mánadagur 23. juni 2008síða 30
‹ fyrra síða allar 44 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
30
Nr. 118 - 23. juni 2008
tíðindi
Tað var næstan
sum á Ólavsøku, tá
sølutorgið til fisk og
fugl varð tikið alment
í nýtslu fríggjadagin.
Við horntónleiki
og røðum var løtan
hátíðarkend, og í
mongu básunum
kundu fólk keypa
sær feskan og
ræstan fisk og fugl
afturvið hugnaligu
tónunum frá einum
harmonikuliði
SØLUTORG
Leo Poulsen
leo@sosialurin.fo
Myndir: Jens Kristian Vang
Tað kann ikki sigast, at sølu
torgið í Vágsbotni hevur
verið nøkur snarverkætlan.
Tvørturímóti. Men nú er
hendan verkætlanin so endi
liga veruleiki.
Eg má viðganga, at tað
hevur tikið óvanliga langa
tíð at fáa hetta tiltakið til
veruleika, segði Elin Lind
enskov, forkvinna í Ment
anarnevndini hjá Tórshavnar
býráði.
Hon segði, at tað eru
mong ár síðani, at tað av
fyrstan tíð varð byrjað at
tosa um betraðar umstøður
til sølu av fiski og fugli,
men viðgerðin gekk ógvu
liga seint. Og tá so arbeiðið
var boðið út og arbeiðstakari
góðtikin, gekk munandi
longri tíð at gera arbeiðið
liðugt, enn framman undan
roknað við.
Men fríggjadagin var so
alt liðugt, og undir hátíðar
ligum karmum varð sølu
torgið alment tikið í nýtslu.
Býráðið hevði framman
undan syrgt fyri, at básarnir
vóru upptiknir so eisini nak
að var at selja og keypa hjá
fólki. Og eins og borgar
stjórin segði í sínari røðu,
so var hetta ikki bert eitt
sølutorg fyri havnarfólk,
men fyri allar Føroyar. Tí
har vóru sølufólk heilt
norðan úr Hvannasundi og
út til Nólsoyar.
Hátíðarhaldið byrjaði við
horntónleiki,
hugsi
líka
skjótt, at tað var Havnar
marchurin, ið tónaði fyrst.
Síðani bjóðaði Elin Linden
skov, forkvinna í Mentanar
nevndini
hjá
býráðnum
vælkomin, og eftir enn eitt
lag frá hornorkestrinum
segði borgarstjórin, Heðin
Mortensen, nøkur orð.
Alt godt fra havet
Heðin Mortensen nam við
gomlu
traditiónina
hjá
avbygdafólki
–
serliga
nólsoyingum – at koma í
Vágsbotn at selja alt slag av
fiski og fugli. Ikki minst í
nátatíðini var og er lívligt í
Vágsbotni. Hann vísti til
fleiri navngivnar havnar
menn, sum nærum dag og
dagliga stóðu í Vágsbotni
og seldu fisk.
Bæði borgarstjórin og for
kvinnan í Mentanarnevndini
vístu á, at sølutorgið bara
var fyrsta stigið í einari
størri ætlan at fríðka um og
hugna um í einum størri
økið, sum eisini umfatar
Vágsbotn. Millum annað
verður skjótt ein úticafé at
síggja í Vágsbotni, og »i
dagens anledning« hevði
Jóhannes Jensen, stjóri á
Hotel
Sjómansheiminum
og Hotel Føroyum, sett upp
borð og stólar undir stórum
parasollum. Nakað, sum
hugnaði eyka um hendan
dagin.
Í básunum var sum nevnt
alskyns góður føroyskur
matur. Har var ræstur fisk
ur, turrur fiskur, feskur fisk
ur, feskur kalvi, havtaska,
hummari, longa, knettir,
frikadellir og feskur náti.
Stutt sagt »alt godt fra
havet« og nakað nógv aftr
at.
Og væl gekst at selja.
Sølufólkini lótu sera væl at,
og undirritaði, sum hjálpti
versoninum í einum av bás
unum at selja góðar fjøruti
nátar, fekk lítið meiri enn
vent sær, áðrenn alt var
uppi.
Gamli skiparin og reið
arin, Mortan Johannesen,
stóð í einum bási og seldi
nakrar vælvaksnar toskar,
ið – sum hann segði – fáar
tímar
framman
undan
høvdu svomið á havsins
botni.
Komi avgjørt aftur
Sum nevnt var hátíðarhaldið
ógvuliga væl vitjað, og fólk
vóru sera væl nøgd við tað,
tey sóu. Mortan Johannesen,
sum í dag er ein av føstu
fúsunum í Vágsbotni, helt,
at nýggja sølutorgið var
sera kærkomið, og honum
líktist sera væl á.
Her kunnu fólk koma at
keypa sær ein døgurðabita
undir góðum umstøðum.
Og her kunnu tey fáa tað
allarfeskasta, segði Mortan
Johannesen.
Eisini
sølufólkini
frá
Hvannasundi lótu sera væl
at. Umstøðurnar hildu tey
vera góðar, og somuleiðis
lótu tey væl at søluni.
Men ikki bara seljararnir
lótu væl at, mongu fólkini,
sum vóru komin saman í
Vágsbotni vóru fegin um
nýggja sølutorgið.
Hetta hevur manglað í
Havn. Her komi eg avgjørt
aftur at keypa okkum ein
døgurðabita,
segði
ein
kvinna, vit tosaðu við í
Vágsbotni fríggjadagin.
So øll – politikarar, sølu
fólk og keyparar – vóru á
einum máli um, at hetta var
eitt gott og tiltrongt tiltak,
sum sett er í verk í Vágs
botni.
Og, sum borgarstjórin
tók til í røðu síni:
» Arbeitt verður við eini
heildarloysn fyri alt økið
við Vestaruvág, í Vágsbotni
og niðara parti av Tórsgøtu,
tí vit síggja nógvar møgu
leikar at gagnnýta økið
betur og ikki minst, at vit
fáa eitt hugnaligt umhvørvi
her undir Bryggjubakka og
fram við vágni. At bryggju
kanturin seinastu árini mest
hevur verið brúktur at par
kera bilar á, halda vit, er ov
meiningsleyst«.
Og við sølutorginum má
sigast, at fyrsta stigið í teirri
heildarloysnini er tikið.
Stórsligið sølutorg í Vágsbotni