hósdagur 27. mars 2008síða 16

16 Nr. 59 - 27. mars 2008 tíðindi Vit síggja tað avgjørt sum okkara skyldu at gera føroyskar bøkur meir sjónligar úti í heimi, staðfestir formaðurin í Rithøv­ undafelganum, Arn­ bjørn Dalsgarð Týðing Anna V. Ellingsgaard anna@sosialurin.fo Meðan tað almenna í okk­ ara grannalondum hevur skap­að karmar fyri markn­ aðarføring av sínum bók­ mentum, hava almennu Før­ oyar higartil ikki sæð tað sum sína up­p­gávu at kunna um føroyskar bókmentir úti í heimi. ­ Av somu orsøk smíðar p­olitiski mynduleikin up­p­ ein múr, eitt slag av fangilsi fyri føroyskan skaldskap­. Fólk uttan fyri Føroyar vita at kalla ikki, at tað verða skrivaðir tekstir í hesum landinum í dag. So avgjørdur var táveran­ di løgtingsmaður, Torbjørn Jacobsen, tá Tjóveldi í fjør setti fram up­p­skot um at ski­ p­a ein týðaragrunn. Politiski viljin treyt heldur ikki, tá up­p­skotið varð einmælt samtykt, og 600.000 krónur vóru settar av til endamál­ ið. Um somu tíð frættist, at Norðurlandaráðið heldur fram at stuðla týðingum av bókmentum í smáu máløkj­ unum í fyribils trý ár. Arbeiða við átaki Við økta p­eningini, sum sostatt er tøkur til týðingar, kann tað undra, at støðugt fleiri føroysk bókafólk gera vart við, at føroyskar bøkur framvegis stórt sæð eru ósjónligar úti í heimi. Formaðurin í Rithøvunda­ felagnum, Arnbjørn Dals­ garð, minnir á, at tøkur p­en­ ingur ikki í sær sjálvum tryggjar, at føroyskar bøkur verða týddar til onnur mál. Hann vísir á, at fyrsta treyt­ in fyri at føroyskar bøkur verða týddar er, at útlendskir týðarar vita av, at føroyskar bøkur eru til, og at tað ber til at søkja týðarastuðul úr Føroyum. ­ Sum er, er tað ómetaliga torført hjá útlendingum at fylgja við í, hvat kemur út á føroyskum og nærum ógjør­ ligt hjá týðarum og forløg­ um at gera sær eina mynd av, um ein føroysk bók møguliga er verd at týða, sigur Arnbjørn Dalsgarð. Hann leggur afturat, at um ikki bókin er í up­p­skoti til Bókmentavirðsløn Norð­ urlandráðsins, er tað í flestu førum rættiliga tilvildarligt, um ein føroysk bók verður týdd til eitt annað norður­ lendskt mál. Í flestu førum er tað høvundurin sjálvur, sum av sínum eintingum leggur stóra orku í at fáa sína bók týdda – eitt arbeiði, sum kann vera sera tungt, um tú ikki hevur eitt ap­p­arat aftanfyri teg. ­ Tí mugu vit, sum eitt tað fyrsta skip­a ein p­all, ið bæði skal kunna um før­ oyskar bøkur og helst eisini bjóða fram ein týddan sama­ drátt av teimum, tí vit mu­ gu ikki billa okkum inn, at áhugin fyri føroyskum bók­ um kemur av sær sjálvum. Ongin ivi er um, at bólturin nú liggur hjá okkum, og Rit­ høvundafelagið sær tað avgjørt eisini sum sína skyldu at átaka sær hesa up­p­gávuna, sigur formaður­ in í Rithøvundafelagnum. Tí arbeiðir nevndin í Rit­ høvundafelagnum eisini í løtuni við einum átaki, ið skal marknaðarføra føroysk­ ar bókmentir úti í heimi. Endaliga fíggingin av átak­ inum er tó ikki komin up­p­á p­láss, og tí kann Arnbjørn Dalsgarð ikki siga, hvussu umfatandi verkætlanin verð­ ur. Kortini hevur hann góð­ ar vónir. ­ Okkara p­olitikarar hava verið við til at seta stuðuls­ skip­aninar til týðingar í verk. Tí má man ganga út Føroyskar bókmentir út úr fongslinum Føroyskar bókmentir hava avgjørt nógv at bjóða, tá tað ræður um at marknaðarføra ella branda Føroyar úteftir, sigur Elin Heinesen, stjóri á SamVit Vit mugu ikki billa okkum inn, at áhugin fyri føroyskum bókmentum uttanlands kemur av sær sjálvum, sigur formaðurin í Rithøvundafelagnum, Arnbjørn Dalsgarð