mánadagur 5. mai 2008síða 31
‹ fyrra síða allar 44 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 84 - 5. mai 2008
31
tíðindi
- Tað er ótrúligt,
at eitt nútímans
samfelag sum tað
føroyska góðtekur
óskipaði viðurskifti
umborð á okkara
fiskiskipum. Onkus-
vegna verður hildið,
at arbeiðsumhvørvi á
sjónum er nakað, man
ikki tosar um. Hetta
er ein gamaldags
tankagongd, og her er
neyðugt við nýhugs-
an, sigur Pál Weihe,
leiðari á deildini fyri
arbeiðs-og almanna-
heilsu
Arbeiðsumhvørvi
Vilmund Jacobsen
vilmund@sosialurin.fo
Jón Brian Hvidtfeldt/Rás 2
Pál Weihe var millum lut
takararnar á altjóða evnis
degnum í Norðurlandahúsi
num í síðstu viku um stongd
hjá sjófólki.
Tað, sum undrar leiðaran
á deildini fyri arbeiðsog
almannaheilsu
ógvuliga
nógv, er, at eitt nútímans
samfelag sum Føroyar góð
tekur púrasta óskipaði viður
skifti umborð á føroyskum
ísfiskaskipum.
Hetta eru viðurskifti,
sum noyða fólk av arbeiðs
marknaðinum longu, tá tey
eru í fimmtiárunum.
Pál Weihe fýlist serliga at
viðurskiftunum umborð á
teimum skipum, sum royna
undir Føroyum, tí her er
støðan eftir øllum at døma
munandi verri enn umborð
á teimum skipum, sum eitt
nú royna í Barentshavinum.
Í eini kanning hevur Pál
Weihe nevniliga staðfest, at
fiskimenn við langfaraskip
um í Barentshavinum ikki
eru meira strongdir enn onn
ur fólk í samfelagnum. Á
evnisdegnum vísti hann hin
vegin á, at viðurskiftini við
føroyskum ísfiskaskipum,
sum royna undir Føroyum,
eru munandi øðrvísi – og
verri.
Hesum fanst leiðarin fyri
arbeiðsog almannaheilsu
harðliga at á evnisdegnum
um strongd hjá sjófólki.
Ymiskir standardir
Eg førdi fram, at tað eru
ymiskir standardir við ein
um fiskiskipi á Føroyaleiðini
og einum boripalli. Tað er
heilt týðiligt, at her er stórur
munur.
Pál Weihe vísir á, at hetta
er ikki bara galdandi her
hjá okkum, men eisini í eitt
nú Danmark og Noregi.
Hetta kom týðiliga fram
á evnisdegnum, leggur hann
aftrat.
Sjálvur heldur hann, at
hesi viðurskifti ikki snúgva
seg um pening, men heldur
um, at vit hava vant okkum
við, at arbeiði á sjónum er
eitt serliga hart arbeiðsum
hvørvi.
Men eg haldi als ikki, at
hetta nýtist at vera so. Tað
ber til at seta sær fyri, at
arbeiðsumhvørvi á sjónum
skal verða á sama støði sum
á landi. Hetta er meira ein
spurningur um arbeiðslag
og tilrættalegging – og at
hugsa øðrvísi, enn vit hava
gjørt.
Pál vísir á, at ein væl
kend orsøk til ótryggleika,
er, at sjófólk arbeiða ov lein
gi út í eitt – og soleiðis hví
la ov lítið.
Hetta er ikki óvanligt
umborð á smábátum og
fiskiskipum, sum royna
undir Føroyum. Tá arbeiðs
dagurin fer út yvir eitt sam
døgur, haldi eg, at tú setir
fólk í stóran vanda, og tað
er heilt órímiligt, at sam
felagið góðtekur slíkt. Tað
er hóast alt samfelagið, sum
hevur til uppgávu at seta
reglar fyri, hvussu arbeiðs
umhvørvi skal vera – og
syrgja fyri, at hesar reglur
verða fylgdar.
