týsdagur 23. september 2008síða 17

Nr. 182 - 23. september 2008 17 Andlát og jarðarferðir Sofía Kastalag Risager, ættað úr Klaksvík, búsit­ andi í Vindeby á Taas­ inge, andaðist á Svend­ borg sjúkrahúsi sunnu­ dagin 21. september, 77 ára gomul. Fritleif Jacobsen, ætt­ aður úr Vági, búsitandi í Marstal, andaðist sunnudagin 21. septem­ ber, 85 ára gamal. Jarðar­ ferðin verður mikudagin klokkan 13 frá Marstal kirkegårdskapell. Thomina Vang Han­ sen, vanliga nevnd Mina, úr Nólsoy, andað­ ist á Landssjúkrahúsin­ um 20. september, 94 ára gomul. Hans Olsen úr Sørvági andaðist á Landssjúkra­ húsinum sunnudagin 21. september, 83 ára gamal. Kistan fer úr Landssjúkrahúskapell­ inum týsdagin klokkan 17. Jarðarferðin verður úr Sørvágs kirkju mikudagin klokkan 14. Tey, ið vilja minnast Hans kunnu lata Sør­ vágs kirkju eina gávu. Andlát og jarðarferðir Dagurin 24. september. Tekla, deyð umleið ár 100. Hevði hoyrt ápostulin Paulus prædika og varð umvend. Hóast hon var illa forfylgd, slapp hon undan hvørja ferð og doyði friðarliga 90 ára gomul. Jesus vælsigni tykkum, vóru altíð fyrstu orðini, omma segði, tá ið vit komu at vitja, so fevndi hon børnini og gav teimum ein koss á kjálkan. Nú er omma farin heim til teir ævigu bústaðir, einans eitt knapt ár eftir, at abbi fór. Árini vóru mong, so omma mundi vita hvønn veg tað bar, tá ið hon fyri stuttum legðist í songina. Sum smádrongur var eg nógv norðuri við Gjógv og ferðaðist. Kúgvin stóð í kjallaranum. Eg plagdi at hyggja at, tá omma mjólk­ aði kúnni. Eg minnist, hvussu reina eg helt mjólk­ ina vera. Kúgvin var so rik­ in út í hagan um morgunin og heim aftur um kvøldið. Omma var ikki so nógv at síggja úti í bygdini, oftast sást hon fara til handils ella eystur til Trinommu. Sunnu­ dagar fór hon í kirkju. Tað var ikki altíð stuttligt at koyra til Gjáar. Tað kundi vera nógvur kavi og nógvur vindur. Abbi plagdi mangan at minna meg á, tá ið tað var ivaveður, hvussu glaður eg var, tá omma kom í bilin, tí tá kundi veðrið leika í, sum tað vildi, tá var bilurin tryggur. Tá kundi omma tala at, men samstundis smíltist hon. Tá ið fjøllini vórðu ging­ in, plagdi omma at koma á rættina við drekka og panni­ køkum. Tá seyðurin var fingin heim og flettur, vóru vemburnar bornar oman á áarbakkan, har omma vask­ aði tær. Garnmørarnir vóru reinsaðir, hongdir upp og seinni gjørdir til góða garn­ atálg. Tá ið flettingin var fingin frá hondini, vórðu rullupylsur seymaðar og blóðpylsa gjørd. Omma gjørdi eisini altíð kjølpylsu. Tá skuldi einki fara burtur, men alt skuldi koma til høldar. Á jólum, tá jólagávurnar lógu undir trænum, vóru altíð tveir bleytir pakkar. Tað vóru pakkarnir frá Gjógv og av Eiði. Ommur­ nar báðar vóru óførar at binda. Oftast vóru hálvhos­ ir í pakkanum, men eisini kundi tað vera føroysk und­ irklæði ella einir vøttir. Omma mintist framúr væl. Hon visti so nógv um familju sum fáur, ikki bara um okkara egnu ætt, men víða um í landinum. Stutt­ ligt var at spyrja hana um dagar, nøvn og árstøl, svarið hevði hon beinanvegin. Eingin telda var kvikari. Hóast hon visti so nógv, gjørdi hon einki hóvasták burturúr sær. Tá fólk komu saman til brúdleyp, føðingar­ dagar ella veitslur, var tað