mikudagur 16. apríl 2008síða 12
‹ fyrra síða allar 44 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
12
Nr. 73 - 16. apríl 2008
Sosialurin
Dupultmoralur
SAMBAND
eirikur liNDeNSkov
eirikur@SoSiAluriN.fo
tlf 341800
viðmerkingar
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller
jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov
eirikur@sosialurin.fo
Redaktiónsleiðari: Kári Mikkelsen
karim@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Marknaðarleiðari: Gudny
Langgaard gudny@sosialurin.fo
Birgir Waag Høgnesen birgir@sosialurin.fo
Joan Abrahamsen joan@sosialurin.fo
Henrietta Hammer henrietta@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo
Snorri Brend snorri@sosialurin.fo
Magnus Gunnarsson maggi@sosialurin.fo
Rigmor Dam rigmor@sosialurin.fo
Rólant Waag Dam rolant@sosialurin.fo
Leo Poulsen leo@sosialurin.fo
Dorit Hansen dorit@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
Eydna Skaale eydnaskaale@sosialurin.fo
Anna V. Ellingsgaard anna@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Niels Petersen niels@sosialurin.fo
Myndamenn:
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Mánadagsblaðið Mán.kl. 10
Frí. kl. 15
Frí. kl. 12
Frí. kl. 12
Týsdagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Mikudagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Hósdagsblaðið
Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Frí. kl. 09
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39 mm og rúmið millum teigarnar er 4 mm.
Innsent tilfar
Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blað leiðsl
an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið.
Kykmyndir:
Alvin Ellebye Andersen alvin@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
epost: klaksvik@sosialurin.fo
Sosialurin í Suðuroy:
tel. 375364 fax 375464
tel. 228814
epost: aki@sosialurin.fo
epost: dagfinn@sosialurin.fo
!!! Haldarar
sum ikki hava fingið blaðið, kunnu
ringja til 341818 og boða frá,
leygardag tó frá kl. 11.0013.00
Uppseting/prent:
Uppseting: Sosialurin
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.frí. 816
Tórsgøta 1, 100 Tórshavn
Tel. 341800, Fax 341801
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
varp@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadagfríggjadag klokkan 1330
Spurningurin um vestlendska luttøku í olympisku
leikunum í Kina hevur sett djúpar gjáir í vestur-
lendsku samfeløgini. Ósemjan snýr seg um,
hvørt vesturlendsku fólkaræðini skulu verða
umboðað á hægsta stigi, tá leikirnir í Beijing
verða settir seinni í ár. Orsøkin er sjálvsagt
mannarættindastøðan í Kina sum heild og
serstakliga harðrenda viðferðin, sum tibetansku
andstøðuni hevur verið fyri. Ósemjan er stór,
fleiri demokratisk stórveldi hava boðað frá, at
tey ikki verða umboðað við setanarhátíðarhaldið,
og trýst verður lagt á Kina um at taka upp ein
dialog við tibetansku andstøðuna. Desmond
Tutu hevur alment heitt á allar demokratiskar
stjórnarleiðarar um at halda seg burtur. Amnesty
International heldur hinvegin, at hesir leiðarar
eiga at fara til Beijing og har nýta høvi at tala fyri
mannarættindinum. Hetta er ikki lætt – ei undur
í, at mong eru ørkymlað og hava trupult við at
taka støðu. Til hesi ivandi er danska stjórnin, sum
sigur eitt í dag – eitt annað í morgin.
Mannarættindini í Kina eru í fokus í hesum
døgum. Víst verður á framstig, eitt nú hetta, at
allir deyðadómar skulu roynast í hægstarætti,
nakað, sum hevur minkað talið á avrættingum
við 16%, men Kina hevur tó framvegis eitt
syndarligt heimsmet á økinum. Her er ikki sørt
av dupultmorali uppií eisini. Kina hevur havt
ómetaligan búskaparvøkstur síðan kommunistiski
flokkurin umskipaði búskapin. Í hesum sambandi
hava tær stóru multinationalu fyritøkurnar gjørt
sær dælt av bíligu arbeiðsmegini í Kina. Alt størri
partar av ídnaðarfyritøkunum verða fluttar til
Kina, har milliónir av arbeiðsfólki virka bíligar
ídnaðarvørur til vesturlendska marknaðin. Hesi
arbeiðsfólk eru ikki bert illa lønt, tey eru eisini
uttan tey mest grundleggjandi mannarættindi.
Tey eru sonenevndir migrantarbeiðarar, sum
ferðast millum heimbygd og stórbý og eru uttan
nakað slag av sosialari ella arbeiðsrættarligari
trygd. Tað eru serstakliga kvinnurnar, sum eru
illa fyri, samstundis sum tær eru nógv eftirspurd
arbeiðsmegi hjá teimum multinationalu.
Millum hesar stórfyritøkur teljast eisini fleiri
norðurlendskar fyritøkur, sum soleiðis eru við til
at misnýta láglønarbólkarnar í Kina, alt meðan
arbeiðsplássini hvørva úr heimlondunum.
Norðurlendsku fakfelagsrørslurnar hava víst á
hesi viðurskifti, og rørslurnar eru virknar í Kina
á mongum økjum. Spurningurin um luttøku í
olympiska hátíðarhaldinum er tí ein spurningur,
sum ikki er lættur at takla, tí her hongur nógv
uppií. Spurningurin er, um ikki AI hevur grein
í sínum máli, tá sagt verður, at fólkaræðini og
demokratisku stóreveldini eiga at nýta høvið
til samtalu, sannføring, upplýsing og yvirtaling.
