fríggjadagur 29. august 2008síða 18
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
18
Nr. 165 - 29. august 2008
Í samband við Fjarðafesti
valin 2008 hevur Edith
Mørkøre listaframsýning í
Kelduni.
Við á framsýningini eru
21 nýggir akrylmálningar.
Farnu árini hava eisini
verið listaframsýningar á
Fjarðafestivalinum og tá
hevur Edith eisini sýnt
fram, saman við Eli Smith,
Oggi Lamhauge og Sigrun
Gunnarsdóttir Niclassen.
Edith er 29 ár og búsitandi
í Hoyvík. Hon hevur frá
ungum árum havt áhuga
fyri at skapa, teknað og mál
að. Hon hevur gingið á
Háskúla í Rønde har hon
hevði sergrein í list. Edith
finnur íblástur úr náttúruni,
fólkum, Gudi, tónleiki og
viðurskiftum sum rørast í tí
dagliga lívinum.
Síðani septembur 2007
hevur Edith havt listina sum
sítt høðusstarv. Edith málar
dagliga á atelierinum á Argj
um, har fólk hava møguleik
an at koma inn á gólvi at
hyggja eftir málningum.
Edith hevur eina heimsíðu
har hon vísir fram sína list:
www.edithart.com
Listaframsýning á
Fjarðafestivalinum
nøvn
Í dag er seinasti arbeiðsdagur
á Shell hjá Heina í Buð. Í
hesum sambandi hava vit
havt eitt prát við hann um
hansara virki bæði á Shell og
um hansara virkislív annars.
Heini er ættaður úr Hvanna
sundi, sonur Niels og Lenu í
Buð. Niels var úr Havn og
Lena var úr Sørvági. Hon var
lærari har norðuri.
Tískil kom Heini at ganga
í skúla hjá mammuni. Men
tað kom eisini fyri, at hann
gekk í skúla í Sørvági. Her
vóru lærarar sum DD,
kendur sambandsmaður, og
Napoleon Petersen, verfaðir
Maritu Petersen, fyrrverandi
løgmann.
Sum hjá flestu bygda
dreingjum var leiðin at fara
til skips, tá ið farið var úr
skúlanum aftaná sjey ár.
Tað fór Heini eisini. Hann
fór í 1955 á snørisveiðu til
saltfisk við 30 tonsaranum
Viðanes
við
Richardi
Johannesen, seinni kendur
sum útróðrarmaður, og sum
skipari. Heini var í fyrsta
umfari til skips fram til
1960. Hann kom at uppliva
kollveltingina frá snøri til
snellu, sum tá var eitt rættu
ligt nýbrot. Tann snellan var
tó tá einki í mun til
teldustýrdu snellurnar í dag.
Í 1960 fór Heini í smiðju
læru
á
Tórshavnar
Skipasmiðju. Hann hevði
annars ætlað sær navigatør
úrbúgving, men hann fekk
ikki sýnsprøva.
Heini fór í 1965 fyrst á
maskinskúla, sum tá var í
núverandi sjómansskúlan
um.
Samstundis
koyrdi
hanna taksa. Fyrst gekk
hann eitt ár. Tá var steðgur í
undirvísingini, tí tað mangl
aði laboratorium. Boðini
vóru at koma aftur eitt hálvt
ár seinni. Hesa tíðina fór
Heini til Grønlands við
Hamranes, sum var ein
fransktbygd
slupp
av
Tvøroyri.
Heimkomin fer Heini
aftur á maskinskúla, og
hann var liðugur í 1968. Tá
fór Heini út at sigla sum
maskinmeistari við ØK.
Hetta var ein sigling, sum
var upp á londini í fjareystri
sum India, Thailandi og
Australia.
Tá var ikki feriuskipan
sum nú. Tíðin úti var 18
mánaðir og kundi undir
serligum umstøðum vera
upp til 24. Men Heini var
hendan túrin 17 mánaðir
burtur. Hetta var ein góður
møguleiki at síggja verðina.
Aftaná fer Heini við ein
um
ídnaðartrolara
ur
Esbjerg. Tað serliga var við
honum, at hann hevði fiska
mjølsfabrikk umborð. Hann
kundi virka 75 tons av
ráfiski
um
samdøgrið.
Hetta setti serligt krøv til
meistaran. Tað hevði ikki
riggað so væl frammanund
an, men hetta fekst nú at
rigga. Skipið tók 175 tons
av mjøli og lýsi. Henda
vinnan var seinni bannað, tí
tað var ikki møguligt at
hava eftirlit við hjáveiðuni.
Heini fór so í skúla aftur í
1970 og fekk hann tá hægsta
maskinprógvið. Hann var
eisini virkin á vinnuøkinum.
Var saman við øðrum í
Hvannasundi við til at
byggja línubátin Sundaenni,
sum tá var eitt frambrot
innan línuskip saman við
líknandi skipum. Tað sum
var serliga nýskapandi var,
at skipini vóru yvirdekkað.
Hugskotsmaðurin aftanfyri
hetta var John Smith.
Síðan fór Heini at arbeiða
fyri Skipafelagið og var har
fram til 1975.
Tá fór Heini at arbeiða
sum inspektørur hjá Copen
hagen Reefer, sum hevði
fleiri frystifarmaskip, sum
eisini sigldu við flaki úr Før
oyum til USA. Teir flestu av
manningini vóru føroyingar.
Onkrir spaniólar vóru eisini
við sum dekkarar.
