hósdagur 26. juli 2001síða 5

8 Nr. 141 - 26. juli 2001 Nr. 141 - 26. juli 2001 9 Sosialurin Stovnaður: 1927 Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller jan@sosialurin.fo Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Tíðindaleiðari: Jústinus Eidesgaard justinus@sosialurin.fo Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo Marjun Dalsgaard marjun@sosialurin.fo Gudny Langgaard gudny@sosialurin.fo Blaðfólk: Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo John Johannessen john@sosialurin.fo Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo Ítróttur: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Myndamenn: Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo Sosialurin í Norðoyggjum: Postsmoga 231 Nólsoyar Pálsgøta 1 700 Klaksvík tel. 458686 fax 458687 e-post: klaksvik@sosialurin.fo Uppseting/prent: Uppseting: Hestprent Prent: Prentmiðstøðin Útgevari: Sp/f Sosialurin Avgreiðsla: Mán.-frí. 8-16 Argjavegur 26, Tel. 311820, Fax 314720 Postadressa: Postboks 76, 110 Tórshavn E-mail: post@sosialurin.fo lysing@sosialurin.fo lysingartorg@sosialurin.fo Blaðið verður prentað mánadag-fríggjadag klokkan 1400 Lýsingar Freistir: Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir Týsdagsblaðið Mán.kl. 10 Frí. kl. 15 Frí. kl. 12 Frí. kl. 12 Mikudagsblaðið Týs. kl. 10 Mán. kl. 15 Mán. kl. 12 Mán. kl. 12 Hósdagsblaðið Mik. kl. 10 Týs. kl. 15 Týs. kl. 12 Týs. kl. 12 Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10 Mik. kl. 15 Mik. kl. 12 Mik. kl. 12 Leygardagsblaðið Frí. kl. 10 Hós. kl. 15 Hós. kl. 12 Hós. kl. 12 Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og áðrenn ásettu freistir. Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð. Stødd: Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm. Tað er ikki løgið, at summir arbeiðsgevarar ilskast, nú Toll og Skattstovanhevur sent út tað fyrsta kravið eftir gjaldi til ta nýggjubarnsburðarskipanina. Fíggjarmálastýrið fylgir hugburðinum hjá pen- ingastovnunum og ásetir eitt avgreiðslugjald. Tað er ikki symbolskt, men kemur heldur undir hugtakið okur. Er talan um eitt stórt virki og stórar flytingar eru 100 krónur ikki nógv, men er talan um eitt lítið virki og smáar flytingar eru 100 krónur nógv. Í summum førum er avgreiðslugjaldið heilt láturligt, sum Sosialurin vísti eitt dømi um ígjár. Ein arbeiðsgevari skuldi flyta 1 krónu til skipanina, men skuldi gjalda 100 krónur í avgreiðslugjaldi. Hetta hoyrir sjálvandi til tey sjáldsomu dømini, men sigur nakað um tað láturliga í gjaldinum. Seinastu árini hevur hugburðurin verið tann, at fólk skulu gjalda alt meiri og meiri. Vit flyta okkum frá tí, sum skandinavisku londini hava kallað “gratis- prinsippið”, frá nøkrum sum er fíggjað umvegis skattin, til eina skipan, eina samfelagsskipan, har brúkarin skal gjalda fyri tænastur. Tað er í lagi, at vit gjalda fyri summar tænastur, men vit mugu ansa eftir, at hesi avgjøld ikki venda tann tunga endan niður, og eru til ampa hjá pensjónistum og teimum lægru inntøkubólkunum. At Fíggjarmálastýrið kemur við hesum, kemur ikki óvart á. Hetta stýrið umsitur eisini skattin, og hevur ábyrgdina av tí órimiligu skipan, at skalt tú gjalda ein eykaskatt, tí tú hevur goldið ov lítið árið fyri, skal tú gjalda nøkur prosent í sektargjaldi. Væl at merkja, um tú ikki sjálvur ella sjálv hevði roknað skattin út. Men hvussu nógv duga tað? Øvugt,fær tú nøkur prosent, um tu hevur goldið ov nógv. Ein stak tápulig skipan! Hjá peningastovnunum er gongdin tann sama, og nú skal gjaldast fyri allar