týsdagur 26. juni 2001síða 5

8 Nr. 119 - 26. juni 2001 Nr. 119 - 26. juni 2001 9 gult8 cyan8 magenta8 svart8 gult9 cyan9 magenta9 svart9 Sosialurin Stovnaður: 1927 Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller jan@sosialurin.fo Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Tíðindaleiðari: Jústinus Eidesgaard justinus@sosialurin.fo Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo Marjun Dalsgaard marjun@sosialurin.fo Gudny Langgaard gudny@sosialurin.fo Blaðfólk: Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo John Johannessen john@sosialurin.fo Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo Ítróttur: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Myndamenn: Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo Sosialurin í Norðoyggjum: Postsmoga 231 Nólsoyar Pálsgøta 1 700 Klaksvík tel. 458686 fax 458687 e-post: klaksvik@sosialurin.fo Uppseting/prent: Uppseting: Hestprent Prent: Prentmiðstøðin Útgevari: Sp/f Sosialurin Avgreiðsla: Mán.-frí. 8-16 Argjavegur 26, Tel. 311820, Fax 314720 Postadressa: Postboks 76, 110 Tórshavn E-mail: post@sosialurin.fo lysing@sosialurin.fo lysingartorg@sosialurin.fo Blaðið verður prentað mánadag-fríggjadag klokkan 1400 Lýsingar Freistir: Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir Týsdagsblaðið Mán.kl. 10 Frí. kl. 15 Frí. kl. 12 Frí. kl. 12 Mikudagsblaðið Týs. kl. 10 Mán. kl. 15 Mán. kl. 12 Mán. kl. 12 Hósdagsblaðið Mik. kl. 10 Týs. kl. 15 Týs. kl. 12 Týs. kl. 12 Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10 Mik. kl. 15 Mik. kl. 12 Mik. kl. 12 Leygardagsblaðið Frí. kl. 10 Hós. kl. 15 Hós. kl. 12 Hós. kl. 12 Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og áðrenn ásettu freistir. Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð. Stødd: Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm. Løgtingsmaðurin Dan Petersen hevur so sára rætt í viðmerking síni, at skrivingin hjá samgongulimum, eitt nú Finni Helmsdal, er desperat, nú valið nærkast, og einki er vunnið á fullveldisleið, samstundis sum aðrir samfelagstættir eru misrøktir. Í síni greining um vinnupolitikk Javnaðarfloksins í greinini um, at javnaðarpolitikkur elvir til ábyrgdarloysi, fær tjóð- veldismaðurin tað at ljóða sum um, at Javnaðar- flokkurin hevur stuðlað vinnulívi og vinnulívsmonn- um einans við tí endamáli at fáa atkvøður og at hesin politikkur nærum var eitt sjálvtøkuborð. Javnaðarflokkurin hevur altíð ásannað, at fyritreytin fyri vælferðarsamfelagnum við góðum almanna-, heilsu- og mentannarviðurskiftum er ein sterkur bú- skapur, og kjarnin í einum góðum búskapi er eitt sterkt, fjøltáttað og dynamiskt vinnulív við einum breiðum eigaraskara. Tí hevur flokkurin rikið ein virknan vinnupolitikk frá byrjan. Politikkurin hevur verið at seta upp lógarkarmar, m. a. skattapolitiskt, við almennum partapeningi, veðhaldum og stuðuls- lánum. Uttan veðhald og stuðulslán var neyvan línubáta- og seinri sildaflotin bygdur upp síðst í 50-unum og fyrst í 60-unum. Politikkaranum við tí vantandi søguliga innlitinum kann upplýsast, at tey vinnuligu framtøk- ini frá 1959 til 1962 løgdu av álvara lunnar undir vælferðarsamfelagið. Uttan almennan partapening, kanska eisini veðhald, vóru neyvan tey nógvu flaka- virkini bygd. Tað vóru tann nýggi flotin og virkini, sum gjørdu, at 3-4000 føroyingar kundu koma heim- aftur at vinna ella fáa tjans við føroyskum skipum, tí hesir føroyingar noyddust í 50-unum at