týsdagur 7. mars 2000síða 7

13 tíðindablaðið sosialurin Nr. 46 - 7. mars 2000 12 tíðindablaðið sosialurin Nr. 46 - 7. mars 2000 JÁKUP MØRK Føroyar-Grønland 30-27 (17-13) Tað var við stórum spenn- ingi, at fólk sóu fram til teir tríggjar landsdystirnar, sum Føroyar skuldu leika móti Grønlandi. Eftir at vit so at siga einki A-landslið hava havt sein- astu árini, bert ein lítil hálv- hjartað roynd miðskeiðis í nítiárunum, skuldi skjøtil nú setast á eitt nýtt tíðarskeið. Eitt tíðarskeið, sum vónandi skal fáa føroyskan hondbólt upp á sama støði, sum hann var seinast í sjeyti- og fyrst í áttatiárunum. Áskoðarafjøldin kundi tó helst verið nakað størri, men, sum høvdu leitað sær niðan á Nabb, sóu Føroyar og serliga Heina Joensen fáa eina dreymabyrjan. Jóhan á muni Tað vóru ikki leiktir meira enn einir tríggir minuttir, tá hevði Heini langað bóltin í grønlendsku meskarnar tríggjar ferðir, og tá Jóhan samstundis tók sær av tí, sum varð tveitt móti honum, so lá bara heilt væl fyri hjá okkara monnum. Grønlendingar, sum kan- ska vóru eitt sindur ferða- móðir, stríddu seg tó inn aftur í dystin, og tá fyrri hálvleikur var gott og væl hálvrunnin, høvdu teir tikið seg upp á javnleik. Føroyska liðið raknaði tó við aftur, og millum annað takkað verið stórspæli frá Inga Olsen, megnaðu teir at vinna seg fýra mál fram um grønlendingar, áðrenn farið varð til hálvleiks. Móti endanum av fyrra hálvleiki hevði tað í løtum sæð mest sum ov lætt út, og onkrir av mest bjartskygdu áskoðarunum tosaðu um, at hetta kundi endað við stór- sigri til Føroyingar. So galið gekk tað tó ikki, men rættuliga spenningur kom ongantíð aftur í dystin, tí okkara menn megnaðu alla tíðina at halda muni- num. Í álopsspælinum var tað serliga Ingi Olsen, sum gjørdi um seg, har hann átók sær dupultan leiklut sum bæði spælskipari og skot- hóttan. Harumframt var Sámal Joensen eisini komin á vøll- in móti endanum av fyrra hálvleiki, og fríggjakvøldið var kanónin rætt innstillað. Sjálvur taldi eg átta skot, sum risin úr Vestmanna sendi móti málinum, og av hesum fóru ikki færri enn sjey í netið. Sanniliga eitt sera flott avrik frá Sámali, men hinvegin skal eisini sigast, at grønlendsku mál- verjarnir ikki stóðu seg ser- liga væl fríggjakvøldið. Øðrvísi var statt í hinum endanum, har Jóhan Dan- ielsen vardi føroyska málið. Fleiri ferðir í vetur hava á- skoðararnir hjá StÍF sungið »Vit eiga føroya besta mál- mann«, og fríggjadagin var greitt, at hesir hava grein í sínum máli. Jóhan stóð snøgt sagt ein ótrúliga góðan dyst, og tað er einki at taka seg aftur í, at hann var stóri munurin millum liðini bæði henda dagin, og mundu flestu á- skoðararnir helst vera á ein- um máli um, at um liðini høvdu skift um málverjar, hevði vinnarin av dystinum ikki verið hin sami. Móti endanum av dyst- inum gjørdi grønlendska liðið aftur ein vørr, men tvey brakandi undirhonds- skot frá ávíkavist Heina og Bjarna sytgdu fyri, at før- oyska leiðslan varð varveitt. Serliga vakurt var skotið hjá Bjarna, tá hann við einari rørslu bæði loftaði og skeyt bóltin, uttan at grønlendski málverjin hevði nakran møguleika at verja fyri. Stóðu royndina Føroyska liðið stóð sostatt fyrstu royndina, og í so mát- a var einki at finnast at. Eftir dystin var tó sjálvandi greitt, at enn eru nógvir lut- ir, sum kunnu betrast, og annað var heldur ikki vænt- andi. Í álopspartinum tóktist