flytingar. Fyri nøkrum árum síðani bjóðaðu peningastovnarnir tær at flyta gjøgnum peningastovnarnar. Ja, tú vart nærmast biðin um at gera tað, og fáa tær eina heildarkonto til allar hesar flytingarnar. Tað var so lætt og so kostaði tað einki, men nú verða fleir krónur tiknar í ómakagjaldi fyri nakað, sum upprunaliga skuldi vera ein tænastuveiting til viðskiftafólkini. Slíkt kallast bóndafangarí. Tað sigst, at hetta verður gjørt fyri at skunda undir fólk, so tey fara brúka skipanina við heimagreiðslu. Men neyvan fara pensjónistar ella tey lágløntu til slíkar skipanir. V.ø.o. vendir eisini nýggi politikkurin hjá peningastovnunum tunga endan niður! DAGSINS MEINING Sosialurin Órímulig gjøld VIÐMERKINGAR Eilif Samuelsen Tað var ein funnin fressur, tá ið Útvarp Føroya setti ljóskastaran á málið um eftirlønina hjá landsstýris- monnum og lat skína ígjøg- num, at á nýggjárinum komandi fóru allir lands- stýrismenn og løgmenn heilt aftur til 1951 at fáa knappar 26.000 kr. um mánaðin í eftirløn, um teir høvdu verið landsstýris- menn í minst eitt ár. Sum vera man var hetta sum at tendra í turt krút. Øll tey, sum ikki nær náminda vinna sær hesa upphædd í strævna gerandisstríðinum, argaðust inn á sálina av hesum tíðindum, og hvat munnu pensionistarnir og onnur láglønarfólk so ikki hava hildið? Síðani hava allir fjøl- miðlarnir roynt at gera sær dælt av fressinum. Men eingin hevur gjørt sær tann ómak at rætta tann órímu- liga pástandin um tær 26 túsund krónurnar, tíans- heldur sakliga at upplýsa, hvat veruleikin er um mál- ið. Tann frægasta royndin var gjørd í Sosialinum 21. juli, men tann royndin varð spilt av, at eisini har skuldi lifrast fyri teimum, sum av góðum grundum vóru djúpt forargað inn á luksusdýrini, sum fingu líka stóra pen- sión sum Brimil kostaði. Ei undur í at fleiri túsund mótmælisundirskriftir verða handaðar landsstýr- inum. Hetta málið er eitt skúla- dømi um, at føroyska pressan, so at siga øll sum hon er, hevur svikið sína moralsku og etisku skyldu móti samfelagnum og ímóti borgarunum við ikki aktivt at upplýsa heiðurligt um málið, men heldur passivt at lata órímiligleikarnar hanga og darra í luftini. Landsstýrið syndarin Tað endaliga úrslitið av lógaruppskotinum um broyting í løgtingslóg um samsýning og eftirløn landsstýrismanna v.m. var einki minni enn ein van- lukka, eitt lógarbrongl av allar ringasta slag. Tað er varaløgmaður, ið sum uppskotsstillari hevur ábyrgdina av, at hetta býtisbarnið kom til verðina. Hann átti, tá ið hann sá, hvat tað útviklaði seg til, at havt tikið málið aftur, áðrenn tað kom til atkvøðu- greiðslu við 3. viðgerð. Harvið hevði hann eisini tikið eitt tað besta prógvið úr hondunum á teimum, sum siga, at hetta landið verður stýrt eftir bestu bananprinsippum. Tað er eingin, sum hevur nakað ímóti, at løgtings- menn, løgmenn og lands- stýrismenn fáa eina rími- liga lønar- og eftirlønar- skipan, men tá ið tað verður gjørt, so eigur tað at verða eftir nágreiniligum og kvalifiseraðum forarbeiði. Tann arbeiðsbólkurin, sum í mai í fjør ummælti eftirlønarskipanina hjá landsstýrismonnum sigur í sínum tilmæli m.a.: ”Ar- beiðsbólkurin er samdur í, at eftirlønarviðurskiftini hjá landsstýrislimum eiga at verða ásett eftir sama leisti sum fyri løgtingslim- ir. Samstundis er arbeiðs- bólkurin sannførdur um, at rætt er at viðgera allar ásetingar í lógini sam- stundis. Tí verður mælt til, at øll skipanin við samsýn- ing og eftirløn v.m. til landsstýrislimir verður við- gjørd samstundis, og møguliga saman við sam- sýningar- og