vinna sær úr- tøku í Íslandi og Grønlandi ella við norskum, týsk- um og bretskum skipum! Hetta var ikki nakað sjálvstøkuborð, men hesin poli- tikkur gav ungum, evnaríkum monnum, samvinnu- feløgum og útgerðarvirkjum møguleikan at ogna sær fiskifør, og summir av hesum monnum kundu halda fram innan aðrar veiðihættir, eitt nú við silda- og rækjuskipum til gagns fyri føroyska samfelagið. Seinri, í 70-unum, kom stuðulsskipanin, við t. d. rá- fiskagrunninum, sum var neyðug tá, men sum virk- aði alt ov leingi, og ikki sum ætlað. Politikkaranum við vantandi søguvitanini skal upplýsast, at Tjóð- veldisflokkurin sat eisini í Tinganesi hetta valskeið og hevði landsstýrismannin í Fiskivinnumálum. Hes- in stuðul vaks ikki upp um fjallatindarnar, meðan Javnaðarflokkurin hevði stjórnarábyrgd. Tvørtur- ímóti var Javnaðarflokkurin við til at fáa kappingar- partin inn í skipanina, og var seinri eisini við til seta skipanina úr gildi. Tað er lætt hjá einum høvuðsstað- arpolitikkara at hóreiggja sær ídag um skeivan vinnupolitikk, men teir politikkar, sum løgdu rygg til tá, gjørdu tað fyri at skapa vinnu og fólki virkis- møguleikar, fáa samfelagnum inntøkur, og byggja út okkara góða land, vælferðarsamfelagið, so eisini Finnur Helmsdal fekk møguleikar at virka innan almannaverkið! DAGSINS MEINING Sosialurin Lætt hjá Finni at hóreiggja sær VIÐMERKING Heini O. Heinesen Viðmerkingar til landsstýr- ismannin í fiskivinnumál- um og fyrispurningar. Fiskimálastýrið og Jørg- en Niclasen, landsstýris- maður, tosa nógv um at minka um veiðitrýstið. Hesir somu, sum tala um minking av veiðitrýstinum, ganga nú á odda at innflyta norskar línubátar inn í út- róðrarflotan á sama hátt, sum byrjað varð við Froya- nesi í sínari tíð. Tað, sum eg vil hava at vita frá Jørgeni Niclasen, er, um hann ætlar at gera allan útróðrarflotan til línu- skip. Skip, sum hava ligið og gnagað gummi í fleiri Harrans ár, kunnu nú um- doypast til norskar innflutt- ar frystilínubátar. Mær er sagt, at teir, sum keypa hes- ar bátar, fáa studning úr norska statskassanum, til at uppkeypa fiskiloyvir í Før- oyum. Spurningurin er bara: Er tað neyðugt í heila tikið at áseta fiskidagar, um hetta skilið heldur fram? Og eg kundi hugsað mær at spurt: Hvar er felagið Línuskip í hesum leiki, nú teir verða etnir upp innanífrá? Tað eru heilt aðrar reglur galdandi um stødd og veiðitrýst, tá ið útrórar- menn skulu skifta sínar bát- ar út, men tá ið tað er at uppkeypa norskar frysti- línubátar, er einki óført. Eg havi skilt, at bátar upp á fleiri hundrað tons eru á veg inn í flotan fyri útróðr- arbátar, sum hava verið lítið og einki brúktir seinastu ár- ini. Tað kundi verið áhuga- vert at fingið at vita frá Jørgeni Niclasen og Fiski- málastýrinum, hvar heim- ildirnar í lógini liggja? Er tað rætt at leggja fleiri enn tvey loyvir saman? Prosentbýtið í lógini er ikki burturtikið enn. Heini O. Heinesen og Tjóðveldis- flokkurin fara ongantíð at ganga við til, at hetta pro- sentbýtið verður burturtik- ið. Tí er tað eisini ein spurningur fyri Meginfelag Útróðrarmanna, at teirra bólkur nú verður uppetin av hesum somu skipum, sum við studningi eru tikin úr norska flotanum fyri at regulera teirra veiðitrýst. Hesin studningur skal nú brúkast til at økja veiði- trýstið á føroyska land- grunninum. Høvdu hesi skip komið inn í flotan fyri okkara gomlu línubátar, so var lo- gikkur í hesum, men tað, sum nú hendir, er, at vit fáa fleiri línuskip, enn