hósdagur 25. september 2008síða 14
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
14
Nr. 184 - 25. september 2008
Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum
rundar føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t.
nøvn
SAMBAND
MAgNuS guNNArSSoN
MAggi@SoSiAluriN.fo
tlf 341800 fAx 341801
Í dag 25. september
verður Marni Zach
ariassen, ættaður úr
Norðragøtu, 70 ár.
Í hesum sambandi
hevur beiggi hansara
Jan skrivað hesa heils
an til Marna:
Marni er sonur Jákup Sofus
Zachariassen, (1910-1991)
í Mortanstovu í Norðragøtu
og Annelenu f. Tausen,
(1914-1998).
Jákup var sonur Zacharias
Zachariassen (1853-1921) í
Norðragøtu og Marin Fred-
erikke (f. Jacobsen) frá
Skipanesi.
(1876-1957).
Marni er tískil uppkallaður
eftir ommuni.
Annelena var elsta dóttir
Hans Tausen, ættaður úr
Hovi, uppvaksin í Lamba
og Haldu (f. Hammer) av
Hamri á Toftum. Tey búðu í
Runavík.
Børnini hjá Jákupi og
Annelenu eru:
1. Zacharias Zachariassen,
føddur 1935
2. Hermundur
Zachariassen, føddur
1937
3. Marni Zachariassen,
føddur 1938
4.-5. Tvíburasystrarnar:
Hallbjørg Zachariassen
og Arnbjørg Antonisen
(f. Zachariassen) føddar
1942
6. Flóvin Tyril (f.
Zachariassen), føddur
1943
7. Jan Tausen
Zachariassen, føddur
1952
Øll eru deyv uttan Zacharias
og Flóvin, um búgva í
Norðragøtu.
Hermundur
býr á Argjum. Hini systkini
búgva í Danmark.
Sóust fyrst bert
eina ferð árliga
Orsakað av sínum deyvleika
var hann í februar 1946,
sjey ára gamal, noyddur at
fara til Danmarkar á deyva-
skúla saman við sínum eitt
ár eldri beiggja Hermund. Í
1949 komu tvíburasystrar-
nar eisini til Danmarkar í
somu ørindum.
Beiggjarnir fóru fyrst á
deyvaskúlan, sum lá á
Kastelvej í Keypmanna-
havn, og síðan fóru teir á
deyvaskúlan í Fredericia.
Hesi deyvu systkin komu
fyrstu árini heim at ferðast
eina ferð árliga, tað var í
summarfrítíð. Seinni sluppu
tey eisini heim á jólum. Tað
var ein hørð tíð við gráti og
longsli, tá ið farast skuldi
aftur til Danmarkar, men so
mikið størri var gleðin, tá
ið komið var til Føroya við
ferðamannaskipi.
Tað var spenningur og
gleði at síggja Føroyar
koma undan havsbrúnni, og
ikki
var
spenningurin
minni, tá ið tað umsíðir
varð lagt at í Havn og síggj-
ast kundi henda stóra fjøld-
in av fólki, sum stóð á
bryggjuni.
Øll veitraðu, sum um tey
vildu ynskja øllum ferða-
fólkunum vælkomin til Før-
oyar. Skimast var væl eftir,
um mamma og pápi mundu
vera vera millum øll hesi
fólkini? Tað vóru tey sjálv-
sagt saman við ættarfólki
og kenningum. Tey vóru
líka so spent sum vit.
Tá ið tað nærkaðist atlegg-
ing, gjørdist tað so sera
trongt umborð. Øll vildu
sleppa fram at lúnningini,
so síggjast kundi niður á
mannamúgvina og kanska
fáa heilsa uppá kenningar,
meðan skipið legði at.
Okkara foreldur og hoyr-
andi beiggjar dugdu tekn-
mál, og tí kundu tey sam-
skifta við síni umborð,
hóast tað ikki var hoyrandi
ímillum.
Tá ið so landgongdin
kom umborð, varð aftur ein
troðkan at sleppa skjótt í
land. Men her var bert at
hava tol, inntil vit endaliga
komu fram til tey, sum vóru
komin ímóti okkum.
Tey hugdu at okkum, og
vit hugdu at teimum. Øll og
serliga børnini vóru jú eitt
sindur broytt hetta heila ella
hálva árið, vit ikki høvdu
sæst.
Soleiðis
upplivdi
Marni eisini síni barnaár.