eftirlønar- viðurskiftunum hjá løg- tingslimum, tó so at megin- reglurnar í tænastumanna- skipanini verða varðveitt- ar.” Fyrsta lógin um samsýn- ing v.m. til landsstýrismenn kom í 1948. Síðan hevur málið sum vera man út- viklað seg við at broytingar og ískoyti fleiri ferðir hava verið gjørd. Nógv ber brá av at hava verið pjøss. Nú hálvthundrað ár eftir átti eitt fullfíggjað lógarverk at verið gjørt og gjørt so mikið væl, at tað slapp undan at verða skamm- farið, tá ið tað kom í løg- tingið. Pilatus umaftur Fleiri tingfólk hava verið frammi í miðlunum og tvá- að sínar hendur. Tað hevur verið pínligt at síggja og hoyra. Serliga undanførsl- urnar og plianin hjá for- manninum í Sjálvstýrisf- lokkinum, sum annars hev- ur gingið undan sum upp- skotsstillari til tann ringasta ørskapin. Enntá fleiri onnur taka undir við uppskoti hennara um at desavouera løgtingið og apa okkum eftir Íslandi og lata eina ”óhefta” nevnd áseta sam- sýningar og eftirlønir. (Annars áttu bæði politikk- arar og onnur at komið burtur úr tí villfarilsinum at tala um ’óheftar’ nevndir. Tað er utopi.) Sjálvt Høgni Hoydal, sum legði uppskotið fyri løgtingið, og sum er fremsti forsprákari fyri, at vit sjálv- ir skulu hava evsta vald og evstu ábyrgd, hevur nú longu mist álitið á aldar- gamla lóggevandi ting okk- ara og vil fáa staðfest í eina føroyska grundlóg, at ein óheft nevnd uttan fyri løg- tingið skal taka sær av lønarviðurskiftunum hjá politikkarunum. Hetta er ein ómanslig roynd at flýggja undan ábyrgdini og at taka ræði frá tinginum. Hvussu langt er tað haðani og til at øll lønarviðurskifti hjá føroyingum í einum komandi fullveldisríki verða at áseta av eini ”óheftari” nevnd? Eg kann vera samdur við teimum, sum siga, at henda samgongan og serliga hetta landsstýrið ikki hevur verið ført fyri í øllum førum at gera eitt nøktandi lógfyri- reikandi arbeiði. Tað sigur seg sjálvt, at tá ið so ómeta- liga nógvar kreftir hava verið misbrúktar í einum so fánýtum og stuttskygdum arbeiði, sum fullveldis- pælið hevur verið, so hevur ikki nógv orka lopið av til álvarsligt uppbyggjandi og framhyggjandi arbeiði. Men Føroya Løgting er pr. definitión ført fyri at lóg- geva við skili. ”Tað sum illa er yrkt, verður illa kvøðið”, verður sagt. Tá ið landsstýrið sendir eitt illa gjøgnumhugsað uppskot í tingið, so er ikki væntandi annað, enn at hundar og heykar leggjast á tað og gera sær dælt av tí. Givið er, at tað er eitt ser- liga ótespiligt arbeiði at rudda upp eftir sær sjálv- um, tá ið tamarhaldið hevur verið fokið og eingin veru- lig stýring er til. Men gerast má tað. Tað eru nógv skilagóð fólk í landsumsitingini, sum hava allan førleika at gera uppskot til eina lóg, sum loysir spurningin um samsýning og eftirløn landsstýrismanna.Tey eru har fyri at gera slík arbeiði. Sjálvandi ber tað til at gera eina rímiliga og rættvísa skipan, sum orðførararnir fyri politisku flokkarnar kunnu svara fyri, áðrenn málið verður lagt fyri tingið. Eftirlønir og lógarfusk VIÐMERKINGAR Regin Eikhólm Tórshavn 22/7-2001 Eftir seinasta løgtingsval gjørdi loysingarsamgongan nógv burturúr tí fólka- ræðisligu húgsjónini við íslendska loysingarleistin- um sum fyrimynd, og bæði løgmaður og varaløgmaður undirstrikaðu tað neyðuga í, at Føroya fólk skuldi standa aftan fyri eitt møgu- ligt nýskipanaruppskot. Nú valskeiðið er um at vera liðið, er demokratiska intentiónin ikki vorðin til annað enn fagurlátaði orð, og í dag minnir fullveldis- prosessini mest um eitt præludium ella forspæl til eina diktaturloysing, har fólkaræðisliga