mikudagur 17. september 2008síða 9

9 tíðindi Nr. 178 - 17. september 2008 va við sær sjálvum Tað er løgmaður, ið varð­ ar av ognunum í Tinganesi. Hetta merkir, at tað er hann, ið stendur fyri og skipar hølisnýtsluna. Eg havi í góðari tíð sagt tær, at vit máttu finna hósk­ andi høli til Petur Petersen. Tá eingin loysn varð funn­ in, havi eg fráboðað tær avgerð mína. Henda avgerð stendur við. Fortreytirnar fyri avtaluni frá februar um fyribils høl­ isnýtslu eru av givnum orsøkum burtur. Eg eri fúsur at skipa so fyri, at víst verður á skriv­ stovur í Tinganesi, sum utt­ anríkisráðið sum eina fyri­ bilsloysn kann nýta. Í løtuni verður arbeitt við at finna eina langtíðarloysn fyri ráðini, sum í dag eru í Tinganesi. Eitt av ráðunum verður at flyta úr Tinganesi. Tað vendi eg aftur til. Sama dag, tann 4. septem­ ber, svarar Høgni Hoydal løgmanni aftur. Góði Jóannes Takk fyri svarið, sum eg nústaðni havi sæð, tí eg havi pakkað telduna saman í gjár, tá eg tømdi skrivstov­ una hjá mær, og eri farin á netið heimanífrá. Eg havi sum áður nevnt ongan trupulleika av at fáa staðfest heilt aðrar loysn­ ir ella umbøn um at vit fara heilt út ella sita hvar sum helst. Bara vit fáa lagt greitt, hvør grundgevingin er, og hvussu til ber at sam­ starva og samskifta millum ráðini uttan hesar persóns­ og valdskonfliktir. Havi bara ikki orð fyri, hvussu vónsvikin eg eri av, at slíkt sum hetta kann henda ­ og tað er ótrúligt, at tað ikki skal bera til at fáa tingini at rigga á tí praktiska planinum. Her liggur annað handan skræðuna, og tað er tað, sum eg haldi vit hava skyldu at gera nakað við, tí tað oyðileggur politiska arbeiðið og samstarv mill­ um embætisfólkini. Eg havi frá byrjan av sagt, tá tú hevur spurt um hølir: ­ Sjálvandi vil eg fegin finna loysnir, men eg havi onki pláss at vísa á ­ tvørt­ urímóti havi eg onki pláss til høgt sett embætisfólk, meðan hølir annars standa tóm í Skansapakkhúsinum. ­ Tað eiga at vera stjórar­ nir, ið standa fyri øllum slík­ um praktiskum spurningum og teir mugu samskifta og samráðast um loysnir. ­ Um okkurt politiskt ligg­ ur aftanfyri umbønina um hølir, so vil eg fegin lata mína skrivstovu til tað og fara í eitthvørt tømt høli, so vit ikki skapa órógv millum starvsfólkini. Og undir øllum umstøðum er jú talan um interimistiska loysn. Eg havi sum fráboðað tikið avgerð um, at eg noyð­ ist at rætta ta skeivu hend­ ing, sum hevur sett eitt starvsfólk út, ið onki hevur við hetta mál at gera, hóast aðrar og minst líka góðar hølisloysnir eru klárar og settar fram til nýtslu. Annars kann eg ikki liva við mær sjálvum. Kenni meg niðurgjørdan og traðk­ aðan á ­ og kann ikki góð­ taka ta vantandi virðingina, ið eg havi kent í hesum støð­ um, tá praktisk viðurskifti og arbeiðsbýti millum ráð­ ini hava verið á skrá. Kenni meg sum ein óvæl­ komnan gest í Tinganesi, og kenni meg eyðmerktan sum eitt slag av geykaunga, ið tekur búgv í reiðrinum hjá øðrum og roynir at skúgva „veruligu“ ungarnar til viks. Sum formaður í størsta flokki á tingi og samgongu­ flokki, vil eg ikki finna meg í at verða tosaður til sum ein óargaligur skúladrongur og fáa munnligar skor­ fleingjur meðan starvsfólk hoyra ­ og enntá frá embætis­ fólki (og her hugsi eg ikki um hendingina, sum eg tíverri nevndi fyri tær, og har starvsfólkið hevur biðið um umbering, ið eg ikki helt vera neyðuga, tí slíkar reaksjónir eru orsakaðar av absurdum støðum millum starvsfólkini). Yvirhøvur