gott er. Sum er, hava vit ivaleyst av línuskipum á føroyagrunni- num. Og teir, sum eru her frammanundan, koma so at fáa skerdar møguleikar. Skulu vit í framtíðini hava ein havgangandi út- róðrarflota, er neyðugt, at hesir leggja saman í sínum egna bólki. Tað kann ong- antíð verða rætt, at fiski- loyvir verða flutt úr útróðr- arflotanum til stór línuskip, sum kunnu royna í so gott sum í øllum veðri, 24 tímar um samdøgnið, meðan út- róðrarbátar bert eru nakrar fáar tímar úti, tá ið viðrar. Um hetta heldur fram, er eingin grund fyri í heila tik- ið at tosa um avmarkingar í veiðitrýstinum, tí tað er eingin partur í flotanum, sum er so nógv avmarkaður av veðri og vindi sum út- róðrarflotin. Spurningurin er eisini, hvussu roknistykkið sær út hjá hesum skipum. Tað, sum eg havi hoyrt um norska línubátin, sum kom- in er frammanundan, er, at hann hevur havt stórt hall. So, búskaparligta er einki, sum talar fyri hesum - uttan at hjálpa norðmonnum og teirra strámonnum í Føroy- um burtur úr teirra trupul- leikum. Úrslitið verður bert, at tað verður einki línuskip, sum fær tað at bera til, samstundis sum havgangandi útróðurin verður avtikin við vælsign- ilsi frá Fiskimálastýrinum. Tað nyttar so lítið at hava eina lóg um vinnuligan fiskiskap, tá ið hon verður umsitin beinleiðis í stríð við andan í lógini. Lógin um vinnuligan fiskiskap: Verður umsitin í stríð við andan í lógini Fyrireikandi fundur til at stovna felag fyri dement (minnisveik) og avvarðandi Fundurin verður mánakvøldið 25.6 kl. 19 30 í MBF- húsinum. Endamálið við fundinum er at vita, um fakfólk og avvarðandi eru, ið eru sinnað at virka fyri at felag verður stovnað, sum kann arbeiða fyri at bøta um korini hjá teimum dementu og avvarðandi teirra, tí tað er ein tung og svár uppgáva at liva sam- an við dementum fólki. Vit hava eingi tøl í Føroyum fyri, hvussu nógv fólk líða av hesi sjúku, men samanbera vit við lond- ini rundan um okkum, er tað óivað stórt og sigast kann, at uml. 60 % av teim dementu líða av alzheim- er sjúkuni. Í londunum rundan um okkum verður nógv kannað og gjørt fyri henda bólkin, og tí halda fyri- reikararnir, at løtan er komin at seta hetta á dags- skránna heima hjá okkum. Pauli Nielsen rektari Lat meg siga beinanvegin: Tá ið kreppan kom í hædd- ina fyrst í 90-árunum, høvdu føroyskir myndug- leikar júst yvirtikið umsit- ingina av Føroya lærara- skúla. Hetta hendi við blokkinum í 1988. Seinastu árini undir danskari um- siting var Læraraskúlin skerdur inn at beini, og tí var Føroya Læraraskúli møguliga verri fyr enn aðrir skúlar, tá ið kreppan kom. Men í Danmark var tá ein natúrligur táttur av fíggjarskipanini ella játtan- arskipanini, at eitt møguligt undirskot varð játtað á eykafíggjarlóg, og loyvt var í rímiligan mun at flyta útreiðslur og inntøkur mill- um tvey fíggjarár. Eg skal leggja aftrat, at stórur mun- ur er á tí upphædd, sum kemur inn í landskassan fyri Læraraskúlan sum partur av afturberingini frá danska statinum og tí játt- an, sum Læraraskúlin hev- ur fingið øll hesi árini. Tað er tí rætt, sum stend- ur í Dimmalætting leygar- dagin. Føroya Læraraskúli hev- ur strítt eitt vónleyst stríð stóran part av 90-árunum til tess at fáa endarnar at røkka saman. Sama hvat ið skúlin hevur sagt (tá varð ikki altíð alt niðurskrivað), ella skrivað, so hevur ikki borið til at fáa eina játt- an,sum gav líkinda vón um at fáa tað at bera til, ið hvussu er ikki í fyrstu syftu. Av