týsdagur 7. august 2001síða 6
‹ fyrra síða allar 18 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 149 • týsdagur • 7. august 2001 • 75. árgangur • www.sosialurin.fo
Toppskjúttin í lands-
kappingini hevur
givið avboð, og aftasti
maður hjá HB hevur
fingið boð
ALTJÓÐA FÓTBÓLTUR
Jóannes Hansen
Helgi L. Petersen fer ikki
við landsliðnum, tá Allan
Simonsen og hansara menn
sunnudagin fara til Jugo-
slavia. Toppskjúttin í lands-
kappingini heldur seg ikki
vera nóg væl fyri at spæla
landsdyst.
Stutt
undan
summarsteðginum
varð
hann skaddur, og tað hevur
darvað venjingini so mikið,
at Helgi ikki heldur seg
vera í toppvenjing.
Helgi var við GÍ á Eiði
sunnudagin,
men
hann
heldur, at tað skal meiri til
at spæla ímóti Jugoslavia í
Beograd, enn tað skal til at
spæla á Mølini ímóti EB/
Streymi. Sjálvandi er tað
nakað um hetta. Spurn-
ingurin er so, um Helgi
verður nóg væl fyri at
spæla, tá GÍ hósdagin skal
royna seg í Europa Cup.
Meiri verju
Tá Allan Simonsen í síðstu
viku boðaði frá hvørjar
átjan, hann ætlaði at hava
við til Beograd, var m. a.
lagt til merkis, at tríggir
verjuspælarar komu inn í
hópin. Nú er ein verjus-
pælari afturat komin í
hópin. Í staðin fyri Helga L.
Petersen hevur venjarin
sent boð eftir Jóhannesi
Joensen, sum tað í fyrsta
umfari ikki var pláss fyri.
Jóhannis var sunnudagin
í HB miðverjuni. Umframt
Jóhannis vóru tríggir aðrir
landsliðsspælarar á vøll-
inum. Jón Rói Jacobsen var
í HB álopinum. Fleiri ferðir
sást, hvussu skjótur hann er
á fyrstu metrunum, men
Jón Rói hevði ikki margi-
nalirnar við sær, tá hann
kom ímóti málinum.
HB málið skoraði ein
annar
landsliðsmaður,
Rógvi Jacobsen. Fyrr í
summar hava vit nevnt, at
Rógvi hevur ikki ein leiklut
á HB liðnum, sum ber
møguleikar hjá honum at
vísa styrkina í luftspælin-
um og at gera nýtslu av
nógvu ferðini. Sunnudagin
var Rógvi í meiri fram-
rættaðum leikluti, enn hann
hevur verið fleiri ferðir fyrr
í summar. Burtursæð frá at
hann skoraði, so sást ikki
nakað serligt til Rógva.
Triði landsliðsmaðurin í
Gundadali var Kurt Mørk-
øre. Hann gjørdi ikki so
ógvuliga nógv um seg, men
hann skoraði eitt mál. Tá
Kurt fyri tveimum árum
síðani spældi sín síðsta
dyst, áðrenn hann fór til
Sogndal, var tað í Gunda-
dali ímóti HB. Ta ferðina
skoraði hann eitt sera
avgerandi mál. Talan var
um eitt meiri ella minni
kloddaskot ta ferðina, men
tað taldi nógv. Sunnudagin
skoraði Kurt aftur eitt meiri
ella minni kloddamál, men
tað taldi nógv. Kurt var
framvið og vann nærdyst,
eftir at nýggi HB málverjin
hevði hálvbjargað góðari
skotroynd.
Allan Mørkøre eigur
metið í landsdystum, men í
løtuni er hann fyrrverandi
landsliðsspælari. Ætlanin
hjá Allani í Gundadali var
sjálvandi at vísa, at tað er
eitt mistak, at hann ikki er
úttikin til dystin í Jugo-
slavia. Allan var ikki ser-
liga eyðsýndur, og Ion
Geolgau helt hann ikk vera
betri, enn at hann varð
skiftur út í 2. hálvleiki.
Spurningurin er, um tað var
rætta avgerðin, tá støðan
var, sum hon var. Tað var
týðuligt, at Allan Mørkøre
órógvaði
meiri
KÍ
á
framrættaða
miðvallar-
plássinum, enn hann í 1.
hálvleiki hevði gjørt í
høgra borði.
