fríggjadagur 9. mai 2008síða 14
‹ fyrra síða allar 76 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
14
Nr. 88 - 9. mai 2008
Ein sjálvsútnevndur ákæri
hevur gingið leysur í
politisku skipanini síðani
CHE-samgongan varð
skipað. Aloftast insinuerar
hann kyniskt og konvert-
erar pástaðið slatur og
sleyg til dómar yvir onnur.
Undirritaði hevur staðið
fyri skotum nú í eitt fjerð-
ingsár. Ein landsstýris-
maður skal pr. definitión
hava tjúkka hvølju, og tað
er heldur ongin trupulleiki
í hesum førinum, men
helst er tað neyðugt við
eini rættleiðing, nú hesin
stórsnútaði akramaðurin er
farin at blanda seg uppí
mín heilt persónliga
búskap. Og mína egnu
gjaldsmentan. Ongin orsøk
er til at presentera mannin,
hann er alkendur, og hevur
alt sítt vaksna lív liva av
danskari løn fyri at hevja
og verja danskan yvirvalds-
rætt í Føroyum. Sum
politimaður undir tí danska
justitsministaranum. Sum
handlangari hjá imperia-
listiska valdsmaskinarínum
í Keypmannahavn.
Í einum fyrispurningi til
løgmann, og uppaftur verri
í onkrum boulevardmiðli,
hevur hann í eina tíð róð
frammundir, at undirritaði
ikki hevur goldið fyri tey
nú so famøsu partabrøvini
í AP, sum vóru keypt
sambært sáttmála dagfestur
4. november 2004. Táið ein
maður fer so langt í
royndini at skaða ein annan
mann, má man loyva sær at
ivast í, um hesin er rætt-
skikkaður. Jacob Vester-
gaard roynir tilvitað at
oyðileggja lívið hjá persón-
inum handan landsstýris-
mannin, Tórbjørn Jacob-
sen, sum vónandi eisini
skal liva eitt lív eftir at
hansara almenna tænasta í
Fiski- og Tilfeingismála-
ráðnum er ein farin tíð.
Politisturin av Økrum
insinuerar beinleiðis, at
undirritaði er ein skulda-
reyv sum ikki gjaldi mínar
rokningar. Tíanbetur havi
eg ongantíð havt nakað við
hendan danska politistin at
gera, á persónligum støði,
og rokni eg við, at hetta
skoðsmálið, sum skulda-
reyv og ringur betalari, er
munandi betri millum tey
sum eg havi samstarva við í
52 ár. Hevur gjaldførið
annars verið til tað, havi eg
sjáldan sovið eina nátt
omaná eini ógoldnari rokn-
ing, skal eg heilsa og siga
akramanninum, og hesi
partabrøvini eru onki undan-
tak, hóast Vestergaard í
fyrispurninginum til løg-
mann spyr í 3. spurningi:
”Hevur løgmaður kannað
um partabrøvini í P/F
Atlantskolvetni eru goldin
P/F Kongshavnar Útgerðar-
felag við reiðum peningi
ella á annan hátt, og um
ikki, ætlar løgmaður so ikki
at kanna, hvussu goldið var
fyri partabrøvini?”
Fyri endaliga at prógva,
at hesin tilvitað sáddi ivin
bara er enn ein roynd at
dálka undirritaða, og sum
eitt svar uppá kryptisku
orðingina í viðmerking-
unum: ”Ein annar spurn-
ingur sum hevur tikið seg
upp (hvør man hava íspunn-
ið spurningin (tj)?), er,
hvussu Tórbjørn Jacobsen,
rindaði fyri partabrøvini.”
leggi eg hervið part av
kontuavriti frá Eik-Banka,
sum er prógv um, at
peningurin varð goldin
kontant hin 8. november
2004. Og skuldi smiðju-
meistarin av Økrum havt
sama ivan um pápa mín,
sum um meg sjálvan, so
kann hann fáa eina váttan
fyri, at hann hevur goldið
somu upphædd kontant
dagin eftir tvs. hin 9.
november 2004.
Hetta skriv er eittans
skrivað sum verja fyri tað
ítøkiliga persónliga álopið,
um at undirritaði skal vera
runnin undan einari rokn-
ing á eina hálva millión
krónur fyri sløkum 4 árum
síðani. Øllum hinum
spurningunum og teimum
politisku viðurskiftunum
rokni eg við at løgmaður
tekur sær av á tingi ídag.
Vónandi er smiðjumeist-
arin í slatri og sleygi, sum
eittans útmerkaði seg við
einum hendinga sjaldnum
smiðjuleigumálið á Tvør-
oyri, í síni landsstýris-
mannatíð, nøgdur við
svarið. Líkamikið hvussu
hann fer at geberda sær
frameftir verða hetta tey
einastu og seinastu orðini
higani um hetta málið.
