mánadagur 4. mai 2009síða 11

11 tíðindi Nr. 84 - 4. mai 2009 Skjálvti í Guatemala Enn er einki frætt um, at nakar stórvegis skaði hendi, tá ein jarðskjálvti var í miðamerikanska landinum Guate­ mala í gjár. Amerikanski jarðfrøðistovnurin sigur, at skjálvctin var 6,1 á Richter-stiganum. Sambært amerik­ anska jarðfrøðistovninum var jarðskjálvtin í einum øki nærhendis býnum Santiago Atitlan, sum er 68 kilometrar frá høvuðsstaðnum Guatemala City Í grannalandinum. Fólk í grannalandinum El Salvador siga, at tey kendu skjálvtan, men heldur ikki haðani er frætt um nakran skaða, skrivar Reuters. Fríggjadagin 1. mai hevði Dánjal Húsgarð 25 ára starvsdag hjá Strandferðsluni. Vit prenta her eina sam­ røðu, sum Vil­mund Jacobsen, blað­maður á Sosialinum, hevði við Dánjal fyri einum góðum ári síðani Hann er lágur á vøkstri, men fimur og sterkur. Árini eru vorðin 67, men aldurin hjá honum er bara eitt tal. Uppvøkstur og barnaskúli vóru í Hoyvíkini, og lívsins skúli byrjaði umborð á snelluskipinum Hoyvík við Virgari Frýdal á Velbastað sum skipara. Teir fiskaðu í Grønlandi og løgdu veiðina upp í Føroyingahavnini. Maðurin er Dánjal Hús­ garð, sum nú í mong ár hev­ ur siglt fyri Strandfaraskip Landsins - og seinastu árini sum stýrimaður og avloysari sum skipari við Rituni. Starvið ein dreymur Dánjal var sera virkin í ung­ dómsárum. Hann hevur verið virkin í øllum sínum arbeiðslívi, og nú hann stundar móti pensjónsaldri er einki, sum bendir á, at hann ætlar sær at helma í. - Mær dámar hetta arbeiði sera væl. Manningin er frá­ lík og ferðafólkini um fjørð­ in tað sama. Hetta er ein dreymur. Nú árini leggjast til, er treytin fyri framhaldi, at eg kann halda fram at sigla sum stýrimaður við Rituni – og ikki sum skipari. Mær dámar at tosa við fólk, og tá tú sum stýrimaður heint­ar fyri ferðaseðilin, kem­ur mangt áhugavert prát í lag. Vanliga eru tríggir mans á hvørji vakt, skipari, stýri­ maður og maskinmaður. Mann­­ingin er eina viku um­ borð og eina viku í landi. - Vaktirnar eru langar. Tú møtir á bryggjuni klokkan 06.30 og ert ikki leysur av skipinum aftur fyrr enn um 23-tíðina. Samlaða tíma­ talið gjøgnum eina viku er 96. Onkur løta er tó til hvíldar mitt á degi. Fimleikur fylti nógv Longu áðrenn Dánjal fór fyrsta túrin til skips við Hoyvík sum 22 ára gamal á sumri í 1963, hevði hann lært til pylsumakara í Smær­ uni, tikið prógv sum fim­ leik­aralærari í Danmark – og verið á slaktaraskúla í Svøríki, har hann eisini hevði arbeitt eitt skifti sum sveinur. Eg fekk stóran áhuga fyri fimleiki, tá eg fór úr Hoy­ víkar skúla og í millumskúla – ja, eg vil siga, at tað var næstan bara fimleikurin, sum hevði mín áhuga. Aðr­ ar lærugreinir søgdu mær minni, fyri ikki at siga lítið og einki. Eins og Dánjal gjøgnum lívið hevur havt stóra gleði av sínum førleika í fimleiki, kom eisini lærdómurin sum slaktari honum til góðar, tá hann seinni fór undir egið sláturvirki, sum hann hevði í nøkur ár. Í heili 13 ár – frá 1. januar í 1980 – hevði Dánjal eitt sonevnt old-boys lið í fim­ leiki undir Havnar Fim­leik­ ara­felag. Á mannamunni varð liðið vanliga rópt ”stjóra­holdið hjá Dánjali í Hoyvík”, og tann eina vet­ur­ in var luttakaratalið oman­ fyri sjeyti. Nógvir av luttak­ ar­unum kundu verið nevnd­ ir, tí flestir vóru teir kendir, og millum hesar var eitt nú Eiler Jacobsen, fyrrverandi skipari og reiðari. - Vit høvdu framsýning