Aðrir møguleikar
Á Sandi vóru fýra lands-
liðsspælarar við í B36
sigrinum
á
B71.
Pól
Thorsteinsson, Jens Krist-
ian Hansen og John Peter-
sen mugu roknast at vera
sera góð boð til byrjunar
uppstillingina í Jugoslavia.
Fjórði maðurin var Jákup á
Borg. Hann hevur síðstu
ferðirnar verið á vongverj-
anum í høgru, sum Allan
Mørkøre í eitt tíggju ára
skeið næstan hevði einarætt
til – um hann ikki var
longri frammi á miðvøll-
inum. Tað
kann roknast við, at
Jákup á Borg fer at spæla á
hesum plássinum í Jugo-
slavia. Um ikki so verður
tað tí, at liðfelagin í B36,
Pól Thorsteinsson, verður
tikin framum.
Á Sandi var Heðin á
Lakjuni eyðsýndur. Hann
skoraði tvey B36 mál, og
hann varð mettur at vera
kanska besti maður á
vøllinum. Heðin hevur áður
verið í landsliðshópinum,
men nú er langt síðani, at
boð vóru eftir honum. Tá
Heðin ikki fær landsliðs-
boð, nú fleiri av álops-
monnunum eru skaddir, og
hann telist millum bestu
málskjúttarnar í landinum,
so má tað takast sum
ábending um, at venjarin
ikki roknar við honum
longur.
Ein verjuspælari afturat
til Jugoslavia
Helgi L. Petersen noyðist í løtuni at hyggja langt eftir
landsliðssessinum. Toppskjúttin í landskappingini er
smáskaddur, og hevur givið avboð til Allan Simonsen
Mynd: Jens Kr. Vang
Men tað lagaði seg
kortini so mikið illa,
at U–17 dreingirnir
endaðu á aftasta
plássinum í NM
kappingini
Tað var ein fínur slutt-
spurtur hjá U–17 dreingj-
unum í NM kappingini í
Jyllandi.
Leygardagin
vunnu
teir
2–1
ímóti
Finnlandi, og sunnudagin
spældu teir 2–2 ímóti
Íslandi.
Samanlagt var talan um
nógv tey bestu úrslitini í
umleið tíggju ára longu
NM søguni hjá hesum
aldursbólkinum. Úrslitini
hava verið støðugt batn-
andi, men tað er ongantíð
komið fyri, at talan hevur
verið um so tættar dystir
sum hesa ferð.
Ongland vann kapping-
ina. Kanska var tað einki at
siga til, at Føroyar taptu
4–1 ímóti teimum. 3–0
tapið ímóti Noregi var
harmuligt, tí tá mistu
føroyingar ein mann longu í
1. hálvleiki.
Tað lagaði seg so mikið
illa, at Føroyar endaðu á
aftasta plássinum. Í síðsta
dystinum var farið bein-
leiðis
til
brotssparks-
kapping. Gunnar Nielsen í
føroyska málinum bjargaði
einum skoti, meðan ís-
lendski málverjin bjargaði
tveimum skotum.
Ingi skaddur
Ímóti Finnlandi legði Jóhan
Petur
Poulsen
Føroyar
framum í 8. minutti. Eftir
stikkbólt frá Bárðuri Joen-
sen var toftamaðurin enn
eina ferð tryggur.
Bara smáar tíggju mi-
nuttir seinni kom tað ógvu-
liga illa við hjá føroy-
ingunum, at liðformaðurin
og nýggi Arsenal spælarin,
Ingi Højsted noyddist at
taka seg aftur. Seinni vísti
tað seg, at ein lítið bein er
brotið. Ingi er nú aftur í
London, har hann skal
koma fyri seg.
Og tað sá uppaftur verri
út, tá Finnland í 52. minutti
javnaði til 1–1 beinleiðis
upp á fríspark. Men so var
tað, at Rasmus Nolsøe,
verjuspælarin úr TB, tók
søkina í egnar hendur. Við
frísparki úr 25 metrum
smekkaði hann umvegis
stólpan og í kassan. Tá
restaðu sjey minuttir, og
síðstu løtuna eydnaðist at
halda tætt.
Føroyska liðið sá soleiðis
út ímóti Finnlandi: Gunnar
Nielsen, HB – Júsinus R.