Smiðjumeistarin av Økrum
Tórbjørn
jacobsen
Í kjalarvørrinum av, at
sjúkrahúsverkið liggur í
fíggjarligum andaleypi, um
fíggjarmálaráðharrin hevur
“makt sum hann hevur
akt”, hevur heilsumálaráð-
harrin relancerað tankarnar
um eina flytan av fakmørk-
unum, sum eina bjarging-
arætlan fyri lamskotnu
skútuna. Kann neyvan
skiljast annarleiðis, enn at
hugsað verður, at hetta er
ein “bíligari” loysn enn
verandi skipan í sjúkra-
húsverkinum,- og hevur í
øllum førum flutt fokus
burtur frá einum heilsu-
politiskum tjaki til at
síggja út, sum um tað er
stríð millum fakbólkarnar í
sjúkrahúsverkinum, sum
eru ein forðan fyri bjarg-
ingarroyndini.
Tá so heilsumálaráð-
harrin konkretiserar sínar
tankar við at melda út, at
nú eru sjúkrarøktarfrøð-
ingarnir vorðnir so góðir til
sjúkrarøkt, at tey skulu
gera okkurt heilt annað,
nevniliga læknaarbeiði, so
er sjálvsagt at fakfelagið
ressast við og reisir seg á
fakligu bakbeinini. Ikki tí
at tankarnir eru nýggir. Í
grundini eru tað heldur
ikki tankar hjá heilsmála-
ráðharranum sjálvum, men
hann hevur tikið teir úr
teknokratiska álitinum um
framtíðar sjúkrahúsverk frá
2007. Har verður hetta
útgreinað nærri, primert
sum eitt átak fyri at bøta
um læknatrotið.
Fakligu økini, og sostatt
eisini mørkini, eru fast-
sligin í tí vit vanliga kalla
“autorisatiónslógunum”,
har m.a. verður staðfest, at
tey, sum átaka sær lækna-
arbeiði uttan at hava autor-
isatión sum lækni, kunnu
verða dømd fyri kvaksalv-
arí. Tó so at læknar hava
møguleika at “útdelegera”
ymsar uppgávur til onnur, -
men viðgerðarliga ábyrgd-
in liggur føst.
Tað vil í stuttum siga, at
ein flyting av fakmørk-
unum, ella broyting av
fakøkjunum hjá læknum
og sjúkrarøktarfrøðingum,
krevur eina broyting av
autorisatiónslógunum. Tá
vit eru undirløgd donskum
lógum á hesum økinum,
liggur avgerðin um hetta
eina heilt aðrastaðni enn
her. Tjakið her gerst tí
minni áhugavert.
Tankar um at flyta fak-
mørk eru eisini frammi
aðrastaðni, og t.d. í Dan-
mark situr ein arbeiðsbólk-
ur og hyggur at um broyt-
ingar í autorisatiónslóg-
unum skulu gerast, tí t.d.
sjúkrarøktarfrøðingar har
hava ynski um at fáa loyvi
til at ordinerað summi sløg
av heilivági.
Er tað tað hann vil?
Spurningurin er so, um tað
er ein verulig flytan av
fakmørkunum, sum heilsu-
málaráðharrin ynskir, ella
um hann bara hevur verið
óheppin við at stuðla seg
til eina teknokratiska for-
mulering í staðin fyri at
leita sær heilsufakliga
ráðgeving til at hyggja at
uppgávuloysnunum í
sjúkrahúsverkinum? Hetta
er tíverri ein óheppin
tendensur vit eisini hava
sæð í grannalondum
okkara, har sokallaða
DJØFiseringin av heilsu-
verkinum er vorðin alsamt
sterkari. Hetta at “økonom-
ar og juristar” fáa alsamt
størri ávirkan á tann
heilsupolitiska partin av
verkinum, meðan tær
heilsufakligu tilráðingarnar
viga alsamt minni.
Fari at loyva mær at
halda, at tað sum heilsu-
málaráðharrin vil, bara er,
eins og í sjúkrahúsverkun-
um rundan um okkum, at
hyggja eftir um vit gagn
nýta starvsfólkatilfeingið á
best møguligan hátt. Tí tað
gera vit neyvan, um vit
skulu brúka royndirnar
aðrastaðni frá.
Læknar vilja gera
læknaarbeiði
Tað er vælkent, at vit í
Føroyum hava nógv færri
heilsustarvsfólk í mun til
íbúgvaratalið enn í granna-
londum okkara. Tað er
galdandi fyri so gott sum
allar starvsfólkabólkar í
verkinum. Hett ger m.a. at
nógvar uppgávur verða
loystar á einum hægri
“kompetensu-støði” enn
neyðugt.
Eingin ivi um, at læknar
fegnir vilja sleppa at gera
læknaarbeiði. Men fleiri
staðni mugu teir brúka fitt
av síni tíð til at sita og
skriva journalir o.t. í hond,
tí onkur hevur avgjørt, at
skrivarar ikki skulu verða
til taks aftaná vanliga dag-
tíð. Læknar mugu brúka
part av síni tíð til at ganga
runt á sjúkrahúsum og leita
eftir journalum, tí onkur
hevur avgjørt at eingin
piccolina er aftaná dagtíð.
