hósdagur 2. oktober 2008síða 31

31 [ Nr. 189 - 2. oktober 2008 ] Um vikuskiftið hevur Borðtennis­ sambandi Føroya havt vitjan av einum útbúnum borðtennis­ instruktøri BORÐTENNIS Pætur Albinus patur@sosialurin.fo Leygardagin og sunnudag­ in hevur svenski borð­tenn­ isinstruktørurin, Jan Bern­ er, verið­ og vitjað­ í Føroy­ um. Tað­ er Borð­tennissam­ band Føroya (BTSF) sum hevur fingið­ instruktørin til Føroya, her hann hevur hildið­ skeið­ fyri borð­tennis­ leikarum og borð­tennis­ venjarum. Jan Berner arbeið­ir sum instruktørur fyri altjóð­a borð­tennissam­ bandið­, ITTF. Í Føroyum hevur hann hildið­ eitt skeið­, sum av teimum mongu skeið­unum kallast “level 1”. Tað­ er eitt grund­ skeið­, sum inniheldur frá­ læru av mest grundleggj­ andi venjingarhættunum hjá borð­tennisvenjarunum. Jan Berner er ein væl virdur instruktør, sum stórt sæð­ bara hevur verið­ og lært frá sær í Afrika og Asia. Fyrstu ferð­ hann undirvísti í Evropa var fyri tveimum vikum síð­­ ani, tá ið­ hann undirvísti í Íslandi. Um vikuskiftið­ var hann altso í Føroyum. Fjølbroytt Í undirvísingini hevur Jan Berner ikki bara stað­ið­ og fylt skeið­luttakararnar við­ orð­um, men fyri at gera tað­ heila veruligari, hevur eisini verið­ spælt borð­tenn­ is, soleið­is at tingini, tosað­ hevur verið­ um, verð­a roynd av. Hetta hevur verið­ við­ til at gjørt tingini betur skillig. Í undirvísingini hevur Jan Berner eisini víst fram dømi frá borð­tennisvenjin­ gum á sjónvarpsskýggja, so tað­ hava verið­ nakrir lívligur undirvísingar­ tímar, sum hava gingið­ fyri seg í Eysturskúlanum í Havn. Liður í OyL- fyrireiking Venjaraskeið­ið­ hevur havt fyri eyga at ment borð­tenn­ isvenjarar í Føroyum. Eitt, sum sambært formannin­ um í BTSF, Andras Nolsøe, er ein mangulvøra í Føroyum. Andras sigur, at hetta er ein lið­ur í einari eitt ára langari fyrireiking til Oyggjaleikirnir kom­ andi ár. Fyrireikingarnar halda longu fram tíð­liga í komandi mánað­a, tá ið­ landslið­ið­ í borð­tennis fer til Danmarkar á venjingar­ legu og at leika venjingar­ dyst ímóti útvaldum lið­i av Lollandi. Aldursforsetin og ein av lyklaleikarunum á før­ oyska landslið­num í nógv ár, Kjartan Eli Hentze, hevur boð­að­ frá, at hann ikki ynskir at verð­a úttikin til Oyggjaleikirnar aftur. Tískil verð­ur tað­ væntandi eitt sera ungt lið­, sum verð­­ ur sent avstað­ at umboð­a Føroyar komandi Oyggja­ leikir. Borðtennis- instruktørur á vitjan Gott lutakast hjá AB Christian Høgni Jacobsen og lið­felagarnir í AB fingu eitt gott lutakast í donsku steypakappingini í gjár. AB skal í fjórð­a umfari av steypakappingini spæla ímóti Danmarkseriulið­num Nordvest FC. Í seinasta umfari sendi AB, sum spælir í næstbestu donsku deildini, superligalið­ið­ FC Midtjylland úr steypakappingini. Venjarin hjá Christian Høgna Jacobsen ­ hann eitur Flemming Christensen ­ sigur við­ bold.dk, at AB nú hevur ein góð­an møguleika at koma víð­ari í steypakappingini. AB og Nordvest FC spæla mikudagin 29. oktober. 