fríggjadagur 20. juni 2008síða 10
‹ fyrra síða allar 80 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 117 • 20. juni 2008
Vikuskifti
10
Fyri trimum árum síðani var David
Isaacson og vitjaði í Føroyum, og
hevur síðan tá verið í Føroyum
tvær ferðir. At síggja til er eingin
munur á David og øðrum 24 ára
gomlum dreingjum. Men tað er
tað. David er nevniliga jødi ella
rættari sagt ortodoksur jødi.
Neyvan er tað nakað fólkaslag
í øllum heiminum, sum menniskju
hava so ymiskar meiningar um
sum júst jødar. Mong kunnu ikki
torga teir, meðan onnur dagliga
vælsigna tey í sínum bønum.
Ein av hesum er David Isaac-
son: 24 ár, næstelstur av fýra
systkjum, læknalesandi, umleið
1,80 m og búsitandi í Norður
London. David er eisini ótrúliga
lættur at koma í samband við.
Hann hevur eitt sera blídligt, lætt
og skemtingarsamt lyndi, sum
ger, at ein kennir seg sera væl
saman við honum.
Hann elskar eisini at ferðast,
og í 2005 lá leiðin til Føroya.
Væl hevur honum dámað, tí tvær
ferðir hevur hann verið í Føroyum
síðan. Vit báðir komu at kennast
á hansara føroyavitjan í 2006.
Lív við lógum
Eg fekk møguleikan at vitja hann
í London fyri kortum. Klokkan
11 hósmorgunin 22. mai sat eg
í tokinum á veg til London. Eitt
lítið sindur troyttur, men ógvuliga
spentur uppá dagin, sum eg
skuldi brúka saman við David. Eg
væntaði, at hetta fór at vera ein
serligur og ógloymandi dagur.
Komin til London stóð David á
jarnbreytarstøðina og tók ímóti
mær. “Hello, Oli Jacob” hoyrdi eg
eina vinarliga rødd siga. Saman
skuldu vit uppliva London, men
mest av øllum skuldi eg fáa eitt
innlit í hansara dagligdag sum jødi.
Tað gingu ikki nógvir minutir,
til vit fóru at tosa um jødadómin.
Reglur, reglur, reglur og reglur er
tað, sum eyðmerkir lívið hjá orto-
doksum jødum. Har eru strangar
reglur innan eitt nú matvørur,
kærleikslív og bønarlív. So gott
sum allar stava frá mósubókunum
og Gamla Testamenti.
Hvussu ein ungur breti sum
David kláraði at liva upp til allar
hesar reglur, undraði meg. Spurd-
ur um, hvat hann sjálvur helt um
allar hesar reglur, svaraði hann:
“Vit hava sera góða sjálvdisiplin,
og hetta verður prentað niður í
okkum frá barnsbeini av. Hyggur
tú eftir jødiskum samfeløgum, so
sært tú eisini, at tað eru greitt
færri sosialir trupulleikar her
enn í vanligum samfeløgum. Tað
sært tú millum annað á økjum
sum hjúnarskilna, ótrúskap og
alkoholismu.”
McDonalds stóri
syndarin
Hetta helt eg vera sera spenn-
andi, og fóru vit skjótt inn á tey
einstøku forbodnu økini.
Sum vit spákaðu ‘in the streets
of London’, duttu vit inn í eitt
matstað, og komu vit tí at tosa
um mat. Meðan eg stóð og
eygleiddi matin frá A-Z, so var
úrvalið hjá David sera avmarkað.
Hann keypti bert ein kopp av
kaffi. Tað er nevniliga ikki bara
sum at siga tað at vera jødi, tá
ið tað kemur til mat. Til dømis
er alt, sum er av grísi “ólógligt”
at eta. Harafturat skal alt annað
kjøt slaktast á ein heilt ávísan
máta, áðrenn ein jødi kann seta
tennirnar í tað. Djórini skulu svav-
ast og bløða til deyða.
Vit gingu framvið eini McDon-
alds matstovu, og spurdi eg um
hansara meining. “Fyri jødar er
hatta ímyndin av eini deyðasynd,”
svaraði hann flennandi. “Ja, tað er
tað faktist eisini í Føroyum – bara
av øðrum ávum,” hugsaði eg.
Fyri at jødar kunnu eta eina ávísa
vøru, er tað neyðugt við eini váttan
fyri, at hon lúkar “trygdarkrøvini”
sum áður nevnd. Henda váttan er
eitt stempul, nevnt “kosher”, sum
kemur á hvørja einastu loyvda
matvøru, ið ivi kann vera um: kjøt,
breyð, slikk og nærum allar aðrar
dagligdagsvørur. Frukt, grønt og
kaffi eru nakrar av vørunum, ið
sleppa undan.
Í fyrsta umfari tykist teirra
matmentan ógvuliga trupul, men
fyri jødar er problemið tó ikki so
stórt. Tað búgva 150.000 jødar
í London, av teimum eru 50.000
ortodoksir. Hesir búgva ofta í
sama kvarteri. Tað ger David
eisini. Her eru teir allar flestu
handlarnir sokallaðir “kosher
handlar”, har ein jødi kann keypa
alt við góðari samvitsku. Eisini
hava teir “kosher matstovur”,
sum á sama hátt einans selja
mat, ið jødar kunnu eta.
Ortodoksir jødar:
Kunnu ikki so mikið sum
leiðast, áðrenn teir giftast
Pizza, skinka, pylsir, McDonalds,
sandwich, bacon, fleskasteik, rækjur,
jákupskeljar og ymiskt annað, alt hetta
er ‘no-go’ fyri David Isaacson, sum er
ortudoksur jødi
Jødi
Óli Jákup
Jacobsen
Kamarið hjá David. Allar bøkurnar eru á hebraiskum og snúgva seg um
jødadómin
David í køkinum hjá teimum. Uttanfyri hómast tann prýðiligi havin, sum tey hava