mánadagur 5. januar 2009síða 24

24 Nr. 2 - 5. januar 2009 Bíblian lærir okkum, at synd er lógarbrot (1. Joh. 3,4). Orðið »overtrædelse« kann umsetast til »lovløs­ hed«. Jesus segði, at móti endans tíð skuldi tað vera ein heimsumfatandi upp­ reistur mótvegis lógum og skipaðum viðurskiftum. Uppreistur og lógloysi er nakað, ein í dag møtir í nógv størri høpi enn nakr­ antíð áður í heimssøguni. Børn reisa seg upp ímóti foreldrunum, so foreldrini eru rædd fyri teimum. Ungdómurin ger uppreistur móti lærarum sínum, unversitetsstudentarnir móti teimum fyrisitingar­ ligu myndugleikunum. Tað eru skipaðar royndir at niðurgera løgregluna, at flenna at løgregluni og at spotta hana. Alt hetta er ein partur av tí vanliga respektloysinum fyri lóg og ordan. Vit áttu at ógvast við, at í fleiri londum eru skipað brotsverk hin besta forrætn­ ingin. Veruleikin er, at fyri ikki langari tíð síðani kundi ein av Amerikas leiðandi brotsmonnum siga: »Tey skipaðu brots­ verkini eru betri forrætning enn stjórnin í USA«. Inntøkurnar av brots­ verkum eru upp ímóti 10% av statsins inntøkum. Hetta kostar okkum meira enn alt okkara útbúgvingarpro­ gramm og vælferðarpro­ gramm tilsaman. Skipaðir brotsmenn og mafian hava kontroll yvir einstøkum av heimsins størstu býum. Hartil koma teir óskipaðu brotsmenninir, og teir eru nærum eins ringir, um ikki verri. Brotsverkini vaksa í einum tílíkum tempo, at vit liva á markinum til upp­ reistur og anarki. Tað er vandafult at ganga á gøtun­ um í myrkri í nærum øllum býum í Amerika. tað er eins og hóttandi, yvirnátt­ úrligar kreftir eru slopnar leysar. Brotsverkini hótta við at spenna um alt sam­ felag okkara, tí so hvørt sum brotsverkini vaksa í tali, svíkur eisini landsins moralski grundvøllur meir og meir. Politimeistarin í einum av okkara størru býum segði við meg fyri stuttum: »Tað er greitt, at tað lønr seg at fremja brotsverk«. Hann segði, at meira enn helmingurin av brotsmonnunum í hansara býi gingu leysir. Teir flestu av teimum vórðu ongantíð funnir, og tá tað ráddi um teir, sum tiknir vóru, so hevur løgreglan ein sera torføra uppgávu við at prógva nakað, sum rætturin við góðkenna. Hvat er svarið upp á brotsverkanna stóra trupul­ leika? Er tað eitt meira effektivt og betur útbygt politiapparat, betri útbúgv­ ing, strangari straff? Hvr er orsøkin til at land okkara er fremst í heiminum, tá tað ræður um brotsverk, og tað mitt í eini tíð við yvirflóð, sum heimurin ongantíð áður hevur sæð makan til? Vit hava lært seinastu tíggju árini, at moralfatan er relativ, og nú heysta vit tað, vit hava sáað. Hugs­ anin innan skúlar okkara, við dómstólarnar eins og í fjølmiðlunum er ofta tann, at ein ignorerar offurið fyri brotsverki mótvegis sjálvum brotsverkinum. Í einstøkum førum gera vit harumframt brotsmannin til eina hetju. Eg havi lagt til merkis, at lógarinnar útøvarar í landi okkara ofta eru mótleysir ... Teir merkja, at dómstólarnir ikki samarbeið við teimum. Brotsverkastatistikkurin er astronomiskur. Lógarinnar hondhevarar hava hvørki pening ella fólk at gera arbeiði sítt til fulnar. Eing­ in tykist at hava ábyrgdina. hetta er ein annar av teim­ um mongu logum, vit ikki makta at fáa tamarhald á. Kelda: Billy Graham, »Verden i Flammer« 1971. Símun Pauli Jacobsen, Vestmanna, týddi. Billy Graham Lógloysis eldurin Simun Pauli JacobSen Eg las inni á Portalinum í kvøld, nú ið ein dagsferð er eftir av 2008, at Jóannes Eidesgaard ger seg til tals­ mann fyri ætlan um at krev­ ja bústaðarskatt frá sethúsa­ eigarum, samstundis sum lønarskatturin skal lækkast. Hetta er fyri at síðustilla leigarar og eigarar, og eisini fyri at fanga teir stóru DIS, NIS og FAS­ fiskarnar, ið óhindraðir svimja gjøgnum meskarnar í skattatrolinum. Vælsignaði hugsandi fólk, at gerið ikki hesa dáragerð. Tað er mestsum eitt lívsverk at fáa sær eini hús. Øll vilja eiga hesi somu hús. Bankarnir lata fígging, tá hús skulu byggjast ella keypast, og hetta lán verður afturgoldið ígjøgnum eitt drúgt áramál, ­ við skattað­ um pengum, rímiligvís. So hevur verið tosað um, at tá lánið er goldið, og lønin er avloyst av pensjónini, kunnu fólk lívbjarga sær við at eta frívirðið í