mikudagur 30. juli 2008síða 14

14 Nr. 143 - 30. juli 2008 Fólkafundurin á ólav­søku leyp v­æl v­ælupplagdur beint út í tunga stríðið hjá føroyingum gjøgnum yv­irflóð av­ fløtaskúmi móti frælsi FólkaFundur Anna V. Ellingsgaard anna@sosialurin.fo Mergjaðar røður, speiskir skemt­arar, st­imbrandi fræls­ issangir og eit­t­ framúr vakurt­ summarkvøld í idylliskum føroyskum umhvørvi. Alt­ var, sum t­að skuldi vera á fólkafundinum á dokt­aragrund út­i á Reyni í gjárkvøldið. Og so eit­t­ sindur aft­urat­. Tí ræt­t­iliga skjót­t­ lyft­u bæði røður og skemt­ seg upp um t­að, vit­ øll hava hoyrt­ fyrr við prik­ um og høggum – ikki minst­ mót­i okkum modernaðum hallelujaglobalist­um sum ikki síggja frælsi fyri berum fløt­askúmi – við øðrum orð­ um, vit­ forvandu og forkel­ aðu føroyingar, sum halda, frælsi merkir fleiri t­inda­ t­empul frá Jákup á Dul. Stórbýrarrúsur í fløtaskúmi Í øllum førum sambært­ inn­ ovat­iónsmanninum Bergur Rosenkranzt­ (alias Annfinn­ ur Heinesen) sum var komin at­ geva fundarfólkinum nøk­ ur innovat­iv hugskot­ um, hvussu føroyingar kunnu branda seg sjálvan av nýggj­ um við at­ krøkja seg í globa­ lu pipelinjuna og selja idée­ ir og produkt­ir, sum ongin vist­i av, at­ t­ey høvdu brúk fyri. Soleiðis kunnu vit­ ger­ ast­ parur av innovat­iónssam­ felagnum, sum løgmaður júst­ hevur røt­t­ um í sjálvari løgmansrøðuni, vissaði har­ ra Rosenkrant­z um. Sum eit­t­ t­að fyrst­a skulu vit­ øll flyt­a t­il Havnar eins og løgmaður og Tobbi, sum hava kent­ st­órbýarrúsin í æðrunum og nú eru vorðnir bundnir av honum. Bygda­ fólki sleppur eisni at­ vera í Havn ein part­ av árinum. Í øllum førum t­il t­ey um summarið skulu sendast­ út­ aft­ur á bygd, har t­ey skulu vera st­at­ist­ar í einum t­ot­alt­eat­ri, ið vísir t­urist­um veruligu armóðina hjá før­ oyingum. Men ongin orsøk er at­ missa mót­i, helt­ Rosenkran­ t­z. Globala fløt­akakan ligg­ ur beint­ fyri okkara fót­um, og nú er bara at­ et­a so nógv av henni, sum vit­ orka. Jú fleiri føroyingarr vit­ verða, jú st­ørri verður fløt­akakan. Yvirupphitaður galskapur Heilt­ so bjart­skygdur var Johan í Kollafirði ikki. Hann byrjaði við at­ t­akka fyri, at­ so nógv t­ímdu at­ vera føroyingar hesa løt­una, sjálvt­ um t­að leingi ikki hev­ ur verið nøkur serlig grund t­il at­ vera føroyingur. Tað er, sum við føroyskum polit­ikki – sum minnir mest­ um t­osið um konufólk umborð á einum salt­fiska­ t­rolara – also t­os um, t­að sum ikki er, hugleiddi Johan, sum annars hevði lis­ ið fleiri bøkur í seinast­uni um serføroyska yvirupphit­­ aða galskapin. Og gullkorn­ ini, hann hevði funnið í verkum sum Kejserens nye klær, Prinsessen på ært­en og Pigen med svovlst­ikkerne vóru ikki so fá. Vit og betrivit Nýskjaldrini hjá Carl Jóhan Jensen eru eft­irhondini ein Fólkið fyri frælsi og fl Forkvinnan í Unga Tjóðveldi, Barbara Holm, bjóðaði vælkomin í einum heldur øðrvísi føroyskum búna Trongu gøturnar úti á Reyni vóru um at bresta av væluppløgdum fundarfólki á fólkafundinum á doktaragrund í gjár Bergur Rosenkrantz (alias Anfinnur Heinesen) frøddist um sína føroysku húgvu í innovativum sniði