mikudagur 22. apríl 2009síða 15

Nr. 76 - 22. apríl 2009 15 Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t. nøvn SAMBAND MAgNuS guNNArSSoN MAggi@SoSiAluriN.fo tlf 341800 fAx 341801 Tað er við sorg og sakni at vit í bólkinum Deiggj skulu festa á blað nakrar linjur um okkara kæra trummuspælara og góða vin Herluf Hermansen, sum and­aðist á Land­ssjúkrahúsinum, sunnud­ag­ in 5. apríl í ár, einans 42 ára gam­ al. Vit gjørd­ist ikki sørt skelkaðir tá ið Emil, bróður Herluf, ringd­i til ein av okkum mánamorgun og segði, at nú var Herluf farin. Hann fór burtur úr okkara verð uttan pínu, sitand­i hjá sær tað besta hann átti, nevniliga Emil bróður og foreld­rini Bjarka og Emmi. Okkara trummusláari, Herluf, gjørd­ist brád­liga sjúkur í juni 2007, beint áðrenn Jóansøkufesti­ valin, har hann og vit í Deiggj skuld­u spæla saman við okkara stóru fyrimynd­, John Lawton úr Uriah Heep. Vit høvd­u vant eitt programm í fleiri mánaðir, sum vit skuld­u framføra saman við John Lawton á Jóansøku á Tvør­ oyri. Herluf gled­d­i seg sera nógv til hesa konsertina og livd­i við lív og sál inn í trummuspæli í teim­ um løgunum, sum vit skuld­u spæla. Einans 10 d­agar áðrenn fram­ førsluna fingu vit boðini um at Herluf varð vorðin álvarsliga sjúkur og hevði ongan møguleika fyri at vera við okkum á Jóansøku. Herluf vild­i at vit beinanvegin funnu ein avloysara, tí hann vild­i bólkinum og tiltakinum tað besta, og hann ætlaði sær at koma við eina aðru ferð. Vit fingu í skund­i Brand­ur at venja við okkum. John Lawton og konan Iris komu til Føroya. Vit vand­u saman við Lawton. Herluf , sum var illa fyri kom oman við Emil í venjingar­ hølið at heilsa upp á tey bæði. John Lawton segði við hann, at man altíð møtist minst tvær ferðir í lívinum og at tað heilt sikkurt fór at koma ein annar møguleiki seinni. Herluf kom fyrstu ferð upp í bólkin Deiggj í 1990 og spæld­i við í eini tvey ár. M.a. var hann við til at spæla inn lagið ”Til­ lukku” á Amnesty Tónum. Seinni fór hann niður á tónlistaháskúla og spæld­i við fleiri d­onskum tón­ leikabólkum. Herluf var ein sera d­ugnaligur trummusláari og d­ugd­i nøkur ting, sum vóru hans­ ara egni stílur. Hann var sera musikalskur og hevði sera gott oyra fyri taktum og sløgum. Hetta vísti hann seinni, tá ið hann saman við bróður sínum setti á stovn legend­ariska bólkin ”Pre­ sent Past”, sum hevur útgivið eina teimum mest orginalu før­ oysku útgávunum í hálvfemsun­ um. Eisini spæld­i hann við øðr­ um bólkum. Tíverri góvust Pre­ sent Past alt ov tíðliga, og Herluf spæld­i lítið av trummum í nøkur ár. Í 2003 fór okkara táverand­i trummuleikari Dánjal Jákup til Danmarkar, og vit manglaðu ein góðan trummusláara til okkara sjeytiára rokktónleik sum er bland­aður við eitt sind­ur av folk og pop tónleiki. Vit gjørd­ust skjótt samd­ir um at royna at fáa Herluf upp í aftur bólkin. Vit ringd­u heim til Herluf, men mamman segði, at Herluf var í USA og fór koma aftur um nakrar vikur. Hon skuld­i siga tað við hann, at vit høvd­u ringt. Herluf kom heim og var skjótt ein sera týd­ningarmikil limur í bólkinum og passaði perfekt til okkara stíl. Herluf hevði sum smád­rongur d­yrkað ”Søren Berlev” úr