hósdagur 27. mars 2008síða 7
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
7
tíðindi
Nr. 59 - 27. mars 2008
Fyri nøkrum árum
síðani, sat ongin í
koyristóli. Í dag eru
koyristólar at síggja
allastaðni. Tað er
avleiðingin av, at eitt
frálíkt tilboð á Lands
sjúkrahúsinum til
hart raktar sjúklingar,
varð spart burtur,
hóast tíðirnar vóru
góðar og búskapurin
var í stórum vøkstri
EndurvEnjing
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
- Hetta er so syrgiligt, at vit
gráta um støðuna.
Ann Hovland er sjúkra-
systir á Landssjúkrahúsinum
og hon hevur í mong ár
arbeitt við at endurvenja
sjúklingar, sum hava havt
heilabløðing ella blóðtøpp í
heilanum.
Í mong ár hava sjúklingar
og teirra avvarðandi aftur
og aftur átalað, hvussu vána-
ligar umstøðurnar eru til at
endurvenja sjúklingar, sum
hava havt heilabløðing ella
blóðtøpp í heilanum.
Men higartil er onki hent.
Ella kanska er tað rættari
at siga, at onki er hent til
tað betra.
Tí í veruleikanum er nógv
hent á økinum. Men tað
hevur alt verið til tað verra.
- Eitt er, at ongi framstig
eru gjørd á hesum øki í
mong ár. Men tað er bein-
leiðis syrgiligt at síggja, at í
veruleikanum er støðan hjá
hesum fólkum nógv verri í
dag enn hon var fyri bara
10 árum síðani, sigur Ann
Hovland.
Hon sigur, at fyri nøkrum
árum síðani vóru nógv betri
umstøður at endurvenja sjúk-
lingar, sum høvdu havt heila-
bløðing ella sum høvdu havt
blóðtøpp í heilanum.
Men veruleikin er er, at
av fíggjarligum sparingum
og beinleiðis illvilja frá læk-
num og leiðslu á Lands-
sjúkrahúsinum, varð hetta
virksemið so líðandi pínt
burtur og nú er at kalla ong-
in endurvenjing yvirhøvur.
Húsvill á
Landssjúkrahúsinum
Ann Hovland sigur, at til
fyri 20 árum síðani vóru
sera vánaligar umstøðurnar
hjá fólki, sum høvdu havt
heilabløðing ella blóðtøpp í
heilanum.
Tað var onki at finnast at
teirri akuttu viðgerðini eftir
heilabløðing ella blóðtøppi
í heilanum.
Men tá ið sjálv tann lív-
bjargandi viðgerðin varð lið-
ug, vórðu hesi fólkini vórðu
slept upp á fjall, tí tað var
onki slag av endurvenjing,
sum varð verd at nevna.
- Sostatt høvdu hesi sjúk-
lingar tað sera tórført, kom
tað hartil, at teir skuldu
innleggjast aftur, tí teir vóru
so illa fyri, at teir kláraðu
seg ikki.
- Teir vóru at kalla húsvill
á Landssjúkrahúsinum, tí
har var ongin deild, sum
vildi vita av teimum og fyri
at siga tað, sum tað er, var
tað við ringum tannabiti, at
teir vórðu innlagdir.
Vælvirkandi
endurvenjing
Men seinnapartin í áttatiár-
unum tóku nakrir sjúkra-
røktarfrøðingar á Lands-
sjúkrahúsinum seg saman
um eina roynd at skipa
viðurskiftini hjá sjúklingum
við heilabløðing og blóð-
tøppi í heilanum, betri.
- Endamálið var at fáa
eina deild, sum burturav
kundu taka sær av at endur-
venja hesa sjúklingar fyri at
gera teir betri førar fyri at
klára seg í samfelagnum.
Til at leggja teimum lag
á, fingu teir ein sjúkrarøkt-
arfrøðing úr Danmark, sum
var serfrøðingur á økinum
at koma til Føroyar at undir-
vísa.
Ann Hovland sigur, at
úrslitið av hesum var, at í
1987 varð ein deild á Lands-
sjúkrahúsinum burturav sett
av til hetta slagið av sjúk-
lingum og har varð pláss
fyri 10 sjúklingum.
- Har varð eitt rættiliga
gott toymi av fysioterapeut-
um,
ergoterapeutum
og
sjúkrarøktarfrøðingum,
sum tók sær av hesum sjúk-
lingunum.
