fríggjadagur 19. oktober 2001síða 14

Nr. 202 - 19. oktober 2001 27 Neistakvinnur máttu ásanna, at trøini hó- ast alt ikki vaksa upp í himmalin. Stjørnan sýndi hinvegin heilt gott spæl til tíðir, og tær kunnu meira enn so gerast drúgvar, tá avtornar HONDBÓLTUR Jákup Mørk Eftir eina góða byrjan upp á árið, komu neistakvinnur- nar so dyggiliga niður aftur á jørðina, tá tær miku- kvøldið spældu framskund- aða dystin móti Stjørnuni. Flestu høvdu helst rokn- að við, at Stjørnan fór at sýnast dekan ov sterk hjá teimum bláu, men Neistin hevði víst góðar taktir í teimum báðum fyrstu dyst- unum, og tí vónaðu tey helst, at tey kundu gera okkurt við klaksvíkingar- nar. Tað kundu tær ikki, og tað kann hóskandi leggjast afturat, at tað var so langt ífrá. Ferðin á muni Tað var nevnliga hampuliga skjótt greitt, at tað var Stjørnan, sum var hitt betra liðið á vøllinum. Við litaviska stórskjúttanum, Simona Dziugyte, á odda, royndu tær alt fyri eitt at leggja trýst á bláu verjuna við kvikum álopsspæli, og her kom eisini glið á rættiliga skjótt. Í verjupartinum vóru gestirnir tó ikki eins nær- lagdar, og fyrsta korterið ella so fingu skjúttarnir hjá Neistanum alla tíðina fylgt við gestunum, eisini hóast Stjørnan í Agne Masenite hevur funnið ein framúr góðan málverja. Fyrstu løt- una fekk hon tó als onga hjálp frá verjuni, men tá so samskiftið millum verju og málverja fekst at rigga, var ballið búið hjá heimalið- num. Seinasta korterið ella so av fyrra hálvleiki var verjan hjá Stjørnuni snøgt sagt ein múrur. Neistaliðið royndi at spæla seg ígjøgnum, men hetta eydnaðist ongantíð. Úrslitið gjørdist í flestu førum, at tær vórðu noydd- ar at skjóta útifrá, ella royndu tær at seta ferðina somikið høgt upp, at tær ikki megnaðu at fylgja hesum sjálvar. Ikki bert ein Sum nevnt omanfyri, so var tað serstakliga Simona Dziugyte, sum gjørdi um seg hjá gestnum fyrstu løtuna, men at Stjørnan eisini er annað og meira enn hendan eina, varð so týðiliga undirstrikað kort- ini. Neistin valdi nevnliga rættiliga tíðliga at fara út at mansverja litavan, men hóast tað skerdi hennara leiklut í dystinum, so merkti hetta á ongan hátt, at Stjørnan steðgaði upp. Heldur gav hetta betri pláss til serstakliga Joan M. Joensen, sum við kvika fót- skiftinum altíð er ein vandi, og ikki minst, tá mansverja av liðfeløgum gevur ein eyka metur ella so at flyta seg á. Krydd skal til Í seinna hálvleiki hendi ikki stórt meira enn tað, sum roknast kundi við. Stjørnan hevði nú fult tamarhald á dystinum, og settu tær tí leikferðina nakað niður. Hetta gav eisini Neistanum møguleikan at koma við aftur í dystin, men tað var tó ongan tíð soleiðis, at tær bláu megnaðu at skapa nakran spenning um, hvønn veg stigini skuldu fara. Við sigrinum – og ikki minst spælinum aftan fyri hendan – staðfesti Stjørnan, at tær aftur í ár skulu takast í álvara. Hóast hondbóltsár- ið enn er ungt, so megnaðu tær í løtum at halda leik- ferðini høgt uppi, og tá tað so eisini eydnast verjuni at stressa mótstøðufólkini, skal hampuliga nógv til, áðrenn nakar skalar tær. Enn hava tær so ikki roynt seg móti VÍF ella VB, og helst verður tað saman við hesum, at Stjørnan fer at stríðast um heiðurs- merki. Tað kann Neistin fram- haldandi hava møguleika til, men dysturin miku- kvøldið staðfesti, at skalt tú gera teg galdandi í hond- bóltsoddinum í dag, so er ikki nóg mikið »bert« at hava ein góðan bul av føroyskum leikarum. Neyð- ugt er við útlendska krydd- inum fyri at røkka tindun- um. Munurin var stórur, tá