mánadagur 29. juni 2009síða 9
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
9
tíðindi
Nr. 121 - 29. juni 2009
Francesca Migotti úr
Italia leggur einki í
sól og summar. Tað
upplivir hon hvønn
dag. Í frítíðini vil hon
sum onnur ferðast,
men tað skal verða
norður í »kuldan«
FERÐAMÁL
Leo Poulsen
leo@sosialurin.fo
- Mær hevur altíð dámað so
sera væl londini norðanfyri.
Heitu londini við Miðalhav
ið siga mær ikki so nógv, tí
tey upplivi eg hvønn dag.
Tað sigur Francesca Mig
otti, sum í eina viku hevur
ferðast kring oyggjarnar og
sogið til sín av hugnámum
av øllum tí, sum er henni so
ókent frá sólríka Italia.
Hon kemur frá einari lítl
ari bygd – einir 5.000 íbúgv
ar – beint uttan fyri Udine.
Hon roknar tó ikki hendan
býin sum nakað, ið fólk van
liga kenna, og nevnir tí eis
ini Trieste sum stóra býin í
økinum.
Teir mongu føroyingarnir,
sum fylgja við italskum fót
bólti, kenna helst nógv betri
Udine og liðið í býnum,
Udinese, enn teir kenna Tri
este og liðið har, Triestina.
Hon starvast dagliga í ein
um klædnahandli í heimbý
num, har hon selur undir
klæðir og annað til kvinnur.
Men tá frítíðin nærkast,
byrjar longsulin norður eftir
at uppliva alt tað, sum ein
italiumaður ikki upplivir í
sínum gerandisdegi.
- Eg havi altíð verið drig
in norður eftir. Eg havi vitj
að í Noregi, Svøríki, Írlandi,
Skotlandi, Íslandi og nú
eisini í Føroyum, sigur Fran
cesca Migotti.
Hon heldur, at londini
hava nógvar líkleikar, hóast
tey eisini eru ógvuliga ólík.
Ferðast saman
Vit prátaðu eina løtu og
gjørdu so av at hittast aftur
mánamorgunin, tí hetta var
fyrsti dagur hennara í Før
oyum, og hon hevði ikki tá
fingið gjørt sær eina mynd
av okkara oyggjum.
Eftir eitt sindur av trupul
leikum hittust vit so aftur í
Miðlahúsinum, og tá hevði
Sámal Bláhamar eisini ein
týskan professara í matemat
ikk við í bilinum. Tey bæði
høvdu verið á mest sum somu
útferðum seinastu vikuna.
Hesin maðurin, Jost Hay
den, hevur ferðast í øllum
heimspørtum, tó ikki sum
ferðamaður, men fyri tað
mesta sum vísundamaður.
Hann er við í arbeiðinum at
kanna altjóða upphitingina.
Víða um
Francesca Migotti hevur
ferðast víða um í Føroyum
ta vikuna, hon var her.
Umframt túrin undir Enni
bergi, ið Sosialurin sum
nevnt eisini var við til, hev
ur hon verið í Eysturoynni,
Sandoynni, á Sornfelli tvær
ferðir – fyrru ferð var támut
og ringt sýni – og sjálvandi
eisini í Kirkjubø.
Hon var ovfarin av Kirkju
bø, eins og henni dámdi
sera væl túrin í Sandoynni.
Men eitt undraði hana.
- Kirkjurnar eru stongdar,
so tú sleppur ikki inn í tær.
Soleiðis er tað als ikki í
Italia. Har standa kirkjurnar
altíð opnar og fólk vitja tær
allar tíðir av døgninum, sig
ur Francesca Migotti.
Annars hevði hon, sum
flestu onnur ferðafólk, bara
gott at ber Føroyum og ser
liga føroyingum.
- Eg hevði slett ikki torað
at fari út einsamøll um
kvøldið í Italia, heldur ikki í
tí lítla býnum, har eg búgvi.
Men her í Føroyum hugsi eg
als ikki um tað, her kenni eg
meg púra trygga. Føroyingar
eru serstakliga blíðir og fyri
komandi, og tú kennir teg
veruliga væl her. Øll hava tíð
og eingin strýkur bara fram
við, sigur Francesca Migotti.
