hósdagur 22. januar 2009síða 17
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
17
tíðindi
Nr. 15 - 22. januar 2009
sigur hon.
- Vit vita enn ikki hvat
vendir upp og hvat vendir
niður. Alt er so óstabilt, og
nógvir leysar endar eru, ið
vit skulu hava greiði á. Alla
ta tíðina, eg havi sitið í
býráðnum, hevur tað bara
gingið upp og frameftir,
sigur Gunvá við Keldu.
Tey eldru og alter
nativir bústaðir
Hon ivaðist onga løtu í at
taka av, tá valúrslitið vísti,
at
Fólkaflokkurin
fekk
flestar atkvøður á valinum,
við henni sjálvari sum topp-
skorara.
- Eg ivaðist onga løtu. Eg
fekk flestar atkvøður, og eg
kendi tað sum eina álitis-
váttan. Tað er eitt álit, sum
eg skal liva upp til.
Men tíverri verður ikki
rúm fyri stóru íløgunum,
undanfarna stýrið gjørdi.
Nú skal strammast í.
- Men eg havi hugsað, at
kanska er júst hetta styrkin
hjá kvinnunum. At fáa nógv
burturúr ongum. Her spælir
psykan inn, trúgvi eg.
Kvinnurnar tora og duga at
arbeiða uttan at skula vísa
vøddar, sum mennirnir ofta
gera.
Komandi tíðin er uppløgd
at nýta til at leggja ætlanir
um stórar íløgur, og hetta
fyrsta árið skal nýtast til at
finna stevið í samgonguni.
Og borgarstjórin í Klaksvík
er ikki í iva um hvør bólkur
nú stendur fyri tørni. Tað
eru tey eldru í samfelagnum,
sum eisini hevur verið eitt
økið, hon hevur viljað
stríðst fyri, meðan hon
hevur sitið í býráðnum.
Seinastu
árini
hevur
kommunan bjóðað út grund-
stykki, bygt barnagarð og í
løtuni er skúlabygging í
gongd. Nú standa tey gomlu
fyri tørni, og ein av møgu-
leikunum er at bjóða út
alternativan bústað til eldri
fólk, ið ikki orka at taka
sær av stóra urtagarðinum,
ella ikki megna trappurnar
ella reingerðing av mongu
rúmunum longur. Og her er
tað av stórum týdningi at
mann letur rætta málbólkin
vita, at mann arbeiðir við tí.
Eisini
er
arbeiðsbólkur
settur at gera eitt álit um
kommunureform.
Hetta
merkir, at vit innan stutta
tíð, eisini innan eldraøkið,
fáa at vita hvat liggur í
kortinum. Her mugu vit
vera tilreiðar, við ætlanum
um
loysn
viðvíkjandi
plássum til røktarheim, ellis-
heim, sambýli og øðrum til
eldri.
- Tey gomlu í dag eru ikki
von við at krevja nakað. Tí
er tað uppgávan hjá okkum
í kommununi at upplýsa tey
um at ein loysn er á veg, og
lata tey vita at vit arbeiða
fyri tey.
Samstarv skal
útnyttast
Umframt eldraøkið, saknar
borgarstjórin eitt fjølmentað
hús, sum egnar seg til fram-
førslur av ymiskum slag.
Eitt konserthøli, sum sam-
stundis
kann
bjóða
út
útbúgving innan tónlist, og
kann forbarma seg yvir
sjónleikararnar í býnum.
Harafturat saknar hon eina
yvirornaða ætlan fyri mið-
býin. Eina ætlan, har rúm
er fyri estetikki, og borgarin
verður innblandaður, eitt nú
við at skipa fyri borgara-
fundum. Somuleiðis heldur
nýggi
borgarstjórin
í
kommununi allar dyr opnar
fyri samstarvi við granna-
kommunurnar í arbeiðnum
at menna kommununa.
- Vit mugu duga at útnytta
samstarv. Bæði við granna-
kommunur og vinarbýir, og
royna at savna tað tilfeingi,
sum er. Um føroyingar
skulu koma aftur, mugu vit
samansjóða
tær
eindir,
býurin hevur, og gera hann
lokkandi.
