mikudagur 7. november 2001síða 5
‹ fyrra síða allar 15 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
8
Nr. 215 - 7. november 2001
Nr. 215 - 7. november 2001
9
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Müller jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri:
Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo
Tíðindaleiðari:
Jústinus Eidesgaard justinus@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Finnbjørg Nattestad finnbjorg@sosialurin.fo
Anja Weihe anja@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo
Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo
Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo
Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Myndamenn:
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Postsmoga 231
Nólsoyar Pálsgøta 1
700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
e-post: klaksvik@sosialurin.fo
Uppseting/prent:
Uppseting: Hestprent
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.-frí. 8-16
Argjavegur 26,
Tel. 311820, Fax 314720
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadag-fríggjadag klokkan 1400
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Týsdagsblaðið Mán.kl. 10
Frí.
kl. 15
Frí.
kl. 12
Frí.
kl. 12
Mikudagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Hósdagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Leygardagsblaðið Frí. kl. 10
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm.
Nú er greitt, at tað fer at kosta í minsta lagi slakar 8
mió.kr. at hava eina siglingarleið inn á Skálafjørðin.
Hetta fekk almenningurin at vita mánadagi, tá til-
boðini upp á ta fyrstu privatu rutunu hjá Strand-
faraskipum Landsins vóru latin upp.
Tað hevur verið ein kongstanki hjá hesum lands-
stýrinum, at nakrar almennar tænastur skulu privati-
serast ella útlisiterast. Óóivað er tað rætt at leggja
summar tænastur út til privatar persónar ella fyri-
tøkur at reka, men í øðrum førum er tað púra
burturvið. Serliga tá tað snýr seg um lívsneyðugar
samfelagstænastur.
At leggja skálafjarðasiglingina út til eina privata
fyritøku at reka kann neyvan øsa nakran. Siglingar-
leiðin er ikki nøkur lívsneyðug tænasta – heldur ein
marglætisruta – og kann eitt privat felag reka hana
bíligari enn Strandferðslan, er tað ein sjálvfylgja at
"pirvatisera" leiðina.
Men kostnaðurin hjá tí privata flutningsfelagnum,
sum hevur tað bíligara tilboðið, er tvífalt so høgur,
sum tað ídag kostar at sigla millum Havnina og
Skálafjørðin hjá Strandferðsluni. Stikk den! Men vit
skulu sjálvandi hava í huga, at Strandferðslan brúkar
eina 40 ára gamla dangu, meðan eitt privat felag skal
gera íløgu í eina rættliga nýggja tvíkilju.
Nú vita vit so, at tað fer at kosta 8 ella 10 mió.kr. at
hava hesa siglingarleið. Um hetta er lítið ella nógv
skal vera ósagt á hesum stað. Men vit kunnu seta
spurnartekin við nyttuvirðið í hesi leið, og mæla
Vinumálastýrinum til at koma við eini cost-benefit-
kanning.
Eisini kunnu vit samanbera henda kostnaðin við, at
ein túrur afturat millum Suðuroynna og meginøkið
vanliga verður sagdur at kosta eina mió.kr. Nógv
orðaskifti hevur verið um túratalið á hesi sigling-
ingarleið, sum er tað einasta sambandið, suður-
oyingar hava, meðan fólk við Skálafjørðin, ella
eysturoyingar sum heild, kunnu seta seg í ein fjálgan
bil ella buss, og koyra eftir góðum vegi, um berghol
og brúgv, tá leiðin gongur til Havnar.
Tað kann ikki verða annað enn torført at koma við
eini politiskari grundgeving fyri at varðveita hesa
leið, tá tað nú er greitt, at hon fer at kosta tað sama
sum 10 túrar millum Suðuroynna og meginøkið.
Serliga tá vit hava í huga, hvussu torført tað hevur
verið at hækka túratalið á hesi leið, sum er ein lívs-
neyðug tænasta fyri fólkið, vinnulívið og trivnaðin í
Suðuroynni. Løgtingið hevur nú møguleikan at
spara 10 mió.kr., og hann má vera kærkomin, tá vit
dagliga hoyra um tørvin á øllum økjum!
