Sosialurinarkiv
Sosialurin 2008-06-30, síða 9
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mánadagur 30. juni 2008síða 9

‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

9 tíðindi Nr. 123 - 30. juni 2008 Eftir Útoyggja­stevn­ una­ í Mykinesi gekk væl a­t fáa­ fólkið a­v a­ftur oynni. Tó mundi enda­ ga­lið, tá ein bólkur a­v íslendingum í gjár­ kvøldið skuldi við ferða­bátinum Froyi: Eitt stórt óløgi kundi eins væl verðið orsøk til eina­ størri va­nlukku. Góður sjó­ ma­nsska­pur forða­ði kortini fyri hesum. – Eg ha­vi ma­nga­n uppliva­ð ringa­n sjógv, men hetta­ er eitt ta­ð ringa­sta­, eg ha­vi verið úti fyri, sigur Bja­rki Skúva­da­l, skipa­ri á Froyi Sigling Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Mykines: - Hetta óløgið kom so óvæntað, at eingin visti av fyrrenn tað fylti Gjónna við sjógvi, sigur Bjarki Skúvadal við Sosial- in. Veðrið var hampiligt, tá ið Froyur kom út til Myki- nesar seint seinnapartin í gjár, men beint áðrenn farast skuldi frá aftur, kom hetta óløgið sum kundi ført til ta stóru vanlukkuna. Tað var tíbetur ein roynd- ur skipari umborð á Froyi, og hann visti, hvat ein eigur at gera í slíkum føri: – Eg hevði bert eitt í huganum, og tað var at fáa ferðafólkini og bátin trygt útum bátahylin, sigur Bjarki Skúvadal við Sosialin. Hesin túrurin hevði einki við Útoyggjastevnuna at gera sum so, men var ein bílagdur túrur við eini 40 íslendskum ferðafólkum. Ferðavinnufyritøkan Skúvadal fekk bátin Froyur í 2005. Hann tekur 48 ferðafólk og kann sigla 30 sjómíl. Hann er væl egnaður til longru túrarnar, sum fyri- tøkan ger, til dømis túrarnar til Mykines. Endarnir slitnaðu Veðrið var av tí allarbesta undir Útoyggjastevnuni leygardagin. Henda dagin fluttu bátarnir hjá Skúvadali í Vestmanna mong ferðafólk og stevnugestir út í Myki- nes. Sunnudagin vóru teir aftur í Mykinesi við ferða- fólki tvær ferðir, millum annað hesum umleið 40 íslendingunum sum ynsktu at vitja vestastu oyggj okk- ara. Fyrru ferðina teir løgdu at í bátahylinum gekk væl, hóast tað var eitt sindur ókyrt, - so ókyrt, at endarnir slitnaðu í einari av stóru fyllingunum. Seinnu ferðina kundi kort- ini eins væl enda galið, um ikki tann royndi skiparin var so skjóttonktur og dugdi rættan sjómansskap í eini slíkari óvæntaðari støðu. Tá teir vóru fyrra túrin í Mykinesi henda dagin, spurdi Bjarki staðkendan mann um, hvussu útlitini munda fara at verða við atløguni seinnapartin. Hann fekk tá at vita, at vóru lík- indini nøkurlunda góð fyrru ferðina, so fóru tey at gerast betri út á dagin. Avtalað var, at Froyur skuldi koma eftir teimum um hálvgum seks tíðina. Og tá vóru eisini líkindini góð – lítið lot og avfjarað eitt sindur. Bjarki Skúvadal lá uttan fyri bátahylin og bíðaði eina løtu, áðrenn hann legði at landi. Hetta gjørdi hann fyri at fáa øll ferðafólkini oman á støðna, soleiðis at tey skjótt og væl kundu fáast umborð aftur. Hann leggur síðani at og fær ein mann at halda enda- num um ein pullart framm- an og ein aftanfyri, sam- stundis sum motorarnir gingu. Trygdarboylin bognaði Tað gekk væl at fáa allar hesar 40 íslendingarnar umborð, men tá kemur brádliga róp í har frammi: Maðurin við fremra pullart- in sær eitt óløgi koma inn móti bátahylinum og var- skógvar skiparin um at hetta sær ógvusligt út. - Eg hugdi tó fyrst aftur- eftir, tí tað var har at ferða- fólkini vóru. Í somu løtu kom óløgið inn á bátahylin, greiðir Bjarki Skúvadal frá. Hann var sjálvur inni í stýri- húsinum allatíðina. Hann bað menninar sleppa endanum í somu øði, og koyrdi síðani á maskin- urnar, fyri at fáa bátin útum vandasjógvin. Bátahylurin í Mykinesi er skipaður við verjugarðum, og tá ein slík fylling kemur inn, rennur hon á garðarnar og skapar tí hesi sjáldsomu viðurskiftini inni í bátahylinum. - Hetta óløgið rakti eisini bátin, og vórðu vit ta einu løtuna tveittir yvir