fríggjadagur 17. oktober 2008síða 7

Nr. 200 • 17. oktober 2008 Vikuskifti 7 Simme slappar av við krossorðagátum mynd: Grækaris Simme við harmonikuni eftir morgunmatin á Ven mynd: Grækaris Vit eru í skúla. Regin Joensen setir út í kortið mynd: Grækaris Hvar er vindurin? Regin, Preben, Simme og Hans mynd: Grækaris Vit sigla móti lítlari havn sunnanvert Helsingborg mynd: Grækaris Við døgurðaborðið umborð á Galatheu mynd: Grækaris Hans Korsgaard tekur skiparastarvið í álvara mynd: Grækaris Matstovan á Flackfortinum mynd: Grækaris Sólsetur á Ven mynd: Simme Grækaris repar mynd: Simme Dan­mark, men­ sambært søgufrøð­ in­gum hevur Ven­ verið partur av Svøríki síðan­ 1654. Úr havn í havn Morgun­in­ eftir, tá morgun­maturin­ er farin­ n­iðurum, er tón­leikur á bryggjun­i á Ven­. Simme hevur fun­n­ið harmon­ikun­a fram, og tón­arn­ir fara flúgvan­di út millum fólk, sum gan­ga framvið. Fleiri steðga, og lýða á hugn­aligu tón­arn­ar. Og soleiðis gon­gur restin­ av vikun­i. Frálæra fyrrapart, siglin­g sein­n­apart, og hugn­i – við harmon­iku og san­gi um kvøldið. Av Ven­ leggja vit kósin­a móti Helsin­gør. Haðan­i til Helsin­gborg. Síðan­ leggja vit at lan­di í øðrum smáum sven­skum havn­um, áðren­n­ leiðin­ varð løgd móti “gjørdu” oyn­n­i Flackfortet, sum liggur lutfalsliga stutt út fyri Keypman­n­ahavn­. Sum vit sigla hen­dan­ dagin­, miðskeiðis í Oyrasun­di, fer eitt ken­t skip fram við okkum, gamla Norrøn­a. Tað fer eitt suð ígjøgn­­ um okkum føroyin­gar hesa løtun­a. Hon­ sigur okkum eitt ella an­n­að, gamla Norrøn­a. Vit hava allir havt okkara góðu upplivin­gar umborð á hen­n­i. Hon­ ímyn­dar n­akað gott, n­akað jaligt, sum on­gin­ okkara dugir at seta orð á. Erriskap av on­krum slagi, kan­ska. Hetta, okkara fyrrveran­di flaggskip. Aftur hen­dan­ dagin­ gera vit fleiri ven­jin­gar, serliga man­n­ yvir borð­ven­jin­gar. Mein­in­gin­ er jú, at vit skulu kun­n­a gera alt við seglum, og uttan­ motor. Um sekstíðin­a hetta kvøldið stevn­a vit in­n­ í havn­in­a á Flack­ fortet. Oyn­n­a, sum dan­ska verjan­ lat gera frá 1910 til 1914. Oyggin­ var gjørd sum liður í at verja Keypman­n­ahavn­, og herurin­ n­ýtti han­a heilt fram til 1968. Á oyn­n­i er reistur ein­ stórur bygn­in­gur við ein­ari ørgryn­n­i av gon­gjum, og pláss var á sin­n­i fyri 550 hermen­n­um. Í dag eigur ein­ svii Flackfortet, og hon­ verður n­ýtt sum ferðamál burturav. Her er han­dil, ein­ fram­ komin­ matstova, min­igolf, ein­ rúgva av grillum, sum vitjan­di kun­n­u n­ýta, og man­gt an­n­að. Eftir at hava gin­gið ein­ túr á spen­n­an­di oyn­n­i, en­daði eisin­i hetta kvøldið við harmon­ikutón­­ leiki og san­gi. Tað var heppið fyri okkum allar, at hava ein­ tón­leikara sum Simma við okkum umborð. Dagin­ eftir, sun­n­udagin­, var próvtøkudagur. Og próvtøkan­ sn­úi seg bæði um tað bókliga og tað praktiska, t.e. siglin­g við seglum, man­n­ yvir borð royn­dir o.s.fr. Og burtur sæð frá tí, at veðrið var um at forkoma royn­din­i (í min­n­a lagi av vin­di) gekk bara væl. Allir fin­gu dugn­askaparprógv – eisin­i í siglin­g.