týsdagur 7. august 2001síða 3

4 Nr. 149 - 7. august 2001 Nr. 149 - 7. august 2001 5 Eftir 47 dagar á víðum havi, uttan samband við um- heimin, stevndi 62 ára gamli Erik á Rógvi Hansen inn á Havn- ina sunnukvøldið. Tá hevði hann lagt 8.200 sjómíl handan seg, síðan hann ein juni dag legði frá landi frá Virginia Beach - einsamallur í einum seglbáti ÆVINTÝR Rúnar Reistrup – Tað kundi gerast eitt sind- ur trivielt, og onkuntíð hugsaði eg við mær sjálv- um, hvat hundan geri eg her – ja, eg kom enntá upp at skeldast við meg sjálvan – men eg las og skrivaði nógv, og góðveðursdagarn- ar sat eg úti á dekkinum og hugdi eftir hvalunum, ið svumu framvið, og hevði tað av tí besta. 62 ára gamli føroyski amerikubúgvin Erik á Rógvi Hansen kom sunnu- kvøldið á mál eftir at hava framt eina ferð, sum fáur annar hevði hættað sær undir, og sum flestu fólk á hansara aldri ikki so mikið sum tora at hugsa um. Einsamallur setti hann kós í 37 føtur langa stálseglbáti sínum úr Virginia Beach í statinum Virgina á amerik- onsku vesturstrondini við beinari kós ímóti Føroyum. Ikki sæð havn Við trýhundrað litrum av vatni, nakað tað sama av olju, provianti til 60 dagar og einari rúgvu av bókum og bløðum umborð setti hann sær fyri at náa til Før- oya uttan at fara í havn á vegnum. Og sunnukvøldið sat hann so hjá barndóms- vinmanninum Árna Kon- radson í Havn og át ræst- kjøt. Tað hevði hann glett seg til leingi. - Eg ætlaði at náa til Før- oya áðrenn ólavsøku. Eg hevði sett 37 dagar sum mál, men eg kom ofta í vindstilli, so tað bleiv ein væl longri og strævnari túr- ur, enn eg hevði ætlað og roknað við. Seinast seglbáturin hjá Erik lá í vindstilli var leyg- arkvøldið. Tá var hann staddur einar 60 fjórðingar úr Mykinesi. Men so gjør- dist byrðurin góður, og hann náddi inn á Havnina um sjey tíðina sunnukvøld- ið. – Tá eg vaknaði um morg- unin helt eg meg síggja land og fór beinanvegin at sigla ímóti tí. Men eftir at hava siglt í lítlan tíma var landið burtur. Tað vísti seg bara at vera skýggj. Eg havi annars lært, at man altíð skal líta á tólini – ongantíð á eyguni – men eg man hava longst so nógv eftir at síggja land, at eg bara sigldi. Eisini flogið til Føroya Regluna um ongantíð at líta bert á eyguni hevur Erik lært ígjøgnum tredivu ára royndir sum flogskipari. Seinast hann var í Føroy- um, fyri tíggju árum síðan, fleyg hann sjálvur úr USA beinleiðis til Føroya. Tað gekk sum vera man nakað væl skjótari enn við segl- skipi. – At koma inn í Vest- mannasund og sigla fram- við Vestmannabjørgunum var deiligt. Og so stevna inn á Havnina har eini 2- 300 fólk tóku ímóti, og har eg sá familju, eg ikki havi sæð í nógv harrans ár, var ótrúligt fyri meg, sigur Erik, ið er vestmenningur av uppruna. Flutti til San Francisco Mamma Erik var Kalla á Rógvi úr Vestmanna, og Erik varð føddur og vaks upp í bygdini, men longu sum 14 ára gamal fór hann út í heimin at sigla við skip- um hjá reiðarínum ØK. Vestmenningar og onnur í Føroyum kenna hann sum Verner á Rógvi Hansen, men hann skifti navn til Erik, tá hann í mei mánaði í Føroyskur amerikubúgvi: Siglt einsamallur heimaftur til føðilandið 62 ára gamli føroyski amerikubúgvin Erik á Rógvi Hansen kom sunnukvøldið á mál eftir at hava framt eina ferð, sum fáur annar hevði hættað sær undir, og sum flestu fólk á hansara aldri ikki so mikið sum tora at hugsa um. Einsamallur setti hann kós í 37 føtur langa stálseglbáti sínum úr Virginia Beach í statinum Virgina á amerikonsku vesturstrondini við beinari kós ímóti Føroyum 1970 gjørdi av at flyta til USA. – Eg hevði verið í USA fleiri ferðir við skipi, og mær dámdi væl. Serliga væl dámdi mær San Fran- cisco og økið harum, og tað var har eg búi tey fyrstu 17 árini. Í San Francisco lærdi Erik seg lidnan sum flog- skipari, og hann hevur flog- ið síðan. Hesi seinastu árini hevur hann tó ikki flogið so nógv sum fyrr. Bert nakrar farmaflutningstúrar fyri postfyritøkuna FedEx, tí sum 62 ára gamal er hann longu blivin ov gamal til at flúgva við ferðafólki, sam- bært amerikanskum regl- um. Altíð verið sjógarpur Men eftir eina væleydnaða sigling á opnum Norðurat- lantshavi í 47 dagar kunnu Erik og onnur ikki annað enn staðfesta, at hann so ikki er vorðin ov gamal til at sigla av amerikonsku vesturstrondini til føðiland- ið. – Eg havi altíð havt hug á sjónum. Tá eg var smá- drongur í Vestmanna skúla plagdi eg at sita og droyma meg burtur, og so skjótt eg slapp at sigla, fór eg eisini burtur. Og tí er tað eitt sind- ur skemtiligt