tað so, at alt ov nógv av spælinum varð skipað so- leiðis, at annar av bakku- num skuldi endað álopið. Sera sjáldan vóru tað veng- urnir, sum hótti verjuna, hó- ast vit í Hans Áka hava ein frálíkan vinstra vong, sum veruliga megnar at bróta í- gjøgnum. Á høgra vongi leikti Petur Martin Poulsen, og hóast hann royndi at stríðast fyri seg, so var rættuliga sjón- ligt, at hann ikki er vanur at leika á hesum plássi. Heldur ikki hevur hann neyðuga kvikleikan, soleiðis at hann veruliga kann hótta beinleiðis mót- leikara sín. Róm varð tó ikki bygt eftir einum degi, og Petur Martin hevur tíðina fyri sær, so einki er at ivast í, at hann kann mennast enn meira. At tað sostatt nærum bert vóru miðspælararnir og bakkarnir á føroyska lið- num, sum veruliga hóttu grønlendska málið, gjørdi tó Stóðu fyrstu royndina Føroysku A-landsliðið hjá monnum stóð fyrstu royndina, men tað var einamest takkað verið stórspæli av Jóhan Danielsen, at føroysku sigurin varð fingin til høldar kanska ikki so nógv, tí skot- styrkin hjá føroyingum á hesum plássum er somikið góð, at hetta var nóg mikið til at søkka grønlendsku skútuna. Mangla vinstru hondir Sum nevnt var tað serliga Sámal, sum var effektivur fríggjadagin, men tað var so sanniliga eisini ein fragd at síggja Inga, tá hann við kvika fótskiftinum megnaði at skapa sær sjálvum rásarúm. Við Heina er eitt sindur øðrvísi. Sjey mál er í sjálv- um sær rættuliga gott, men vert er eisini at leggja til merkis, at hann kanska var tann føroyski leikarin, sum hevði flest royndir móti málinum. Harumframt kom tað fleiri ferðir fyri, at hann var atvoldin til, at føroyska spælið steðgaði upp, tá hann einsamallur royndi at bróta ígjøgnum verjuna. Helst kemst hetta tó eisini av, at Heini ikki fekk nóg mikið av hvíld undir dystinum. Meðan vit í Áka, Sámal og partvíst Bjarna hava nakrar frálíkar vinstra bakkar, er verri statt við plássinum hjá Heina. Í løtum varð Sámal tó nýttur á hesum plássi, uttan at tað sá út til at nerva hann nakað serligt, men ein- ki er at ivast í, at føroyska liðið væl kundi havt eina sterka vinstru hond afturat. Verjuspælið hjá føroying- unum kundi ikki metast sum nøktandi fyrsta dystin. Tað sigur eisini eitt sindur, at hóast Jóhan sýndi satt stórspæl í málinum, megn- aðu mótstøðumenninir at skorað 27 ferðir. Grønlendska álopsspælið gekk nevnliga nógv skjótari enn tað føroyska, og hóast tað av og á kom heldur lítið burtur úr kvika spælinum, so var týðuligt, at føroysku leikararnir skuldu venja seg við ferðina. Hvussu var og ikki, so var føroyska avrikið nóg gott til at basa grønlendska liðnum. Fleiri vóru tó tey, sum vænt- aðu, at dysturin leygardagin fór at gerast nakað torførari, tí grønlendingarnir vóru so at siga komnir av Flogvøll- inum til Ítróttarhøllina fríggjadagin. Hvussu mundi fara at gangast, tá teir høvdu havt rættuligar stundir at koma fyri seg. Dysturin í tølum Málskjúttar: Føroyar: Ingi Olsen 8, Sá- mal Joensen 7, Heini Joen- sen 7, Bjarni Wardum 3, Hans Áki Dahl Christiansen 2, Áki Olsen 1, Petur Martin Poulsen 1, Bárður Brimvík 1 Grønland: Peter Sikemsen 7, Hans P. Poulsen 7, Ras- mus Larsen 4 (1), Hans Knudsen 3 (1), Niels Poul- sen 2, Carsten Olsen 2, Kim Hovgaard 2 Brotskøst: Føroyar 2, Grønland 4 Útvísingar: Føroyar 6, Grønland 2 Dómarar úr Kyndli: Hanus Kúrberg og Hans Thomassen Áki Olsen og Bárður Brimvík tykjast at iðra seg um eina