DAGSINS MEINING
Sosialurin
Skálafjarðasiglingin
– ein dýr tænasta
VIÐMERKINGAR
Kristian Magnussen
løgtingsmaður fyri
Javnaðarflokkin
Brúkarin og skattgjaldarin
eru statistar í einum fan-
tastiskum tele-sjónleiki, har
5 meir ella minni almennir
stovnar spæla liberalismu,
ella hava eftirlit við spæl-
inum. Handritið skrivar
Vinnumálastýrið...
Skattgjaldarin og brúkar-
in hava eitt strævið lív.
Einaferð áttu teir ein al-
mennan stovn, Telefon-
verkið, ið teir rindaði fyri
við tænastugjøldum og yvir
skattin. Tað var meðan
Vinnumálastýrið enn var
ein viðfáningur. Liberali
tíðarandin og einsporað
hægri útbúgving førdi við
sær, at vit fingu eina ør-
grynnu av ungfólki av
lærdum háskúlum, ið bert
síggja samfelagið sum eina
forrætning. Hesi, ið óivað
øll lesa í somu lærubókum
og við somu brillum, eru
farin í holt við at fyrireika
liberalisering og privati-
sering av almennum tæn-
astustovnum. Tey eru so
heppin, at í landsins stýri
ræður
nýliberalismunar
borgarligi andi, so nú
gongur alt upp í eina hægri
eind.
Telefonverkið lá fyrst fyri
Telefonverkið
var
tann
fyrsti stovnurin, ið skuldi
umskipast til alment parta-
felag og síðan privatiserast.
Kapping og útlendskur
kapitalur var loysunarorðið,
og brúkarin bleiv útnevndur
til vinnara.
Lítil og ongin útlendskur
kapitalur og kapping kom
kortini. Fyrst kom ein
pinkulingur, TeleF, á vøllin
og síðan enn ein aftrat, Kall
nevndur. Partaeigari í Kall
er Framtaksgrunnurin, har
skattgjaldarin eigur hvørt
oyra. TeleF og Kall megn-
aðu ikki kappingina, og eru
nú lagdir saman. Í tí sam-
anlagda felagnum verður
Framtaksgrunnurin óivað
størsti partaeigarin. Tvs,
hvør er so tann vágafúsi?
Tað er aftur skattgjaldarin.
Fyri at gera tað heila
meiri tragikomiskt, so hava
vit tveir aðrar almennar
stovnar, Fjarskiftiseftirlitið
og Kappingarráðið, ið m.a.
hevur eftirlit við um kapp-
ingin virkar. Harumframt
finst eisini ein kærunevnd.
Skattgjaldarin fíggjar
liberalistiska sjónleikin
Brúkarin og skattgjaldarin
eru statistar í hesum fan-
tastiska sjónleiki, har 5
meir ella minni almennir
stovnar spæla liberalismu,
ella hava eftirlit við spæl-
inum. Handritið til leikin
verður dagført eftir tørvi.
Høvuðsleikarin
Telefon-
verkið, ið saman við Vinnu-
málastyrinum upprunaliga
skrivaðu leikin, vaks seg
stórt og sterkt, áðrenn hinir
komu á vøllin. Tá hesir
smáðu so komu á vøllin
høvdu teir ongan kjans.
Men fyri at halda leikinum
koyrandi, er skattgjaldarin
nú aftur komin á vøllin við
pengum og kappingarneyt-
arnir vena seg uppá skift.
Landsstýrismaðurin
í
Vinnumálum, sigst varða
av øllum hesum stóvnum,
óansað hvørjum hann, ið
kappingana heilaga navni,
keypir frá. Hansara egnu
eftirlitsstovnar
siga,
at
ávísir almennir pengar eru
meiri kappingarskapandi
enn aðrir, alt meðan hann
kappast við seg sjálvan.