húsun­ um upp, til bankin aftur eigur húsini, og minnist meg rætt, var meiningin, at mann kann búgva har, so leingi mann livir. Nú er so ætlanin, at tá fólk eldast, ­ tey, ið hava lagt lunnar undir samfelag­ ið, ið so aftur tænir okkum øllum, ­ so skulu tey, ið hava goldið húsini hjá sær, gjalda framvegis, ­ nú til landið, av tí at tey eiga húsini, tey búgva í. Og ein skal hvørki vera frøðingur ella nakað annað fyri at skilja, at um fólk ikki eiga ríkiligt av peningi, tá pen­ sjónin avloysir lønina, so er bara ein spurningur um tíð, til tey ikki hava ráð longur at eiga húsini. Tað sigur seg sjálvt: Situr ein á einum flaka, og verður noyddur at saga eitt petti fyri og annað eftir av flak­ anum, so er hann burtur um eina tíð, um einki tilfar er við hondina at bøta við. Hvar skulu fólk tá fara? er ætlanin at gróðurseta slum­økir í landinum? Ha? Veðurlagið hjá okkum er fínasta slag, tá vit hava heit klæðir og góð hús, men tað riggar ikki til at vera heim­ leysur í. Tað eru so nógv viður­ skifti, ið eg ikki skilji, men um myndugleikarnir ætla at gera so stór inntriv, at fólk skulu krevjast eftir bústaðarskatti, ­ er tað tá ikki líka lætt, heldur at krevja lønarskatt frá øllum borgarum sum njóta gott av samfelagnum? Lønarskattur er ein sam­ felagsskylda. Bústaðar­ skattur er revsing. Mín meining Søldarfjørður anna Hentze Løgmaður visti lítið og einki nýtt at siga okkum í nýggjársrøðu sínari. Fíggjarmálaráðharrin royndi seg í grein í Sosi­ alinum við boðum upp á loysn, men heldur ikki har var stórvegis nýtt at hóma. Og uttanríkisráðharrin, triði leiðarin í samgonguni, jarðaði beinanvegin høv­ uðsuppskot fíggjarmála­ ráðharrans. Fyri tíggjundu ferð, ella fleiri, fegnaðist løgmaður um, at vit sleppa at bíða. Bíða eftir tí loysn, danska stjórnin kemur við í roynd teirra at loysa búskapar­ og fíggjartrupulleikar sínar. Høvuðsleiðin fíggjar­ málaráðharrin leiddi okk­ um var sum sagt ikki nýggj ­ men tann vanliga hjá fyrrverandi javnaðar­ monnum. Enn eina vitjan ætla teir sær hjá teimum gomlu. Hesi skulu, eftir eitt langt lív við hugsjón um ikki at skylda nøkrum nakað, enn einaferð gjalda gildi spekulantanna. Hesa­ ferð biðja teir um hjálp at áleggja hesum samfelag­ sins fátækastu ognarskatt fyri heim síni. Lagnunnar speisemi, at tað verður Fólkaflokkurin, umenn av øðrum orsøkum, ið steðgar hesum samhalds­ leysa politikki teirra. So gott sum einki sæst í røðu løgmans um, hvussu vit hjálpa teimum, ið krepp­ an longu hevur rakt. Tey, sum í heyst uttan ávaring vórðu send út í arbeiðs­ loysi. Ella tey gomlu, sum samgongan var á vitjan í lummunum hjá, áðrenn jólafriðurin væntaðist. Sjálvfylgiligheitir, uttan­ umtos, ella bíðan eftir dønum gjalda ongar rokn­ ingar. Tað gera afturvend­ andi ætlanir um at hækka arbeiðsloysisgjaldið frá sjeyti til áttati, visiónir Barak Obama’s, ella at nokta fólki at gjalda fullan prís fyri rúsdrekka og cigarettir, heldur ikki. Hvørki í banka, hjá handils­ manni ella aðrastaðir. Er nakar politikkur yvir­ høvur annar enn at bíða eftir dønum? Ella nakrar hugsjónir. Ella er tað trý­ streingjaða vorðið fyri­ myndin ­ tríggir flokkar, tríggir leiðarar, tríggjar hugsjónir, ongin politikkur? Er ongin hugsjónar­ maður í leiðslu samgong­ unnar? Ein, ið kann greiða høgu harrunum frá, at meðan tú vónar tað besta, sær ljóst upp á framtíðina, ert bjartskygdur og lítur á “egnan mát og megi”, er onki, ið forðar tær at smoyggja upp um armar, byrgja upp fyri kreppu og seta í kortið út kós? Ein bíðandi løgmaður formaður Miðfloksins JeniS av Rana Havi verið uttanlands í nakrar mánaðir. Júst aftur­ komin hoyri eg í Kring­ varpi Føroya, at fíggjar­ lógin er til umrøðu. Ein vælnøgd mansrødd ljóðar úr lurtinum, sera vælnøgd og ”skilagóð” tykist mað­ urin sjálvur at halda, sum eigur hana. Vísu orðini eru: ein króna ella pening­ ur til Fróðskaparsetur Føroya er ”om igen” pen­ ingur í lumman á enn einum havnarfólki!!!! Ísland er í svárari fíggj­ arkreppu, sum teir kunnu gera nakað við. Føroyar hava eina politiska BÝTTLEIKAKREPPU, sum tíverri bara stendur við og versnar, hon tykist ikki renna av aftur í bræði. Býttleikakreppa Randi S. vang viðmerkingar