjan
heim aftur. Selma hevði fingið
starv á sosialu deild á býráðnum,
har hon hevur starvast síðani -
meginpartin av tíðini við
barnaverndarmálum.
- Ofta hava fólk skumpað meg
fram - lærarar, starvsfelagar og í
mun til formanssessin í Starvs-
mannafelagnum, kanska eisini
Gunnleivur..
Sterkari saman
Selma Ellingsgaard varð vald í
nevndina í Starvsmanna-
felagnum fyrstu ferð í 2001. Og
8. mars í ár, á sjálvum altjóða
kvinnustríðsdegnum, valdi aðal-
fundurin hana til forkvinnu eftir
Gunnleiv Dalsgarð, sum hevur
staðið á odda fyri felagnum í
góð 10 ár. Hon var einasta
valevni, so longu undan
fundinum var greitt, at hon
skuldi bara hava meiriluta ímóti
sær, skuldi hon fella. Av teimum
nærum 400 atkvøðunum, vóru
fimm ímóti, 12 blankar, meðan
restin atkvøddi fyri Selmu
Ellingsgaard sum forkvinnu.
Spurd, hvat hjartamál hon
hevur í nýggja starvinum, svarar
hon avgjørd betri samstarv
millum tey 33 feløgini á almenna
arbeiðsmarknaðinum.
- Í løtuni kann arbeiðsgevarin
gera sær dælt av, at vit ikki
standa saman. Mín dreymur er, at
vit í nógv størri mun samstarva,
tí saman standa vit sterk. Við
virðing, samskifti og samstarvi
veit eg, at vit røkka nógv longri,
sigur Selma Ellingsgaard. Hon
leggur dent á, at harvið ikki sagt,
at fakfeløgini skulu niðurleggj-
ast, men at tey áttu at gagnnýtt
orkuna og vitanina betur, soleiðis
at tey kundu verið ein verulig
mótvekt og konstruktivur
viðspælari, eisini á politiska
pallinum. Eisini vísir hon á, at
betri samstarv og samskiftið við
mótpartin átti at gagna øllum.
- Vit hava øll sama endamál:
At tæna borgarunum sum best.
Við at samstarva røkka vit
hesum, til gagns fyri tænastuna
og trivnaðin.
Persónlig avbjóðing
Samrøðan við Selmu er at enda
komin. Áðrenn vit runda av,
skoytir hon uppí:
- Eg stillaði eisini upp til
formanssessin, tí tað er ein
persónlig avbjóðing fyri meg. Eg
ynski at vaksa og mennast
persónliga - og so skal Sylvia
hava eina mammu, sum er ein
góð fyrimynd!
Selma Ellingsgaard gleðir seg til at
arbeiða við fakfelagspolitikki burturav,
og ikki bara afturat fulltíðarstarvinum
sum sosialráðgevi. Harafturímóti stúrir
hon fyri møguligum avleiðingum,
nú rembingar eru í altjóða
fíggjarheiminum, og tey fylgja væl
við gongdini. – Tað ringasta hevði
verið vanlagnurnar við arbeiðsloysi og
fólkaflytingum, sigur hon
Mynd: Sunva Eysturoy Lassen
Styling: Royal Hárfríðkan