miseydnaða føroyska álopsroynd, men tá tað kom til stykkis, vóru føroyingar omaná í fyrsta dystinum móti grønlendingum á hesumsinni Mynd: Álvur Haraldsen Føroyski liðskiparin, Ingi Olsen, gjørdist toppskjútti í fyrsta dystinum Mynd: Álvur Haraldsen JÁKUP MØRK Føroyar-Grønland 30-23 (13-7) Eftir trý mála sigurin fríggjadagin, vóru tað kan- ska mong, sum høvdu vón- að, at føroyska liðið kundi endurtaka sigurin á grøn- lendingum, men hinvegin vóru fleiri lutir, sum talaðu fyri, at føroyska liðið skuldi fáa ein torførari dyst hesu ferð. Serliga var tað tann sann- roynd, at grønlendingarnir nú vóru komnir rættuliga upp á pláss. Fríggjadagin var tað jú sum kunnugt so- leiðis, at teir komu beina leið av flogvøllinum til dystin. Eisini varð ført fram, at føroyski sigurin fríggjadag- in í stóran mun var grund- aður á stórspæl frá Jóhan Danielsen, og at tað ikki kundir væntast, at tað fór at gangast málverjanum so- mikið væl í hvørjum dysti. Verjan riggaði Beinanvegin var eisini greitt, at stórspælið ikki fór at kom frá Jóhan, tí í før- oyska málinum stóð Óla Kristian Djurhuus, tá dyst- urin byrjaði. At byrja við, gekk rættu- liga javnt á millum liðini. Føroyringar royndu einar tvær ferðir at toga seg fram um mótstøðuliðið, men hvørja ferð varð svarað aft- ur. Tað var tó rættuliga skjótt greitt, at í verjupartinum var føroyska liðið munandi bet- ri skipað, enn teir vóru í fyrra dystinum. Hóast grøn- lendingar royndu at spælið skjótt sínámillum, so megn- aðu teir als ikki at opna før- oysku verjuna á sama hátt. Hetta gav eisini at bíta, tá fyrri hálvleikur varð knapp- liga hálvrunnin. Í samfullar 15 minuttir megnaðu før- oyingarnir at halda grøn- lendingum burtur frá fat- inum, og tá føroyingar sam- stundis skutu átta mál hetta tíðarskeiðið, varð dysturin nærum avgjørdur hesa løt- una. Sum nevnt, so riggaði før- oyska verjuspælið sera væl hesa løtuna, og hetta sást millum aftur í, at grønlend- ingar fleiri ferðir vórðu dømdir fyri nøl. Megnaðu teir so endiliga at spæla seg ígjøgnum, stóð Óla Kristian fyri skotunum, og tá teir so eisini fingu brotskast, kom Jens Skipagøta inn at taka sær av hesum. Móti endanum fingu grønlendingar tó tvey mál afturat, men flestu áskoða- rarnir mundu helst vera samdir um, at hendan dystin fóru føroyingarnir at vinna. Ingi og hinir Í seinna hálvleiki fingu grønlendingar beinan vegin tvey mál, men so fór Ingi Olsen rættuliga í gongd. Ikki tí, eisini í fyrra hálv- leiki hevði hann verið besti leikarin á vølli, men fyrstu løtuna í seinna hálvleiki gjørdist tað púra greitt, hvussu stóran týdning hann hevur fyri føroyska liðið. So at siga hvørja ferð grønlendingar fingu eitt mál, svaraði Ingi aftur, og tá støðan nakað inn í seinna hálvleik var 22-13, hevði Ingi einnsamallur skotið eins nógv mál og tað grøn- lendska liðið. Tað var ein sonn fragd at síggja, hvussu hann við kvika fótskiftinum ferð eftir ferð fangaði verjuleikarar á skeiva beininum, og grøn- lendsku málverjarnir fingu snøgt sagt einki gjørt, tá skotini vórðu send móti málinum. Harumframt royndist Ingi eisini sera væl í verjupart- inum, har hann antin dekk- aði úti á veinginum, ella hevði leiklutin sum eittari í 5-1 verjuni. Sum eittari fekk hann fatur í eini rúgvu av bóltum, og vórðu teir allar- flestu av hesum umsettir til kontraálop, har Ingi eisini ofta varð maðurin, sum end- aði álopið. Seinastu tveir