haldi eg tað vera óhoyrt, at rætturin til landsins ognir og umsiting­ arfæ verður settur upp sum nakað, ið eg skal biða um ella góðtaka boð um ­ og har eg skal kenna øsing og orðsettan ótta fyri, at eg vil gera meg inn á nakran ella vil taka nakað frá nøkrum. Soleiðis kendi eg tað, tá starvsfólkabýtið skuldi ger­ ast, tá málsøkjabýtið skuldi staðfestast, tá fíggjarlógin skuldi gerast ­ og so aftur nú ­ eftir eitt annars eftir mínum tykki gott tíðarskeið í samstarvinum okkara millum síðani í summar. Avgerðin um at stovna Uttanríkisráð er ein undir­ skrivað politisk avtala og er ásett í málsøkjakunngerð og fíggjarlóg. Tað merkir, at øll fyrisitingin skal virða hesa avgerð og virka fyri, at avgerðin kann útinnast í verki ­ uttan at vit skulu berjast fyri at vera til. Hetta er eftir mínum tykki eisini uppgávan hjá løgmanni og hansara fyrisit­ ing ­ og skyldan hjá eini miðfyrisiting, sum hevur orðað nøkur mál, sum eg havi sera ilt við at síggja nakað aftur av, í tí, sum eg havi upplivað higartil í hes­ um tvístøðum um hølir og mál og samstarv. Eg vil minna á, at høl­ istrupulleikarnir eru ein bráðfeingistrupulleiki hjá Uttanríkisráðnum, har eg ikki hava nakað pláss at vísa á til míni starvsfólk. Samstundis vil eg minna á, at avtalan um hølisviður­ skifti og starvsfólkabýti frá februar var als ikki úrslit av mínum ynskjum, tí eg vildi frá fyrsta degi fegin nýta loftið í Skansapakkhúsinum, til ein varandi loysn varð funnin. Og tað undrar meg stórliga, at avtalan ongantíð hevur verið hildin og nú verður søgd upp uttan grundgeving. Fari at spyrja, um eg skal tulka tað soleiðis, at avtalan um starvsfólk heldur ikki er galdandi? Í dag havi eg, sum tú helst veitst, tosað við embæt­ isfólkini á Løgmansskriv­ stovuni. Har appeleraði eg staðiliga til, at vit í friðar­ ligheit rættaðu hendingina, sum nú elvdi til opið stríð og gjørdi greitt, at eg fegin vil tosa opið um undirliggj­ andi konfliktirnar og gjarna fari út úr Tinganesi, um tað hjálpir nakað. Tað var kanska skeivt av mær at fara beinleiðis til tíni starvsfólk, men tá tú ikki vilt tosa við meg um málið, helt eg tað kortini vera rætt. Tey vístu til, at tey máttu boð frá hægri stað, men annars helt eg, at prátið var rímiligt og vísti, at alneyðugt er at tosa um trupulleikarnar opið og at fólk fáa høvi at siga sína erligu hugsan við hvønn annan. Eg havi givið mínum stjóra boð um at fáa rættað hendingina og at samskifta við stjóran á løgmansskriv­ stovuni um hetta ­ og annars at finna varandi loysnir. Eri farin úr míni skriv­ stovu, sum eg allatíðina havi bjóðað sum loysn, og siti nú uppi í fundarrúmin­ um. Fari eftir hetta ikki aftur at gera meg til part av lutum í umsitingarligum og hølis­ spurningum, uttan tá tað snýr seg um politiskar rað­ festingar og fíggjarspurn­ ingar. Haldi, at slíkt eigur at loysast eina og aleina sum sakligt samskifti og samráð­ ing millum stjórar og embætisfólk út frá fryml­ inum: ­ Hvør er tørvurin til tess at uppgávurnar verða loyst­ ar og starvsfólkameingið fullnýtt og virt? ­ Hvat er ynskiligt við atliti til umboðan og upp­ gávur hjá ráðunum? ­ Hvar kann samstarvast um felags funksjónir ­ og peningur sparast? Vinarliga Høgni Fríggjamorgunin hendir so aftur tað, at lásið í umrøddu skrivstovu er skift. Eyðun Luid skrivar til Marjuna Hanusardóttir at hann hevur kannað, hvat í er hent við hurðini hjá Peturi Petersen. Sylindarin er boraður út og nýggjur sylindari, sum vit ikki