Sum nakað nýtt mátti
landsstýrismaðurin velja
kærunevnd, tí ein kapp-
ingarneyti hevur kært eina
avgerð hjá eftirlitsstovni.
Fjølmiðlarnir eru kvirrir
– eftir stendur brúkarin
Fjøðlmiðlarnir eru kvirrir
og glaðir, tí teir fáa eina
ørgrynnu av inntøkum av
lýsingum, ið eru við til at
halda sjónleikinum koyr-
andi.
Eftir stendur skattgjald-
urin og brúkarin, ið skal
eitast at hava gjørt kvetti
við bíligum og góðum tæn-
astum. Eg meini tað.
Samgongan syngur sítt
seinasta ørindi og skjótt
verður møguleiki hjá velj-
aranum at geva hesum
fuppliberalistum durafjór-
ingin. Javnaðarflokkurin
ætlar sær í øllum førum at
taka skortarnar av sam-
gonguni og leiktjøldini
niður, fyrst á fólkatings-
valinum og síðan á løg-
tingsvalinum.
Fuppliberalistar
Jákup Fróði
Djurhuus
- Er eitt fulltíðarstarv
Ein fólkatingslimur skal
ikki vera í løgtinginum. Og
ein Løgtingsmaður skal
ikki hava sæti í fólkating-
inum.
Tann
sum
í
hesum
miðlatíðum pástendur, at
tað er ein fyrimunur at vera
í báðum støðum, ger tað
bara
við
peningaligum
vinningi fyri eyga.
Nú skulu 2 umboð veljast
á fólkating. Nógvir sam-
anbrestir, og ikki færri
misskiljingar hava verið
seinnu árini ímillum lond-
ini bæði.
Orsøkin er einføld. Part-
arnir kenna ikki hvønn-
annan longur , soleiðis sum
man gjørdi tað fyri einum
20 árum síðani.
Flúgva niður ídag -
heimaftur ímorgin
Teir báðir, sum hava verið
valdir í fólkatingið, hava
røkt hetta starvið sum eitt
vinstrahondsarbeiði. Teir
hava stutt sagt bara trekt
løn. Flogið til Danmarkar
ídag - heimaftur ímorgin.
Vit sum skulu velja 2
umboð á fólkating, skulu ti
seta fram eitt høvðuskrav.
Vit eiga at tryggja okk-
um, at tann persónur vit
velja, lovar høgt og heilagt,
at viðkomandi skal røkja
starvið sum eitt fulltíðar-
starv.
Tí tað gera allir aðrir
fólakatingslimir. Og lønin
er himmalhøg.
Tann valdi persónurin
skal brúka alla sína orku til
at virka ímillum danskar
fólkatingslimir, og donsku
umsitingina.
Hann skal vera í Dan-
mark, og ikki ganga her
heima og mæla.
Hann skal lova okkum, at
fáa upprætta góðu viður-
skiftini aftur, við at gera eitt
megnararbeiði.
Tað krevur nógva ar-
beiðsorku - tað krevur
nógva tíð. Og tað hevur
mangla seinastu nógvu
árini. Tí er skilið sum tað
er.
Fólkatingsarbeiði
VIÐMERKINGAR
Heðin Mortensen
løgtingsmaður
Dimmalætting hevði í gjár
nakrar viðmerkingar til
ósemjurnar í uttanlands-
nevndini.
Spurningurin varð reist-
ur, um talan mundi vera um
valdsmisnýtslu. Eisini var
stjórin hjá løgtinginum
endurgivin fyri at siga, at
kanningin av málinum var
røtt.
Í
veruleikanum
snýr
málið seg um demokratisku
spælireglurnar. Á sama hátt
sum í fótbólti eru eisini í
løgtinginum nakrar reglur,
sum
spælararnir
mugu
halda.
Ein av spælarunum er
løgmaður.
Hann
hevur
samskiftið við útheimin um
hendi, men hann skal søkja
sær ráð og góðkenning hjá
uttanlandsnevndini. Løg-
maður arbeiddi nakað seint
í málinum um flogloyvini.
