fríggjadagur 25. juli 2008síða 14
‹ fyrra síða allar 80 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 142 • 25. juli 2008
Vikuskifti
14
Søgur«-verkætlanin varð sjósett,
sambært samskipararnum.
– Fólk eldast, og filmsfram-
sýnararnir eru langtsíðan gingnir
fyri, og tískil brenna nógv fólk
inni við gomlu filmsrullunum, ið
tey ikki ordiliga hava vitað, hvat
tey skulu gera við. »Føroyskar
Søgur« hevur verið eitt gott
høvi hjá fólkum at fáa yvirspælt
filmsrullurnar á eitt nýtt format,
ið tey kunnu hyggja eftir. Fólk
hava eisini verið ómetaliga glað
fyri at kunna geva sítt íkast til
verkætlanina og upplivað, at tað
er eitt brúksvirði í teirra gomlu
smalfilmum, ið hava ligið og
savnað dust á løftinum ella úti
undir væðingini í nógv ár.
Uni L. Hansen frámælir
strangliga, at fólk blaka
gomlu filmsrullurnar burtur, tí
filmsrullurnar eru ómetaliga
harðførar, tá ein skal varðveita
film.
– Nógvar filmssamlingar, ið
vit vita hava innihildið nógv
áhugavert, eru burtur, og tað
einasta, ið vit sita eftir við, eru
vánaligar yvirspælingar frá
80unum á VHS-bondum. Tað er
nakað lort, tí VHS-bondini halda
í mesta lagi 20-30 ár, meðan
filmsrullurnar halda í 100 ár. Um
fólk ikki vita, hvat tey skulu gera
við teirra filmsrullur, so mælir
Uni L. Hansen til, at tey seta
seg í samband við Ólav Øster á
Fornminnissavninum.
Vorðin søgujunkie
Burtur úr tí rúgvusmikla tilfari,
ið er gravað fram í sambandi
við »Føroyskar Søgur«, er
gjørt eitt úrval av fangandi og
sjálvstøðugum søgum, ið hava
upptikið fólk og havt týdning fyri,
hvussu vit liva í dag. Søgurnar
verða allar kryddaðar við
upplivingum frá fyrstu hond og
frásagnum frá fólki, ið sjálv vóru
hjástødd, tá søguligir tilburðir
fóru fram.
– Tað er sera umráðandi at
undirstrika, at »Føroyskar Søgur«
ikki er almenna søga Føroya og
føroyinga. »Føroyskar Søgur« eru
løtumyndir úr gerandisdegnum
hjá føroyingum seinastu 100
árini, og tær varpa ljós á hvussu
fólk hava livað og virkað á hesum
veðurbardu oyggjum seinastu
øldina«, útgreinar Uni L. Hansen,
ið hevur kent seg priviligeraðan
at sleppa at arbeiða við
virðismikla filmsarvinum.
– Eg havi stóran áhuga
fyri dokumentarfilmum og
dokumentarismu, ið eg havi
fingist nógv við gjøgnum bæði
lestur og arbeiði. Samstundis eri
eg søguáhugaður – elskaði altíð
róta í gomlum bløðum og bókum,
tá eg sum smádrongur var og
vitjaði ommu mína. Eg umhugsaði
eitt skiftið eftir student at fara at
lesa søgu. Í so máta hevur hetta
arbeiði passa sum fótur í hosu
fyri mítt viðkomandi, ásannar
Uni L. Hansen, ið gjarna vil takka
øllum teimum fólkum, ið hava víst
verkætlanini so stóran stuðul og
uppbakning.
Søgujunkie
Men arbeiðið við Føroyskum
Søgum hevur havt sín kostnað fyri
samskiparan.
– Eg eri vorðin søgujunkie,
skemtar hann. Eg fái ikki ført eina
samtalu uttan at snara hana inn
á søguligar hendingar og gamlar
filmar í rustaðum metaleskjum.
Eg havi eisini inntikið eina
ómetaliga stóra nøgd av hesum
gomlu filmum upp á stutta tíð,
tí eg havi bókstaviliga ligið
undirgrivin í teimum frá morgun
til myrkurs í eitt hálvt ár. Tað
hevur riðið um snarið til eina
yvirdosis fleiri ferðir. Úrslitið
av hesari ovurnýtslu er eisini,
at árinið frá gomlu filmunum er
ikki eins máttmikið longur. Sum
hjá øllum øðrum junkies, so skal
alsamt meira og sterkari sakir til.
Nú skal eg helst finna ein film, ið
er upptikin í Føroyum í 20unum,
30unum ella 40unum, og sum
eingin hevur vitað um, áðrenn eg
fari heilt upp at flúgva, skemtar
Uni L. Hansen.
»Føroyskar Søgur« verða enda-
liga útgivnar 19. september við
undansýning í Sjónleikarhúsinum,
men frá sunnudegnum og alla
ólavsøkuna verða útvald brot
úr »Føroyskum Søgum« víst í
Miðlahúsinum. Samskiparin og
umboð fyri Substanz Nordisk
Film og Eik Grunnin, ið hevur
fíggjað verkætlanina, vera
hjástødd at sjóseta framsýningina
sunnudagin 27. juli. Tað verður
klokkan 15.
… filmsgull í Miðlahúsinum
Uni L. Hansen, sum á sera hegnis
ligan hátt hevur samskipað hetta
nýbrotið í føroyskari søgu og mentan
»Tað er sera umráðandi
at undirstrika, at
»Føroyskar Søgur« ikki
er almenna søga Føroya
og føroyinga. »Føroyskar
Søgur« eru løtumyndir
úr gerandisdegnum hjá
føroyingum seinastu 100
árini, og tær varpa ljós á
hvussu fólk hava livað og
virkað á hesum veðurbardu
oyggjum seinastu øldina«