týsdagur 15. juli 2008síða 24

24 [ Nr. 134 - 15. juli 2008 ] Landsliðsvenjarin sak – Hvar eru typur sum Allan Mørkøre, Todi Jónsson, Julian Johnsson og Pól Thorsteinsson? Eg sakni virkuliga slíkar typur á føroyska landsliðnum. Landsliðsvenjarin stendur eitt sindur spyrjandi. Hugburðsbroytingin hevur verið ógvuslig á føroyska fótbóltslandsliðnum seinnu árini. Stríðshugaðir, svakir og snarsintir føroyingar tykjast vera býttir út við fótbóltspælarar, ið kanska hava betri bóltførleika, men ikki í sama mun sýna tann stríðsanda, vit sóu fyrr. Jógvan Martin Olsen bæði vantar og sakar slagið av fótbóltsleikarunum, sum góvu øllum viðleikarunum eitt slag í afturpartin. Tað vóru hesir, sum um aldarskiftið, áttu týðandi leiklut í fleiri av heiðurligu úrslitunum. Samanbera vit føroyska landsliðið anno 2008 við tað, sum fór á vøllin fyri átta árum síðani í javnleikinum á Svangaskarði ímóti Slovenia, er nógv vatn runnið í ánna. Bæði á og uttan fyri vøllin er nógv hent. – Føroysku leikararnir hava munandi betri bóltførleika í dag. Hinvegin høvdu vit nógv sterkari persónligheitir á liðnum tá, greiðir Jógvan Martin Olsen, landsliðsvenjari, frá. Gingu gjøgnum eld Toftamaðurin hevur fylgt føroyska fótbóltslandsliðnum gjølla seinastu mongu árini. Hann var høgra hondin hjá bæði Allani Simonsen og Henriki Larsen, áðrenn tað í 2006 stóð honum í boði at gerast føroyskur landsliðsvenjari. Og eitt er vist: Hugburðurin til landsliðsfótbólt er nógv broyttur. – Í bussinum ávegis til dyst tosa leikararnir heim, og so skjótt dysturin er liðugur verður fartelefonin tendrað. Hálvan tíma eftir dystarlok, tá menn standa undir brúsuni, hoyrist viðhvørt floyt og sangur. Tá vit taptu ein dyst fyri tíggju árum síðan var óhugnalig tøgn, og eingin segði nakað í heilan tíma eftir at dysturin var liðugur, sigur landsliðsvenjarin Jógvan Martin Olsen, sum heldur at leikarar í dag kundu lært nakað av hugburðinum, ið leikarar sum Óli Johannesen, Allan Mørkøre, Todi Jónsson og Pól Thorsteinsson sýndu á landsliðnum. Menn, sum vóru sinnaðir ganga gjøgnum eld, sum Jógvan Martin Olsen tekur til. Hesir vóru ikki bara øðrvísi á vøllinum, men eisini uttanfyri vøllin. – Høvdu vit hvíld undan dysti, so var friður. Og var tað tann allar minsti gangur, kom Pól Thorsteinsson út úr kamarinum, og talaði at. Í dag er tað øðrvísi, men tað ein onnur tíð vit liva í og samfelagi er broytt munandi uppá nógvar mátar. Men tó so, liðið í dag kann spæla sera væl og sóu vit hetta serliga í dystunum á heimavølli ímóti - So skjótt dysturin er liðugur verður fartelefonin tendrað. Hálvan tíma eftir dystarlok, tá menn standa undir brúsuni, hoyrist viðhvørt floyt og sangur. Tá vit taptu ein dyst fyri tíggju árum síðan var óhugnalig tøgn, og sjáldan hoyrdi ein nakran siga nakað í heilan tíma eftir at dysturin var av, fortelur landsliðsvenjarin Jógvan Martin Olsen, sum eftirlýsir leikaratypur sum Allan Mørkøre, Toda Jónsson og Pól Thorsteinsson á føroyska landsliðnum – Driblingar í føroysku land- skappingini er sum lundi á jólanátt. Tað er líka, tá Hans Pauli Samuelsen tímur. Langskotini sært tú heldur ikki longur, og ein miðvallarleiðara og stríðsmann sum Abraham Løkin finnur tú ikki. Verju- leikarar sum Pól Thorsteinsson, ið kundi draga ferðina úr mót- støðumanninum og verja fyri øllum, eru ov fáir av í dag, sigur Jógvan Martin Olsen