somu grund vildi skúlin til endan ikki einsa- mallur taka avgerð um upp- tøku av lesandi, men vildi hava, at Landsskúlafyrisit- ingin tók endaligu støðuna út frá teimum møguleikum, hon í síðsta enda sá, at bjarga Læraraskúlanum neyðugu játtanina. Tað er eisini rætt, sum stendur í Dimmalætting leygardaign, at rektarin, vegna vónleysu fíggjar- játtanina, nýtti stóran part av síni tíð á hvørjum ári at leita eftir skerjing oman á skerjing, og tí kom at taka á seg so nógv arbeiði, at tað mátti síggjast aftur í dygd- ini. Eingin dugir alt líka væl, heldur ikki rektarin á Føroya Læraraskúla. Dimmalætting nevnir umsitingarleiðaran. Umsit- ingarleiðari er so nógv sagt, men ein av lærarum skúlans hevði eitt sindur av tíð at taka sær av fíggjar- málum. Sjálvkravdur vildi hann lata frá sær teir fáu tímar, hann hevði til hetta enda- mál, tá hann óvæntað aftur hevði fingið fullar hendur í undirvísingini. Kortini lovaði hann fyri onga løn at taka á seg mesta partin av tí arbeið, sum hann áður hevði gjørt, og part av hes- um arbeiði ger hann enn, uttan at fáa eitt oyra fyri tað. Alla tíðina hevur hann verið rektaranum góður í ráðum – og eisini í hesum døgum, nú tað leikar so hart á. Ein sera týðilig niður- støða frá teirri tíðini er, at myndugleikarnir hava ikki lurtað eftir skúlanum. Tí hevði eg væntað, at tað fór ikki at endurtaka seg. Tað má vera øllum greitt, at tá ið als einki er at geva út av fíggjarliga, og eitthvørt óvæntað smános kroystir ein út um fíggjarkarmin, fær tað óbøtiligar fylgjur ikki at fáa seinastu fáu krónurnar. Tað verður støð- ugt um reppið, at tað eydn- ast ella ikki, og so at siga alt valfrælsi verður burtur. Í ár vildi eg sleppa skúla- num undan pestini og gjørdi vart við, at skúlin mátti hava 500.000,- kr. af- trat játtanini á fíggjarlógini fyri at hava nakran møgu- leika at taka lesandi upp í summar. Tað eru ráðini og boðskapurin, eg sum rekt- ari havi fingið frá tí parti- num av Mentamálastýri- num, sum Læraraskúlin hevur gott dagligt samstarv við, og sum altíð vísir skil fyri teirri serstøku støðu, sum Læraraskúlin er í. Men tað tykist bara, sum gamla mynstrið nú er við at endur- taka seg. Próvførsla rínur ikki á, tá ið umbønirnar fara vanligu gongdina uppeftir í skipan- ini, og leiðsla skúlans fær álagt at seta upp eitt rokni- stykki, sum í seinna enda ikki gongur upp í verki. Tí var nú ovboðið. Skúlin søkti eykajáttan, sum hann fekk við biti og sliti. Leggj- ast skal aftrat til kunningar, at Læraraskúlin í dag er dupult so stórur sum í 1991. Komandi skúlaár vera 201 lesandi á Føroya Lær- araskúla, og kortini kostar skúlin nú bert 1 millión meira á fíggjarlógini, enn hann gjørdi tá. Meginpart- urin av teirri milliónini fer til at gjalda starvsvenj- ingina hjá teimum trimum flokkunum, sum eru komnir aftrat at hava starvsvenjing, og øll, sum búgva her á landi, og hava dagligar rokningar at gjalda, vita, at nógvar vørur og tænastur eru nógv dýrk- aðar hesi somu seinasti 10 árini. Lønirnar standa held- ur ikki í stað. Tíðliga í 90-árunum fann leiðsla Læraraskúlans eina loysn við samlestri millum flokkar í linjugreinum, sum síðani á hvørjum ári hevur spart landskassanum um- leið 2000.000,-, skrivað tvær milliónir krónur um árið. Hetta svarar til ikki minni enn 16.000.000,- kr. tey árini, skipanin hevur virkað, og 10.000,- kr. um dagin, hvønn einasta dag, skúlin hevur verið opin síðani. Tað var rektarin á Føroya Læraraskúla, sum dugdi