Vitjað 106 lond
Sum nevnt hevur týskarin,
ið gjørdi Francescu ferðalag
fleiri av túrunum, ferðast
sera víða og hevur vitjað
allar heimspartarnar.
- Fyrr sá eg bara flogvøll
in, hotellrúmið og fundar
hølið í teimum londum, eg
vitjaði, men nú havi eg sett
í meg, at eg skal taka mær
betri tíð. Tí hvat nyttar at
siga, at tú hevur verið í ein
um landi, tá tú slettis einki
hevur sæð av landinum,
spyr Jost Hayden.
Hann hevur tí sett sær
fyri, at hann skal brúka nakr
ar dagar at síggja seg um, tá
hann ferðast í einum landi.
Í Føroyum hevur hann tó
ikki nakra arbeiðsuppgávu,
men hevur bara valt at
koma higar at ferðast og at
síggja sum mest av oyggj
unum. Og eisini hann er
fullur av lovorðum um Før
oyar og føroyingar.
Og hóast hann tey mongu
fyrstu árini ikki sá serliga
nógv av teimum londum
hann vitjaði, so hevur hann
kortini higartil vitjað í 106
londum í heiminum, og hev
ur tí eina ávísa barlast, tá
tað ræður um heimsvísund.
Eins og Francesca er Jost
sannførdur um, at hetta verður
ikki seinasta ferðin, at hann
vitjar okkara vøkru oyggjar.
Tað var bert av tilvild, at
tey komu at ferðast saman,
og tað var somuleiðis av
tilvild, at tey bæði fóru við
sama flogfari av landinum
aftur týsdagin. Hon heim til
Italia, og hann víðari til
Svalbard í arbeiðsørindum.
Á dagstúrinum á Sandoynni ótu tey matpakka í Søltuvík
Mynd: Sámal Bláhamar
Suðurlendingur elskar Norðurlond
Francesca Migotti var sera hugtikin av Ennibergi. Her er hon avmyndað umborð á Alpha Pilot undir túrinum
Mynd: Jens Kristian Vang
Tey bæði, Francesca Migotti og Jost Hayden, ferðaðust saman á fleiri av útferðunum kring í oyggjunum
Mynd: Jens Kristian Vang
Trónarvingar skriva bók
Teir tríggir norðurlendsku trónarvingarnir, Fríðrikur krúnprinsur
í Danmark, Haakon krúnprinsur í Noregi og Victoria krúnprins
essa í Svøríki, eru í ferð við at skriva eina bók um tað, sum tey
sóu, tá tey í fjør vitjaðu Svalbard og í ár Grønland. Tað skrivar
Aftenposten. Bókin er um veðurlagsbroytingarnar og um gransk
ingina og lívið í tí arktiska økinum. Tey trý skriva hvør sín part
av bókini, sum tey annars skriva saman við trimum umhvørvis
granskarum, Pål Prestrud úr Noregi, Minik T. Rosing úr Grøn
landi og Anders Karlqvist úr Svøríki. Norska forlagið, sum
stendur fyri útgávuni, sigur, at tann ikki sørt sjáldsama bókin
kemur í bókabúðirnar í Danmark, Noregi og Svøríki í oktober.
Nógv rúsevni í Iran
Iransku myndugleikarnir viðganga, at rúsevnamisnýtsla er vorðin ein fast
ur partur av lívinum hjá altsamt fleiri iranum, sum brúka evnini sum heili
vág ímóti strongd. Hetta hendir, hóast iranska lóggávan er sera strong á
júst hesum økinum. Eitt nú sigur lógin, at tann, sum hevur fimm kilo av
opium ella 30 gram av heroini uppi á sær ella við hús, kann fáa deyðarevs
ing fyri tað. Ein tænastumaður í iranska rúsevnaeftirlitinum sigur við fjøl
miðlarnar, at meginparturin av rúsevnunum kemur um markið úr Afghan
istan, hóast 10.000 iranskir trygdarhermenn eru á varðhaldi fram við tí
800 kilometrar langa markinum. Í fjør fekk eftirlitið fatur á 1.050 tonsum
av rúsevnum, men tað er bara ein triðingur av tí, sum kemur inn í landið á
hvørjum ári, sigur tænastumaðurin.