at í míni tíð sum flogskipari, fleyg eg mest við vatnflúgvara. At sigla við seglbáti til Føroya hevur leingi verið mín ætl- an og mín dreymur. Góður bátur Seglbátin, sum hann hevur livað sítt lív umborð á í 47 dagar nú, keypti Erik fyri 7 árum síðan. Við honum hevur hann millum annað siglt úr Miami til New York, ein 800 fjórðingar langur teinur, men tað er lítið samanborið við ta ferðina, sum hann júst hev- ur endað. – Báturin er sera góður. Hann kann stýrast bæði innanifrá og uttanifrá, og er sera sterkur og turrur eisini. So hann hóskar væl til endamálið. Uttan ein bát av hesum slagnum hevði eg ikki hættað mær undir ferð- ina, sigur Erik, og leggur afturat, at hesin túrurin um Norðuratlantshavið til Før- oya, er tann seinasti av sín- um slag, hann fer at sigla. Verður liggjandi Men báturin skal heim aftur. Tað verður tó ikki gjørt í bræði, og helst fer hann at liggja í Føroyum veturin yvir, tí amerikanska kona Erik, Janet, hevur longu bílagt honum ferða- seðil heim um ein lítlan mánað. Ætlanin hjá Eriki er so at koma aftur til Føroya og gera bátin siglingarklár- an komandi summar. Vænt- andi verður báturin tá sigld- ur niður til Miðalhavið og har frá um Kanarisku oyggjarnar og Bermuda yvir til amerikansku vestur- strondina. Á hesum nakað væl høgligari túrinum verð- ur kona Erik eisini við. – Ætlanin var uppruna- liga at vit bæði skuldu sigla til Føroya saman, men hon er enn ikki komin so væl fyri seg eftir eina skurðvið- gerð fyri tveimum árum síðan, at hon var nóg byrg til at koma við hendan túr- in. Men gott tað sama, tí við tíðini fór eg at hugsa um, at tað nokk var best, at hon ikki kom við undir øll- um umstøðum. Lá á liðini Tað fekk Erik góða orsøk til at hugsa um, tá rættiligur vandi tók seg upp. – Eftir at tað hevur verið vindstilli kemur ofta ein lítil stormur. Eina kvøldið, eftir at eg hevði ligið í vind- stilli eina tíð, byrjaði vind- urin at taka til, og eg valdi at taka seglini niður, áðrenn eg fór í koyggjuna. Um náttina gjørdist rættiligur stormur og eg var so óhepp- in at báturin fekk ein ord- ans sjógv og legði seg á lið- ina. Har mundi hann liggja í eini 30-40 sekund, og eg var av álvara bangin fyri, at hann ikki fór at reisa seg aftur. Tá tonkti eg mítt. Men tíbetur reistist hann aftur – spurningurin er, um hann eisini hevði gjørt tað, um seglini vóru uppi. Flytur neyvan aftur Komandi dagarnar fer Erik at fáa sær eina nógv til- trongda hvíld, og so fer hann at taka sær av løttum í Føroyum næstu vikurnar. Hann hevur ongar ætlanir um at hetta skal vera sein- asta ferð, hann er í Føroy- um, men at hann fer at búseta seg aftur í føðiland- inum er lítið, sum røkist fyri. – Mær dámar væl í USA, og mær hevur eisini altíð dámt væl í Føroyum. Men tá eg flutti var tað mest tí at seg sá nakrar møguleikar har yviri, sum eg ikki hevði her. Og eg má siga, at tað hevur gingist mær væl har yviri. Eg og konan hava ofta tosa um møguleikan at flyta aftur til Føroya, men vit hava enn ongantíð gjørt álvara av tí. Vit hava flestu av okkara børnum í USA, og vit hava okkara heim og nógvar vinir har yviri, so tað er ikki so lætt at fara frá, sigur Erik, sum tosar flótandi gott føroyskt uttan nakrar trupulleikar, men tónalagið avdúkar eina amerikanska ávirkan. Hvussu ber tað til at tú tosar so væl føroyskt enn? – Mítt føroyska er blivið nógv betur upp á tað sein- asta. Eg haldi at tað kemst av, at eg havi tosað føroyskt við meg sjálvan allan vegin hertil. Eg byrjaði enntá at droyma á føroyskum, og tað er nokkso stuttligt, tí tað eru nógv ár síðan at tað gekk upp fyri mær, at eg var farin at hugsa á ensk- um, sigur Erik á Rógvi Hansen, ið mánanáttina slapp at sova í song á fastari grund aftur. – Eftir at tað hevur verið vindstilli kemur ofta ein lítil stormur. Eina kvøldið, eftir at eg hevði ligið í vindstilli eina tíð, byrjaði vindurin at taka til, og eg valdi at taka seglini niður, áðrenn eg fór í koyggjuna. Um náttina gjørdist rættiligur stormur og eg var so óheppin at báturin fekk ein ordans sjógv og legði seg á liðina Vestmenningar og onnur í Føroyum kenna hann sum Verner á Rógvi Hansen, men hann skifti navn til Erik, tá hann í mei mánaði í 1970 gjørdi av at flyta til USA – At koma inn í Vestmanna- sund og sigla framvið Vest- mannabjørgunum var deil- igt. Og so stevna inn á Havn- ina har eini 2-300 fólk tóku ímóti, og har eg sá familju, eg ikki havi sæð í nógv harrans ár, var ótrúligt fyri meg, sigur Erik, ið er vestmenningur av uppruna C M Y K 5 4