húgsjónin er útskift við loysing fyri loysingina skyld - kosta hvat tað kosta vil! Loysingin persónsfikserað Frá at vera eitt fólksins krav um neyðugar politiskar broytingar ella dagføring av ríkisfelagsskapinum er ný- skipanarprosessin vorðin til persónsfikseraðan loysing- arpolitikk hjá varaløg- manni uttan at hava fólkið aftan fyri seg. Devisan tykist vera: ”fælles fjende gør stærk”, men einvenda ákæran hjá varaløgmanni ímóti dønum er av somu skuffu, sum hvis føroyingar ákærdu bilverksmiðjurnar fyri tey mongu ferðslu- óhappini í Føroyum. Tað eru hóast alt vit føroyingar sum stýra – bæði bilinum og í 80’árunum. Hjá varaløgmanni eru føroyingar bert neyðugir statistar, fyri at hann kann realisera eina diktaturloys- ing uttan vanliga fólka- ræðisliga framferð. Alt snakk um ”sakligheit” og ”fólksins rødd” er ikki annað enn kávalótir, sum tykjast fjala út yvir polit- iska maktgirnd. Við avlýstu fólkaatkvøðuna 26. maj stóð tað heilt klárt, at fólka- atkvøður, sum ikki framm- anundan taka undir við loysing, verða avlýstar. Trongdskygda national- istiska framferðin hevur sátt spjaðing og illvilja bæði í Føroyum og í Dan- mark. Um endamálið hevur verið at fáa allar samráð- ingar at detta niðurfyri og einvegis at geva dønum skyldina, so hevur hetta lutvíst eydnast higartil, men allar súðir eru ikki syftar enn! Fullveldislogikkur og sjálvtekt Hóast fíggjarstøðan er kaotisk bæði innan eldra- røktina og sjúkrahússektor- in, so dikterar samgongan, at blokkstuðulin skal skerj- ast við 3-400 milliónum krónum næsta ár. Men sam- bært varaløgmanni so fara vit at klára okkum munandi betur aftaná! Deduktivt vil tað siga, at um vit lækkaðu lønirnar, so fingu fólk tað fíggjarliga meiri rúmsátt. Bert spell at varaløgmaður ikki greiddi Ingiborg, Ellinti og politikarunum annars frá hesum geniala ”fullveldislogikki”, tí so var als ikki neyðugt at hækka nakra løn, men held- ur at lækka tær. Verkføllini saman við Brimla- / Teista málunum høvdu sostatt ongantíð sæð dagsins ljós, tí smb. ”fullveldislogikk- inum” hjá Høgna Hoydal gevur minni peningur størri fíggjarligt rásarúm, skil tað hvør í vil? Hesin ”fullveldislogikk- ur” er tó ikki galdandi fyri politikarar. Teir binda um heilan fingur – just in case - og játta sær sjálvum rekord lønarhækkan og óhoyrda eftirlønarskipan við 50 ára afturvirkandi kraft svarandi til 1-2 verkamannalønir ella 5-6 ferðir so nógv sum vanligir pensionistar fáa, uttan at hava goldið eitt klovið oyra í pensiónskassan. Tá Palliba síðsta ár fekk lovað pensiónsískoyti, var einki at fáa, men undan summarfrítíðini tók tað løgtinginum minni enn 5 minuttir at avgreiða hundr- aðtals milliónir krónur til landsstýrismanna eftirlønir við útliti til tað sama fyri løgtingsmenn - segði nakar sjálvtekt? Fyri 200 árum síðani ákærir Nólsoyar-Páll í Fuglakvæðum danskt stýrdu embætismennirnar fyri bert at hugsa um seg sjálvar: ”Kjógvi við sítt klipta ve/, hugsar við sjálv- um sær:/”Vertin á, hvat annar fær; eg skal nøra mær.” Føroysku politikar- arnir kunnu takka skapar- anum fyri, at Nólsoyar-Páll í dag stendur fastboltaður niðri í Vágsbotni! Diktatoriskar loysingar ílegur Vit kenna gongdina aftur frá søguni har ”målet hell- iger midlet”. Diktatorisku ílegurnar, sum kommunist- arnir og ikki minst natio- nalsosialistarnir eru ræð- andi umboð fyri, syrgdu altíð væl fyri sær sjálvum. Teir søgdu seg tæna fólk- inum, men søgan lærir okk- um annað. Ábendingar um diktor- iskar loysingar ílegur finn- ast eisini her hjá okkum. Í nýggja loysingarblaðnum, Fregnir, verða longu nú