leygardagur 1. september 2001síða 7
‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
12
Nr. 168 - 1. september 2001
Nr. 168 - 1. september 2001
13
Einar Suðring í Fuglafirði
fyllir níti ár 2. september.
Hann fór sum fýra ára
gamal til Sandvíkar til
ommuna og abban at vera,
og var hann her til hann
bleiv 21 ár og kom so
norður aftur til Fuglafjarðar
at búgva. Síðani henda dag
hevur hann verið nevndur
Einar Suðring.
Hann er sonur Dánjal
Jacob á Bakkanum og
Kristinu
—
Suðuroyar
Kristinu, sum var ættað úr
Sandvík, dóttir Jákup í
Kvilt og Annu á Gørðum úr
Hvalba. Dánjal J. og
Kristina fingu 11 børn.
Sofus og Einar fóru til
ommuna og abban í Sand-
vík at vera.
Einar giftist við Palmu úr
Toftum í Fuglafirði. Hon
var dóttir Joen Paula og
Petru
—
Gøtu
Petru.
Omma Johanna Maria og
Joen Pauli vóru systkin,
sostatt vóru Palma og pápi
systkinabørn. Einar og
Palma fingu 7 børn —
Alexandru,
Mariu,
Kristinu, Jørleif, Dánjal
Jákup, Petur og Niels.
Í fimmti árunum vóru
nógv børn á Bakkanum.
Ljóðkát børn hoyrdi tú altíð
frá morgni til myrkurs.
Umhvørvið var so frálíkt.
Heimurin var natúran —
tað var okkara barnagarður.
Ikki at forgloyma Stóru-
brúgv, Luftbrúnna, Stórhús,
Koksið
og
Smiðjuna,
Onghamar - Uppi á Stíggj,
Garðarnar og fjøruna.
Hetta var spæliplássið hjá
okkum.. Mitt í hesum
meldri vóru foreldrini og
tey gomlu. Fedrarnir vóru
allir sjómenn, so sigast má,
at vit vóru øll í sama báti.
Dánjal Jacob og Lunds-
bjerg, sum tá vóru gamlir,
plagdu at stuttleika sær
saman við okkum um
kvøldarnar á Vendipláss-
inum. Spælið bleiv sum
sjónleikur. Tað hava teir
gomlu vitað, men vit tóku
tað sum eina uppliving av
teimum stóru, ein sera
skemtiligan leik, hvar tú
sjálvur vart við í spælinum
saman við gomlum monn-
um. Tað kætið, ið her
plagdi at vera, verður
minnst aftur á við gleði.
Fedrarnir
vóru
sjáldan
heima, so striltið var mang-
an hjá mammunum, at fáast
við treiskar dreingir, so tað
var kanska ein lætti hjá
teimum, tá ið Dánjal Jacob
og Lundsbjerg undirhildu.
Hetta var sanniliga upp-
aling og sálarrøkt í heims-
klassa.
Einar hevur altíð havt
tokka til ítrótt, og eg havi
skilt, at hann ikki so sjaldan
var í bjørgunum, tá ið hann
var í Sandvík, so likams-
evnini hava verið framúr.
Allir synirnir vóru sera
góðir fótbóltspælarar. Nú
síggjast kvikir abbasynir
fóta sær á leikvøllum á
bestu liðum her á landi. Vit
kunnu nevna Áslakk, Eyð-
olv, Áka, Rúna, Einar og
John.
Tað
má
vera
spennandi hjá abbanum, tá
ið loftmiðlarnir bera tíðindi
um fótbóltin, og onkur
teirra fær skoðsmál um
gott avrik í hesi kapping
sunnukvøld.
Tey, sum eru eftir á
Bakkanum av hesum vala
liði, eru eingir ársungar
longur. Einar er so tann
elsti, og er hann millum
elstu fólk í bygdini. Dags-
yrkið hevur hann havt á
sjónum. Hann hevur siglt
sum motorpassari við t. d.
Boðasteini, Ruth, Fagranes
og Energy. Einar hevur
verið góður byrsumaður, og
hevur hann skotið manga
minuna t. d. við Fame undir
krígnum. 1943, tá ið teir
vóru á veg til bretska
marknaðin við Fame, var
ein mina í skotmála. Einar
tók rifluna og skeyt tvey
skot eftir minuni og hon
sakk. Stranda Petur var við.