11 ára gamal til Chelsea 11 ára gamli fraklendingurin, Jeremy Boga, skal nú spæla fótbólt í Chelsea. FIFA­reglurnar seta annars bann fyri at gera sáttmála við­ ungar útlendskar spælarar, men pápi Boga starvast í London, og tí ber til at snúgva sær undan reglunum. Boga hevur spælt fótbólt í seks ár, og hevur hann higar til verið­ knýttur at lítla felagnum, ASPTT í Marseille, men bæð­i Lyon og Monaco hava roynt at fingið­ fatur á spælaranum. Tey flestu vita, at Allan Mørkøre var partur av undrinum í Landskrona. Tey fæstu vita, at Allan Mørkøre als ikki skuldi verið partur av dystinum FóTBólTuR Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Stutt undan fráferð­ini til Landskrona varð­ Allan nevnliga skaddur í dysti fyri KÍ. Úrslitið­ av hesum varð­, at tá 18 ára gamli spæl­ arin fekk fótin í gips, og so ber jú ikki heilt so væl til at spæla. Í øllum førum ikki so leingi, sum gipsið­ er á fótinum. ­ Eg vildi jú fyri alt í verð­­ ini spæla. Eg var akkurát blivin partur av A­lands­ lið­num, og uppgávan ímóti Eysturríki var jú størsta avbjóð­ing, sum Føroyar nakran tíð­ høvdu fingið­ inn­ an fótbóltin. Páll (Guð­laugs­ son, venjari, blð­m.) visti einki um hetta, og eg ætlað­i mær avgjørt ikki at fortelja honum nakað­ sum helst, sig­ ur Allan Mørkøre, tá hann minnist á hetta. ­ Eg arbeiddi hjá Flugger tá, og eg minnist væl, at eg tók ein saks á skrivstovuni og byrjað­i at klippa gipsið­ av. Tað­ var bara tað­, at saks­ urin beit einki serligt, so eg visti ikki reið­iliga, hvat eg skuldi gera. Eg tordi illa at fara á sjúkrahúsið­ at bið­ja tey hjálpa mær, tí tey høvdu heilt vist noktað­ at taka gipsið­ av. ­ Men at enda var tað­ ein­ asti útvegurin. Og hóast tey ráddu mær frá hesum, so stóð­ eg fast við­ mítt. Og eg segð­i enntá við­ tey, at hetta var mín ábyrgd. Og tað­ hevur tú nokk ikki havt orsøk at angrað­ síð­ani? ­ Nei, avgjørt ikki. Tíbetur havi eg ikki kent nakað­ mein av hesum síð­ani, og talan var jú um eina fantast­ iska upplivin. Og so kann eg sjálvandi halda fast um, at sigurin ikki var komin, um eg ikki spældi við­, sigur Allan flennandi. Størri enn Parkin Fáar vikur seinni var Allan Mørkøre í enn størri fokus, tá hann var mað­urin, sum við­ tánni prikað­i bóltin inn um Peter Schmeichel, tá Før­ oyar javnað­u til 1­1 í Parkini. Danir vunnu dystin 4­1, men eina løtu stóð­ danski parturin av kongaríkinum vantrúgvin og hugdi at, með­­ an fiskimenninir úr Atlants­ havi royndu at floyngja Lau­ drup, Schmeichel og allar hinar stjørnurnar. Hóast hetta eisini var stór uppliving, so er Allan Mørk­ øre tó ikki í iva um, at upp­ livingin var enn størri í Landskrona. ­ Tað­ var jú fyrsti altjóð­a dysturin, og vit vunnu hann. Eftir sjálvan dystin var eg somikið­ troyttur, at eg minn­ ist ikki veruliga, hvat hendi tað­ kvøldið­. Men heimkom­ an til Føroya var heilt, heilt fantastisk. ­ Tað­ byrjað­i á Flogvøllin­ um, har fólk vóru komin út úr terminalinum at taka ímóti okkum, og tað­ hevð­i neyvan gingið­ í dag. Røð­ur og blómur vóru á skránni, og tað­ var tað­ allastað­ni, har vit komu. ­ Men mest serligt var tað­ tó, tá vit komu aftur til Klaks­ víkar. Torleif Sigurð­sson, Kurt Mørkøre og eg sjálvur fylgdust. Og tá báturin skuldi leggja at, bað­ ein av manningini okkum um at koma framat, tí – sum hann segð­i – so var helst nakað­ av fólki og tók ímóti okkum. ­ Men vit vóru als ikki fyri­ reikað­ir upp á, at har stóð­ mest sum hvørt mansbarn í Klaksvík og tók ímóti okk­ um. Lið­felagar okkara í KÍ komu so rennandi umborð­, og síð­ani vórð­u Kurt og eg bornir í land í gullstóli. Tað­ bara heilt fantastiskt, sigur Allan Mørkøre. Hevði forboð móti at spæla Fóturin var í gipsi, men Allan Mørkøre segði einki við venjaran, og so spældi hann kortini, sum um einki var hent, tá minniligi sigurin í Landskrona varð vunnin