føroyameistararnir úr Vestmanna í fyrsta heimadystinum tóku ímóti uppflytarunum av vestara arminum á Skálafjørðinum HONDBÓLTUR Jákup Mørk Tað var ikki annað vænt- andi, enn at talan skuldi gerast um ein tryggan heimasigur, tá kvinnurnar hjá VÍF mikukvølidð tóku ímóti teimum av Strondum. Eingin ivi Kvinnuliðið úr Vestmanna var í fjør nógv tað sterkasta í føroysku kappingini, og liðið tykist ikki á nakran hátt viknað hetta kapping- arárið. StÍF er hinvegin júst afturkomið í bestu deildina, so at rokna við nøkrum stigi fyri teirra viðkomandi, var helst at seta nøsina nakað langt uppeftir. Tað var heldur ongan tíð nakar ivi um, at VÍF fór at vinna ein tryggan sigur mikukvøldið. Eftir fáum minuttum høvdu tær skapt sær eitt hampuliga stórt glopp niður til mótstøðuna, og hóast tær ongan tíð løgdu so øgiliga nógv fyri, so hildu meistararnir á at útbyggja leiðsluna ígjøgn- um dystin. Væl koyrandi meistarar Hóast tað nevyan kunnu dragast so nógvar staðfest- ingar burtur úr einum slík- um dysti, so er tó einki at ivast í, at kvinnurnar úr Vestmanna aftur fara at gerast drúgvar í ár. Sera drúgvar. Bulurin á liðnum er hin sami, sum fór ósigraður ígjøgnum kappingarárið í fjør, og nú Nicoleta Radu er komin fyri seg eftir bein- brotið og Jórun Ludvig har afturat er komin í hópin, er breiddni eisini økt nakað, so veikari eru tær á ongan hátt. Skal nakar veikleiki finn- ast, er tað helst, at Manuela Stan í málinum er úti við bruna í hælsinuni. Ein skaði, sum við hvørt hevur lyndi at gerast drúgvari enn tær fýra vikurnar, sum talan í fyrsta umfarinum er um. Hallfríð Isaksen hevur tó áður sýnt seg sum eitt gott alternativ, men spurning- urin í hesum sambandinum er helst, um hon megnar at halda eitt javnt gott støði ígøgnum eitt longri tíðar- skeið. Mikudagin hevði hon tó ikki hetta fyri neyð- ini, men stóra styrkisroynd- in í so máta verður helst annan sunnudag, tá Stjørn- an kemur á vitjan í Vest- manna. Neistin-Stjørnan 19-27 (8-16): Klassamunur Dysturin í tølum Neistin-Stjørnan 19-27 (8-16) Málskjúttar: Neistin: Birita Wardum 7(1), Katrin á Neystabø 6(3), Gunnleyg Berg 3, Mildrid Jacobsen 1, Kára á Dunga 1, Susan Brockie 1 Stjørnan: Simona Dziugyte 13(6), Joan M. Joensen 5, Anna Kristina Samson 4, Una Olsen 2, Andrijana Milodanovic 2(1), Beinta Klakstein 1 Brotskøst: Neistin 5, Stjørnan 7 Útvísingar: Neistin 1, Stjørnan 3 Dómarar úr Kyndli: Uni Wardum og Hannis Wardum. Stýrdu uttan stórvegis hóvasták dystinum við góðum myndugleika. Tað var Stjørnan, sum alla tíðina var við yvirlutan, tá tær mikukvøldið vitjaðu Neistan í Gundadalshøllini Mynd: Álvur Haraldsen VÍF-StÍF 39-16 (18-8): Avgreiðsluspurningur Dysturin í tølum VÍF-STÍF 39-16 (18-8) Málskjúttar: VÍF: Ioana Rápa 8(1), Nicoleta Radu 7, Jacklin Durhuus 6, Jórun Ludvic 5(1), Sóley Mikkelsen 3, Nikolina Eyðbjørnsdóttir 3, Alis Høghamar 3, Fríða Marjunardóttir 2(1), Randi Kúrberg 2 StÍF: Súnfríð Mikkelsen 5(2), Birna Mikkelsen 2, Ileana Manolescu 3, Anna Maria Berthelsen 2, Poula Olsen 2, Anna Berg 1 Brostkøst: VÍF 3, StÍF 2 Útvísingar: VÍF 2, StÍF 3 Dómarar úr Tjaldri: Trúgvi Mortensen & Kári Hansen Her er tað Nikolina, sum er á veg móti málinum, og yvir høvur hevði VÍF ongar trupulleikar av uppflytarunum av Strondum og Skála Mynd: Álvur Haraldsen 27 26 Nr. 202 - 19. oktober 2001 Talan gjørdist um ein undirhaldandi dyst, tá tvær av stóru før- oysku hondbólts- bygdunum tørnaðu saman mikukvøldið. Spenningurin var tó í minna lagi, og átti ikki minst málverjin hjá VÍF skuldina í – ella æruna fyri – hesum HONDBÓLTUR Jákup Mørk Spenningurin var hampu- liga stórur, tá mannfólkini í Vestmanna fóru undir fyrsta heimadystin hetta kappingarárið. Mótstøðuliðið var StÍF, og var tað nakað lið, sum í fjør megnaði at seta kílar í VÍF-maskinuna, so vóru tað júst strandingar, sum umframt at vinna steypa- kappingina eisini syrgdu fyri, at vestmenningar ikki kundu ogna sær greipuna. Ymisk upplegg Hjá báðum hava tó nakrar broytingar verið í ár, í mun til í fjør, men hóast hetta, so løgdu bæði liðini ógvuliga hart út, tða dysturin miku- kvøldið varð blástur í gongd. Bæði ferð og kraft var í spælinum frá byrjan, og frá báðum pørtum varð roynt at leggja stórt trýst á mót- støðuverjurnar. Tað var tó stuttligt at síggja, hvussu ymisk liðini vóru í hesum royndum, eins og stórur munur var á verjuspælinum hjá pørtunum báðum. Hjá VÍF gekk tað kanska meira tungt f¥ri seg, skilt á tann hátt, at tað serliga vóru tær báðar stóru kanónirnar, Sámal Joensen og Piddi Negru, sum hóttu, meðan kvikleikin og fótskifti hjá Inga Olsen var tað kreativa íkastið, sum av og á megn- aði at taga strandaverjuna sundur, um so var, at hann ikki breyt ígjøgnum sjálvur. Strandingarnir royndu at fáa sítt vørumerki – tað skjóttgangandi álopsspælið - at koyra uttan um VÍF verjuna, fyri síðani at bróta ígjøgnum, tá hol stóðust av hesum. Í verjunum var tað serliga stuttligt at síggja, hvussu gestirnir royndu at takla VÍF álopini nakað úti frá málteiginu, og fyrstu løtuna eydnaðist hetta eisini sera væl til tíðir. Vestmenningar koyrdu her meira við flatari verju, har risastóri mið- blokkurin skuldi byrgja fyri bakkunum hjá mótstøðuni. Eli á muni Málskjótingin hesa løtuna sýnir, at tað var hjá heima- liðnum, at spæliætlanin eydnaðist best, men burtur- sæð frá álopi og verju, so var tað serliga ein orsøk til, at so varð. Málverjarnir. Strandingar hava í ár fingið ein rumenska mál- verja, men hóast hesin so sanniliga hevur sínar dygdir, so var hann minni maðurin, um sammett verð- ur við avrikið hjá Eli Müller í VÍF málinum. Stóru styrki hansara er at lesa mótstøðumenninar av, tá hesir lata skotini ganga, og um onkur strandingur hevði marruna hósnáttina, so er tað einki forgjørt í tí. Til tíðir sá tað út til, at tað snøgt sagt kundi gera tað sama, hvussu skotroynd- irnar vóru. Sjálvsagt fekk málverjin eisini hjálp frá verjuni, men nakrar av bjargingum hansara vóru veruliga í serflokki. Bjargingar hansara við- førdi fyri tað fyrsta, at vestmenningar kundu skræða seg eitt sindur leysar á máltalvuni, og í øðrum lagi, at dirvi hjá strandingum at skjóta minkaði í stórum, soleiðis at tað at enda nærum bert var leikandi venjarin, sum gjørdi nakað um seg. Serstakliga var hetta sjón- ligt seinasta partin av fyrra hálvleiki, og tað var eisini júst hendan løtan, sum legði lunnar undir trygga heimasigurin. Áki við aftur Tað mundi tó kennast sum ein smeitur fyri VÍF, at Piddi Negru tíðliga í dystinum noyddist út við einum skaða í hondini. Serliga í verjupartinum var saknur í hædd hansara, men í álopspartinum høvdu vestmenningar tó eitt fult so gott alternativ at seta inn. Áki Olsen hevur drigist við ein knæskaða undan kappingini, og var ikki við í fyrsta dystinum hjá VÍF, men hesa ferð var hann so á beinkinum. Helst var ikki ætlanin, at hann skuldi spæla nakran serligan leiklut í dystinum, men tá Piddi so varð skaddur, mátti stórskjúttin inn. Lat tað verða sagt alt fyri eitt, at enn er venjingar- støðan hjá Áka ikki so- mikið góð, at full nytta fæst burtur úr evnum hansara, men