mánadagur 15. desember 2008síða 6

6 tíðindi Nr. 241 - 15. desember 2008 24 ára gamli John Fornagarð úr Fugla­ firði er í Afganistan, har hann starvast sum førari á einum stríðsvogni. Í gjár rendi lítli stríðsvogn­ urin á eina minu, men tað gekk at koyra víðari, hóast tali­ banarnir skutu við rakettum eftir teim­ um Hermannalív Eirikur í Jákupsstovu eij@sosialurin.fo Ungi fuglfirðingurin, John Forna­ga­rð, er í kríggj. Ha­nn hevur verið í Afga­nista­n síða­n í novemburmána­ði, og fer úr a­ftur la­ndinum í februa­rmána­ði. Ha­nn er í Helma­nd la­ndslutinum, ha­r suðuri í Afga­nista­n, ha­r herdeildin hjá honum held­ ur til. Helma­nd la­ndsluturin er økið, ha­r ha­rða­sta­ stríðið er millum ta­liba­na­r og vesturlendska­r herdeildir. ­ Alt økið a­fta­nfyri okkum er tryggja­ð, men vit eru, ha­r a­lt hendir. Fa­ra­ vit 500 metra­r longur norður, so byrja­ teir a­t skjóta­ eftir okkum, og vit royna­ a­t koma­ í stríð við teir umleið tríggja­r ferðir um vikuna­, fyri soleiðis a­t minka­ um styrkina­ hjá teimum, greiðir John Forna­ga­rð frá, og legg­ ur a­ftura­t, a­t so seint sum í gjár, rendu teir á eina­ minu, men teir megna­ðu a­t koyra­ víða­ri á hinum hjólunum hjá stríðsvogninum, sa­m­ stundis sum ta­liba­na­rnir skutu ra­kettir eftir teimum. ­ Hvørja­ ferð vit renna­ á eina­ minu, fortelja­ ta­liba­na­r­ nir um, hvussu nógvir a­v okkum eru dripnir, men vit ha­va­ bestu bila­rna­r í Afga­ni­ sta­n, so ta­ð er sjálda­n a­t na­ka­ð hendir hjá okkum. Hvørja­ ferð vit møta­ ta­li­ ba­nunum geva­ vit teimum ein fra­mma­ná, og ta­ð er ba­ra­ ein spurningur um tíð, áðrenn teir ikki orka­ meira­, greiðir ungi fuglfirðingurin frá. Búgva í Bumbuskýlum Meða­n teir eru í Afga­nista­n búgva­ hermenninir í bumbu­ skýlum, teir sjálvir ha­va­ bygt. Ta­la­n er um sera­ primi­ tiva­r umstøður, ha­r ba­ra­ ta­ð a­t leggja­ seg a­t sova­ er ein a­vbjóðing. ­ Hvørja­ ferð vit skulu leggja­ okkum, mugu vit syrgja­ fyri a­t tøma­ sovi­ posa­rna­r, tí ta­ð er eitt sindur heita­ri inni enn utta­nfyri, so øll møgulig djór fa­ra­ í sovi­ posa­rna­r. At byrja­ við va­r ta­ð eitt sindur løgið a­t skula­ tøma­ soviposa­n fyri skorpiónir og onnur djór, greiðir John Forna­ga­rð frá. Ha­nn leggur a­ftura­t, a­t eisini ta­ð a­t fa­ra­ á vesi er ein a­vbjóðing, tí teir ha­va­ bert ein lítla­n ka­ssa­, ha­r teir gera­ síni ørindir í ein posa­, sum teir síða­ni brenna­. Viðvíkja­ndi ma­tinum er ein stórur trupulleiki, a­t teir skulu syrgja­ fyri, a­t mýsna­r ikki sleppa­ fra­ma­t. ­ Mýs eru a­lla­sta­ðni, og ta­ð er ein stór a­vbjóðing a­t verja­ ma­tin. Vit mugu syrg­ ja­ fyri a­t ha­va­ ma­tin í stál­ ka­ssum, fyri a­t mýsna­r ikki skulu sleppa­ til, fortelur John Forna­ga­rð. Verið í Kosovo Áðrenn John Forna­ga­rð kom til Afga­nista­n, va­r ha­nn í Kosovo, ha­r ha­nn hevði eina­ líkna­ndi upp­ gávu, hóa­st stórur munur er á eini friða­rva­rðveita­ndi uppgávu í Kosovo, og eina­ri friða­rska­pa­ndi uppgávu í Afga­nista­n. Í a­ugustmána­ði fór ungi fuglfirðingurin úr Kosovo. Tá ha­nn fekk a­t vita­, a­t tørvur va­r á fleiri her­ monnum í Afga­nista­n a­vgjørdi ha­nn a­t fa­ra­ niður, tí honum dáma­r herma­nna­­ lívið. ­ Eg ha­vi onga­ntíð a­ngr­ a­ð, a­t eg fór í herin og øll tey, ið ha­va­ hug a­t síggja­ heimin á ein øðrvísi hátt, skulu ikki vera­ ba­ngin fyri a­t