Sjálv kom Ann Hovland
á deildina í 1992 og tá sigur
hon, at talan var um eina
rættiliga vælvirkandi endur-
venjingardeild.
- Men veruleikin er, at
nógvir læknar vóru ikki ser-
liga fegnir um hesa deildina.
Kanska mettu teir, at hetta
fór at taka ov nógva orku
frá øðrum pørtum av lands-
sjúkrahúsinum.
- Tó skal leggjast afturat,
at aðrir læknar tóku væl
undir við hesum.
Ann Hovland sigur, at
hendan endurvenjingardeild-
in slapp at kalla snikkaleys
burturúr allari teirri ringu
kreppuni í nítíárunum og
tískil var talan um ein sera
vælvirkandi deild, eisini í
svárastu kreppuárunum.
- Talan var um sera eldhuga
starvsfólk, sum arbeiddu av
fullum huga at endurvenja
hesar sjúklingar fyri at fáa teir
útaftur í samfelagið.
Sparingar raktu hart
Men í 1997 fór at ganga aft-
urá. Tað var partvís tí, at
ávísir læknar ikki vóru so
fegnir um hetta virksemi og
hartil kom so eisini, at sjálv
sjúkrahúsleiðslan og polit-
iski myndugleikin raðfestu
ikki hetta virksemið serliga
høgt.
- Tá ið sparast skuldi á
Landssjúkrahúsinum síðst í
nítiárunum og árini eftir tað,
varð mangan skarvað burt-
urav játtanini til akkurát hesa
endurvenjingardeildina..
- Avleiðingin var, at deild-
in varð niðurpínd so líðandi.
Ístaðin fyri at fá sjúklingar til
endurvenjingar, varð deildin
í alsamt størri mun fylt upp
við røktarsjúklingum burtur-
av, har lítil og ongin endur-
venjing var møgulig.
Ann Hovland sigur, at tað
endaði við, at leiðarin fyri
deildini ikki orkaði meiri,
men rýmdi og henni á baki
fóru fleiri onnur starvsfólk
eisini.
- Síðani hevur tað gingið
javnt og samt afturá og nú
er púra onki eftir av hesi
endurvenjingardeilini.
Nú eru bara
koyristólar
Ann Hovland sigur, at tá ið
endurvenjingardeildin virk-
aði, var tað aðalmálið hjá
starvsfólkinum, at ongin sjúk-
lingur skuldi sita í koyristóli.
- Og tað vóru heldur
ongir koyristólar at síggja á
deildini. Tað var bara und-
antaksføri, at sjúklingur sat
í koyristóli til og frá venjing
o.s.fr.
- Men í dag er deildin full
av koyristólum. Afturstigið
hevur verið so stórt, at vit,
sum arbeiða har, gráta um
støðuna, tí veruleikin er, at
hetta frálíka virksemið fyri
hesar sjúklingar, kundi hild-
ið fram, sigur Ann Hovland.
Og hon harmast um, at
tað, sum virkaði væl, skuldi
verða pínt niður, til tað at
enda heilt datt burtur, so at
deildin nú er ein røktardeild
burturav.
- Avleiðingin er, at í dag
hava hesi fólkini at kalla
púra onki tilboð um endur-
venjing og tað er eitt stórt
afturstig fyri tey
Her og nú
Í november í fjør gjørdi ein
arbeiðsbólkur eitt álit um
endurvenjing, sum varð
latið landsstýrismanninum
í Almanna- og heilsumálum.
Í tí álitinum eru ein rúgva
av tilmælum um, hvat skal
gerast fyri at fáa gongd á at
endurvenja sjúklingar við
heilabløðing og blóðtøppi í
heilanum, einsvæl og sjúk-
lingum við øðrum sjúkum,
ella sum hava fingið skaða
í vanlukku.
Ann Hovland ivast í, hvat
fer at koma burturúr hesum
álitinum, tí hon heldur, at
vandi er fyri, at hetta fer at
drukna í øllum øðrum polit-
iskum málum og tað tí fer at
ganga alt ov nógv ár, áðrenn
nakað verður sett í verk.
- Tað er her og nú, at hesi
fólkini hava brúk fyri einum
tilboðið og tað kann eisini
gerast her og nú við at end-
urskipa deildina, sum var.
- Tað er óneyðugt at upp-
finna tann djúpa borðiskin
einaferð afturat og var vilji
til staðar, kundu vit byrja
tann dagin í morgin við ein-
um góðum tilboði um endur-
venjing.
