fríggjadagur 28. november 2008síða 7
‹ fyrra síða allar 76 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 230 • 28. november 2008
Vikuskifti
7
tankar eru heima, aðrir eru longu
har, tú ert á veg og restin er væl
onkursvegna bara á ferð, grunar
Rannvá.
Og so eru tær praktiskar, hesar
ferðadagbøkurnar, tí tú kanst
hava tær við tær allastaðni,
greiðir listakvinnan frá, meðan
hon roynir at minnast, hvar
hon hevur teknað tær ymsu
tekningarnar.
- Nógvar eru gjørdar í tokum,
onkrar á ymsum kaféum og so eru
tað allar tær, sum eru teknaðar á
strondini við einum whiskysjussi í
hondini, flennir Rannvá við sínum
lívsjáttandi látri.
Syndafallið
tikið av ræði
Ein næstan ørandi gleði um lívið
og at vera á ferð er nokk tað,
sum eyðkennir hesar myndirnar
mest. Heitu, brendu litirnir eins
og dampa úr teimum, so lukturin
av India mest sum setur seg í
næsagluggarnar. Men bara eina
løtu. So verða vit brádliga flutt
yvir í ein annan heim, har eitt nú
amerikanska Frælsisgudinnan
dagar fram, meðan mytologiskar
ímyndir liggja og lúra ymsastaðni.
Og allastaðni er tað hasin
eiggiligi, rundi kvinnukroppurin,
sum dregur og tølir, so sjálvt
slangan letur seg freista.
- Eg haldi, handan kvinnan he-
vur tikið syndafallið av ræði, sigur
Rannvá eitt sindur loyndarfull.
Í øðrum myndum hevur okkurt
heilt heimligt sníkt seg inn.
Aftanfyri kvinnuna og út gjøgnum
eitt vindeyga hómast knappliga
Nólsoyggin. Áskoðarin ferð nokk
ikki heilt skeivur, um hann gitir,
at útsýnið er frá vindeyganum hjá
Rannvá úti við Strond.
Og so er tað dukkan. Lítla fitta
dukkan, sum goymir seg onku-
staðni í øllum myndunum.
- Hatta er mín dukka. Hon má
við, tí so eri eg eisini við. Soleiðis
má tað vera, tí myndirnar eru
bara eg, tá saman um kemur,
sigur Rannvá Holm Mortensen.
Framhald á næstu síðu
á Hotel Tórshavn
Ein næstan ørandi gleði um lívið
og at vera á ferð er nokk tað, sum
mest eyðkennir tær 50 myndirnar hjá
Rannvá Holm Mortensen, sum nú
hanga á Hotel Tórshavn
Mynd: Jens Kristian Vang