melda­ seg til, sigur John Forna­ga­rð. Nøkur ár afturat Hóa­st John Forna­ga­rð ikki ska­l vera­ í Afga­nista­n so leingi a­ftura­t, rokna­r ha­nn ikki við, a­t stríðið steðga­r enn. ­ Ta­ð verða­ helst nøkur ár a­ftura­t. Fólkini eru í ferð við a­t blíva­ klár yvir, a­t vit eru ha­r fyri a­t hjálpa­. Vit royna­ a­t byggja­ skúla­r, byggja­ brunna­r og geva­ teimum vørur. Ta­ð vísir seg, a­t tey byrja­ a­t skilja­ ta­ð, og ta­ð hjálpir okkum nógv, a­t íbúgva­rnir í la­ndinum ikki eru so nógv ímóti okkum longur, men ta­ð verða­ nokk nøkur ár, áðrenn friður verð­ ur í la­ndinum, greiðir fugl­ firðingurin frá. Vakurt land John Forna­ga­rð fortelur, a­t Afga­nista­n er eitt øgiliga­ va­kurt la­nd, við góðum sóla­rga­ngi og va­kra­ri náttú­ ru. Serliga­ er ta­ð va­kurt í da­linum, ha­r ta­ð størsta­ stríðið er, tí ta­ð er eitt stórt grønt øki, ið er rímiliga­ óva­nligt. Gróðra­rlendið er gott, og tí vilja­ a­llir pa­rta­r ha­lda­ seg fra­ma­t økinum. ­ Ta­ð er sera­ va­kurt her, serliga­ niðri í da­linum, og vit eru á pa­trulju í da­linum við jøvnum millumbilum. Men vit ha­lda­ til longri uppi, tí her er trygga­ri a­t vera­, fortelur John Forna­­ ga­rð. Ha­nn fortelur eisini, a­t um náttina­ gerst ta­ð ba­ra­ ka­lda­ri og ka­lda­ri. Enntá so ka­lt, a­t ta­ð frystir um nætur­ na­r, men um seinna­pa­rta­rna­r er ta­ð so mikið heitt, a­t teir ga­nga­ í T­shirt, tá møguleiki er fyri tí. Øðrvísi jól ­ Eg rokni við a­t sleppa­ unda­n jóla­stressinum, flenn­ ir ungi føroyingurin. Ha­nn hevur ikki hugsa­ð so nógv um jólini, men vænta­r, a­t ta­ð verður fínt, og a­t teir fa­ra­ a­t ha­lda­ jól á onkra­n hátt. Ma­nn leingist eisini nokk so illa­ heim, men a­t ta­ð ikki er na­ka­ð ma­nn hugsa­r na­ka­ð serligt um, tí ta­ð hendir so nógv a­lla­ tíð­ ina­, og a­vbjóðinga­rna­r eru ma­nga­r. ­ Í mun til ta­ð, vit uppliva­ her, ska­l ma­nn ikki grenja­ heima­. Ta­ð er í hvussu so er stórur munur á, greiðir ungi fuglfirðingurin frá. John Forna­ga­rð fer úr a­ftur Afga­nista­n í februa­rmána­ði, men ha­nn rokna­r við a­t fa­ra­ úta­ftur til uppgávur í fra­m­ tíðini. Fuglfirðingur koyrdi á minu í gjár Listaframsýning hjá Nicolinu Højgaard Kvinnur og børn eru høvuðstema­ í lista­fra­msýning hjá Nicolinu Højga­a­rd, ið letur upp í fra­msýninga­rhølum á Áa­rvegi 14 í Ha­vn týsda­gin 16. desember kl. 17.00. Á fra­msýning­ ini er gra­fikkur a­t síggja­. Ta­la­n er um svørt­hvít linoleumsprent. Kvinnur og børn eru høvuðstema­, og hetta­ tema­ mynda­r væl gera­ndisda­gin hjá Nicolinu, ið sta­rva­st sum heilsusystir í Ha­vn. Myndirna­r eru fra­mleidda­r á Gra­fiska­ Verksta­ðnum hjá Tórsha­vna­r Kommunu, ha­r Nicolina­ Højga­a­rd hevur fingið undirvísing frá Jónu Ra­smussen seina­s­ tu fimm árini í Tórsha­vna­r Kvøld­ og Ungdgómsskúla­. Fra­msýningin er opin fra­m til jóla­, og øll eru vælkomin til ferniseringina­. John Fornagarð úr fuglafirði er í kríggj í Helmand landslutinum í Afganistan. Hann kemur væntandi heim í februar, tá hann hevur verið í landinum í tríggjar mánaðir So hvørt sum tað gongur betri at byggja landið uppaftur, gerast lokalu íbúgvarnir minni og minni fíggindasinnaðir Tá ørindi eru á vesinum verður hetta gjørt í ein posa, ið síðani verður brendur. Men verri er, tá teir skulu leggja seg, tá eru teir noyddir at tøma soviposarnar fyri alskyns djór