týsdagur 2. desember 2008síða 29

29 vinnan Nr. 232 - 2. desember 2008 Samu­elsen úr Fu­glafirði fyrsti lærlingu­r hjá Kára. Tilsamans hevu­r virkið havt 80 lærlingar. Virksemið helt á at økjast og fleiri fólk komu­ í arbeiði. Tað gjørdist ov trongt í kjall­ aranu­m. Loysnin var at byggja, og hetta varð gjørt í Kambsdali, hagar tað var flu­tt í 1988. Tá vóru­ níggju­ fólk knýtt at virkinu­m. Hús­ ið var 600 fermetu­r. Í kaffi­ stovu­ni var hill sett u­pp, har bíblia og sálmabók fingu­ sítt pláss. Fólk vistu­, hvar tey høvdu­ Kára á tí økinu­m. Í 1988 verðu­r virkið gjørt til partafelag, og virk­ semið helt á at økjast. Fyrstu­ árini snúði virksemið seg fyri ein stóran part at fáa trolspølini at virka. Hetta var ein tíð við stórari menning av flotanu­m ikki minst trolara­ og garnaflot­ anu­m. Her eru­ spølini sera u­mráðandi. Altíð vóru­ boð eftir Kára. Einaferð hann bíðaði eftir flogfari í Vágu­m, varð boð sent eftir honu­m til ein trol­ ara í Sørvági, har tru­pu­leikar vóru­ við spælinu­m. Hann fekk tá karm av olju­, og mátti í sku­ndi til skraddaran á Vantsoyru­m at fáa nýggj klæði. Útvegaði arbeiðspláss í Rumenia Nú kemu­r kreppan í 90­ u­nu­m. Hon rakar eisini Kára. Minni var at gera og verri var at fáa pengar inn. Nógvir pengar vóru­ eisini mistir. Men Kári kom u­nd­ an kreppu­ni, eisini við laga­ ligheit frá starvsfólkinu­m. Virksemið varð eina tíð viðkað til Hydro Tech á Eiði. Her varð millu­m ann­ að framleitt alibátar, og eis­ ini tvíkilju­r, su­m vóru­ ein rættu­lig nýhu­gsan. Steðgu­r kom í framleiðslu­ni u­ndir alikreppu­ni, men nú verða tær aftu­r framleiddar í Klakksvík. Kári var eisini við í skipa­ raksti. Hann var ein av eig­ aru­nu­m av Boðasteini, su­m rættu­liga gjørdi vart við seg á búrfiskaveiðu­. Kári var eisini við til at seta virksemi í gongd í Ru­menia. Á eini ferð við hjálp til illa staddar ru­men­ arar kom hann í samband við ein lokalan smið. Teir avráddu­, at hesin sku­ldi framleiða alibesløg til nýtslu­ í Føroyu­m. Hetta hevu­r skapt 12 sera tiltrongd arbeiðspláss í hesu­m fátæka landinu­m. Hóttafallið Lillian ger nógv av at greiða frá, hvu­ssu­ Kári var su­m maðu­r og pápi. Børnini, Sólva, Viggo og Bergu­r skriva eisini hu­gtakandi u­m pápan. Saman u­mtikið kann sigast, at hann var framúr eisini su­m maðu­r og pápi, hóast alt su­m hann hevði u­m at vera. Hann hevði ong­ antíð so nógv at gera, at hann ikki hevði tíð til børnini. Lillian sigu­r, at Kári var góðsligu­r av lyndi. Men hann var sera treisku­r. Hann gavst ikki við eini u­ppgávu­ fyrrenn hon var loyst. Eisini skriva nógv av teimu­m, su­m høvdu­ viðu­r­ skifti við Kára, u­m hann í bókini. Her er myndin tann sama. Álitismaðu­r í odd og egg. Men nú su­m alt gongu­r av tí besta, kemu­r hóttafall­ ið. Seinast eg sjálvu­r hitti Kára var í febru­ar 2001, tá eg var á vitjan í Kristnastovu­ í Keypmannahavn saman við Erlingi Olsen, fyrrver­ andi fólkatingsformanni. Teir prátaðu­ væl saman, og Kári greiddi frá sínu­m virk­ semi, su­m Erling eisini var hu­gtikin av. Tað var ein hvøkku­r stu­tt eftir at hoyra, at Kári hevði fingið ikki minni enn deyða­ dóm frá læknu­nu­m. Mest kenslu­bornu­ reglu­rnar í bók­ ini eru­ hesar: “Læknarnir søgdu­, at teir