altíð abbi, ið hevði orðið, hon sat og lýddi á, men var okkurt, sum abbi ikki visti ella ivaðist í, gav hon honum altíð eina hjálpandi hond. Saknurin var stórur, tá ið abbi doyði. Hóast børn, ommubørn og langommu­ børn mangan vóru og vitjaðu hona, var tað altíð eitt tómrum eftir abba. Tíðarskeiðið hjá ommu er runnið. Aftur standa eini hús við Gjógv tóm. Eingin hyggur í vindeyganum, eingin standur á trappuni og ynskir vælkomin, og eingin stendur í túninum og veittrar farvæl. 25. september í ár høvdu verið tvey ár síðani omma og abbi fluttu á Mørkina í Streymnesi at búgva. Teim­ um dámdi væl har, og tey høvdu tað gott. Omma, eg fari at takka tær fyri alt, tú hevur verið fyri meg og konu mína, men ikki mist børn okkara. Mong ár eru liðin, men mínar barnadagar við Gjógv hjá ommu og abba og mínar barnadagar hjá ommu og abba á Eiði fari eg ongantíð at gloyma. Tit vóru bæði fødd við Gjógv og vuksu upp har í hesi vøkru bygd. Sum hjún livdu tit eitt langt og eydnu­ rík lív saman, í næstan sjeyti ár. Nú hvíla tit undir grønum flagi, lið um lið, mett av døgum, í tykkara heimbygd, sum tit vóru so góð við. Vit liva øll í vónini um, at vit ein dag síggjast aftur. Takk fyri alt. Jógvan Undir heitinum Faroe Islands Gath­ ering skipaði Har­ ley­Davidson Club Føroyar í síðstu viku fyri einum túri í Føroyum fyri motorsúkkluáhugað úr Danmark, Svøríki og Norra MC Magnus Gunnarsson maggi@sosialurin.fo Myndir: Jens Kristian Vang Mánadagin í síðstu kom eitt ferðalag við motorsúkklum við Norrønu. Tað var Har­ ley­Davidson Club Føroyar, sum skipaði fyri einum túri í Føroyum fyri motorsúkklu­ áhugað úr Danmark, Svø­ ríki og Norra. Navnið á hesum tiltaki er Faroe Islands Gathering, og endamálið er m.a. at vísa motorsúkkluáhugaðum utt­ anlands møguleikarnar fyri at motorsúkklukoyring í Føroyum. Í sambandi við vitjanina var tíðindafundur hjá Har­ ley Davidson í Jónas Broncksgøtu, sama dagin sum tey komu. Greitt var frá vitjanini og ein skrá, sum var gjørd fyri túrin. Ferðalagið vitjaði í Eyst­ uroy, Norðoyggjum og í Vágum. Eisini vitjaðu tey í felagshølunum hjá Føroya Ellisakførum. Vitjanin í Føroyum var frá mánadegnum 15. til hós­ dagin 18. september, tá ferðalagið fór av stað aftur við Norrønu. Fyrireikarar er væl nøgdir við túrin og við at veðrið eisini var til vildar. Formað­ ur í Harley­Davidson Club Føroyar er Heini Restorff. Faroe Islands Gathering Minningarorð um ommu mína Kristinu Sofíu Ferjá (Dinnufíu) frá Gjógv fødd 15. apríl 1917 ­ deyð 8. sept. 2008 Ræði ráa Mong eru neyðaróp í deyðs heildar vulkanska díki men ongin hoyrir petti, tí eru so upptikin av sjálvum sær ja, av at gera kvetti. Ein og hvør er sær sjálvum næstur vil orðatak vera við, men neyðstødd gera enda á sínum pínum at leggjast í gravar frið. Øll trúgva okkurt so prestar trúgva fult og fast upp á blekk, meðan ateistar trúgva upp á anti-blekk og hitt naiva blaka vekk. Men at trúgva upp á seg sjálv skal valdast við vurder, tí oyggja molarnir Føroyar ikki júst nakað land í verðini er. Kortini hava Føroyar eitt sjálvmorðs procent sum er skríggjandi høgt, at bóru nú oyggjar millión fólk vóru forger tjúgu procentini snøgt. Hallur Andreasen Jógvan Sofus og Dinnafía nøvn