hava lykil til, er ísettur. ­ ­ ­ ­ Hetta eru tey skjølini, sum eru til taks í málunum. Kortini skal leggjast afturat, at eitt skjal er eisini sum vísir, at tá ið samgongan varð skipað, varð semja gjørd ímillum Høgna Hoy­ dal, sum tá var landsstýris­ maður í uttanríkismálum og Jóannes Eidesgaard, løg­ mann, um, hvørji høli og hvørji starvsfólk, uttanríkis­ ráðið skuldi hava til taks og eftir tí, er hendan umstrídda skrivstovan ein partur av uttanríkisráðnum. ­ ­ ­ ­ Umframt hesi skjølini, hev­ ur eisini eitt ávist sms sam­ skifti verið ímillum Høgna Hoydal og løgmann um mál­ ið og tað hevur Høgni Hoy­ dal latið okkum fáa innlit í. Sambært Høgna Hoydal nevnir løgmaður á leið 10. august, at Petur Petersen skal hava skrivstovuhøli. Høgni Hoydal svaraði, at hann hevði ongi høli, men at hann bjóðaði Peturi Peter­ sen sína egnu skrivstovu. Løgmaður sms’ar 31. august ”Havi givið LMS (løg­ mansskrivstovuni, blm) boð um at gera skrivstovuna klára til Petur Petersen. Tað verður tann skrivstovan, sum Bjørn Kunoy var flutt­ ur inn í.”. Høgni svarar sama dag ”Nei, tað gongur ikki. Hetta verður reint kríggj millum starvsfólkini, og vit hava Hákun uttan nakra skrivstovu yvirhøvur. Vit mugu finna sakligar loysnir rundan um eitt borð. Petur kann heldur taka mína skriv­ stovu.” ….onki svar Høgni sms’ar aftur 1. september ”Vit mugu hava ein kreppufund í morgin áðr­ enn. Hetta kann ongin bjóða fólki. Bjørn farin til hús í dag, Hákun onga skrivstovu, nýtt fólk byrjar fyrsta dagin í UR (uttanríkisráðnum blm) – og Petur drigin inn í eitt stríð, sum ongin skilur. Havi ongantíð verið úti fyri nøkrum líkinandi. Eg veri har út beint eftir 8.” Hetta eru síðstu skjølini, vit hava fingið hendur á í málinum. Sosialurin í morgin: Høgni Hoydal: Løgmaður fór út um mark ­ Tað var ikki eg, ella nakar annar í uttanríkisráðnum, sum breyt inn já løgmanni. Fyrsta innbrotið var á eina skrivstovu hjá uttanríkisráðnum. Tað sigur Høgni Hoydal, fyrrverandi landsstýrismaður um umstríddu skrivstovuna. Vit fingu eina viðmerking frá honum beint fyri døgverða í dag, men tað var so seint, at tað eydnaðist ikki at fáa hana í blaðið í dag, áðrenn tað fór til prentingar. Men í samrøðuni, sum vit prenta í morgin, sigur hann, at løgmaður fór út um sínar heimildir og hann heldur, at tað er ófatiligt, at málið nú er snarað til, at tað er hann, sum er trupulleikin Tíðindadeildir lagdar saman Íslendska kringvarpið fremur nú somu bygnaðarbroyting sum tað føroyska, tí í gjár kunngjørdi aðalstjórin, Páll Magnússon, at tíðindadeildirnar hjá útvarpinum og sjónvarpinum eru lagdar saman, og at skipanin kemur í gildi beinanvegin. Samstundis varð fráboðað, at Óðinn Jónsson, sum hevur verið tíðindaleiðari í útvarpinum, skal standa á odda fyri teirri samanløgdu deildini. Um endamálið við at leggja saman segði stjórin, at samanleggingin skal styrkja tíðindatænastuna í útvarpinum, sjónvarpinum og á alnótini. Krónan ikki skyldina Hóast íslendska krónan er viknað munandi teir seinastu mánaðirnar og tykist óstøðug samanborið við onnur gjaldoyru, hava íslendskir útgerðarmenn ongan skund til at fara frá krónuni og at velja annað og tryggari gjaldoyra ístaðin fyri. Talsmaðurin hjá útgerðarmonnunum, Friðrik J. Arngrímsson, sigur við bløðini, at væl er krónan óstøðug, men tað er kortini ikki hennara skyld, at íslendski búskapurin er so ótryggur. Tann frágreiðingin liggur hjá teimum, sum stýra peningaviðurskiftunum, sigur hann.