at síggja ta loysnina og teir pedagogisku møgu- leikar, sum eisini liggja í henni. Hesin peningur verður av rektarans ávum eisini spardur komandi ár og aftur og aftur komandi árini. Kortini verður skúlin so niðurpíndur fíggjarliga, at so at siga hvør einasti ger- andisdagur hjá leiðsluni á skúlanum er merktur av tí og tekur kreftirnar frá so at siga øllum øðrum arbeiði, sum eigur at verða gjørt. VIÐMERKINGAR Tað hevur ikki verið lurtað eftir skúlanum Pauli Nielsen rektari Í Fregnum fríggjadagin stoyta tveir lesandi í sama pedagogflokki á Lærara- skúlanum eina lortabyttu oman yvir skúlan. Tað ger formaðurin í Ráði teirra lesandi eisini. Hinir báðir eru eisini í nevndini í Ráði teirra les- andi, og samrøðan við for- mannin saman við samrøð- uni við teir, fær í hvussu so er fólk, ið ikki vita betur, at halda, at øll lesandi á Lær- araskúlanum standa saman um tað, sum teir siga. Tað passar ikki. M.a. vendi eitt av bløðun- um sær ein dagin herfyri til onkran lesandi á skúlanum at fregnast eftir vánaligum tíðindum um skúlan og skúlans leiðslu. Tá ið blaðið fekk heilt annað at vita, vóru sjálv- andi eingi tíðindi at bera. Heldur enn at svara hvørjari einstakari ákæru frá teimum lesandi í Fregn- um, tað ber stutt sagt ikki til, fari eg fyrst ørstutt at greiða frá umstøðunum á Læraraskúlanum og teim- um tonkum, sum liggja aftanfyri arbeiðið í geran- disdegnum. Eins og so at siga allir skúlar, eisini aðrastaðni enn í Føroyum, hevur Føroya Læraraskúli ein rættuliga hopleysa trongan hølis- karm at starva í. Stórur partur av hesum høliskarmi er saman við Venjingar- skúlanum, so hvørki tey á Venjingarskúlanum, so hvørki tey á Venjingar- skúlanum, ella vit á Lær- araskúlnum sleppa undan samanrenningum í dagligu undirvísingini. Tað kann við hvørt vera positivt at møtast, men gevur eisini samanstoytir, fæst ikki eyga á møguleikarnar. Serliga pedagogútbúgv- ingin starvar nógv í pro- jektum, og tað setur onnur krøv enn undirvísing, har ein lærari situr framman fyri teimum lesandi inni í eini skúlastovu, soleiðis sum tey flestu kenna undir- vísing og hugmynda sær undirvísing eisini á einum læraraskúla í 2001. Fyri at fáa hetta virksem- ið at bera til, verða vit noydd at nýta hvønn krók á skúlanum, men í ávísan mun kunnu lesandi eisini velja at sita aðrastaðni, t.d. heima, og arbeiða, einsa- møll ella saman við øðrum, tá ið tað kann vera ein góð loysn. Tað, sum tykist vera trup- last hjá summum at skilja, er, at undirvísingar- og arbeiðshættirnir á eini lær- araútbúgving og eini peda- gogútbúgving eru ein líka stórur og umráðandi partur av innihaldinum í undirvís- ingini, sum fakliga inni- haldið annars, sama um tað verður leitað fram úr ymiskum tilfari ella frá ymiskum heimildarfólkum, og frá livandi lærarum og børnum og ungdómum. Tað vita vit, at øll hesi hava royndir, sum lærarar og pedagogar kunnu nýta til tess at gerast klókir upp á, hvussu best er at skipa seg í dagliga pedagogiska arb- eiðinum í skúla ella á stovni. Men at vita um slíkt er ikki nóg mikið, tí eru teir undirvísingar- og arbeiðs- hættirnir, sum verða nýttir í verki so avgerandi sum innihald í lærara- og peda- gogútbúgvingum. Hetta vita tey eisini á út- búgvingunum í londunum uttan um okkum. Har er júst sama toganin sum her. Men í størri londum enn okkara, við fleiri útbúgv- ingarstøðum, eru tey, sum royna at draga pedagogisku útbúgvingarnar tann vegin, ið alt vit og skil, ið til er um náttúruna í