Hansen, NSÍ, Eli Thor-
steinsson, HB, Rasmus
Nolsøe, TB, Jónas Þór Næs,
B36 -– Bárður H. Joensen,
HB (Tummas Pauli Olsen,
B71 í 2. hálvleiki), Marni
Djurhuus,
EB/Streymur,
Ingi
Højsted,
Arsenal
(Bergur Midjord, B36 22.),
Símun
Samuelsen, VB
(Hanus Thorleifsson, Skáli,
í 2. hálvleiki) – Rókur av
Fløtum Jespersen, HB,
Jóhan Petur Poulsen, B68
Spælstýrandi ímóti
Íslandi
Fyri fáum árum síðani var
ein javnleikur í kappingini
nóg mikið hjá Føroyum at
spæla um fimta plássið.
Hesa ferð rakk ein sigur
ikki meiri enn til spæl um
sjeynda plássið. Tað var
óheppið. Noreg vann bara
ímóti Føroyum, men teir
spældu um triðja plássið.
Føroyska
liðið
hevði
bóltin meiri enn mótstøðu-
menninir, og tað hevði
einki forgjørt verið í, at
leiðslan var størri, tá tað var
hálvleikt enn 1–0.
Rasmus Nolsøe legði
Føroyar
framum
ímóti
Íslandi. Aftur hesa ferð var
talan um fríspark. Frá-
støðan var 30 metrar, og
bólturin sat dygst undir
samankomingini. Tá var ein
hálvur tími farin.
Í 48. minutti kom Ísland
upp á javnt, og tveir
minuttir
seinni
vóru
føroyingar so óhepnir at
gera sjálvmál. Men hesa
ferð høvdu føroyingarnir
hepnið við sær í tíðinin,
sum dómarin hevði lagt
afturat. Eftir fríspark var
Jústinus R. Hansen hægstur
og stútaði í málið.
Í brotssparkkappingini
bjargaði føroyski málverjin
einum skoti, meðan ís-
lendski málverjin bjargaði
tvær ferðir.
Føroyska
liðið
ímóti
Íslandi: Gunnar Nielsen,
HB – Bergur Midjord, B36,
Eli Thorsteinsson, HB,
Rasmus Nolsøe, TB, Jónas
Þór Næs, B36 (Hanus
Thorleifsson, Skáli í 2.
hálvleiki) – Bárður H.
Joensen,
HB
(Tummas
Pauli Olsen, B71 í 2.
hálvleiki), Símun Samuel-
sen,
VB
(Jústinus
R.
Hansen, NSÍ í 2. hálvleiki),
Marni
Djurhuus,
EB/
Streymur, Magnus Skora-
líð, LÍF – Rókur av Fløtum
Jespersen, HB, Jóhan Petur
Poulsen, B68
jh
Dreingirnir fingu bestu úrslitini higartil
11
10
Nr. 149 - 7. august 2001
Tórshavn, 3. august 2001
Viðvíkjandi góðkenning av
leigusáttmála á matr. nr
151a, Tórshavn
Góði Jan!
Málið viðv. leigusáttmála á
matr. nr 151a hevur havt
okkara áhuga síðan vit á
fyrsta sinni blivu kunnaði
um tað fyri góðum 2 árum
síðani. Fyrst skal sigast, at
vit fegin vilja hava grannar
her á Tinganesi og tey stig,
vit hava tikið í málinum,
ikki eru rættað móti tí per-
sóni, sum leigusáttmáli er
gjørdur við. Hann skal vera
hjartaliga
vælkomin
at
búgva í økinum.
Málið hjá okkum snýr
seg um fólkaræði, um lóg
og landaskil. Vit eru – eins
og tú – veljarar og skatt-
gjaldarar
í
Tórshavnar
kommunu, og síggja teg
sum tann, ið hevur eina
størstu ábyrgdina fyri, at vit
allir borgarar standa líka
fyri lógini og umsitingini.
Vit taka sum givið, at tyg-
um og aðrir býráðslimir í
kommunustýringini fyri-
myndarliga royna at fylgja
landsins lógum og komm-
ununar egnu byggiviðtøk-
um.
Vit hava sum borgarar tó
nakrar spurningar at seta
tær í hesum máli, sum vit
rokna við, at tú svarar, áðr-
enn kommunan tekur stig
til at fullfíggja sínar sátt-
málabundnu skyldur.
Spurningur 1.
