mikudagur 19. november 2008síða 14

14 Nr. 223 - 19. november 2008 Andlát og jarðarferðir Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t. nøvn SAMBAND MAgNuS guNNArSSoN MAggi@SoSiAluriN.fo tlf 341800 fAx 341801 Alberg Danielsen, ættaður av Kelduni í Sørvági, búsitandi í Rødovre, andaðist týsdagin 11. novemb­ er á Herlev Sygehus, 83 ára gamal. Jarðarferðin verður fríggjadagin 21. november kl. 13 úr Rødovre Kirke. Andlát og jarðarferðir Tað eru lötur, tá ið orð vilja standa föst í hövdinum. Ein slík löta var lötan henda morgunin herfyri, ið deyðsboðini av mentamanninum Úlfi Hjörvar bórust. Kortini var tað ikki hvøkkurin, sum javnan fylgir deyðsboðum, um enn tey koma mis­ óvart á. Ella ið hvussu er ikki bara. Tað var annað, sum fekk orðini at stöðga so dáttliga við. Summi fólk eru so stillfør av natúr, gera so lítið hóvasták burtur úr sær sjálvum, at tú ikki beinan­ vegin, ja mangan als ikki gevur tær far um tann mun, tey gera tær, fyrr enn tú knappliga, úr fjarleika, varn­ ast, hvussu stórt innsig kortini er komið frá teimum í títt egna sinn og sjálvstilvit. Eg kom at kenna Úlf, tá ið tey bæði hann og kona hansara Helga fluttu til Føroya og hon tók við stjórastarvinum í Norðurlandahúsi­ num. Serliga árini sum Listastevnan var (eitt framtak Helga átti æruna av) hevði eg nógv samskifti við hjúnini bæði og tók mær satt at siga eisini fyri at týða okkurt eftir Úlf, tað var smásögan Illa fara orðini (og hon stendur nú á prenti í Vencli nr. 4). Eg taki söguna fram í hesum viðfangi av tí, at hon eftir mínum tykki lýsir væl tað samblandið av álvara og fyndarríkum speii, ið eyð­ kendi hugburðin hjá Úlfi til eina óskoytna samtíð, sum vil sigla eftir kumpass, ið ikki bert er keyps­ kvik, men viðhvørt eisini kann tykj­ ast vera farin heilt av nálini andliga og hegnisliga. Sum mentamaður var Úlfur altjóðasinni og hoyrdi til tað eftir­ krígsættarliðið av ungum íslend­ ingum, sum frá hálvtrýssunum og frameftir ruddu íslendskum menta­ skapi nýggjar rásir. Tað gjørdi hann m.a. við fjölmongu týðingum sín­ um úr ymsum málum, enskum og fronskum t.d., av alskyns bókment­ um: leikritum, skaldsögum og yrk­ ingum. Men Úlfur var samstundis eisini tjóðtrúgvur í sær (tað mundi, sum vit føroyingar siga, liggja til slagið) og hetta hoyrdist eisini aftur í orðalagið hansara (og her meini eg sjálvandi við, hvussu hann mál­ bar seg á íslendskum). Samrøður við hann vóru stundum einki öðr­ vísi enn at standa við eina av hesum áunum, ið falla um íslendsku slætt­ lendini breiðar, lagarmiklar og stríðar. Tú sansaði, at her runnu víð­ greindir løkir í at kalla allastaðni úr íslendskari mentan bókligari sum fólksligari, eldri sum nýggjari, og tú skilti til fulnar, at eldhugi fyri tí, sum uttaneftir kemur, tí altjóðaliga, av sonnum ikki er ósambæriligur við trúskap og álit á sínum egna mentanararvi, tvørturímóti, út­ lendskt og innlendskt treyta hvørt annað í einum samspæli, sum í senn er gagnligt og neyðugt til endurnýggingar. Eg fari at enda hesi fáu minn­ ingarorð um Úlf Hjörvar við eini týðing av einari lítlari perlu, sum kom fram fyri meg, nú eg frætti, at hann var farin í annað ljós. Hetta er ein yrking eftir íslendska tjóð­ skaldið, Jónas Hallgrímsson, yrkt í 1844 (á upprunamálinum eitur hon Alsnjóa). Kavaland Ævigur skarin í eyguni á mær ørast og glampar nær og fjar, sami og sami í allar ættir, einstaklingur! statt nú fattur. Deyðin er reinur og fonnin er hvít, foli hjartans gongur við lít og stendst á útbreiddum laki, undir er jörðin í brandabaki. Víst ert tú móðir! góð við oss, arma jørð, ið bert tungan kross, lyftir tað seg alt í dýrd og liti, lívið og deyðin, kuldi og hiti. Helgu og familju vátti eg samkenslu mína. Friður veri við minninum um Úlf Hjörvar. Í Havn 18. november 2008 Carl Jóhan Jensen Minningarorð um Úlf Hjörvar, rithövund (f. 22. apríl 1935 – d. 9. november 2008) Kunngjørt verður, at lítli sonur og beiggi okkara Jákup Tausen f. 29. okt. 2008 - d. 15. nov. 2008 andaðist á Hjørring sjúkrahúsi. Familjunnar vegna Joan, Jaspur og døturnar Tøkk Hjartaliga takki eg tykkum, sum gjørdu mær 100 ára føðingardagin 28. oktober so hugnaligan. Øll tit, sum frá nær og fjar í Føroyum og uttanlands heiðraðu meg við at koma til føðingardagshaldið og á annan hátt minnast til mín, fylla mítt hjarta við takksemi. Takk fyri talur og sang. Gud signi tykkum øll. Theodor Thomassen, Sørvágur Dagurin 19. november. Elisabeth, deyð í 1231. Dóttir ungarska kongin Andras. 14 ára gomul varð hon gift týskum greiva, men hann doyði stutt eftir á eini krossferð. Í november 1978 kom “nýggja” vaktarskipið hjá Vaktar­ og Bjargingartæn­ astuni, Ólavur Halgi, flagg­ skrýtt á Havnina. Skipið var fyrrverandi trolari úr Fuglafirði, bygdur í Viana do Castel í Portugal í 1959. Umbyggingin av Ólavi Halga, sum fór fram á Svendborg Skibsværft í Danmark, kostaði umleið fimm milliónir krónur. Kelda: Myndaárbókin – árið ið fór 1979 Fyri 30 árum síðan: Nýtt vaktarskip í 1978