á hvørjum ári, og okkurt árið vóru fleiri enn fimmti fim­ leikarar við til fram­sýn­ing­ ina, sigur Dánjal. Við Fiskanes á saltfisk Vit venda nú aftur til tíðina í 1963, tá Dánjal sum 22 ára gamal hevur verið sín fyrsta túr við Hoyvík, sum vit nevndu í áðni. - Eg kom aftur um heystið og steðgaði stutt heima. Tá fór eg við trolaranum Fiska­ nesi við Pola Johannesen sum skipara og Dánjali Paula á Hvítanesi sum fyrsta stýrimanni. Vit fóru til Vesturgrønlands á salt­ fisk, og hesir túrar vardu va­n­liga einar 3-4 mánaðir. Dánjal var við Fiskanesi, til skipið varð selt í 1965. - Nú var eg so smátt farin at hugsa um skiparaskúla, men áðrenn eg fór í skúla í 1967, var eg fyrst ein túr við Vágbingi og síðan sum kokkur við Austerlits við Bartali á Strondum sum skipara, sigur hann. Livdi sum greivi Eftir at hava tikið skipara­ prógv í 1968 – og enntá við virðisløn, var hann aftur vorðin skúlatroyttur og fór nú niður til Danmarkar at sigla við einum gomlum coust’­ara úr Svendborg, bygd­­ur í 1938. Tá hann hevði siglt í eina tíð við hes­um skipi, kom hann heim­aftur og fór á stýri­mans­skúla. - Eg fekk stýrimansprógv í 1972, og tá tímdi eg ikki at ganga meira í skúla, sigur Dánjal. Í eini trý ár sigldi hann nú úti sum stýrimaður og skip­ari við stórum super­ tanga­bátum, ið sigldu um allan knøttin. - Meðan eg sigldi undir liberiskum flaggi, hevði eg íbúð í San Fransisco. Eg var ógiftur, og tað var ein skatta­ fyrimunur at hava bú­staðin burturi. Hesi árini livdi eg sum ein greivi, sigur hann. Viðgerð fyri magasár Í endanum av hesi sigling merkti hann, at okkurt var galið við maganum, og tað vísti seg, at Dánjal tá gekk við magasári. - Eg vildi ikki viðgerast har yviri, og tyrla fleyg meg til Los Angeles, haðani eg kom við flogfari heim til Dan­ markar. Eg kom á Hvid­ovre Sjúkra­hús, har eg varð við­ gjørdur og gjørdist frískur. Eitt skifti var hann við einum sonevndum skelja­ súgvara úr Frederikssund í Danmark. Hetta var ein lítil og gamal bátur. Teir veiddu skeljar til høsnafóður. Í 1978 var Dánjal eisini við einum lítlum donskum tangabáti, sum sigldi mill­ um grønlendskar havnir. Hevði egið sláturvirki Í 1979 kom Dánjal heim aft­ ur til Føroya og byrjaði at arbeiða hjá Føroya Keyps­ samtøku. - Men her var eg bara í eitt hálvt ár ella so. Nú hevði eg hug at byrja fyri meg sjálvan sum slaktari. Fyrst fekk eg mær hølir í kjall­aranum hjá pápa mín­um, men tá eg nøk­ ur ár seinni giftist og bygdi míni egnu hús, innrættaði eg meg í kjallaranum hjá mær sjálvum. Um heystarnar fletti Dánj­ al seyð fyri fólk, og tá tann tíðin var av, keypti hann neyt til sláturs, umframt at hann drap og skar sundur neyt fyri bøndur. Fór við strandfaraskipi - Um summarið lá slátur­virk­ semið stilt, og tað var tíð­liga á sumri fyri 24 árum síðan, at eg fyrstu ferð fór umborð á gomlu Ternu í sigling um Vestmannasund. Tá eg í 1992 varð biðin um at føra gomlu Ternu í reglu­ligari sigling millum Skála­fjørðin og Havnina, kundi eg ikki bæði røkja slátur­virk­semið og starvið hjá Strand­fara­ skipum Landsins. Um hetta mundið gavst Dánjal við sláturvirk­sem­in­ um. - Tá gamla Terna seinni varð løgd, og eg fekk kjans við Rituni um Nólsoyarfjørð, tók eg eina avgerð, sum eg øll árini síðan havi verið sera fegin um, sigur Dánjal Húsgarð, ið veit um hópin av søgum at siga, sum rúm ikki er fyri á hesum sinni. Fimleikari, slaktari og skipari