týsdagur 13. mai 2008síða 8

8 tíðindi Nr. 89 - 13. mai 2008 Fleiri fingið klipp Aftur nú á hvítusunnu hevur løgreglan koyrt runt á vegunum og ansa eftir ferðsluni. Og heldur ikki hesuferð, komu teir sørir aftur á støðina. Bæði í Eysturoy og í Streymoy hava fleiri bilførarar fingið klipp í koyrikortið. Løgreglan í Havn sigur, at yvirhøvur verða koyrikortini klipt, tí at bilførarar koyra ov skjótt, men inni í Havnini eru tað eisini fleiri bilførarar, sum fáa klipp í kortið, tí at teir ikki sita trygdarbelti ella tí at teir hava børn í bilinum, sum ikki sita í trygdarbelti. Gjørdu um seg í stolnum bili Heilt tíðliga fríggjamorgunin varð ein bilur stolin uttanfyri Norðurlandahúsið í Havn og hann var milt sagt buglaður saman, tá ið bilførarin fekk hann aftur. Bilurin varð aftur­ funnin vesturi í Vágum seinni fríggjadagin og tríggir mans eru handtiknir fyri at hava stolið bilin. Edrúvir vóru teir ikki og tað sást bæði á koyrilagnum og á bilinum. Ímeðan teir høvdu bilin, høvdu teir koyrt bæði á vegi og ígjøgnum bø og teir høvdu koyrt á bæði húsaveggir, betonggarðar og gyrðingar. Bilurin var illa farin, men mannskaði var ongin. Savnsmynd Hermaður Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Mynd: Símun Jóanesarson Hansen Afghanistan: ­ Sjálvandi er ein í sjokk eftir ein slíkan tilburð. Men veitst tú hvat – vit sótu bara og flentu aftaná!! Síðani í januar mánaði hevur 27 ára gamli Valdimar Tjørnudal úr Signabø verið partur av donsku herdeildini í Helmand­landslutinum í Afghanistan. Leygardagin gekk veru­ leikin upp fyri honum um, hvussu vandamikið eitt slíkt starv í roynd og veru er: At tað snøgt sagt kann kosta einum lívið, hóast ein situr trygt í sterkum bili. Eitt størri bilafylgi kom henda morgunin koyrandi gjøgnum eitt øki, tá bilurin hjá Valdimar brádliga koyrir á eina landminu, ið var løgd út júst við hesum endamál­ inum. Henda var so mikið sterk, at bilurin varð slongdur upp í luftina og øll vinstra síðan í bilinum sprongd burtur. Hetta var sama síðan, sum førarin og Valdimar sótu. ­ Eg merkti bara, at okk­ urt var galið, tá eg brádliga fekk alt dúrkið á bilinum upp undir meg. Tað føldist akkurát sum um onkur stóð og langaði ein hamara upp undir føturnar á mær. Tað vísti seg, at henda minan hevði sprongt alla vinstru síðuna í pettir og alt var tað reina kaos. ­ Vit hava fingið at vita, at hesir PMV­bilarnir eru av sterkasta slagi. Og tað fingu vit sjálvir fullgott prógv fyri henda morgunin. Var talan um onkran annan bil, hevði hann helst endað sum ein kroyst sardin­dós! ­ Vit hava so í øllum før­ um fingið eitt skrivligt prógv um, at bilurin er rætti­ liga tryggur, slær Valdimar fast. Hann fekk nakað av skaða í báðar føturnar og liggur í løtuni á sjúkrahúsi í Danmark. Í gjárkvøldið hittu vit hann á Ríkissjúkra­ húsinum til eitt prát. Lagið var gott, og gleðin um at vera komin frá hendingini við lívinum er sterk. ­ Men uppgávan í Afghan­ istan er ikki liðug. Eg MÁ út aftur at gera hana lidna, so teir næstu hermenninir kunnu halda fram, tá okkara partur av uppgávuni er loyst­ ur, sigur Valdimar Tjørnudal við Sosialin. Óynsktir Tað vóru ógvuslig tíðindi, ið fyrst bórust í donskum og seinni í føroyskum fjøl­ miðlum, um teir tríggjar donsku hermenninar, sum vóru fyri álopi í Helmand­ landslutinum. Teirra uppgáva sum part­ ur av altjóða ISAF­herdeild­ ini er at tryggja friðin og at byggja landið uppaftur eftir herviligt borgarakríggj. Men tað er júst hetta arbeið­ ið, sum øll í landinum ikki eru eins fegin um – millum annað teir mongu taliban­ hermenninir. Fyri ein vanligan hermann í danska herinum eru teir vitandi um, at teir eru óynsktir í landinum. Henda minniliga fríggja­ dagin fekk so Valdimar sjálvur eisini eina ávaring um, at støðan er lítið broytt í so máta, hóast ISAF hevur verið leingi í herjaða land­ inum. Í brotpartinum av einum sekundi kundi lív teirra verðið broytt fullkomuliga, og teir kundu í ringasta føri komið heim aftur til síni kæru í kistum. Slapp livandi frá ógvu Leygarmorgunin fekk føroyski her­ maðurin, Valdimar Tjørnudal at sanna, hvussu vandamikið tað er at vera útstasjoneraður í Afghanistan: Ein land­ mina kundi eins væl gjørt enda á 27 ára gamla lívi hansara. – Men vit vóru sera hepnir. Brast tann triðja løðingin, so komu vit ikki livandi frá hendingini, sigur hann í hesi eksklusivu samrøðuni við Sosialin Valdimar Tjørnudal er í løtuni til kanningar á Ríkissjúkrahúsinum. – Vit kundu akkurát tað sama verðið dripnir av ógvusligu spreingingini, sigur hann Ekslusivt!