Dømini eru fleiri og gald-
andi fyri aðrar fakbólkar
eisini. Sjúkrarøktarfrøðing-
ar brúka tíð til at arkivera
blóðroyndarseðlar, bíleggja
mat, útfylla rúgvuvís av
formularum, avkálka
kaffimaskinur, tøma
skrellispannir etc., sum
onnur kundu tikið sær av.
Hetta verður loyst, tá
talgild heilsuskipan kemur,
vilja summi vera við.
Royndir aðrastaðni vísa tó,
at tá koma nýggjar tíðar-
spillur, sum t.d. at læknar-
nir skulu brúka alt ov nógv
av sínari tíð til at bíða eftir
at rætta skermmyndin kem-
ur fram, tí tann tekniska
útgerðin ikki er optimal
ella skipanin krevur alt ov
nógv “músaklikk” til
simplar handlingar.
Tað henda nógvar broyt-
ingar á heilsufakliga, nýggj
tøkni, nýggir viðgerðar-
møguleikar o.t., og gera
hetta eisini at onkrar av
tradionellu læknaaupp-
gávunum kunnu onnur
hjálpa til við, - um neyð-
uga kompetansan finst, -
ella um tað eru fíggjarligir
møguleikar at skipa kom-
petansumenning. Tað kann
frígeva læknatíð til aðrar
læknauppgávur. Læknar
kunnu altíð lata uppgávur
til onnur teir hava álit á og
sum hava neyðuga førleik-
an, - men viðgerðarliga
ábyrgdin er altíð læknans.
Tílíkar uppgávu “deleger-
ingar” eru ikki nakað nýtt
fyribrigdi, og verða eisini
brúktar í stóran mun, -
eisini á Landssjúkrahúsi-
num. Tær krevja ikki nakra
flytan av fakmørkum ella
broytingar av autorisatións-
lógunum. Men tær krevja
at fakliga kompetansan er
til steðar og at sjúkrahús-
verkið hevur góðar fíggjar-
ligar møguleikar til dygd-
armenning, - nakað, sum
ikki hevur verið raðfest
serliga ovalaga í játtan-
unum til verkið.
Dygdarmenning
Hetta við at gagnnýta
tilfeingið á rættan hátt er
ein av hornasteinunum í
dygdarmenning av heilsu-
verkinum, t.v.s. betri
viðgerð til sjúklingarnar.
Tíverri blanda politikarar
hetta ofta saman við, at
hetta eisini er ein sparing.
Tað er sjáldan, at so er.
Aðrastaðni hevur verið
arbeitt við hesum í longri
tíð, og í t.d. í Danmark
situr eina arbeiðsbólkur og
hyggur at hesum í løtuni
og væntast at koma við
einum tilmæli seinni í ár.
Eisini hevur forsætisráð-
harrin havt ein persónligan
umboðsmann á ferð í
landinum at finna “góð
dømi” um hvussu man best
gagnnýtir tilfeingið, og er
komin ein áhugaverd
frágreiðing um hetta, sum
vit eisini kunnu læra nógv
av. Onkrastaðni eru gjørd-
ar royndir við skaðastov-
um, sum bara eru mann-
aðar við sjúkrarøktarfrøð-
ingum, tí læknatrotið hevur
gjørt hetta neyðugt. Roynd-
irnar eru ymiskar hvussu
hetta hevur hilnast, men
eitt av úrslitunum er, at tað
sumstaðni er ein dýrari
loysn enn vanligu skaða-
stovurnar, - at tað kostar
meira fyri hvønn viðgjørd-
an sjúkling.
Tað er tí umráðandi, at tá
hyggjast skal eftir uppgávu-
býtinum í sjúkrahúsverki-
num, so er hetta sum ein
liður í dygdarmenningini
av viðgerð og røkt, - og
ikki nakar liður í eini
forhastaðari spariætlan ella
fíggjarligari bjarginga-
roynd. Trúgvi allir fak-
bólkar í verkinum eru
hugaðir í at dygdarmenna
verkið og vilja gera sítt til
at hetta kann fara fram,
men loyvi mær at ivast í at
nakað gott kann spyrjast
burtur úr dygdarmenning
samstundis sum tað verður
tikið fíggjarligt kvørkratak
og politisku útmeldingar-
nar eru, at alt skal vera á
“stand by” – tað er køvandi
fyri allan framburð.
Ynskiligt hevði verið at
fingið eitt tjak um hvat
føroyingar ynskja av heilsu-
verkinum í framtíðini, og
hvat hildið verður um, at
somu fólk, sum fyri fýra
mánaðum síðani reistu
landi á tamp og stóðu á
nakkanum á hvørjum
øðrum við fyrigyklanum
um at tey vildu menna og
styrkja sjúkrahúsverkið, -
nú hava lagt fram eina
sláturætlan, sum feiðar alla
menning av borðinum?
Læknar skulu gera læknaarbeiði!
formaður í
Læknafelagnum
Tormóður
sTórá
viðmerkingar