ímóti berginum hinumegin. Báturin nart líka við í land, men tíbetur forðaði tann tjúkki trygdarboylin fyri at nakað álvarsligt hendi. - Hesin boylin nart við land og bognaði eitt sindur, men tað stóð tíbetur ikki álvarsligur skaði av hesum. Eg náddi sovítt at merkja hetta, tí eg konsentreraði meg bara um at fáa bátin út hiðani skjótt og trygt, sigur Bjarki Skúvadal. Hann tordi ikki at koyra fulla ferð á stóru og sterku motorarnar beinanvegin. Um so var at eitt annað óløgi kom og báturin kom at snara annan veg av hesum, kundi størri skaði hent. Ferðafólkini vóru sjálvandi skelkað av tilburðinum. ið minti mest um tað sum hendir, tá flogfør koma í turbulens yvir Sørvágsfirði. - Fólk vóru sjálvandi forskrekt, og eg hoyrdi róp og skríggj frá teimum. Men tað vardi tíbetur stutt – bert eini 30 sekund ella so, sigur Bjarki Skúvadal. Leyga­rda­gin fór ein bilur út a­v eftir skila­leysa­ koyring millum fja­rða­, og seinni va­r ein a­nna­r føra­ri tikin fyri a­t koyra­ 156 km/t á sa­ma­ vega­strekki. Í Ha­vn royndi ein a­nna­r a­t koyra­ unda­n løgregluni lØgREglUTÍÐinDi Rólant Waag Dam rolant@sosialurin.fo Løgreglan hevur onkuntíð havt meiri at sæð til um vikuskiftið, men hendur í favn sótu tey kortini ikki. Úr Havnini vita tey at siga um ein bilførara, sum ikki vildi steðga, tá løgreglan vildi hava hann at gera so. Tað var seinnapartin leygar- dagin á Skálatrøð, at bilfør- arin helt undan løgregluni, men við rundkoyringina við Vesturkirkjuna í Havn rendi hann á ein garð, og var standandi har. Vakthavandi á løgreglu- støðini í Havn greiddi frá, at airbag’urin blástist út og at førarin, sum var ein ógvuliga drukkin maður í sekstiáru- num, var heppin við at sleppa við einum bláum eyga. Par til hendurs Eitt annað mál, ið annars lutfalsliga tómu politi- rapportini, er um eitt par, ið var farið til hendurs. Sum skilst er tað ikki fyrstu ferð, at løgreglan má koma í mill- um teirra, og sunnunáttina var aftur galið. Kvinnan ringdi til løgregluna, sum kom á staðið og handtók mannin. Rúsdrekkakoyring og húsaófriður Úr Runavík verður sagt, at vikuskiftið hjá teimum var rímiliga friðarligt. Hetta hóast Eystanstevna var, og nógv fólk vitjaði á Skála- fjørðinum. Sunnunáttina komu tó boð um, at onkur skuldi verið sligin niður við ítróttarhøllina, men tá løgreglan kom á staðið, var einki at síggja. Eitt sindur av húsaófriði var eisini, har løgreglan mátti tosa fólk til sættis, og so var ein bilførari tikin við kenning. Hesin hevur áður havt koyrikort, men hevði ikki fingið tað aftur, tá hann varð tikin á Skálafjørðinum leygardagin. Við rúkandi ferð millum Fjarða Leygardagin um eittíðina fór ein bilur sendandi útav vegnum millum fjarða. Talan var um ung fólk, sum vóru á veg til kappróðurin í Runavík. Trý fólk vóru í bilinum, sum fór út av vegnum, og alt bendir á, at hesi høvdu koyrt kapp við ein annan bil, tá tað endaði galið hjá teimum. Hetta er í hvussu so er tað, fyribils kanningarnar hjá løgregluni siga, umframt at eygnavitni eisini vita at siga, at bilarnir yvirhálaðu hvønn annan bæði í rundkoyringini á tunnilsvegnum omanfyri Norðskála, og inni í sjálvum tunlinum. Hóast skilaleysu koyring- ina, spældi tað rímiliga væl av hjá teimum ungu fólku- num. Ein genta var tó flutt á sjúkrahúsið, har tey stað- festu, at hon hevði brotið óstbeinið. Hetta var um middags- leitið leygardagin, at bilurin fór sendandi av vegnum við nógvari ferð, og nakað seinni kom ein annar bilur fúkandi millum fjarða. Hes- in helt seg tó á vegnum, men varð steðgaður av løg- regluni, sum hevði mált bilin at koyra 156 km/t. Skilaloysi millum fjarða Trý ung fólk vóru í bilinum, og ein genta varð flutt á sjúkrahúsið, tí hon hevði brotið óstbeinið Mynd: Oddvør Vang Óløgi tveitti bátin móti berginum Óløgið kom púrasta óvart á, og kundi ført til vanlukku um ikki rætt var atborið Mynd: Anton Joensen