Til Shell
Men hugurin var at koma
heim aftur á klettarnar. Í
1986
kemur
Heini
at
arbeiða fyri Shell. Tá var
Hjarnar Djurhuus stjóri.
Tað skal verða sagt beinan
vegin, at Hjarnar gevur
Heina sítt besta ummæli.
Hann var nærlagdur, skila
maður og hevur eitt so sera
gott minni. So er hann eisini
ein snillingur á maskinøkin
um. Hann kláraði avbjóð
ingar sum vóru roknaðar
fyri at vera ómøguligar.
Arbeiðsøkið hjá Heina
var alt tað tekniska. Her var
eisini nógv at fara um. Her
vóru millum annað goymsl
ur, tangabilar og skip.
Shell hevur havt tvey
tangaskip í hansara tíð.
Hetta eru fyrri og seinni
Magn. Á tí tekniska økinum
broytist eisini alt so skjótt,
at ein skal vera kvikur fyri
at kunna fylgja við. Men
starvsfelagar
hjá
Heina
siga, at hetta dugir hann
væl. Ein stórur partur av tí,
hann lesur, er fakbókmentir
um olju og maskinur.
Her hava eisini verið
avbjóðingar. Eitt mál sum
hevur spøkt í nógv ár eru
tangarnir á Viðarnesi, so
tætt við Havnina. Men nú
eru bensinstangarnir fluttir
uttan fyri bygt øki, og trygg
leikin er so góður, sum
hann kann vera. Um hesa
áhaldandi oljudálkingina á
Havnarvág heldur Heini, at
bøturnar eu alt ov smáar.
Skip, sum dálka, sleppa
ofta bert við at gjalda rokn
ingina fyri upptakið.
Heini sigur, at Shell hevur
verið eitt gott arbeiðspláss,
har nógv er gjørt fyri
trivnaðin. Umframt Hjarnar
hevur hann havt Hákun,
bróðurson hansara, sum
stjóra. Nú er tað Hendrik
Egholm.
Heini hevur eisini verið
umboð fyri Reiðarafelagið
fyri Farmaskip í Sjóvinnu
ráðnum. Har hava vit báðir
verið saman. Tað sum
eyðkendi Heina var, at hann
dugdi væl at umboða síni
áhugamál, og tað var gjørt á
ein skilagóðan og sáttligan
hátt.
Heini hevur seinastu tíð
ina trappað niður. Tá ið
Magn
varð
seldur
fór
samstundis ein stórur partur
av hansara arbeiðsøki. Síð
an hevur hann fingið ábyrgd
ina av øðrum.
Men nú er tað yvirstaðið.
Tað verður saknur í Heina á
Shell. Hansara starvsfelagar
taka til, hvussu væl hann
dugur at greiða frá. Hann
hevur fortalt nógvar góðar
søgur
frá
Hvannasundi.
Hann hevur verið ein góður
arbeiðsfelagi.
Vit ynkja Heina góðan
byrð framyvir. Ein av fyrstu
døgunum skipar Shell fyri
eini móttøku, men hetta
verður lýst.
ó.
At Truckerfestivalurin verð
ur hildin í Klaksvík er sjálv
andi ein sigandi staðfesting
av tí veruleika, at nú er sera
væl koyrandi til Klaksvíkar
og Norðoyggjar, og sam
stundis er hetta ein ógvuliga
hóskandi súmbol fyri støðu
Klaksvíkar sum eitt væl
koyrandi, virki og framfýsið
lokalsamfelag, sigur Stein
bjørn O. Jacobsen, borgar
stjóri í Klaksvík, sum fegn
ast um og býður vælkomið
til Truckerfestival í Klaksvík
hetta vikuskiftið.
Árið 2008, og serliga
summarið,
í
Klaksvík
hevur higartil verið eyð
kent av nógvum og stórum
tiltøkum, sum hava sett
Klaksvík og Norðoyggjar
á tað nógv umrødda heims
kortið, ella í minsta lagi á
Føroyakortið.
Eftir
væl
eydnaðan
Summarfestival, 100ára
hátíðarhald og Sjómanna
dag verður nú aftur ein
festivalur í býnum.
Áðrenn 29. apríl 2006,
tá ið Norðoyatunnilin varð
tikin í brúk, hevði tað utt
an iva verið óhugsandi, at
Klaksvík var vertur fyri
ein Truckerfestival, men
nú eru sum kunnugt heilt
aðrar tíðir í næst størsta
býi okkara.
Tí er tað kanska meira
súmbolskt enn nakað ann
að, at júst Klaksvík hetta
vikuskiftið verður vertur
fyri Truckerfestivalin.
Sum skilst á monnum, so
var tann upprunaliga ætl
anin, tá ið hesin festivalurin
varð hildin fyri fyrstu ferð,
at hann skuldi fyriskipast í
Klaksvík, so kanska ein
kann
siga,
at
Truck
erfestivalurin – við teimum
nýggjum møguleikunum,
sum Norðoyatunnilin gevur
– nú er komin heim.
Steinbjørn O.
Jacobsen, borgarstjóri
Klaksvík er væl
koyrandi
– bæði so og so
Í sambandi við Truck
erfestivalin, sum er í
Klaksvík í vikuskiftin
um, bjóðar borgar
stjórin, Steinbjørn O.
Jacobsen, truck
arunum vælkomnum
til býin
Heini í Buð fer av Shell