hósdagur 16. oktober 2008síða 12
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
12
Nr. 199 - 16. oktober 2008
Sosialurin
Fíggjarkreppa –
búskaparkreppa
SAMBAND
eirikur liNDeNSkov
eirikur@SoSiAluriN.fo
tlf 341800
viðmerkingar
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller
jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov
eirikur@sosialurin.fo
Redaktiónsleiðari: Kári Mikkelsen
karim@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Marknaðarleiðari: Gudny
Langgaard gudny@sosialurin.fo
Tróndur Skaalum trondur@sosialurin.fo
Høgni Thomsen hogni@sosialurin.fo
Elin Vatnhamar Olsen evo@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo
Snorri Brend snorri@sosialurin.fo
Magnus Gunnarsson maggi@sosialurin.fo
Rigmor Dam rigmor@sosialurin.fo
Leo Poulsen leo@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
Árni Joensen arni@sosialurin.fo
Anna V. Ellingsgaard anna@sosialurin.fo
Rógvi Nybo rogvi@sosialurin.fo
Eirikur í Jákupsstovu eij@sosialurin.fo
Bergur Johannesen bergur@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Myndamenn:
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Mánadagsblaðið Mán.kl. 10
Frí. kl. 15
Frí. kl. 12
Frí. kl. 12
Týsdagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Mikudagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Hósdagsblaðið
Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Frí. kl. 09
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39 mm og rúmið millum teigarnar er 4 mm.
Innsent tilfar
Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blað leiðsl
an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið.
Kykmyndir:
Harald í Kálvalíð harald@ras2.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
epost: klaksvik@sosialurin.fo
Sosialurin í Suðuroy:
tel. 375364 fax 375464
tel. 228814
epost: aki@sosialurin.fo
epost: dagfinn@sosialurin.fo
!!! Haldarar
sum ikki hava fingið blaðið, kunnu
ringja til 341818 frá kl. 8.0020.00
og boða frá
Uppseting/prent:
Uppseting: Sosialurin
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.frí. 816
Tórsgøta 1, 100 Tórshavn
Tel. 341800, Fax 341801
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
varp@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadagfríggjadag klokkan 1330
Tað tykist, sum fíggjarkreppan, sum meira ella
minni hevur verið lemjandi fyri fíggjarliga kervið í
framkomna heiminum, so smátt er um at hasa av.
Hetta skal skiljast soleiðis, at nú skuldi ikki longur
staðið á hjá bankum og peningastovnum at útvega
sær gjaldføri, og peningurin hjá Pallaba og Marsonnu
er tryggur. Hetta skuldi so aftur merkt, at tað ber
til at lána pening bæði millum peningastovnar og
millum peningastovnar og vinnulív.
Tað er einum broyttum fíggjarpolitiskum hugbuðri
fyri at takka, at fíggjarpreppan er um at hasa av.
Tann turkatrúgv uppá, at fíggjarkreppur loysast
av sær sjálvum, sum hevur valdað í framkomnu
londunum er avloyst av eini almennari ásannan av,
at henda ideologi er farin á húsagang saman við
bankunum. Ein orsøkin til, at tað er gingið so galið
er júst, at bankar og peningastovnar í stóran mun
hava fingið loyvi at passa seg sjálv. Lítið eftirlit,
lagaligar skattaskipanir og framur lukrativar optiónir
hava elvt til spekulatión og máað støðið undan
bankaskipanunum í víða um heimin. Teir fíggjar- og
búskaparfrøðingar, ið hava mælt til størri eftirlit
og meira skipað viðurskifti, hava fingið at vita, at
øll planbúskaparlig tala skal tiga, og at tíðin við
tí siðbundna sosialliberala ella sosialdemokratiska
blandingsbúskapinum er farin med alla og ongatíð
fór at koma aftur.
