fríggjadagur 8. august 2008síða 38
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
38 tíðindi
Nr. 150 - 8. august 2008
Tað ræður um at tendra
litirnar og skapa máln
ingar, sum vilja sleppa
út, heldur Tróndur Patur
son, sum í løtuni hevur
serframsýning í Stephans
sons Húsi
List
Anna V. Ellingsgaard
anna@sosialurin.fo
Hvítkálkaðu grótveggirnir í Step
hanssons Húsi tykjast næstan
bara at hava bíðað eftir hesum
málningunum hjá Tróndi Paturs
son, sum fylla rúmið í løtuni.
Saman við málningunum geva
veggirnir kenslu av skipaðum
kaos onkursvegna, og eina løtu
heldur alt rúmið ondini.
Eisini málingarnir tykjast at
standa til at bresta. Serliga týði
ligt er tað kanska hesuferð, at
eyðkendu kalligrafilíkandi svørtu
rípurnar hjá Tróndi Patursson vir
ka sum rimar, sum villu náttúru
kreftirnar standa og ruska í, tí tær
vilja út. Sum áskoðari fært tú
hug at hjálpa til og lata teg draga
longur inn í málningin.
Ongir proppar
Sermerkta spenningsspælið í
málningunum hjá Tróndi Paturs
son hevur uttan iva okkurt við
tað at gera, at hann ikki nýtir olju
máling. So sterkir teir enn kunnu
tykjast, leggur oljan í oljumáln
ingum seg uttan um litirnar á ein
hátt, sum loka litirnar inni eins
og proppur í eini fløsku.
Við tempramálingini hjá Trón
di Patursson verða allir proppar
og øll hylki tikin burtur. Afturfyri
sleppur ljósið heilt inn í litirnar,
sum mest sum verða sjálvlýsandi
og naknir. Onki filtur er longur
millum áskoðara og málning,
sum tískil ikki longur er ein mál
ingur av einum náttúrufyribrigdi
men ein náttúrumegi í sær sjál
vum. Tess sterkari verður eisini
kenslan, tá hendan megin er við
at spreinga tann karmin, ein mál
ingur hóast alt altíð vil verða.
Speglingar
Við á framsýningini hjá Tróndi
Patursson hesuferð er eisini forrit
ið til annan av málningunum,
sum listamaðurin hevur gjørt til
Føroyarúmið í Fólkatinginum.
Heitið á málinginum er Lognbrá,
og myndevnið er Hestur, sæð úr
Trøllhøvda.
Eg valdi hatta útsýnið, tí eg
havi sæð tað alt mítt lív. Tí er tað
eisini gliðið inn í dulminnið, har
øll góð list sigst at koma frá. Ikki
soleiðis at skilja, at eg ókritiskt
havi slept myndevninum leyst á
løriftið. Tvørturímóti er hesin
málningurin sera tilvitað skipað
ur, sigur Tróndur Patursson, og
sipar til serligu speglingarnar,
sum eyðkenna myndina.
Hóast tú ikki ert í iva um, at
hetta er Hestur, sum speglast í
sjónum, ber ikki til at siga, hvar
oyggin heldur uppat og spegling
in byrjar. Ella øvut. Tað løgna er,
at hesa speglingarnar verða veran
di eitt elegant spæl, hóast tær log
iskt áttu at enda sum ein fløkja.
Tendra litirnar
Lidni málningurin í Føroyarúmin
um er fimm metur langur og ein
metur høgur. Tað var tó ikki
støddin, sum gav listamanninum
trupulleikar, tá málningurin skul
di fáast at hóska inn í rúmið.
Eg gjørdist eitt sindur ivasam
ur, tá eg sá, at alt rúmið er gras
grønt á liti. At seta marineblátt
saman við sterkum grønum er
høpisleyst, so har var ikki annað
at gera, at at útnytta mátan, hesir
báðir litirnir provokera hvønn
annan, sigur Tróndur Patursson.
Úrslitið gjørdist tveir málning
ar, so tann blái liturin tilsamans
fyllir ein triðjing av rúminum.
Lutfallið millum tað bláa og
tað grøna ger, at litirnir framveg
is provokera og harvið tendra
hvønnannan, uttan at tað verður
til ein samanbrest, sum sker í eyg
uni, sigur Tróndur Patursson.
Tróndur Patursson, listamaður,
við forritið til málningin
”Lognbrá”, sum nú prýðir
Føroyarúmið í Fólkatinginum
Málningar sum halda ondini
Eyðkendu kalligrafilíkandi, svørtu
rípurnar hjá Tróndi Patursson
virka sum rimar, sum villu
náttúrukreftirnar standa og ruska í,
tí tær vilja út