Hann var 13 ár, tá ið eg
var føddur. Øll systkini
vóru so spent uppá, um
hetta fór at gerast ein genta
ella drongur. Beiggjarnir
væntaðu ein beiggja, meðan
systrarnar væntaðu eina
systir. Marni var eins errin
og hini um, at tað gjørdist
ein beiggi, og hann vildi, at
eg skuldi eita Jan eftir bóka-
røðini við sama heiti, sum
var so væl umtókt millum
dreingir hesa tíðina.
Festi rót í Danmark
Marni gjørdist liðugur við
skúlan í 1955 og kom heim.
Hann roknaði við at blíva
verandi í Føroyum, men so
komu boð úr Danmark um,
at hann hevði fingið læru-
pláss sum múrari í Frederi-
cia. Hann fór aftur til Dan-
markar í 1956 og varð útlærd-
ur sum múrari í 1960.
Marni festi rót í Freder-
icia. Hann forelskaði seg í
teirri vøkru Lisemarie Leer-
ager frá Vejle, og tey blivu
gift í apríl 1963 og hava
tískil verið gift í 45 ár. Tey
búsettust í tí vakra býnum
Vejle, har náttúran eisini er
ein tann vakrasta í Dan-
mark.
Tey búðu fyrst í Havne-
gade 6 í nøkur ár, men so
bygdi Marni egin hús. Hann
vildi sær sjálvum líkur vera
sín egin.
Sum múrari lá hetta eisini
væl fyri hjá honum. Tey
búgva nú í Bredballe um 5
km frá miðbýnum í Vejle.
Lisa Maria hevur verið
Marna ein góð kona, eins
og hon hevur verið góð við
hanara familju. Somuleiðis
kann sigast, at Lisemarie
hevur ein góðan mann, og
Marni er góður pápi, abbi
og langabbi.
Eg mintist fyrst rættiliga
Marna, tá ið hann kom
heim til Føroyar á sumri
1957. Eg var tá fimm ára
gamal. Marni hjálpti foreldr-
unum at hoyggja, og eg helt
í honum, meðan hann slerdi
við líggja.
Eg fór frá honum, datt og
fekk ein stóran stein oman
á meg. Eg fór at gráta, men
Marni hoyrdi meg jú ikki.
Hann varnaðist kortini, at
eg var burtur. Hann fór at
leita og gekk seg fram á
meg. Sum eitt snarljós fekk
hann meg undan steininum.
Seinni havi eg undrað meg
yvir, hvussu lættliga hann
kundi syfta henda stóra
steinin.
Tað má hava verið Harrin,
sum hjálpti honum á ein
serstakan hátt. Eg takki
Honum fyri Hansara undur-
fulli umsorgan. Marni hevur
eisini upplivað og roynt Guds
nærveru. Hann er uppvaksin
í einum kristnum heimi, har
foreldrini hava biðið um
Guds verju fyri honum og
øllum hansara systkjum.
Marni fortaldi mær eina
ferð, at einaferð skuldi ein
hypnotisørur
royna
sítt
kynstur á deyv børn. Men
hann kundi ikki hypnotisera
Marna og Hermund. Hetta
má hava verið Guds verja
móti tí ónda.
Sjálvur kom eg á deyva-
skúlan í Keypmannahavn í
1959, 7 ára gamal. Eg var
fegin um at kunna møta
Marna í Fredericia og Vejle.
Eg minnist væl, hvussu
errin Marni var at kunna
vísa meg fram fyri teimum
mongu
deyvu
í
deyvafelagnum í Fredericia.
Hann bað meg fortelja,
hvørjir vóru størstu býir í
heiminum.
Eg fortaldi, at flest fólk
búðu í Tokyo, New York og
London. Tað var Marni,
sum hevði fortalt mær alt
hetta og nógv annað.
Eg kom aftur til Føroya í
1962, tá ið deyvaskúli var
settur á stovn í Havn. Eg
saknaða Marna nógv og var
fegin um at síggja hann, tá
ið hann kom á vitjan í
Føroyum.
Er vorðin
heiðurslimur
Tá ið Marni og Lisemarie
blivu gift í 1963, fóru okk-
Brot úr deyvasøguni:
Marni Zachariassen 70 ár
Marni Zachariassen
Lisemarie og Marni saman við familjuni á jólum 2006
Barndómsheimið í
Norðragøtu
Marni sum 7 ára gamal