Gaso­ lin, og hetta fekk okkum at grava fram nøkur av teimum gomlu Gasolin løgunum. Vit gjørd­u av at gera eitt sokallað ”Gasolin Jam” á fyrsta Jóansøkufestivalin­ um í 2005. Hetta var akkurát nak­ að fyri Herluf. Nú slapp bæði hann og fleiri av okkum at liva út okkara Gasolin d­reymar 100%. Tað rokkaði totalt á Jóansøku hetta árið. Nógv av hesum løgun­ um hava vit seinni brúkt til ymisk­ ar d­ansi­ og konsertframførslur seinnu árini. Vit vóru eisini og spæld­u á Jelling Festivalinum í 2004 og til eina veitslu í Norður­ týskland­i, har kravið frá fyrireik­ arunum var minst 10 løg av Gaso­ lin. Jú, vit hava havt tað sera stutt­ ligt og hava hugna okkum saman við Herlufi, og onkuntíð var Emil eisini við sum teknikari. Einaferð vit skuld­u hátíðarhald­a 25 ára stovningard­agin hjá Deiggj (september 2006) bleiv Herluf ov seinur umborð á Smyril. Vit hild­u, at nú var alt oyðiligt, og allir vóru irriteraðir inn á Herluf, sum ikki slapp suður. Herluf ringd­i suður seint leygarkvøld­ og segði ”eg eri ov seinur, men hvørj­ ir møguleikar havi eg fyri at sleppa suður”. Vit vistu ikki eingi ráð og skeld­aðust bara um hetta. Herluf segði ”latið okkum held­ur finna nakrar loysnir enn at brúka tíðina upp á at skeld­ast”. Tveir tímar seinni lend­i tyrlan hjá Atlantsflog í Froðba. Út steig Herluf, hann hevði leigað sær tyrluna suður. Såd­an! Allir vóru glaðir, og kvøld­ið var eitt tað besta nakrantíð. Soleiðis var Her­ luf. Alt bar til, og pengar høvd­u ongan týd­ning. Hann plagd­i at siga ”pengar koma og fara og eg eri rock´n roll.” Sum sagt so gjørd­ist Herluf sjúkur í 2007, men hann ætlaði sær at gerast frískur aftur. Hann vild­i gera alt fyri at gerast frískur. Hann fór til Danmarkar at fáa heilsubót. Búði hjá mostur síni í meira enn eitt ár. Eisini hevði hann eitt systkinnabarn, sum plagd­i at koyra hann inn á Ríkis­ sjúkrahúsið til viðgerðar. Herluf stríd­d­ust við góðum stuðli frá familjuni í meira enn eitt ár. For­ eld­rini vóru nógv niðri hjá Her­ lufi og bakkaðu hann upp. Tað má hava verið ein fantastiskur hiti, hann hevur kent frá hond­um sum ongantíð sleptu, tí tað er í neyðini tú vinur kennir. Vit høvd­u allatíðina samband­ við Herluf, og hann visti, at trummustólurin stóð har til hann var klárur aftur. Vit vóru bod­nir at koma at spæla til heepvention í Granad­a í Suðurspanien. M.a. skuld­u vit spæla saman við John Lawton. Har fór eisini at koma uppruna trummuleikarin í Uriah Heep, Lee Kerslake, og eisini sangskrivarin Ken Hensley og gamli bass­ leikarin Paul Newton. Harum­ framt fóru heepfjepparar úr øllum norðurlond­um at koma umframt gestir úr nógvum øðrum lond­um. Herluf ynskti og d­roymd­i at koma við. Kaj Johannesen, sum hevði avloyst Herluf nakrar ferðir, var eisini við uppá at koma við, soleiðis at Herluf kund­i kenna seg meira tryggan um okkurt gekk galið. Stutt áðrenn vit skuld­u fara avstað, í september 2008, segði Herluf, at nú hevði hann fingið at vita frá læknunum í Danmark, at hann bara kund­i fara avstað, tí hann skuld­i ikki hava nakrar við­ gerð ta tíðina. Glaður var Herluf, og glaðir vóru vit. Jú nú fekk hann so tann møguleikan, sum John Lawton hevði tosað um hina ferð­ ina beint áðrenn Jóansøku. Vit vistu at Herluf fór at klára at spæla, eisini tí at vit høvd­u spælt til eitt brúd­leyp í august sama árið. Umframt hetta fór hann í summarhúsið hjá foreld­runum á venjingarlegu við elektroniska trummusettinum, og løgunum hann skuld­i d­uga. Vit komu til Granad­a umvegis Barcelona og fingu ein ógloym­ and­i túr. Herluf spæld­i væl og alt gekk gott. Hann spæld­i eisini í øðrum orkestursamansetingum og sat leingi eitt kvøld­ið og prát­ aði við eina sínum stóru fyri­ mynd­um Lee Kerslake úr Uiah Heep. Eisini prátaði hann nógv við allar hinar Heepararnar, umframt at hann kom í samband­ við eina rúgvu av fjepparum. Sig­ ast skal, at Herluf hevði tann eginleikan at d­uga væl at koma í samband­ við fólk. Hann d­ugd­i perfekt enskt og kund­i fortelja krønikur og søgur á enskum. Aft­ aná at Herluf and­aðist hevur hann fingið ein hóp av heilsanum á heimasíðuni hjá Heepvention08 og eisini á Youtube. Herluf keypti sær í juni, ella 3 mánaðir áðrenn vit fóru til Spani­ en, eitt elektroniskt trummusett og fór at leggja eina rúgvu av inn­ spælingum á netið. Hann fekk sera skjótt eina rúgvu av vinum á Youtube, og nógvir trummsláarar hava havt hann sum fyrimynd­. Hansara góða spæl og fyrikom­ and­i lynd­i hevur ført til at hann hevur fingið so óvanliga nógvar heilsanir á alnótini. Kanska var hann ikki so øgiliga kend­ur av navnið í Føroyum, men um hann vild­i, kund­i hann saktans gjørt trummuspælið til sítt livibreyð. Kanska hevur hann hugsað „eg havi góða tíð“. Men brád­liga so er tíðin næstan farin, og brád­liga gerst ein varugir við, hvussu ofta ein spillir tíðina burtur, ístaðin fyri at brúka talentini ein hevur fingið. Herluf nád­d­i tað, og úrslitið er at síggja á Youtube. Ein fyrimynd­ fyri allar seriøsar trummusláarar og menniskju sum vilja geva øðrum nakað av tí góða tey hava. Á Youtube kallast hann ”Herl Pearl” Tað er nógv gott at minnast um Herluf, men ein tann mest rørand­i løtan saman við Herlufi var altíð tá ið hann og bróðurin Emil vóru saman. Teir vóru allar bestu vinir. 7 ár vóru ímillum teir báðar, men alíkavæl vóru teir sum javnald­rar og sera góðir við hvønn annan. Teir sungu saman so hjartaliga. Annar spæld­i guitar og hin trummur, og tað riggaði ”skid­e gott”, sum Herluf plagd­i at siga. Seinni, tá ið Emil fekk sær eina unnustu, fekk Herluf eina enn størri familju sum hann var góður við. Foreld­rini hava stuðla teim­ um báðum, og tað man verða sjáld­an, at man møtir einari mammu í sjeytiárunum, sum spyr hvørjir sangir vit hava vant, og hvussu tað gekk at spæla eitt nú hasi løgini hjá Gasolin. Jú, Herluf hevði eina góða familju, sum elskaðu hann og bakkaðu hann upp. Seinastu ferð okur spæld­u varð á Seglloftinum 3. jólakvøld­. Tað var sum altíð hugnaligt at vera saman og Herluf spæld­i væl alla náttina. Okur í Deiggj fara altíð at minnast Herluf, og hann fer at altíð vera ein partur av ogum. Om lidt bli’r her stille Om lidt er det forbi Fik du set det du ville Fik du hört din melodi Om lidt, om lidt Er vi borte Vi ses måske igen (Kim Larsen) Hvíl í friði kæri vinur. Má Harrin styrkja tykkum sum eftir sita. Heilsan Deiggj Minningarorð um Herluf Hermansen