Men hvussu er og ikki, tá fíggjarkreppan leikar á sum
verst koma flestallir nýliberalistar, frøðingar so væl
sum forsetar, forsætisráðharrar og ein konstervativur
samveldiskanslari kropp á kropp og siga: -Her er
bert ein, ið kann hjálpa, og tað er staturin, bara
staturin hevur megi og mátt at steðga fíggjarliga
skriðulopinum. Hesi orð, sum vit nú hava hoyrt ein
Busch, ein Fogh, eina Merckel og ein Brown siga, eru
sum tikin um søgubókunum, kapitlið um Keynes. Men
nú gekk tað ikki longur, tí ábyrgdarloysi, ágirndin og
sjálvsøknið høvduð vunnið á viti og skili. Stjórnir og
ES samveldi, G7 og G8 og hvat alt nú eitur, løgdu uppí
leikin við ástøði Keyns´ og skattgjaldarans peningi og
bjargaðu fíggjarkervunum.
Men søgan hevur lært okkum, at eftir eina fíggjar-
kreppu kemur vanliga ein búskaparkreppa við
stagnatión og vinnuloysi. Støðan krevur tí altjóða
og væl samskipað vinnupolitiska tiltøk. Henda støða
krevur tætt altjóða samstarv og altjóða leiðslu. Hetta
hava leiðararnir í heimsins mætastu ídnaðarlondum
ásannað og fara í novembur at samtykkja altjóða
búskaparætlan til verju móti skaðiligu avleiðingunum
av fíggjarkreppuni. Henda støðan krevur leiðslu
og leiðsluførleikar. Fleiri altjóða leiðarar, eitt nú
Gordon Browvn og Angela Merckel, hava sýnt framúr
leiðsluevni hesa tíðina, og alt bendir á, at USA, skjótt
fær forseta, Obama, sum hevur evni og førleikar at
leiða stórveldið burturúr tí búskaparliga og moralska
óføri, sum Busch stjórnini hevur skapað. So kemur
heimurin vónandi búskaparliga aftur á rættkjøl.
Eg skrivaði í eini viðmerk
ing til greinarøðina hjá
Sosialinum, “Heimsins
reinasta land”, mánadagin,
at eg helt, at blaðið gekk
ov langt og at blaðið ger
hellumonnum órætt og
skyldar í hvussu er teimum
eina umbering. Eg haldi
framvegis, at blaðið fer ov
langt og at ein umbering er
hóskandi.
Nú veit eg væl, at tað er
ikki nakað endamál í sær
sjálvum at hava rætt. Eg
veit, eg havi rætt í máli
num um ruskplássið á Hell
unum og eg vil tí hjálpa
Kára og Álvi og gera ar
beiðið hjá teimum liðugt,
tá ið tað snýr seg um hetta
ruskpláss. Í hinum førun
um eg vísti á, veit eg, at
evnini kunnu verða til
diskussión, og eg haldi
framvegis, at bara tvær av
teimum 18 myndunum
sum vórðu vístar úr Eldu
vík, Oyndarfirði og á Hell
unum veruliga vístu órudd.
Ein meginregla í skriv
andi journalistikki er, at tú
skal ikki skriva eina grein
longri enn evnið kann bera,
og tað er væl eisini gald
andi í eini myndarøð, sum
eisini er frásigandi.
Í staðin fyri at viðganga,
at sjálvt tann besti kann
mistaka seg og síðan halda
fast við tað góða, sum
henda røð um órudd víst á,
havi eg varhugan av, at
upphavsmenninir til greina
røðina vilja hava rætt fyri
ein og hvønn prís. Og sum
sagt, tað er einki endamál í
sær sjálvum.
Eg biði um eina umber
ing til hellumenn, og tit
svara, at tað koma vit at
bíða leingi eftir. Eg fari her
at grundgeva fyri, hví eg
haldi, at tit framvegis
skylda hellumonnum eina
umbering.
Eg vísti á, at tit manu
pulera, tá ið tit vísa eitt
lítið útklipp av óruddi og
ikki greiða lesarunum frá
samanhanginum, at mynd
in stavar frá sjálvasta rusk
plássinum á Hellunum. Tit
svara aftur, sitat:
“Viðvíkjandi ruskplássi
á Hellunum, so sóu vit
einki, sum gjørdi vart við,
at talan var um eitt kommu
nalt ruskpláss.”