søguligar keldur selektivt valdar burturúr og snikk- aðar til, soleiðis at søgu- hamurin undirbyggir loys- ingina, samstundis sum niðrandi nøvn verða sett á sjálvt deyðar samríkis sinnaðar politikarar, smb. søgufrøðinginum Kristin Vestergaard (Dimmalætt- ing 14/7-01). Harumframt verður eisini roynt at politiserað t.d. konsertir við nýfiknum ungdómi og tann málsliga antidanska pur- isman verður eisini brúkt. Eisini eru ræðandi dømir um ”ariska” loysingarat- ferð, sum tá Føroya fólk upplivdi at maritimi menta- málaráðharran vísti fólki durafjórðingin, tí viðkom- andi ikki tosaði ”ariskt føroyskt”. Okkara kendasti rithøvundur og heiðurs- borgari í Havn er eisini fall- in fyri ikki at hava skrivað ”ariskt føroyskt”, og verður nú eftir sín deyða hóttir við eksklusión í sínum egna landi – hann sum annars var ein av okkara fáu in- tellektuellu slóvarum, ið gjørdist kendur uttan fyri eingjagarðarnar. Um hetta bert er ein einlig viðmerk- ing ella ein meiri organi- serað ”Hesuferð”, vil tíðin vísa, men sporene skræm- mer! Nationalistiskt erkvisni íblást av kvennleggi? Eitt áhugavert fyribrigdi í Føroyum er tað ofta aftur- vendandi nationalistiska trongdskygni og erkvisni. Hetta fyribrigdi sæst ofta í umhvørvi har føroyingur giftur seg donskum kvenn- leggi og er sjálvur kanska ikki nóg búgvin til at taka ímóti tí meiri rúmsáttu donsku kontinentalment- anini, sum danski kvenn- leggurin náttúrliga byggir sín samleika á. Hjá fleiri sampakkar tó sera væl og gevandi, men hjá øðrum verður eitt mentannar skisma ímillum okkara oyggjamentan og rúmsáttu donsku konti- nentalmentanina. Klinisku symptomini – serliga í kalllegg - kunnu vera alt frá danafobi til islandofili, við trongd til nationalistiskt at yvirkompensera og at draga føroyskt frammum sum tað einasta rætta. Tilsvarandi verður tað danska distan- sera og niðurgjørt. Hetta forklárar kanska lutvíst hví verandi loysing- arprosess í alt ov stóran mun byggir á tað emotio- nella heldur enn á tað ratio- nella við reellum fólkavilja aftanfyri? Trúfastur altíð var maður… Rasmus C. Effersøe, hvørs standmynd í mong ár á grótsoylu hevur prýtt Ting- húsvøllin, yrkti at: ”Trú- fastur altíð var maður, vildi ei bróta sítt orð ..”, og so leingi hann stendur har sum eitt kennimerki, áttu polit- ikarar at lagt sær orð hans- ara í geyma, til gavns fyri politiska trúvirðið. Vanliga trúgva fólk bert uppá jólamannin í desemb- er, men nógvar ”nissur” tykjast búgva í Føroyum og Danmark árið runt! Natio- nalistiskt trongskygni og erkvisni saman við polit- iskari maktgirnd verður ongantíð haldgóður før- oyskur samleiki hóast dag- liga innpakkaður í uni- formerað kota-líki! Ein stórur partur av før- oyingum hevur als ongan trupulleika við sín samleika og rættindi sum danskur statsborgari, tað síggja vit eina best av teimum mongu føroyingum, sum fáa sær EU-pass! Okkara 600 ára gamli ríkisfelagsskapur er nógv annað enn blokkstuðul, og tí er loysing ella ikki loys- ing eitt alt ov stórt og við- komandi mál fyri Føroyar og Danmark at lata upp í hendurnar á einum ungum óroyndum politikara at ”loysa” mestsum einsa- mallur. Tað finst nevniliga annað enn svart og hvítt. Vit hava ein heilan ælaboga av litsamansetingum - eisini í politikki. Vantandi politisku roynd- irnar hjá varaløgmanni vísa seg týðuliga í kollsigldum samráðingum og ábyrgdar- leysari diktaturloysingar framferð, sum alt færri taka í álvara. Føroyar hava nú meir enn nakrantíð brúk fyri real- politikarum, sum ikki spæla poker um vælferð og persónliga frælsi føroyinga. Eru Føroyar