hósdagur 26. juni 2008síða 11

11 tíðindi Nr. 121 - 26. juni 2008 Misnøgd tíðindafólk Í Íslandi eru tíðindafólk misnøgd við, at myndugleikarnir royndu at avmarka teirra møguleikar at lýsa málið um ta seinnu ísbjørnina, sum bleiv skotin. Blaðmannafelagið sigur millum annað í einum skrivi til myndugleikarnar, at løgreglan stongdi almennan koyriv eg fyri at forða tíðindafólki at taka myndir av teirri deyðu bjørnini. Stjórnin hevur sagt, at hon royndi at forða óhepnum myndum, sum kundu skaða umdømi Íslands úti í heimi. Nógv mál um siðamisbrot Løgreglan á Reykjavíkarleiðini kannaði í fjør næstan 200 mál um siðamisbrot. Av teimum var talan um í 48 neyðtøkur, og í 62 málum var talan um kynsligan ágang ímóti børnum, skrivar Vísir. Løgreglan kannaði eisini meiri enn 900 mál um rúsevni. Av teimum vórðu umleið 100 skrásett sum serliga álvarssom, og tað størsta var tað sokallaða Pólstjørnumálið, ið er tað størsta í Íslandi nakranmtíð. Løgreglan kannaði eisini tvey morð í fjør. Eftir 25 ár innan leið­ slu, fer Marin Vang frá sum sjúkrarøktarstjóri á Landsjúkrahúsinum. Marin Vang greiðir frá sínari tíð innan før­ oyska sjúkrahúsverk­ inum SjúkrahúSverkið Bjørk Olsen bjork@sosialurin.fo 1. juli fer Marin Vang frá sum sjúkrarøktarstjóri aftan á átta ár. Marin Vang fór niður á skúla fyri 35 árum síðani at lesa sjúkrarøktar­ frøði. Í 35 ár starvaðist hon í Danmark, har av fimm teirra í Grønlandi. Marin Vang er nú 62 ára gomul og hevur seinastu átta árini verið sjúkrarøktarstjóri á Landsjúkrahúsinum. 62 ára gamla Marin Vang dugir enn ikki at siga, um tað er lættin ella sorgin, ið fyllur mest í sinninum. Viðgongdi sjúkrarøktarfrøðingurin hev­ ur eina 25 ára langa roynd innan leiðslu og fer nú at geva hesar víðari við at undirvísa innan leiðslu og fyriseting. Marin Vang greiðir Sosialinum frá før­ oyska sjúkrahúsverkinum ígjøgnum sínum egnum eygum. Alment og privat Marin Vang hevur starvast innan bæði privatum og almennum sjúkrahúsverk­ um og greiðir frá, at tað eru so at siga teir somu trupul­ leikarnar, ið eru. ­ Tað almenna sjúkrahús­ verkið, sum í Føroyum, hev­ ur sjálvandi summar forð­ ingar, ið ikki høvdu verið, um sjúkrahúsið hevði verið privat. Lógirnar og búskap­ urin kann vera ein forðing, um mann ikki dugir at brúka hesi rætt, sigur Marin Vang, sjúkrarøktarstjóri. ­ Ein trupulleiki á Lands­ sjúkrahúsinum er, at búskap­ urin ikki verður nóg væl prioriteraður. Í dag fylgir búskapurin bygnaðin og ikki sjúklingin. Leiðslan dugir ikki nóg væl at rað­ festa, greiðir Marin Vang frá. Hon sigur, at sjúkrahúsið eigur at flyta fokus frá búskap og leiðslu yvir á kvalitetssikring og sjúkling, har evsta ábyrgdin liggur hjá einum sjúkrahúsi. Magtkampar Við nógvum royndum innan leiðslu, sigur Marin Vang frá, at ein stór ábyrgd – kanska ein stórur trupulleiki hjá nógvum, er at samskifta. Skapa samskifti millum leiðslu og starvsfólk og sam­ skifti ímillum starvsfólk. Er einki samband millum leiðsl­ una og starvsfólkið, koma magtkamparnar. ­ À Landsjúkrahúsinum eru nógvir fakbólkar, og allir vilja hava ábyrgd og avgera. Sjúkrarøktarstjórin greiðir frá, at virkar sam­ skiftið ikki í einari slíkari støðu, sum á Landssjúkra­ húsinum, so gongur galið. Læknarnir eru ein sera sterkur fakbólkur, tí at tað ber illa til at fáa nýggjar læknar, sum nú er. Av tí at so nógvir fakbólkar eru samlaðir á einum stað, ber illa til at umganga kampar, men samskiftið ger av, hvar markið gongur. ­ Alla mína tíð á sjúkra­ húsinum hevur verið ein støðug samráðing millum leiðslu og starvsfólk, leggur Marin Vang afturat. ­ Man sleppur ikki undan, at ósemjur eru, og tá ið ósemjan ikki kann loysast, er tað leiðslan, ið tekur avgerð­ ina, og hesa støðuna skal man royna at sleppa undan. ­ Á sjúkrahúsinum eru fleiri løg av leiðslu. Ovast í landstýrinum, síðan ovasta leiðslan á sjúkrahúsinum, deildarleiðararnar o.s.v, og tí er truplari at samskifta her enn aðrastaðni. Ongar mannagongdir Feildiagnosur og skeivar við­gerð­ur í føroyska sjúkra­ húsverkinum, hoyrir mann ofta um. Hvussu sær støð­an út? ­ Eg dugi illa at siga tær, um tað er verri her enn á øðrum sjúkrahúsum. Eg trúgvi, at trupulleikarnir henda vegna ringa kommun­ ikatión. Tá ið sjúklingarnir skulu inn ella úr skipanini, skifta á aðra deild ella úr Klaksvík til Havnar, sigur Marin Vang. Hon heldur, at sjúkrahúsini skulu setast undir einari leiðslu, tí tað hevði givið samskiftinum betri sømdir, og hetta heldur hon vera sera avgerandi. ­ Av ringari samskifting ella ongari verða manna­ gongdirnar ikki fylgdar upp sigur Marin Vang. Tað er ov langt í millum starvsfólkun­ um á landsjúkrahúsinum. Starvsfólkið ­ Tað er sera trupult at menna seg á sjúkrahúsinum. Tað kostar nógv at senda starvs­ fólk til Danmarkar, og starvsfólkið hevur viðhvørt ikki kent seg viðurkent. ­ À mínum øki hava vit arbeitt nógv við útbúgving­ arpolitikkinum, og vit hava fingið eftirútbúgving til hja rtasjúkrarøktarfrøðingar til Føroyar, sigur Marin Vang, sum í eitt tíðarskeið var stjóri á sjúkrarøktarfrøði­ skúla Føroya. ­ Neileikin hevur eisini ávirkað alt sjúkrahúsið, sum tað er. Konstantu álop­ ini ávirka leiðsluna, sum lukkar av. Leiðslan er ov vánalig at brúka krittikin konstruktivt, greiðir sjúkra­ røktarstjórin frá. Mann eigur at duga at brúka álop­ ini jaligt, tí at álopini koma óansæð. Marin Vang fer nú at geva sína vitan og royndir frá sær innan undirvísing. Hon hevur ikki avgjørt, um tað verður innan tað privata ella almenna enn. Ov lítið samskifti á Landsjúkrahúsinum Marin Vang fer frá sum sjúkrarøktarstjóri 1. juli í ár. Hon hevur starvast á Landssjúkrahúsinum í átta ár, men fer nú at royna aðrar leiðir