Eg vísti á hetta í grein
míni, og segði tykkum, at
um tit høvdu bakkað tveir
metur áðrenn tit klyktu, so
hevði týðuliga komið fram
á myndini, at talan var um
eitt ruskpláss. Tað fær tykk
um, sum journalistar, ikki
at kanna, um eg kanska
havi rætt, áðrenn tit svara
alment fyri øllum lesarum
Sosialsins. Tit loypa heldur
lættara vegin í verjustøðu
og royna heldur við einum
leysum pástandi, sum ger
tað eg føri fram ósatt og
sum setir meg í eitt vánaligt
ljós, og fyri síðan at vita um
Jústinus ikki tegir, heldur
enn at fáa málið uppklárað.
Tað er ikki góður journalist
ikkur. Eg kundi eisini havt
tagt, og í hesum førinum
haldi eg, at tit gera bygdini
órætt og eg vil á botn í
hesum málinum.
Eg havi í dag verið niðri
á Høvdini á Hellunum og
tikið myndina, sum eg
saknaði hjá tykkum. Mynd
in vísir, at beint við síðuna
av stendur ein ruskbingja
hjá IRF. Tað er ikki tveir
metur ímillum. Tá ið man
fæst so nógv við lort, sum
tit báðir gera, Kári og
Álvur, so mugu vit sum
lesarar ganga út frá, at tit
kenna eina ruskbingju hjá
IRF frá øllum øðrum í
samfelagnum. Tær eru
ljósabláar, úr jarni og tær
nýggjaru hava plastikklok..
Myndin vísir ruskbingjuna,
sum er ein av teimum
nýggjaru og eisini óruddið,
sum Sosialurin prentaði. At
ruskbingjan ikki fær
tykkara tankar at hugsa um
eitt kommunalt ruskpláss,
er bara spell, hon fortelur
øllum øðrum, at ruskið
sum tit prentaðu mynd av
átti ikki at liggja nakrar
aðrar staðir, enn júst har
tað lá. Hjá mær gevur ein
ljósablá ruskbingja asosia
tiónir til eitt ruskplass.
Hellumenn eru somikið
at sær komnir, at teir skilja
ruskið, og tað sum ikki er
brennbart, verður lagt fram
við húsavegginum, tí IRF
kemur og heintar tað. Rusk
ið átti ikki at ligið nakra
aðrastaðni enn júst har sum
Sosialurin avmyndaði og tí
gera tit fólkunum á Hellun
um órætt, og tað fer einki
av tykkum, heldur hinvegin,
um tit viðganga mistakið.
Um myndin av ruskpláss
inum á Hellunum kemur
undir órudd, so verður væl
tað næsta hjá Sosialinum,
at tit fara inn á Sandvíkar
hjalla og fotografera niður
í ruskbingjurnar har inni.
Tá hava tit tilfar til mong
ár fram í tíðina.
Eg haldi framvegis at
røðin “Heimsins reinasta
land” er ein frálík røð, tað
einasta tit skulu ansa eftir
er at soðið ikki blívur so
tunt sum í Elduvík, Oyndar
firði og á Hellunum og
serliga á ruskplássinum á
Hellunum.
Myndir eru takksamar.
Hevði eg flutt meg einar tveir
metur aftur at til høgru, so
hevði lesarin sæð eitt blátt
málingablik, sum liggur
koppað tætt inni við rusk
bingjuna. Tað er farið í nógva
vindinum seinastu dagarnar
og jú, her er talan um dálking
inni á ruskplássinum og tað
fer IRF at taka sær av, um
ikki, so Sosialurin.
Skil má vera á galskapi
num, eisini tá mann fæst
við lort.
justinus@post.
olivant.fo
JÚStINUS
LEIvSSoN
EIdESgAARd
Her er myndin, sum Sosialurin bert prentaði eitt brot av og
bara óbrennbara óruddið til høgru. Sosialurin skrivar í svari til
mína grein mánadagin: “Viðvíkjandi ruskplássi á Hellunum,
so sóu vit einki, sum gjørdi vart við, at talan var um eitt
kommunalt ruskpláss.” Hyggur lesarin eftir hesi myndini, er
hann ikki í iva
Mynd: Jústinus Leivsson Eidesgaard
Her er vinkulin sum
Sosialurin prentaði
Mynd: Jústinus Leivsson Eidesgaard
Hetta er nakað lort Kári og Álvur!