triðingarnir av seinna umfarinum dovn- aði føroyska spælið tó na- kað, og grønlendingarnir kundu tískil pynta nakað um úrslitið, soleiðis at tað einans vórðu sjey mál á muni, tá avtornaði. Palli Joensen nýtti eisini høvi til at lata Jens Skipa- gøta royna seg eina løtu í málinum, men einki tóktist at rigga hjá hoyvíkinginum hendan dagin. Broytingar á liðnum Í mun til dystin fríggjadagin var føroyska liðið eisini um- skipað nakað, tá annar dyst- urin varð leiktur. Rúni Poulsen og Eli Müller sótu báðir yvir Vunnu næsta settið Føroyska liðið megnaði at endurtaka sigurin á grønlendska liðnum, men leygardagin var sigurin meira sannførandi. Serliga var tað Ingi Olsen, sum gjørdi vart við seg, men eisini í aðrar mátar var føroyska spælið betra henda dystin, og í teirra stað vóru Jens Skipagøta, Janus Einar Sørensen og Martin Hummeland at síggja á lið- num. Av hesum var tað ser- liga Janus Einar, sum gjørdi vart við seg. Strikuspælarin hjá Kynd- li, sum upprunaliga als ikki var úttikin til landsliðið, fekk veruliga sýnt, at hann er ein leikari, sum roknast skal við framyvir. Í verju- partinum stríddist hann sera væl, og m.a. hevði hann eitt sera gott tak á velduga strikuspælaranum hjá Grøn- landi, Rasmus Larsen. Í álopspartinum leikti hann eisini ein sera góðan dyst, serliga var tað hansara evni til altíð at lofta bólt- unum, sum áskoðararnir festu sær í minni. Einar tvær ferðir fekk hann fatur á bólt- um, sum sóu mest sum ó- møguligur út. Fyrru ferðina gav hetta brotskast, meðan hann seinnu ferðina skoraði sjálvur. Ov lítil mótstøða Eftir dystin var helst onkur, sum hevði hug at seta spur- nartekin við, um føroyska liðið ikki hevði fingið ov lítið av mótstøðu í hesum báðum dystunum móti grønlendingum. Eina ferð í seinna hálv- leiki vóru heili tíggju mál á muni millum liðini, og hó- ast hetta sjálvsagt eisini var úrslit av góðum føroyskum spæli, so kundi hetta bent á, at styrkismununurin ikki var minkaður, síðani Før- oyar og Grønland hittust í 1980. Ta ferðina endaðu báðir dystirnir við greiðum føroyskum sigrum, og so- leiðis hevði eisini verið hes- u ferð. Nøkur vóru tó, sum vístu á, at grønlendska liðið noyddist at vera tríggjar týðandi leikarar fyri uttan, og at talan helst hevði verið um heilt aðrar dystir, um hesir høvdu verið við á ferð- ini. Okkurt graml hoyrdist eisini um, at í hvussu so er ein av hesum leikarum fór at vera við, tá seinasti dyst- urin í hesum umfarinum skuldi leikast í Vestmanna. Talan var um Jacob Larsen, sum dagliga spælir í bestu donsku deildini, og tá hetta frættist, vórðu tað helst fleiri, sum høvdu fingið hug at hyggja at dystinum sunnudagin. Dysturin í tølum Málskjúttar: Føroyar: Ingi Olsen 13 (2), Bárður Brimvík 4, Heini Joensen 4 (2), Áki Olsen 3 (1), Bjarni Wardum 2, Sá- mal Joensen 1, Janus Einar Sørensen 1, Martin Hummeland 1 Grønland: Peter Sikemsen 8 (2), Hans P. Poulsen 4, Rasmus Larsen 3, Hans A- laufesen 2, Hans Knudsen 2 (1), Carsten Olsen 2, Niels Poulsen 1, Finn Nielsen 1 Brotskøst: Føroyar 8, Grønland 4 Útvísingar: Føroyar 1, Grønland 2 Dómarar úr Tjaldur: Dánjal Hansen og Kári Hansen Hans Áki Dahl Christiansen í atsókn á grønlendska málið. Í leygardagsdystinum var ongantíð nakar ivi um, hvørt av liðunum skuldi standa seg betri Mynd: Álvur Haraldsen Føroyingarnir høvdu gott tak á grønlendingunum í dyst- inum leygardagin Mynd: Álvur Haraldsen