Hann helt fyri: »Á, dú, sum
hatta var gott, so søkkur
handan einki skip.« Einar
hevur onkuntíð havt á
munni um ein túr, hugsi,
hetta var við Ruth undir
krígnum. Faðir hevði frí-
vakt og Einar stóð og
stýrdi. Tá ið faðir kom upp
á dekkið, spurdi hann
Einar, um hann hevði sæð
nakað í nátt? »Jú,« segði
hann, »ein stórur kavbátur
kom upp við borðinum,
men eg haldi hetta var ein
enskur kavbátur.« »Eg
tonkti tað nokk, eg havi
droymt um Hitler alla
nátt.« Teir, sum sigldu
vandasjógv, sóu eisini tað
skemtiliga í tilveruni, hóast
umstøður og viðurskifti
vóru tyngjandi fyri sál og
likam.
Maðurin er musikalskur.
Sum óviti minnist meg
hann sita í køkinum og
spæla upp á mandolin.
Hetta var onkuntíð upp
undir døgurða. Døgurðin
var farin útá, og tað prutl-
aði undir lokinum Steðgað
varð á undir køksvindeyg-
anum og lýtt varð á tón-
leikin. Síggi mannin fyri
mær enn á bríkini. Ja, okk-
urt verður kallað í útvarp-
inum fyri tónleikur upp
undir døgurða Her var
veruligur tónleikur, til mat-
skaffað varð. Hetta var
annað bedat. Her hevði tú
tónleik in natura og væl bar
til.
Hetta var bara nakað,
sum rann fram fyri meg,
nú Einar rundar tey níti.
Lívið hevur mangan verið
eitt baks, og fækkast talið
av teimum, sum sigldu
undir krígnum og vóru
vandir upp á skipabunka í
slupptíðini. Hetta vóru teir,
sum løgdu lunnar undir
vælferðina hjá okkum, og
Einar var ein av teimum.
Tær
verður
ynkst
hjartaliga til lukku við
teimum níti árunum. Takk
fyri
leyst
og
fast
á
Bakkanum øll hesi ár og
gott lívskvøld.
Frits
Einar Suðring níti ár
NØVN Í VIKUNI
Barnagarðurin hjá
nunnunum er í dag
70 ára gamal og er
helst elsti barnagarð-
ur í Føroyum. Nógv
havnarbørn hava havt
sína dagligu gongd
hjá nunnunum, tí
nærum 3000 børn
hava verið ansað hjá
Fransiskanarasystrun
um hesi 70 árini
ÁRSDAGUR
Stefan í Skorini
Barnagarðurin hjá fransis-
kanarasystrunum,
sum
eitur Sankta Josefs barna-
garður, hevur hjálp nógvum
foreldrum úr trongstøðu, tá
eingin hevur verið at tikið
sær av børnunum, meðan
foreldrini eru til arbeiðis. Í
dag eru 70 ár síðan
katólsku nunnurnar fóru
undir hetta slóbrótandi
virksemið í Føroyum, sum
áður hevði verið at kalla
ókent.
1.september 1931 byrj-
aðu tey fyrstu børnini í
barnagarðinum hjá fransis-
kanarasystrunum, sum tá
var í húsunum hjá Klett í
Bringsnagøtu. Frá byrjan
av vóru trý børn innskrivað
í
barnagarðinum,
men
longu eftir ársskiftið vóru
22 børn, sum vórðu ansað í
hesum
barnagarðinum.
Undirtøkan var sostatt góð
frá byrjan av, og Louisa
heldur tað vera løgið, at
foreldrini
beinanvegin
høvdu álit á teimum, tí
hetta vóru jú fremmand
fólk, ið komu til Føroyar.
Systir
Systir Louisa Smets úr
Belgia hevur arbeitt í
barnagarðinum síðan 1965,
tá hon kom til Føroyar at
virka sum nunna í kleystr-
inum. Hon er í dag 63 ára
gomul, og hon er virkandi
leiðari í barnagarðinum,
sum verður rikin av einum
sjálvsognarstovni.
– Eg fór at arbeiða í
barnagarðinum dagin eftir,
sum eg kom til landið,
áðrenn eg dugdi nakað av
føroyskum. Men tað eru
børnini, ið hava lært meg
føroyskt, sigur Louisa, tí
hon hevur ongantíð gingið
til undirvísing í føroyskum,
tí tað hevur tað ikki verið
tíð til.