Er byggiloyvið, sum út-
skrivað varð 4.7.2001, giv-
ið á slíkan hátt, at allar
innanhýsis reglur kommun-
unar blivu fylgdar?
Spurningur 2.
Almenn veðhald yvirfyri
privatum er í landspolitisk-
um høpi at rokna sum farin
tíð. Tí tykir tað okkum sera
løgið, at kommunan í leigu-
sáttmálanum §§2-4 gevur
ávísum borgara veðhald til
bygging av sethúsum.
Vit hava kannað sáttmál-
an sum fíggjarfrøðingar og
hava somuleiðis fingið løg-
frøðiliga meting av sáttmál-
anum, og eru komnir til tað
niðurstøðu, at leigusáttmál-
in – umframt at vera leigu-
sáttmáli – eisini er at meta
sum
veðhaldslíknandi
skjal. Tí um kommunan
ynskir at fáa ræði aftur á
økinum smb. § 3 í sátt-
málanum, skal kommunan
yvirtaka skuld.
Ítøkiligi spurningur okk-
ara í hesum føri er, um
landsmyndugleikarnir um-
framt at hava góðkent
leigusáttmálan sum leigu-
sáttmála, eisini hava góð-
kent sáttmálan sum skuld-
arskjal (veðhaldsskjal) hjá
kommununi?
Um kommunan ikki tulk-
ar leigusáttmálan sum veð-
hald til einstakan borgara,
vilja vit greitt hava at vita,
hvør hongur upp á rest-
skuld, um leigari doyr áðr-
enn lán er afturgoldið, ella
um leigari ikki heldur láns-
skyldur sínar?
Spurningur 3.
Í løgfrøðiligum responsum
frá Jógvan Páll Lassen er
høvuðsniðurstøðan tann, at
Løgmansskrivstovan við at
góðkenna leigusáttmálan,
eisini hevur góðkent und-
antak av galdandi byggivið-
tøkum.
Hetta er skeiv niðurstøða,
m.a. tí at Løgmansskriv-
stovan ferð eftir ferð hevur
víst á, at leiguskjalið og
onnur formlig viðurskifti
eru atskild mál.
Hetta er eisini greitt stað-
fest í grein 13 í leigusátt-
málanum: »Partarnir taka
fyrivarni fyri at formligu
viðurskiftini í samband við
matrikulering, býarplani,
v.m. eru í lagi, og binda
partarnir seg í neyðugan
mun til at arbeiða fyri, at
møgulig vantandi viður-
skifti koma uppá pláss
skjótast gjørligt eftir at
hesin sáttmálin er undir-
skrivaður«
Merkir hetta, at Tórs-
havnar kommuna ikki vil
fylgja vanligum lógarásett-
um mannagongdum fyri
broyting í byggisamtyktum,
sum krevjast, m.a. við at
hoyring verður hildin?
Spurningur 4.
Hevur kommunan líknandi
sáttmála við aðrar borg-ar-
ar? Hevur kommunan ætl-
anir um at gera fleiri líkn-
andi sáttmálar við útvaldar
borgarar í komandi árum?
Við vón um greitt svar,
har býráðsformaðurin vísir
fyrimyndarliga fylgju av
kommununar byggiviðtøk-
um og landsins lógum, so-
leiðis álit okkara á politisku
skipanina, býráðið og bý-
ráðsformannin
verður
styrkt.
Jógvan Adolf
Johannessen
Hin 14. september í tí Harr-
ans ári 1946 var fólkaat-
kvøða um loysing frá
Danaveldi hildin í Føroy-
um.
Sum ikki einaferð settu
kvettingarmenninir
eina
sanna
øsingarherferð
ígongd móti teimum, sum
heldur vildu vera saman við
hinum partinum av ríkin-
um. Rakstrarrópini vóru
ógvuslig, og orð sum landa-
svíkjarar, dirvisloysingar
og onnur, sum enn ljótari
eru, vórðu nýtt.
Her skuldi jú einki verið
at ivast í, tí Føroyar vóru jú
eitt av heimsins ríkastu
londum, søgdu teir, sum
hildu seg vera føroyingar av
einums erstøkum slag.
Herferðin hóast luttøkan
ikki var serliga stór á fólka-
atkvøðuni, eydnaðist, tí
meiriluti vísti seg at vera
fyri at kvetta sambandið
við Danmark.