á veg til eina ábyrgdarleysa diktaturloysing - har politisk maktgirnd, nationalistiskt trongskygni og erkvisni eru ráðandi? Hans Birgir Hansen Eg vil alment heita á Mentamálastýrið um at fáa endurskoðað Frítíðar- lóggávuna frá sjeytiár- unum viðvíkjandi bygd- ar- og ungdómshúsum kring alt landið! Tað sama er við atliti til játtanir, sum F.U.R. hevur fingið frá sjeyti- árunum, ið verður býttur millum frítíðarfeløg, po- litisk ungmannafeløg eft- ir býtislykli. Eg vil alment heita á Mentamálastýrið um at fáa kannað játtanir til bygging av bygdar- og ungdómshúsum kring alt landi frá sjeytiárunum sum skjótast! Eg hevði skriv til landsstýrið hesum viðv. í 1974, sum løgmaður Atli P. Dam tók við í ólav- søkurøðu sína undir skúlaskap, ungdóms- og mentanarmál! Eg vil alment heita á Almanna- og Heilsu- málastýrið um at fáa endurskoðað rúsdrekka- lógina og tubbakslógina og fáa strangari eftirlit við sølu! Eg vil alment mæla til at handlar og kioskir fáa forboð at selja øl og siga- rettir til børn, ungdómar undir 18 ára aldur kring alt landið! Tað er upp á tíðina at fáa løgregluna at hava eftirlit við rullandi barr- um á fýra hjólum hvørt vikuskifti, tá dansur verður skipaður! Eg haldi, at landspolit- ikarar skuldu tikið hesar lóggávur upp til viðgerð- ar í løgtingi og fingið tær endurskoðað-ar/dagførd- ar sum skjótast! Eg vil vísa til bjarging av mannalívi, fáa vit økt eftirlitið á føroyskum vegum til og frá dansi- hølum í vikuskiftum sum skjótast! Eg vil siga, at tilkomin, ið lata ella keypa øl og tubbak til børn, ung- dómar undir 18 ár, skulu revsast við bótum! Eg haldi, at øll foreldur skuldu tosað álvarsamt við síni børn og fingið hesi at gevast at drekka og roykja! Frítíðarlóggávan? Ása Olsen Eg eri sjálv ein av teim- um fakfelagsleiðarum, ið havi verið til sáttmála- samráðingar nú í summ- ar. Tá Starvsmannafe- lagið skrivaði undir sín sáttmála við Fíggjar- málastýrið í vár, vóru tað ikki so fáir tinglimir ið átalaðu hesa lønarhækk- an. Fleiri av tinglimunum ákærdu Kartin Hansen fyri at nýta hesa lønar- hækkan sum valagn osfr. Lítið visti eg og aðrir fakfelagsleiðarar um tann trumf, hesi somu tingfólk høvdu í lummanum til sín egna fyrimun. Nú kjakið av álvara hevur tikið seg upp um pensiónina hjá landsstýr- isfólkum, so átti tað at verið bæði rætt og rímu- ligt, at bæði løgtings og landstýrisfólk fáa eina eftirløn, á sama hátt sum vanligi løntakarin, og ikki bara sum eitt eyka bonus omaná eina lønar- hækking uppá 60% í 99. Tað er hugstoytt at sanna, hvussu teir ting- limir, ið ikki untu palleba eina lønarhækking uppá umleið 12% í miðal yvir 2 ár og 7 mánar, nú hava lóggivið sær sjálvum tað teir hava hug til, ella er tað ikki so? Um ikki fólk høvdu gjørt vart við seg hesu- ferð, var so málið sent niðan aftur í tingið? Nei og aftur nei. Hesir løgtingslimir, ið vóru valdir inn á ting í 1998 koma at fara í søg- una sum teir, ið høvdu størst umsorgan fyri sín- um egna búki enn nakar annar. Nógvar útmeldingar hava verið hesum máli viðv. men tað skert ikki burtur, at málið kom ígjøgnum í tinginum uttan nakað hóvasták. Tó hava tingfólk eina tøkk uppi- borna, ið ikki atkvøddu fyri uppskotinum. Eftir at hava lisið bløð- ini leygardagin og sæð hvat hendan eftirlønin kostar, so kundi eg ikki lata vera við at hugsa, tonk um Heimarøktin hevði fingð ein lítlan part av hesum peningi-. Hettar eru jú tey ting- fólk, ið við vallyftum gjørdu seg til talsmann fyri tey sjúku og veiku. Nú summar fáa tey gomlu onga reingerð, tí ongin peningur er. Hvør fær hvat? C M Y K 9 8