Men
løgmaður
hevur
ásannað, at leikluturin hjá
honum kann røkjast betri
eina aðru ferð, millum
annað við at lættari verður
at fáa fatur á løgmanni.
Harumframt mugu limirnir
í uttanlandsnevndini kunn-
ast betri. Men samanum-
tikið, løgmaður ynskir fair
play.
Ein annar spælari er
formaðurin í uttanlands-
nevndini. Hann roynir at
takla harðliga og fara í álop
um ríkisrættarligu støðuna,
heldur enn at spæla saman
og avgreiða málið um flog-
loyvini. Men so verður
hann fangaður í eini off
side-fellu. Reglurnar siga
tað, at eru ikki allir limirnir
nøgdir við hansara kunning
í málinum, ja so kann fund-
ur ikki vera fyrr enn 18
tímar eftir fundarboðini.
Ein taktiskur brølari kost-
aði Hergeiri dýrt.
Tað ber ikki til at standa
og gálva og rópa, at tað er
órímiligt at brúka off side-
fellur. Reglur eru reglur.
Hergeir royndi at loypa á og
var fangaður. Tað ber
heldur ikki til í eini kanning
at "staðfesta" at limirnir í
uttanlandsnevndini
vóru
nóg væl kunnaðir. Eru
limirnir ikki nøgdir sjálvir,
so "staðfesta" teir, at ein
skjót viðgerð er off side.
Tað, sum í veruleikanum
er løgið, og sum formans-
skapurin vónandi fer at taka
upp, er leikluturin hjá
linjuverjunum,
løgting-
skrivstovuni. Skrivstovan
skal ikki meta, um tað er
meira ella minni skilagott
at fara í álop ella brúka off
side-fellur. Skrivstovan skal
halda reglurnar og veittra
við flagginum, tá okkurt er
galið
—
sambært
reglunum.
Í hesum málinum hevur
tað borið til hjá einum limi
í nevndini at fáa eina frá-
greiðing um ein annan lim í
nevndini. Serliga tykist
(sambært fjølmiðlunum)
vera gjørd kanning, ið
"staðfestir" at ein tinglimur
skuldi verið nøgdur við tað,
sum hann fekk at vita.
Hetta ber ikki til. Skriv-
stovan má syrgja fyri, at
reglurnar verða hildnar. Tað
vil siga, at allir limir verða
kunnaðir um alt málið og
øll skjøl so skjótt til ber. Og
verða limirnir ikki samdir
um nakað annað, so skal
fundur haldast — ikki fyrr
enn 18 tímar eftir, at tann
seinasti limurin fekk boð-
ini.
Skal nøkur "staðfesting"
vera av viðurskiftum, ið
viðkoma einstøku limun-
um, so mugu teir hvør í
sínum lagi sleppa at gera
viðmerkingar
til
slíkar
"staðfestingar". Undir øll-
um umstøðum mugu regl-
urnar fyri kanningar og
"staðfestingar" vera tær
somu fyri allar tingmenn,
og hesar mugu sendast
nevndarlimunum, áðrenn
tær vera at síggja á inter-
netinum ella í bløðunum.
Off Side
Edmund Joensen
Er ein nýggj
samfelagskreppa á veg?
Positiva fíggjarliga gongdin
í Føroyum, sum bleiv skapt
undir seinasta Sambands-
landsstýri
er
vend
til
óhugnaliga
afturgongd.
Hetta hendir í bestu in-
nløgutíð, landið nakrantíð
hevur havt.
Hetta hendir hóast núver-
andi
samgonga
hevur
niðurbundið flestu økir í
okkara vælferðarsamfelag.
Ein høvuðsorsøkin til
"dundrandi hallið" kom-
andi ár eru óforsvarligar
yvirtøkur fyri umleið 400
milj. kr. Men hetta er so
sanniliga ikki einasta or-
søkin.
