týsdagur 16. juni 2009síða 18
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
2
Sosialurin • Nr. 112 - 16. juni 2009
Hann hevði ongantíð stillað upp
til eitt kommunuval áður, tá hann
stillaði upp á seinasta kommunu
vali, og hann droymdi als ikki
um at gerast borgarstjóri i trið
størstu kommunu landsins. Men
heilt síðan hann var stórur smá
drongur, hevur hann havt stóran
áhuga fyri samfelagsviðurskiftum
í beiðari merking.
– Abbi mín, Joen Magnus
Lam hauge, búði inni hjá okkum.
Hann hevði stóran áhuga fyri
samfelagnum, og eg haldi
av gjørt, at hann hevði sína ávirk
an á, at mín áhugi fyri sam felags
viðurskiftum birtist. Eg havi altíð
fylgt væl við, bæði í kommunal
og landspolitikki, og eg havi
eisini fylgt við tí, sum gongur
fyri seg og rørist í sam felagnum
annars.
Tað sigur Magnus Rasmussen,
sum hevur mammu úr Lamba og
pápa úr Søldarfirði, haðani
eftirnavnið Rasmussen stavar.
Hann hevur verið lærari síðan
1986, undantikið í trý ár, tá hann
í eitt ár fekst við fóðring av
alifiski á Skálafjørðinum og
Lambavík, og tá hann í stívliga
eitt ár starvaðist sum sølumaður
hjá Nevinum Fiskaeksport í
Saltangará. Triðja og seinasta
árið fekst hann við fyrifallandi
arbeiði.
– Eftir fyrsta árið í alivinnuni
fór eg aftur í lærarastarv, men
tvey tey seinnu árini, eg var úr
lærarayrkinum, vóru saman
hangandi. Uppundir endan av
tíðini hjá Nevinum gjørdi eg av
at taka uppaftur lærarastarvið og
seinasta tíðarskeiði av hesum
tveimum árunum hevði eg
fyrifallandi arbeiði, eitt nú á
vegadeildini hjá Runavíkar
kommunu.
Sum fiskasølumaður fekst
hann serliga við at selja konga
fiska fløk, steinbítafløk og hav
taskusporl.
– Hetta var alt fekst, og vit
seldu hesar vørur um alt Evropa,
heilt niður til Spania. Tað var ein
gamal næmingur hjá mær, sum
starvaðist hjá Nevinum, ið
spurdi, um eg hevði hug at royna
meg sum sølumann, leggur hann
aftrat.
Umframt at vera ágrýtin seyða
bóndi og røktingarmaður í síni
frítíð, hevur Magnus soleiðis
aftrat lærarastarvinum eisini
gjørt sær ymiskar royndir í sínum
arbeiðslívi.
Fyrst valdur
Lambamaðurin dylur ikki fyri, at
hann gjørdist rættiliga ovfarin, tá
úrslitið av kommunuvalinum
fyrilá, og hann sum nýggjur
býráðslimur í Runavíkar komm
unu hevði fingið flestar
persónligar atkvøður – 219 í tali.
– Hetta hevði eg slett ikki
væntað. Eg hevði gjørt lítið burt
ur úr valinum. Skrivaði tveir
stubbar í bløðini og sendi eitt
skriv í húsini.
Magnus sigur, at hann í skriv
inum eingi lyfti gav, men hevði
trý høvuðsmál í síni valskrá –
fíggjarligu viðurskiftini í komm
ununi, umhvørvi og mentan.
– Eg gav eingi lyfti, tí eg dugdi
at síggja, at kommunan fór ikki
at vera før fyri at gera tær stóru
íløgurnar, nú so nógvar íløgur
longu vóru gjørdar upp á lut fals
liga stutta tíð. Eg helt tað ikki
vera rætt at fyrigykla fólki, at
kommunan fór at hava ráð til tær
stóru íløgurnar tey komandi
árini.
Men hví gjørdi Magnus so av
at stilla upp?
– Eg kann vera púra erligur og
siga, at nú eg var vorðin stívliga
40 ár, kendi eg meg at hava orku
til at gera okkurt munagott fyri
kommununa og fólkið. Hugsaði
ikki minst um fíggjarliga partin,
sum er ein fyritreyt og grundar
lag undir øllum øðrum. Hetta
hevði einki við tað at gera, at
undanfarna býráð ikki hevði røkt
sínar uppgávur og sína ábyrgd.
Magnus vísir á, at hann als
ongan hug hevur at skjóta eftir
teimum, ið undan fóru.
– Tað eru vit, sum nú eru vald,
ið hava til uppgávu at stýra
kommununi – hiðani og fram
eftir. Hetta er okkara ábyrgd og
skylda. Vit hava eina rættiliga
væl útbygda kommunu við
skúlum, barnaansing, eldrarøkt,
havnaviðurskiftum og fjølbroytt
um vinnulívi.
Strævin tíð
Borgarstjórin sigur, at hann hevði
ímyndað sær, at starvið fór at
vera nøkulunda soleiðis, sum tað
hevur verið hesar stívliga fimm
mánaðirnar, síðan nýggja býráðið
tók við.
– Hetta hevur verið ógvuliga
spennandi, men tað hevur eisini
verið stævið, serliga at fáa fíggj
ar liga partin at hanga saman, nú
búskaparligu vánirnar bæði her
og kring um okkum broyttust so
knappliga.
Magnus vísir á, at Runavíkar
býráð eins og fleiri kommunu
stýri og býráð kring um í land
inum hevur verið noytt at repa
segl, sum hann tekur til. Hann
Lærarin og bóndin sum gjørdist borgarstjóri:
– Fyrr smoygdi eg
meg í arbeiðs klæði
og fór í hagan
Lærarin og bóndin í Lamba, Magnus Rasmussen, ið kom sum
eitt skot uppí kommunalpolitikk og gjørdist borgarstjóri,
hevur nú sitið í hesum starvi í stívliga fimm mánaðir. – Púra
erligt, hevði eg als ikki í kvittanum at gerast borgarstjóri,
men eg helt, at tíðin var komin til, at eg kanska kundi blanda
meg upp í kommunalpolitikk og gera mun, har eg kom – og
um eg kom, sigur hann
- Eg kann vera púra erligur og siga, at nú eg var vorðin
stívliga 40 ár, kendi eg meg at hava orku til at gera okkurt
munagott fyri kommununa og fólkið, sigur borgarstjórin,
Magnus Rasmussen
Í triðstørstu kommunu landsins búgva í dag 3.800 fólk, og kommunan røkkur heilt úr Oyndarfirði um Elduvík, Funning og Skála og suður til Æðuvíkar