pedagogiskum útbúgvingum,veit, at tær eiga at fara, har eru hesi nógvu fólk minni útsett enn vit fáu, sum fáast við hetta heima hjá okkum. Fýlst verður á, at einki mið og mál er fyri undirvís- ingina á Læraraskúlanum, men til er lóg, sum hevur sítt at siga, til er kunngerð, sum stingur út í kortið fyri virkseminum, og síðani leiðbeinandi lesiætlanir í øllum lærugreinum og evn- um. Eisini tær hava ein enda- málspart. Hetta er grundarlagið undir arbeiðinum á Lærara- skúlanum og tað liggur á hvørjum einasta lærara at tulka hesar orðingar, so tær síggjast aftur í dagliga arb- eiðinum á útbúgvingini,og at úrslitið av hesum arbeiði sæst aftur í førleikanum hjá tí einstaka at røkja sítt pedagogiska arbeiði, tá ið útbúgvingin er liðug. Tá ið útbúgvingin er liðug, setur skúlamyndug- leikin próvdómarar at meta um førleikan. Teir hava onga grund at fjala yvir ólíkindi á útbúgvingunum á Læraraskúlanum, og øll uttan undatak siga gott fyri tí, sum okkara lesandi hava fingið burturúr, soleiðis sum tey eru før fyri at døma tað. Eg skal eisini nevna, at eitt nú í summar hava vit havt próvdómara av donsk- um læraraskúla at døma í eini lærugrein, bæði sum linjulærugrein og sum grundlærugrein. Hann var ikki í iva um, at okkara lesandi vóru væl betur fyri fakliga enn teirra lesandi, men helt eisini, at fakliga karakterjagstranin kundi skugga fyri veruliga enda- málinum við undirvísing- ini, sum er hegni at arbeiða við lærugreinini í verki saman við børnum og ung- um, so tað stingur djúpari enn bara vitan. Aftaná var lærari okkara í somu lærugrein próvdóm- ari niðri í Danmark, og heimafturkomin var hon heldur ikki í iva um fyri- munin, sum okkara lesandi høvdu. Leiðslan á Lærara- skúlanum hevur fult álit á, at próvdómararnir gera sítt arbeiði til lítar. Fara vit til møtiskylduna, so er hon eitt mál, sum av og á kemur til umrøðu. Í lógini, § 11, stk. 6 stendur: Øll, ið hava nomið ta undir- vísing, sum miðar ímóti lærarapróvtøku, hava at- gongd at fara upp til hesa próvtøku. Henda orðing hevur altíð verið tulkað sum møtiskylda. Men sum útbúgvingin er skipað við nógvum ein- staklingsarbeiði og við arb- eiði longri tíð í bólkum, ber ikki til at skriva protokol, sum tá ið talan er um sið- bundna undirvísing. Tí er mannagongdin á Lærara- skúlanum tann, at fyrst gera tann einstaki lærarin vart við seg hjá teimum, sum hann heldur, røkja skúlan illa. Hjálpir tað ikki, kemur flokslærarin uppí, og til síðst – eftir áheitan frá lær- araráðnum – rektarin. Tað er á ongan hátt óvanligt, at leiðsla skúlans hevur sam- røðu við lesandi um, hvussu tey røkja skúlan, at tey fáa ávarðing, mugu ganga umaftur ella kanska fara. Tað, sum kann undra, er, at vaksin fólk siga seg ikki fáa gingið í skúla, tí onnur í sama flokki røkja skúlan illa. Tey, ið soleiðis hugsa, hava ein trupulleika, sum er ringur at loysa. Eftir mínum tykki ber væl til at vera ósamdur við leiðslu Læraraskúlans. Hurðin inn á skrivstovu rektarans stendur so at siga altíð víðopin. Tað, sum ikki ber til, er at halda, at ein og hvør lesandi altíð hevur rætt, tá ið hann ikki skilur, og tí ger natúrliga mótstøðu ímóti teimum stóru avbjóð- ingum, sum hann fær á skúlanum. Tað nógva av tí, sum ført verður fram í greinunum í Fregnum, er tílikt, sum hevur við grundleggjandi hugburð at gera og fatan av, hvat ið er týdningarmikið í útbúgving av lærarum og pedagogum. framhald á næstu síðu Nú fer mær kalt niður eftir bakinum C M Y K 9 8