Sum er, stendur fólkatalið
í Klaksvík í stað. Fyrst
manglaðu
grundstykkini,
og nú manglar fíggingin.
Og borgarstjórin ásannar, at
fakliga og fíggjarliga eru
ikki somu møguleikar í
kommununi í dag.
- Men eg eri positiv. Tað
er givið, at vit líta á fiski-
vinnuna, men vit eru fyrr
komin aftur í aftur. Kósin
kemur aftur í aftur, spurn-
ingurin er bara hvussu. Her
hava vit við fleiri ókendar
faktorar at gera við fiska-
prísum og veðri.
Sólin fer eina ferð
aftur at skína
Borgarstjórin í Klaksvíkar
kommunu hevur brotið upp
um armar. Reklamuvirkið,
hon var stjóri fyri og enn
eigur part í, hevur lagt
saman við øðrum virki, og
hon hevur innsæð, at nýggja
starvið fer at krevja nógva
tíð og orku. Vónandi kann
hon halda fram við sangi-
num, sum fyllir nógv í
hennara lívi, men hon hevur
kortini sligið seg til tols
við, at okkurt helst má
víkja.
- Fyri meg persónliga er
tað umráðandi at kunna
kobla úr. Tað er bara gott
fyri høvdið. Eg trívist ikki
við at arbeiða alla tíðina.
Eg havi seinastu árini
sungið nógv, og mær dámar
væl at ganga túrar og so
framvegis. Okkurt fær helst
ikki ta tíðina, sum fyrr. Men
eg má siga, at eg eri spent
uppá uppgávurnar, ið fylgja
við borgarstjórastarvinum.
Mær hevur altíð dámt væl
eina góða røðu til dømis.
Eg ikki eri nakar garvaður
røðari sjálv, men tað lærir
mann helst. Fyri meg vil
tað vera tað mest umráðandi
at persónligheitin skínur
ígjøgnum í eini talu, heldur
enn at lesa eina talu upp,
sum onkur annar hevur
skrivað.
Gunvá við Keldu tekur
samanum, og metir tað vera
gott fyri okkum menniskju
at steðga á eina løtu. Sleppa
tí materialistiska eina løtu.
Samstundis kennir hon týdn-
ingin av ikki at mála tað so
svart fyri borgararnar í
kommununi, sum júst nú
trongja
til
ein
sterkan
skipara.
- Eina ferð fer sólin at
skína aftur, sigur Gunvá við
Keldu.
ru eiga tørn
1,9 mió. arbeiðs
leysir bretar
Arbeiðsloysið í Bretlandi er nú komið upp á 6,1
prosent, og so stórt hevur tað ikki verið síðani í apríl í
1999. Í hesum mánaðinum er talið á arbeiðsleysum
farið upp um 1,9 millión, og tann seinasta mánaðin er
talið á teimum, sum fáa stuðul vegna arbeiðsloysi,
vaksið næstan 80.000, sigur Sky News. Seinastu
tríggjar mánaðirnar eru 225.000 komin afturat á listan
fyri arbeiðsleysum bretum. BBC sigur, at arbeiðsloysið
veksur skjótari millum kvinnur enn menn.
Ðblaðið aftur
á gøtuna í 2009
Tað einasta erotiska blaðið í Føroyum kemur nú aftur á gøtuna. Saknurin
hevur allarhelst verið stórur, men nú er føroyska Ð-blaði aftur ávegis. Jógvan
á Høvdanum yngri váttar fyri Rás2, at hóast Ð-blaði ikki hevur verið útgivið
í eina tíð, so er ætlanin at blaði skal koma út aftur á gøtuna í 2009. Jógvan
sigur, at tørvur er á slíkum blaði, og at undirtøkan hevur verið ótrúliga stóra.
- Í byrjanini var trupult at fáa kvinnur at verða við í blaðnum, men síðan tann
fyrsta útgávan kom út er hugburðurin grundleggjandi broyttur, og kvinnur eru
meira jaligar nú enn tær vóru í byrjanini, sigur Jógvan á Høvdanum. Enn er
ikki greitt júst nær fyrsta Ð-blaðið í 2009 kemur út.