Systir Louisa var einsa-
møll nunna í barnagarð-
inum í fleiri ár, og tí verður
hon í dag mest bara kallað
»systir«. Í dag er ein onnur
nunna, sum arbeiðir í
barnagarðinum, og tað er
systir Marisa.
Meðan vit sita og práta,
kemur
ein
smádrongur
rennandi inn á skrivstovuna
hjá Louisu, og rópar, »bei
Louisa«, meðan hann er á
veg út gjøgnum hurðina
saman við mammu sínari.
Systir Louisa tók við sum
leiðari í 1967 eftir systir
Theodulphu, vanliga nevnd
Duffa, og leiðari hevur hon
verið síðani.
Louisa heldur, at føroysk
børn eru nógv broytt, síðan
hon byrjaði í hesum starv-
inum. Tey vóru kanska
heldur minni krevjandi tá,
enn tey eru nú. Í dag tora
børnini betur at traðka fram
og eru kanska fríari í dag.
Eitt leggur systirin tó dent
á, og tað er, at børnini enn
eru eins fitt, sum tey vóru
fyrr.
Innan pedagogikkin er
eisini nógv broytt heldur
Louisa. Hon greiðir frá, at
fyrr var meira dentur lagdur
á, at børnini skuldu fram-
leiða okkurt í barnagarðin-
um heldur enn at hava stutt-
ligt. Foreldrini spurdu, hvat
børnini høvdu gjørt í barna-
garðinum og ikki, hvussu
tey høvdu havt tað.
Í dag royna tey í barna-
garðinum at skapa menn-
iskju, sum duga at vera
saman við øðrum, og dent-
ur verður lagdur á at børn-
ini skulu hava tað gott
framum alt.
Fluttu í 1968
Í 1968 flutti barnagarðurin
í tey hølini, har hann húsast
nú. Av fyrstan tíð varð hann
nýttur til skúla, og tey
yngstu
børnini
høvdu
skúlastovu í barnagarðin-
um, men frá 1968 var húsið
bara nýtt til barnagarð.
Frá umleið 1933 hevði
barnagarðurin hildið til í
Sankta Frans skúla, men
hetta var eingin varandi
loysn, tí kirkjan var eisini í
hesum bygninginum, og
nunnurnar búðu uppi á
loftinum á skúlanum. Tí
varð farið undir at byggja
nýggj høli til hetta enda-
málið. Bara tvey tey fyrstu
árini var barnagarðurin í
Bringsnagøtu.
Seinastu tjúgu árini er
bygningurin broyttur nakað
og bygt er uppí, so at um-
støðurnar
betrast
við
árunum.
Síðan 1931 hava 2884
børn gingið í barnagarðin-
um hjá nunnunum, sam-
bært
skrásetingini
hjá
barnagarðinum.
Systir
Louisa hevur tey seinastu
árini ført øll nøvnini inn á
teldu, so at skil er í
skrásetingini, og tey hava
nú neyv tøl á hesum økin-
um.
Leygardagin
verður
veitsla fyri starvsfólk á
barnagarðinum,
og
øll
starvsfólk, sum hava arbeitt
har gjøgnum árini, eru
boðin við. Talan er um til-
samans 190 starvsfólk, og
umleið helvtin av hesum
hava meldað seg til veitsl-
una.
Barnagarðurin hjá nunnunum 70 ár:
Hevur ansað 2884 børnum
Tøkk
Hjartaliga takka vit øllum fyri sýnda samkenslu, tá ið
elskaði maður mín, pápi, verpápi og abbi okkara
Konráð Sverrrir Auðunsson
doyði og varð jarðaður.
Takk fyri alla hjálp og troyst.
Familjunnar vegna
Magna Auðunsson
Systir Louisa hevur savnað børnini um seg, og hon minnist øll børnini, sum hava gingið har síðan 1965
Mynd: Álvur Haraldsen
Systir Louisa Smets úr Belgia sigur, at stórar broytingar eru
hendar við børnum, síðan hon byrjaði í 1965. Í dag eru tey
meira krevjandi og eru fríari
Mynd: Álvur Haraldsen
2884 børn hava verið ansað hjá nunnunum seinastu 70 árini
Mynd: Álvur Haraldsen
C
M
Y
K
13
12
www.sosialurin.fo