hinvegin eru hesi somikið stór, at sjálvt við hálvari ferð var hann ein ríkiliga stórur biti hjá mótstøðuverjuni og ikki minst – málverjanum Undrunarvert At vestmenningar høvdu vunnið sær eina somikið greiða leiðslu í hálv- leikinum viðførdi, at gestir- nir noyddust at satsa í seinna hálvleiki. Eina løtu sá eisini út til, at nakað av biti var í hesum royndun- um, men tá teir so tvær ferðir upp í slag mistu í álopspartinum, samstundis sum vestmenningar revs- aðu, fór seinasti ferðilin av spenningi úr dystinum. Hóast hendan royndin hjá strandingum at venda dyst- inum sá út til órógva VÍF eina løtu, so vóru tað tó tveir lutir, sum undraðu ikki sørt í hesum roynd- unum. Annar var, at StÍF ongan tíð fór út í eina mansverju av Inga Olsen, sum heilt greitt var stóri profilurin hjá VÍF. Ingi snøgt sagt stýrdi øllum álopunum hjá vestmenningum, og megn- aði hann ikki at spæla við- leikarar leysar, var hann altíð maður fyri at bróta ígjøgnum sjálvur. Hin var, at tað skuldu ganga 40 minuttir av dyst- inum, fyrr enn StÍF royndi at broyta nakað í striku- spælinum. StÍF hevði eisini sínar trupulleikar í hesum partinum í fyrsta dystinum móti Neistanum, og hóast hesin ikki kann loysast við nøkrum gandaorði, so var tað merkisvert, at Bent Djurhuus mátti bíða so- mikið leingi á beinkinum. Tað var nevnliga ikki fyrr enn hann kom inn, at talan veruliga gjørdist um striku- spæl hjá gestunum. Sterkir meistarar Sum sagt, so gjørdist talan, tá alt kom til alt, um ein hampuliga tryggan heima- sigur, og hóast tað enn bert eru leiktir tveir dystir, so er tó sannlíkt, at VÍF aftur fer at gera nógv um seg í ár. Størsti meinbogin undan kappingini varð roknaður at vera vongspælið, har bæði John Zachariasen og Martin Hummeland hava sagt fyribils farvæl, men nakar veruligur trupulleiki tóktist hetta tó ikki at vera mikukvøldið. Serliga tí Harald Bjørgvin og Johnny Joensen rúgvaðu sera væl upp á hesum plássi, men yvir høvur tí hópurin hjá VÍF tykist somikið breiður, at teir altíð hava onkrar alternativar møguleikar at tippa tey hol, sum íkoma á vøllinum. Strandingar hava higartil tapt báðar sínar dystir, men hinvegin skal leggjast aftur- at, at hesir hava verið móti tveimum liðum, sum øll rona við í hondbóltsodd- inum. Í báðum dystunum hava tó verið tekin um, at StÍF eisini í ár fer at gera nakað um seg í hondbólts- oddinum. Útlendski íkastið á liðnum er av slíkum slag, at talan er um profilar, sum kunnu avgera dystir, og føroyski bulurin er avgjørt ikki veikur á nakran hátt. Tað kann væl vera, at strandingar ikki fara at gera meistarar í ár, men hinvegin er tað einki at ivast í, at teir fara at geva sítt íkast til, at talan aftur í vetur kann gerast um eina spennandi hondbóltskapping. VÍF-StÍF 28-22 (14-7): Tað sær spennandi út í Vestmanna Dysturin í tølum Málskjúttar: VÍF: Ingi Olsen 7(2), Áki Olsen 5(2), Harald Bjørg- vin 5, Sámal Joensen 4, Johnny Joensen 4, Ragnar Zachariasen 1, Agnar Joensen 1, Piddi Negru 1 StÍF: Costin Dumitrescu 11(5), Artur Johansen 3, Bent Djurhuus 2, Sveinur Justinussen 2, Janus Trúgvason 2, Andre F. Danielsen 2 Brotskøst: VÍF 5, StÍF 5 Útvísingar: VÍF 6, StÍF 2 Dómarar úr Tjaldri: Trúgvi Mortensen og Kári Hansen. Framdu avgjørt síni mistøk á vegnum, men myndugleiki teirra syrgdi tó fyri, at teir alla tíðina høvdu tamarhald á tí, sum fyrifórst á vøllinum. Tað var merkisvert, at strandingar ongan tíð fóru út í mansverju av Inga Olsen, sum saman við Eli Müller í málinum var stóri profilurin hjá VÍF Mynd: Álvur Haraldsen C M Y K 26