Lóg um trygd
Føroyar hava eina lóg um
trygt á sjónum, sum ásetir
karmar
fyri,
hvussu
arbeiðsumhvørvið hjá okk
ara sjófólki skal vera.
Tí spurdu vit Pál Weihe,
um henda lóg bara er eitt
eiti?
Nei, tað vil eg ikki siga.
Soleiðis, sum eg kenni lóg
ina, er hon á leið hin sama,
sum er galdandi í Danmark
um “skibets sikkerhed”. Í
hesi lóg eru tær heimildir,
sum skulu til fyri at skipa
arbeiðsumhvørvi á sjónum
á sama hátt, sum vit hava
arbeiðsumhvørvislógina á
landi.
Spurdur, hvør tað er, sum
svíkur, tá henda lóg ikki
verður fylgd, vísir leiðarin
fyri arbeiðsog almannaheil
su á, at tað tíverri ikki bara
er í Føroyum, at slíkar lógir
ikki verða fylgdar í nóg stór
an mun, men eisini í eitt nú
Danmark og Noregi.
Tað vísir seg bara, at tá
talan er um fiskiskip, er tað
vorðið ein traditión, at hesi
viðurskifti eru meira tilvild
arlig og minni skipað enn á
landi. Taka vit danska
handilsflotan og samanbera
hann við danska fiskiflotan,
er munurin stórur. Handils
flotin er nevniliga nógv bet
ri skipaður enn fiskiflotin.
Pál vísir á, at tá vit í Før
oyum hava ein lutfalsliga
lítlan handilsflota – og ein
stóran fiskiflota, áttu vit at
lagt okkum eftir at fingið í
lag eitt meira nútímans
arbeiðsumhvørvi umborð á
okkara fiskiskipum.
Hetta hevði samstundis
verið nakað, sum vit kundu
víst øðrum tjóðum á, leggur
hann aftrat.
Hann sigur, at tað er ikki
bara hin eini parturin í før
oyska samfelagnum, sum
hevur svikið.
Í fyrsta lagi eru tað part
arnir, sum umboða skip og
manningar – og so er tað
myndugleikin, ið eigur at
syrgja fyri, at lógin verður
hildin.
Ábrygdin staðfest
Pál Weihe sigur, at tað verð
ur ógvuliga torført hjá
myndugleikanum, sum í
hesum førinum er Skipa
eftirlitið, at fara út frá degi
til dags og krevja, at alt
kemur upp á pláss í einum.
Hetta er ein seig “pro
sess”, har tú fyrst ert noydd
ur at vísa á, hvørjir vansarnir
eru, samstundis sum neyð
ugt er at síggja málið, ið tú
sum myndugleiki hevur sett
tær, fyri framman. Úr øðr
um londum kenna vit, at
ein slíkur myndugleiki sjáld
an er “populerur”, men onk
ur skal átaka sær hesa upp
gávu.
Pál Weihe sigur, at tað er
Skipaeftirlitið, sum hevur
allan rættin at krevja, at
arbeiðsumhvørvið umborð
á okkara fiskiskipum í allar
mátar er forsvarligt.
Skipaeftirlitið eigur at
seta sær sum mál, at arbeiðs
umhvørvið á sjónum verður
líka gott og trygt, sum
arbeiðsumhvørvið á landi.
Soleiðis er ikki í dag. Hetta
er ein uppgáva, sum eigur
at fara í gongd skjótast gjør
ligt, sigur Pál Weihe, leiðari
á deildini fyri arbeiðsog
almannaheilsu.
Trygdin er tilvildarlig
- Skipaeftirlitið eigur at seta sær
sum mál, at arbeiðsumhvørvið á
sjónum verður líka gott og trygt,
sum arbeiðsumhvørvið á landi.
Hetta er ein uppgáva,