Frøðin var ógvuslig í
fólkaflokkinum, ið – sam-
an við einum úr javnaðar-
flokkinum – hevði 12 mans
av tilsamans 23 á tingi.
Men, tað tóktist sum
fjáltur var komin á mong av
teimum, sum høvdu atkvøtt
fyri loysing ella als ikki
høvdu atkvøtt, tí við løg-
tingsvalið 8. nov. sama ár
misti fólkaflokkurin tríggj-
ar av sínum ellivu monnum
og hevði nú bert átta av
tjúgu.
Tingmaðurin úr javnað-
arflokkinum, sum hevði
stuðlað honum, var ikki
meira á tingi.
Undir krígnum høvdu
føroyingar mist nógv skip,
og farið var tí undir at
endurnýggja
fiskiflotan.
Men tað skuldi jú borið væl
til, tí Føroyar vóru jú sagd-
ar at vera eitt av heimsins
ríkastu londum!
Nógv skip vóru keypt,
men tíverri vóru mong av
teimum gomul og útslitin –
har ímillum trolararnir sum
komu til landið í stórum
tali. Eina tíð var føroyski
trolaraflotin hin størsti í
Norðanlondum, men sum
heild bar hann seg ikki, og
hetta var ein orsøkin til, at
Sjóvinnubankin kom í trup-
ulleikar og mátti gevast í
1951. Hann varð tó opnað-
ur aftur – ja, haldið tykk-
um fast – við danskari
hjálp.
Nú hoyrdist lítið reyp frá
teimum, ið áður høvdu havt
so stór orð á munni, tí hinar
áður so ríku Føroyar vóru
ikki so ríkar longur! Nei, tí-
verri, nú lógu tær á knøun-
um.
Og hin áður so stolti og
stórorðaði fólkaflokkurin lá
nú og svav í føvninginum á
sambandinum, til javnaðar-
flokkurin vann stórsigur
við løgtingsvalið í 1958. Tá
vóru einans fimm umboð
vald á ting fyri fólkaflokk-
in, sum í sínari stórtíð und-
an fólkaatkvøðuni í 1946
hevði ikki minni enn 11 av
manningini á løgtingi, sum
tá taldi 23 mans. Lítið
hoyrdist annars um hitt
gamla loysingarreypið frá
hesum hálvsovandi flokki.
Men nú hoyrdist eggjandi
reyp frá einum øðrum
flokki, og hevði fólkaflokk-
urin áður verið øsandi, var
hesin ikki frægari.
Helst vóru hetta ónøgdir
fólkafloksveljarar,
sum
savnaðust um tjóðveldis-
flokkin og har var og er
einki óført.
Í fimtiárunum vóru Før-
oyar lamdar av tveimum
fiskimannaverkføllum, har
hitt seinna hevði verið
óneyðugt um hildið var eitt
sindur longur á við tí fyrra,
men tað gav tjóðveldis-
flokkinum vind í seglini,
sum ætlanin óivað eisini
var.
Annað er tað, at neyðugt
var at bøta um korini hjá
okkara fiskimonnum, tí tey
vóru sera vánalig.
Í fimtiárunum og eisini
langt út í sekstiárini var
nógv sild at fáa við Føroy-
ar, og nú hevði málgagnið
hjá tjóðveldisflokkinum 14.
sept.
funnið
loysnina,
hvussu vit skuldu lívbjarga
okkum á hesum annars
kørgu oyggjum.
Jú, av botnfiskinum á
føroyskum øki, og av sild-
ini sum svam norðan fyri
Føroyar, kundu føroyingar
liva.
Men, sum so nógvar aðr-
ar bløðrur frá hasari fanat-
isku síðuni vóru brostnar,
so brast handan eisini, tí
sildin norðan fyri Føroyar –
í føroyskum øki – hvarv, og
vit hava jú verið heilt niðri
á 5.400 tonsum av toski, tá
ið ringast stóð til.
Jú, tá var soleiðis statt, at
fiskifrøðingar mæltu til, at
vit als ongan tosk skuldu
fiska í føroyskum sjóøki.
Sanniliga ein glæsilig til-
vera, ið føroyingar høvdu
havt, um hatta skuldi verið
álitið,
sum
føroyingar
skuldu byggja alla tilveru
sína á.