- Tað er ongin sum sigur,
at hetta skal verða á Lands-
sjúkrahúsinum, tí ein slík
deild til endurvenjing kann
einsvæl vera á Suðuroyar
Sjúkrahúsi ella á Klaksvíkar
Sjúkrahúsi.
Seta kikaran á
endurvenjing
Endurvenjing til fólk, sum
hava varandi sjúku, ella
sum hava havt blóðtøpp í
heilanum ella heilabløðing,
hevur verið eitt mál, sum
nógv hevur verið tosað
um í mong ár.
Tíverri standa úrslitini
ikki mál við alt tað, sum
er sagt og skrivað, tí veru-
leikin er, at lítið og onki er
hent á økinum.
Men nú Heilafelagið
hava gongd á málið og
kravið til politikararnar er,
at teir nú seta gerðir aftan-
fyri øll tey vøkru orðini og
seta tiltøk í verk, so at allir
teir 5000 føroyingar, sum
hava brúk fyri endurvenj-
ing í meiri og minni mun,
fáa tær sømdir, teir hava
krav upp á í einum væl-
ferðarsamfelagi.
Sosialurin fer í nøkrum
greinum í komandi bløð-
um at umrøða málið og at
lýsa støðuna á økinum.
Í dag tosa vit við Ann
Hovland, sjúkrasystir, sum
greiðir frá, at eitt er, at
støðan hjá hesum sjúkling-
um ikki er batna. Nógv
syrgiligari er tað, at í veru-
leikanum er støðan nógv
versnað hesi síðstu árini.
Vit tosa eisini við Marj-
una Poulsen, sum er fysio-
terapeutur og sum hevur
verið við at gera álitið um
endurvenjing, sum varð
handað landsstýrismannin-
um í november. Hon greið-
ir frá, at hevði politiski
myndugleikin játtað 25
milliónir til endamálið um
árið, hevði tað rokkið rætti-
liga langt og hon ivast í,
um tað ikki er dýrari at
senda nakrar føroyingar
av landinum um árið til
endurvenjing enn at hava
eina skipaða endurvenjing
í Føroyum. Í eini aðrari
grein, fer Hans Pauli
Strøm, landsstýrismaður í
Almanna-og heilsumálum
at greiða frá, at hann hevur
nógvar ætlanir á økinum,
men at hann onki kann
lova um, hvussu skjótt nak-
að fer at henda, tí alt veldst
um, hvat semja fæst um í
samgonguni og, hvussu
tann politiska raðfestingin
verður.
Vit gráta um støðuna
- Sjúklingar, sum høvdu havt heilabløðing, ella sum høvdu havt
blóðtøpp í heilanum, høvdu góðar umstøður fyri endurvenjing,
men tann deildin á Landssjúkrahúsinum, sum tók sær av
hesum, varð niðurpínd, til hon at enda helt uppat og tað betala
sjúklingarnir fyri enn tann dag í dag, sigur Ann Hovland,
sjúkrarøktarfrøðingur
Vindmyllur stóran áhuga
Áhugin fyri vindorku hevur ongantíð verið so stórur
sum nú. Vindmyllurnar, sum vórðu settar upp kring
heimin í fjør, hava eina framleiðsluorku upp á næstan
20.000 megawatt, og tað er ársmet. Sostatt kunnu
heimsins vindmyllur nú framleiða 94.000 megawatt, og
nú stavar eitt prosent av heimsins elorkunýtslu frá
vindorku. Tey bæði størstu vindmylluvirkini í Danmark,
Vestas og Siemens, eiga 30 prosent av marknaðinum.
Óttast útlendska
arbeiðsmegi
Í Grønlandi ætlar landsstýrið at gera tað lættari hjá
útlendingum at koma til Grønlands at arbeiða, men tann
ætlanin fær ikki undirtøku frá arbeiðarafelagnum.
Formaðurin í SIK, Jens G. Berthelsen, sigur við KNR, at
tað er skeivt at innflyta arbeiðsmegi til tær stóru
verkætlaninar, og at tað er vandi fyri, at tann grønlendska
arbeiðsmegin verður sett til viks. Arbeiðsgevararnir siga
harafturímóti, at tað er alneyðugt at innflyta arbeiðsmegi.
Í 2012 verður umsetningurin á vindmyllumarknaðinum
1.500 mia. krónur
Mynd: DR