fríggjadagur 3. oktober 2008síða 20

Nr. 190 • 3. oktober 2008 Vikuskifti 20 Hanus Kamban er ein maður, sum hevur lisið, kannað og sæð. Hann hevur ferðast, upplivað og undrast. Hann er ósmæðin og djarvur í sínum málbrúki. Hann hevur óvæntaðar sjónarvinklar og associatiónir, har føroyskt, mo- dernað, klassiskt, popp-beat-rock og Guinness á Dickens Bar verður serverað ómakaleyst. Spurningu- rin er so, um víðsjón er tað sama sum visión. Neppa. Og tó? Slært tú á glasið, so hoyrist ein reinur klingandi tóni í langa tíð - hetta er krystal uttan rivur ella bløðrur. Men hvat vil hesin singu- laritetsins villfalkur siga okkum? Eksistentialisma og Terra Incognita Ein partur av andsmentanini í yrkingum Hanus Kambans er leitingin eftir tí eksistentiella. Í yrkingini ”Heim” verða hesi tingini søgd púra einfalt við (næstan) vanligum orðum: heim rópar sálin heim eg taki bussin og fari út í býarins terra incognita og fari av á skeivum stað Longu her bivar hjartað, tú ert farin skeivur, finnur ikki. Longu her rullar tragedian. Eisini tað basala og í grun- dini banala– at fara herfrá – er viðgjørt. Sum í yrkingini ”Skríg- gið”, ið at enda hevur hesar reglur: hvar at fara? hvar at vera? hvar at rýma? brátt at skýma? koyggjuhurð smellir: veri her ongar dyr Kanska bendir heitið á yrkingini á Edvard Munch, men hjá mær kom Salvador Dali ófráboðaður upp úr eskjuni. Surrealisma? Av tilvild – kanska - er arkitektururin í fyrstu yrkingini í ”Brátt ljóma paukur og strúkarar aftur í norði” Innihaldsliga er nýggja yrkingasavnið hjá Hanusi Kamban, Café Europa, spennandi og tankavekjandi. Í formi og arkitekturi originalt og gjøgnumtonkt. Her eru eingir banalitetir, men víðsjón og europeisk mentan Ummæli Rolf Guttesen Ein visión í sa málið liva sítt andliga og ma