Samstundis kundu tey tikið í nakkan á teimum
multinationalu og við heimligari lóggávu
noytt tey at halda mannarættindi í teirra
fyritøkum í Kina.
“Teir stóru eta teir smáu”
var yvirskriftin á einari
grein í fríggjadagsbløðun
um, skrivað av heimasands
manninum Sólvit Simon
sen. Her rør hann upp
undir, at leikaraúrvalið
heiman á Sandi og í
Havnini ikki eru heilt tey
somu, og tað skal eg geva
honum rætt.
Sólvit nevnir somuleiðis,
at B71, sum á landsplan er
eitt smátt fótbóltfelag,
endiliga hevur ein
dugnaligan leikara, sum
felagið sjávlt hevur ælt.
Men nú hendir tað, at hesin
leikarin fær boðið ein
møguleika at spæla við
B36, sum er eitt av teim
stóru feløgunum, og hvørs
leikarapotentialið er nógv
størri og betri.
Ikki bara hevur B36 betri
leikarapotential enn B71,
B36 hevur eisini betri
fíggjarligar møguleikar enn
B71, og hevur tí eisini betri
møguleikar enn liðið av
Sandoynni.
Kanska sær Sólvit
hugtungt á hetta málið, og
tað skal hann hava loyvi til,
men soleiðis sum eg síggi
tað, so er sonevnda
profesionellisman komin
til Føroyar. Ikki tað, tað er
nøkur ár síðan at profesion
ellisman fór at gera vart
við seg í føroyskum ítrótti,
og serliga í fótbóltinum.
Profesionellisman sleppa
vit ikki undan, hvørki B36
ella B71. Tað virkar fyri
mær, at henda profesion
ellisman ikki er fallin til
allastaðni. Má eitt felag,
um tað er B36 ella B71 er í
prinsippinuim undirornað,
yvirliva í fótbóltinum í
dag, so mugu pengar á
borðið, og teir bestu fara
har teir fáa góðar møgu
leikar at spæla. Sum bretin
einaferð segði: That´s the
name of the game.
Aftursvar til greinina »Teir stóru eta teir smáu«
HANS PAULI J.
HENtzE
Teir seinastu dagarnar
hevur nógv verið at hoyrt
og lisið um narkomálið.
Eitt sum serliga hevur
verið at hoyrt um, er at tað
er so synd at hesin ungi
maður skal vera avbyrgdur
frá øllum, og at familja
hansara er bangin um at
hetta fer at ávirka hann
sálarliga.
Ja tað er synd, synd í
mammu hansara, at hon
skal hava so nógva sorg av
at, sonur hennara hevur
oyðilagt sær lívið og spilt
øll hesi góðu ár burtur. Tí
hvør mamma vil sínum
barni so ilt?
Í øllum okkara
gerandistrummirummi
hoyra vit hesi tíðindi og
hugsa nokk, at tað er
kanska synd í hesum
manni, og so hugsa vit
kanska ikki meir um tað,
hugsa ikki um allar
menniskjalagnur sum
verða lagdar í sor av
hesum ræðuliga rúsevni.
Ja, tær eru nógvar.
Tað byrjaði kanska so
óskyldugt við einari tablett,
men áðrenn unga gentan
veit av, er hon blivin
bundin av hesum rúsevni,
og so gongur alt út upp á at
skaffa rúsevnir, og tað eru
ikki smápengar sum skulu
til. Og meir tað vindur upp
á seg, meira nøgd skal til,
og fleiri pengar skulu til. Í
tíðini har gentan blívur
meir og meir bundin av
rúsevnum, so oyðileggur
hon ikki bara seg sjálva
men eisini alla sína
familju, tey sum eru góð
við hana og vilja henni tað
besta. Tann mamman, sum
gav henni lív, sær hvussu
hennara elskuliga dóttur
niðurbrýtur sín kropp og
oyðileggur sítt lív.
At enda er hon so
desperat at skaffa pengar
til rúsevnini, at hon byrjar
at lúgva og stjala frá
familjuni. Og tá tað ikki er
nokk, ja so flytur hon til
Danmarkar, har hon kann
ganga á gøtuni og selja sín
kropp fyri at skaffa rús
evni. Og um tað er gongd
in, ja so er ikki long tíð, til
hon ein dag verður funnin
inni á einum skitnum
almennum wc, við einari
nál í arminum, deyð av
yvirdosis.
Er tað ikki synd í
hennara foreldrum? Tey
stríddust við at fáa hana at
koma til fornuft, stríddust
við at fáa hana avrúsaða,
stríddust alt tað tey kundu,
gjørdu alt fyri at fáa tað
dýrabarasta tey áttu aftur,
men onki nyttaði,
RÚSEVNISDJEVULIN
hevði fingið sítt tak í hana,
og hon kláraði ikki at
sleppa undan, hví? Tí at
eitt stuttligt leygarkvøld
kom ein ungur sjarmerandi
maður og bjóðaði henni
eina “óskylduga” tablett.
Hugsið tykkum til,
hvussu nógv hendan øgil
iga mongdin av rúsevnum,
ið bleiv smuglað, kann
oyðileggja. Nei, vit mugu
ikki gloyma hvørjum tað
veruliga er synd í.
Hjartasuff í samband við narkomálið
JoHN V.
PEtERSEN