mikudagur 3. september 2008síða 20

20 Nr. 168 - 3. september 2008 tíðindi Teitur spældi mikukvøldið í Norðurlandahúsinum fyri eini fullsettari høll av áhoyrarum. Hetta gjørdist eitt satt gott upplivilsi av eini konsert, har Teitur spældi nýtt sum gamalt og fitt sum provokerandi KONSERUMMÆLI Líggjas Olsen liggjas@gmail.com myndir: mureldur »I always had the voice and now I am a singer« Soleiðis legði Teitur út miku­ kvøldið við lagnum av nýggju fløgu sínari The Singer. Væl varð sungið, og eitt tað fyrsta, eg hugsaði, var, at røddin hjá honum er altso vorðin betri enn nakran­ tíð. Teitur er júst afturkomin av konsertferð í USA og er tískil í góðari venjing, og hetta hoyrdist beinanvegin í røddini hjá honum, sum veruliga er blivin ein ordilig sangrødd. Ikki tí, røddin hevur altíð verið serstøk og góð, men ongantíð hevur hann sungið so ómakaleyst og gott, sum júst nú. Eg vildi næstan sagt betri enn á fløguni, men tað kann kanska diskuterast. Einsamallur legði Teitur út við hesum lagnum, fyri síðani at bjóða bólkinum innar á pallin og halda áfram við nøkrum løgum av seinastu fløgu teirra. Ongar strúkarar ella violinir ella kór­ røddir hevði Teitur við sær miku­ kvøldið. Bert bass, trummur og tangentar, og hetta hevði sjálv­ sagt við sær, at útsetingarnar vóru nakað einfaldari í mun til tær á fløgunum. Hesum slapp bólkurin væl frá. Mikael Blak á bass var sum ikki einaferð sera góður og tryggur og virkaði sum eitt superlím fyri hinar í bólkin­ um, meðan trummurnar ikki gjørdu meira enn júst neyðugt. »Catherine the Waitress« manglaði kanska sum heild eitt sindur av pompøsiteti, men ann­ ars riggaðu løgini av The Singer heilt væl, undirspæld sum tey nú vóru. Eitt lag, sum riggaði serstakliga væl av nýggju fløguni var friðarligi kærleikssangurin »Don’t Let Me Fall In Love With You«. Eitt deiligt lag, har tú veruliga kendi, at viðkomandi fellur í forelskilsi, um man so má siga. Josephine og falskir strúkarar Síðani førkaði Teitur seg frá The Singer og fór at tríva í løg av Stay Under The Stars, men áðrenn sluppu vit líka at hoyra vælumtókta lagið »Josephine« av fyrstu fløguni Poetry and Air­ planes. Eitt ótrúliga vakurt og væleydnað lag, sum Teitur eisini sang til UG. Havi tó hug at við­ merkja, at eg helt ikki syntetiski strúkararnar rigga so væl her. Lagið hevði hug at detta niður ístaðinfyri at fara á flog, og tað var eitt sindur ergiligt. Tangent­ leikarin hevði annars nakrar vælljóðandi strúkarar í sínum keyboardi, ið hann dugdi væl at brúka í settinum. Men júst í hes­ um lagnum komu teir ikki til sín rætt. Tíverri, tí hatta lagið kann veruliga flyta teg heilt til himm­ als, um tað verður framført rætt. Burtursæð frá í støðum eitt sindur miseydnaðu synth­strúkarunum, so sat tað heilt væl, og fólk vóru glað fyri, at Teitur hevði valt hetta lagið uppí skránna. Kom aftur, Louis! Kanska best kenda lagið hjá Teitur, »Louis Louis«, slapp eisini upp í part. Teitur greiddi frá, at lagið hevði hann skrivað í Saksun í 2004. Hetta var um tað mundið, tá amerikansku veljar­ arnir vildu tað so, at Bush skuldi innaftur í Hvítu Húsini. Lagið er ein áheitan til Louis Armstrong um at koma aftur til okkum við sínum upplyftandi, glaða tón­ leiki, í eini heldur myrkari tíð. »Louis, Louis, the world is not Hóast nakrar feilir og onkrar eitt sindur falskar strúkarar, var bólkurin ógvuliga væl samanspældur og konsertin góð Teitur