als einki ku­ndu­ gera fyri at forða sjúku­ni, og viðgerð fekst eingin. Hann tók støð­ u­na, su­m hon var, og legði alt í Gu­ds hond. Hann tos­ aði opið u­m sína sjúku­ og royndi su­m frægast at avgreiða tað hann ku­ndi.” Hann andaðist 27. au­gu­st 2001. Formaðu­r í nevndini er Árni Skaale. Hann skrivar millu­m annað í fororðinu­m til bókina: “Fyri meg persónliga hev­ u­r Kári Johannesen eisini havt stóran týdning og hev­ u­r verið ein fyrimynd. Hann var erligu­r og óhátíðarligu­r, hann var ein framúr teknik­ ari, og hann var góðu­r hand­ ilsmaðu­r, hóast hann mang­ an tók menniskjaligu­ atlitini fram u­m handilsskapin í sinu­m virksemi. Eg var hu­gtikin av Kára, tá ið hann var virkin maðu­r í góðu­m áru­m, men eg var minst líka hu­gtikin av, hvu­ssu­ hann livdi sína sein­ astu­ tíð og doyði. Hann avgreiddi alt, su­m lá honu­m á hjarta, á ein ósjálvsøknan hátt, áðrenn hann doyði, og hann gav sær altíð góðar stu­ndir til onnu­r, hóast tað stóð illa til hjá honu­m sjálv­ u­m.” Lívsverkið stendur við Umframt at vera smeitu­r fyri familju­na, var hetta eis­ ini ein stóru­r smeitu­r fyri virkið, su­m nú misti sína fremstu­ drívkraft og nógv av sínu­m serku­nnleika. Men su­m nýggi stjórin Ólavu­r Asafsson Olsen segði: “Eingin av okku­m megnar einsamallu­r at taka yvir partin hjá Kára, men saman megna vit tað.” Soleiðis kom tað eisini at gangast. Virksemið øktist, og í 2006 kom eisini ein deild í Havn. Tað er eisini eydnast at fáa ISO góðkenn­ ing. Í dag er KJ Hydrau­lik eitt virki við trimu­m høvu­ðs­ deildu­m: søla, u­msiting og teknisk deild. Virksemið er sera fjølbroytt. Roynt verð­ u­r at menna fólkið við inn­ anhýsis skeiðu­m. Úrsltið er eisini at fólk trívist. Í dag eru­ 70 fólk, su­m arbeiða á fyritøku­ni. Í dag eru­ tað Lillian og hennara børn, su­m eiga fyri­ tøku­na, men sjálv er Lillian “bert” skrivstovu­kvinna á fyritøku­ni. Professionellar nevndir og leiðarar standa fyri rakstrinu­m. Men sjálv er Lillian nevndarlimu­r. Øll henda søgan sigu­r eis­ ini, at Lillian er eisini ein merkisverd kvinna. Hon eigu­r eisini tøkk fyri at hava skrivað hesa bók, su­m kem­ u­r at standa su­m eitt virði­ ligt minni u­m merkismannin Kára Johannesen. Ynskt verðu­r teimu­m góða eydnu­ framyvir. ó Kári í prát við Erling Olsen, fyrrverandi fólkatingsformann Jón Eliasen var fyrsti maður á fyritøkuni umframt Kára sjálvan Ein lívsjáttandi bók Færri lærarar við útbúgving Í Grønlandi eru­ landsstýrið og læarafelagið ósamd u­m, hvu­ssu­ tað stendu­r til við læraru­m í grønlendska fólkaskúlanu­m. Landsstýrið sigu­r, at talið á læraru­m við læraraútbúgving hevu­r verið veksandi tey seinastu­ fýra árini, men hesu­m vísir lærarafelagið aftu­r. Sivso Dorph, formaðu­r, sigu­r við KNR, at landsstýrið hevu­r rætt í, at fleiri lærarar hava útbgúgving nú enn í 2004, men at u­ppgerðin hjá landsstýrinu­m er misvísandi, tí hon u­mfatar ikki øll, su­m vóru­ lærarar í 2004. Verða øll tald við, eru­ lu­tfalsliga færri lærarar við útbúgving nú, sigu­r hann. Málningur sum var avdúkaður á móttøkuni. Málað hevur Heðin Kambsdal. Osmundur Justinussen segði, at hetta var júst, sum hann mintist Kára. Ein oljuplett á pannuna og eitt lítið smíl, tað eydnaðist enn eina ferð!