Ein ótálmað hækking av
rakstrinum av samfelag-
num, og ikki íløgur við
framtíðarvirðum, uppá eina
slaka milliard kr. í hesum
samgonguskeiðinum er ein
onnur orsøk. Tá eru eyka-
játtanir ikki taldar við.
Bara almenna høvuðs-
umsitingin er í hesum stutta
tíðarskeiði dýrkað úr 52
milj uppí 105 milj. kr. fyri
at nevna eitt dømi. Hetta
hendir undir fólkafloks-
leiðslu.
Tað er torført at hugsa
sær, at hesin óforsvarligi
politikkur ikki ber í sær
eina nýggja samfelags-
kreppu í Føroyum.
Fólkatings valið
Fólkatingsvalið
kom
í
tøkum tíma. Spurningurin
er um vit fáa steðga ør-
skapinum. Kann veljarin
brúka fólktingsvalið til at
geva fullveldismonnum eitt
so týðuligt varskó, at hesir
steðga nøkrum av teimum
yvirtøkum, teir hava ætlanir
um?
Søgan hevur tað við at
endurtaka seg. Seinnu
helvt af áttatiárunum skuld-
arbunduð fullveldismenn
Føroyar so nógv at sam-
felagið fór av knóranum.
Hesa fer eru fullveldis-
menn í ferð við at minka
um føroysku fruminntøk-
urnar við einari helvt.
Hetta kann fáa eitt og hvørt
samfelag av knóranum.
Leitað vit eini 50 ár aftur
søguna, síggja vit eina
sorgarsøgu av líknandi
slagi, har oyðsl og skeivar
íløgur hoyrdu til dagsins
ordan. Tá fingu Føroyar
eisini bankakreppu og vóru
val á veg á húsagang.
Fyri fáum árum síðan
fluttu meira enn 7.000
føroyingar í onnur lond fyri
at lívbjarga sær og sínum.
25 % av føroyingum vóru
arbeiðsleysir. Tey sum
høvdu arbeiði vistu hvørki
út ella inn, orsakað av vaks-
andi skatti og avgjøldum.
Sambandslandsstýrði frá
94 til 98 stóð á ádda fyri at
reisa føroyska samfelagi
aftur úr øskuni. Hetta
hevði ikki lætið seg gjørt
uttan
ríkisfelagsskapin.
Hetta hevði heldur ikki
verið gjørligt um full-
veldismenn longu tá høvdu
slept helvtini av føroysku
fruminntøkunum.
Føroya fólk kann ikki
longu hava gloymt, at tað
vóru fullveldisflokkarnir
sum stóðu fyri teimum
óforsvarligu
tiltøkunum,
sum førdu føroyska sam-
felagið út í húsagangin.
Skuldi onkur havt gloymt
hetta, so eigur eitt dundr-
andi hall á fíggjarlógini
aftaná bestu ínniløguárini í
føroya søgu nakrantíð at fáa
ávaringarklokkurnar
at
ringja.
Fullveldisflokkarnir eiga
ikki at sleppa at koyra før-
oyska samfelagið á húsa-
gang eina ferð enn. Teir
mugu steðgast.
Fíggjarlógin aftur dundrandi hall
Óforsvarliga framferðin hjá samgonguni má steðgast
Zakarias Wang
Sagt verður: Ger tína
skyldu og krev tín rætt!
Nú skulu vit fara á val, og
vit vita við okkum sjálvum,
at vit gera okkara skyldu.
Vit strevast á sjógvi og
landi, líka frá Svaldbarðs
strondum til tær húsmøður
heima sum ala upp okkara
komandi ættarlið.
Men samstundis vita vit,
at vit ikki fáa tað burturúr,
sum vit áttu at fingið.
Túsundavís av føroyingum
hava verið noyddir at fara
heimanífrá og liva í útisetu
millum fremmand fólk og
síggja børn síni vaksa upp
og tosa eitt fremmant mál.
So gott sum hvørt føroyskt
húski hevur verið fyri tí
vanlagnu at mist onkran av
sínum kæru á slíkan hátt.