Í 1956 kom hitt fyrsta ný-
bygda línuskipið til Føroy-
ar, og so við og við komu
fleiri, tí tá var nógvur tosk-
ur at fáa við Grønland. Men
eisini við Grønland hvarv
toskurin, og tí vórðu nógv
av hesum skipum umbygd
til trolarar, ið mest skuldu
royna eftir ídnaðarfiski.
Nógv av hesum gomlu
skipunum sigla enn, so ikki
kann sigast annað, enn at
stórur partur av okkara
heimaflota er bæði gamal
og útslitin.
Men hóast tað nú í nøkur
ár hevur verið rokfiski-
skapur við Føroyar, og
fiskaprísirnir hava verið so
góðir at eingin veit um
tílíkt at siga, so tykjast
kortini eingir møguleikar
vera til at endurnýggja
hendan gamla og útslitna
flota!
Men gorrið av teimum
sum sita í landsins stýri er
óført, og er hetta meinlíkt
gorrinum, sum var í 1946
og fyrstu árini aftaná.
Tað er ikki ovmikið sagt
at sonevndar fullveldis- ella
loysingarhetjur
mangan
hava
verið
úrmælingar
oman fyri hálsvølin, men tá
ið umráddi var ofta lítið um
hetjurnar, tí stórmenskan
var ofta bygd á einum
heldur lágum og skinklut-
um støði.
Sum áður nevnt hevur í
nøkur ár verið óførur fiski-
skapur í føroyskum sjóøki,
og fiskaprísirnir hava verið
methøgir, so ikki kann
sigast annað, enn at núver-
andi samgonga hevur havt
eydnuna við sær í so máta,
men tað margháttliga er, at
samgongan leggur framtíð-
arætlanir sínar eins og hes-
in metfiskiskapur og núver-
andi metfiskaprísir verða
varandi, sum er ógvuliga
ivasamt. Av sonnum kann
sigast at fíggjarmálaráð-
harrin situr ógvuliga tungt
á kistulokinum, tí lítið og
einki sæst til vælferðina úti
á smærru bygdunum, sum –
eftir øllum at døma – nú-
verandi samgonga hevur
sett sær fyri at avoyða, tí alt
skal leggjast til viks fyri at
fíggja
samgongunar
ørvitisfullveldi!
Men tað sum undrar meg
einamest er, at teir ella tey,
sum eru blandað mest við
danskt – ella annað út-
lendskt blóð – eru tey sum
hata danir og alt sum
danskt er mest av øllum.
Hetta hevur mangan fingið
meg at hugsa um hvussu
hetta kann bera til.
Tað skuldi hóast alt ikki
verið so livandi galið at
hetta er rein og skær undir-
lutakenska fyri teimum
sum tey eru ættaði frá.
Um so er tykir mær hjar-
taliga synd í teimum!
Nú hava ætlanir verið
frammi um at reisa minnis-
varðar
yvir
Sigmund
Brestisson, sum fyri umleið
túsund árum síðani boðaði
kristni í Føroyum.
Men hetta hevur – eftir
øllum at døma – fingið ilt í
ymiskar sonevndar full-
veldisgarpar, sum heldur
vilja reisa eitt minni um
Trónd í Gøtu, sum teir
halda var eitt virðiligt
umboð
fyri
frælsi
í
Føroyum.
Óivað var tað ein av
hesum fullveldisgørpunum
sum fyri stuttari tíð síðan
var frammi í bløðunum, har
hann lat nøkur ótamd
illsinnisgleps runga um
Sigmund, sum hann bein-
leiðis skýrdi at vera landa-
svíkjari.
Hóast eg veit at Føroy-
ingasøga ikki í øllum før-
um er eftirfarandi, so er tað
kortini munur á Sigmundi
og tí lúrna Tróndi soleiðis
sum teir eru lýstir í søguni.
Tað er heilt ótrúligt at nakar
skal meta Trónd sum
nakran frælsiskappa tí tað
var hann ikki. Hann royndi
at sæta sær sjálvum soleiðis
sum søgan lýsir hann.
Og tað sama kann eisini
sigast um mangar av okk-
ara núverandi frælsiskapp-
um!
Men úrmælingar oman
fyri hálsvølin – tað eru teir.
Latið teir bara gorra, men
lurtið ikki eftir gorrinum!
VIÐMERKINGAR
Opið skriv til Jan Christiansen,
býráðsformann
Jonhard Eliasen
Ólavur Ellefsen
Fullveldisgorrið heldur fram
C
M
Y
K
10