Orsøkin til hetta er, at vit
ikki fáa okkara rætt!
Tann 14. september 1946
samtyktu vit, at vit skuldu
gerast
eitt
sjálvstøðugt
land. Hetta sluppu vit ikki,
tí danir fingu lokkað nakrar
av okkara politikarum til at
taka við einum árligum
studningi í staðin fyri.
Síðani hava danir og hesir
politikarar stýrt okkum og
hava tí ábyrgdina av tí
vanstýri, vit hava livað
undir síðani.
Tað vit hava rætt til, er
eitt endurgjald fyri allan
tann skaða, sum danir og
teirra húskallar her hava
gjørt okkum, síðan teir
suspenderaðu demokratiið
og róku løgtingið til hús í
1946.
Landsstýrið hevur bjóðað
dønum nakað, sum er nógv
minni, nevnliga ta ís-
lendsku loysnina frá 1918,
so vit fáa eitt útgjald her og
nú sum er so stórt, at
renturnar av tí svara til tað
sum vit í løtuni fáa sum
ríkisveiting.
Tíverri fyri danir tóku
teir ikki við hesum tilboði
okkara, og tí er tað burt-
urdottið. Men lætt er at
síggja, at sjálvt henda loysn
hevði givið okkum ráð til í
ein ávísan mun at byggja
upp okkara samfelag, so at
vit ikki framvegis høvdu
verið eftirbátur.
Hetta hevði t.d. havt tann
týdning fyri samferðslu-
kervið, at vit kundu fingið
eitt veganet, sum hevði
verið so útbygt, at tað hevði
borið til at komið frá
Sumba til Viðareiðis eftir
góðum tveimum tímum
uttan at bummpengar vórðu
kravdir upp. Tá hevði eisini
borið til at fingið eitt
sjúkrahúsverk, har okkara
sjúku fingu sømilig kor.
Hetta er nakað av tí,
tjóðveldisflokkurin vil. Vit
vilja nevnliga hava eitt
samfelag, har tað ikki eru
tey fáu, sum fara avstað við
øllum eyði samfelagsins.
Vit vita fullvæl, at vit
saktans kunnu fáa eitt gott
og solidariskt samfelag við
vælferð fyri øll uttan at vit
fáa so mikið sum eitt klovið
oyra frá dønum. Men danir
skulu ikki halda, at klaverið
spælir soleiðis, at teir í meir
enn hálva øld kunnu hó-
reiggja sær sum harratjóðin
yvir okkum við at tveita
nøkrum av landsmonnum
okkara nakrar válgarabitar
og so halda, at teir sjálvir
kunnu sleppa snikkaleysir
frá at reka túsundavís av
landmonnum okkara burtur
frá heimlandi og øllum
sínum kæru.
Setningurin hjá einum
føroyskum fólkatingsum-
boði er at geva dønum ráð
um, hvussu teir skulu stýra
landi sínum.
Fremsta ráðið, ið føroysk
fólkatingsumboð eiga at
geva, er at danska stjórnin
skal taka upp ein nýggjan
føroyapolitikk. Tann poli-
tikkur,
danska
stjórnin
rekur nú, er ikki ber skaði-
ligur fyri Føroyar og før-
oyingar, og eisini til skomm
og skaða fyri ta donsku
tjóðina.
Umráðandi er, at danskir
politikarar taka sær betri
partar fyri, og tað mugu
okkara umboð gera alt fyri
at fáa teir til.
Eitt stig á hesi røttu leið
er longu tikið. Unga Tjóð-
veldið fekk øll ungmanna-
feløgini
hjá
politisku
flokkunum í Norðurlond-
um at taka undir við, at
føroyingar skuldu sleppa at
nýta
sín
demokratiska
sjálvsavgerðarrætt.
Taka
fólkatingsumboðini
hesi
ungu sum fyrimynd í
politikki sínum, so er
sanniliga vón um bata fyri
land og tjóð.
Skyldur og rættur
C
M
Y
K
9
8