leygardagur 20. oktober 2001síða 12
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
6
Sosialurin Nr. 203 - 20. oktober 2001
Bárður Olsen
Eftir bumbuálopini 11.
sept. í USA hava røddir
verið frammi um, at trú-
arfrælsi ikki skal vera her
hjá okkum. Føroyskir trú-
boðarar hava verið sendir
til ytstu mørk jarðarinnar,
men hjá okkum eru trú-
boðarar, ið umboða eina
aðra trúgv ikki altíð væl-
komnir. Hetta er sera
dupultmoralskt og grovt
brot á »Heimsyvirlýsing
um mannarættindi« hjá ST.
Har stendur fyljandi:
2. grein
Øll hava krav um rættindi
og frælsi, sum eru nevnd í
hesi yvirlýsing, uttan mun
til ættarslag (rasu), húðar-
lit, kyn, mál, átrúnað,
politiska ella aðra sannfør-
ing, tjóðskaparligan ella
samfelagsligan uppruna,
ognarviðurskifti, føðing
ella aðra støðu.
18. grein
Øll hava rætt til hugsanar-,
samvitsku- og trúarfrælsi.
Hesin rættur fatar eisini
um frælsi at skifta átrúnað
ella trúgv, og frælsi til
annaðhvørt einsamallur
ella í felag við onnur og
alment ella einskilt at inna
trúgv sína í frálæru, til-
biðing, gudstænastu og
halgihaldi.
19. grein
Øll skulu vera fræls at
hava sínar áskoðanir og
bera tær fram uttan forðan,
og at søkja sær og breiða
út vitan og hugsanir
ígjøgnum hvønn boðmiðil,
sum vera skal, og óheft av
landamarki.
ST-sáttmálin skal fylgast
til punkt og prikkar. Verður
hann brotin, eigur tað at
verða meldað til ST-
dómstólin. Hesi, ið vilja
avmarka trúarfrælsi, hugsa
um islam. Tey gera allar
muslimar til beist og sjálv-
morðsidiotar. Men søgu-
liga sæð, hava kristin gjørt
nógv størri skaða enn
muslimar. Muslimar hava,
sum heild eisini verið
meira siviliseraðir. Tað er
eingin ivi um hetta. Og
fleiri dømi eru. Maurarnir
úr Norðurafrika tóku
Spania. Teir útruddaðu ikki
kristindómin ella nakað
tílíkt, nei, har var trúar-
frælsi. Eisini trúarfrælsi
fyri jødar. Í Spania hava
jødar verið nógv forfylgdir
fyrr í tíðini, bara fyri sína
trúgv. Krossriddarin »frí-
aðu« Jerusalem, men tað
var longu frítt. Jødar og
muslimar búðu saman, í
sátt og semju. Í hovinum
hjá hetjuni Saladdin vóru
jødar sera væl dámdir og
hátt virdir.
Tey, sum vilja avmarka
trúarfrælsi, siga seg vera
trúgvandi. Tey síggja islam
sum eina hóttan móti teirra
trúgv. Tey siga, at málið
hjá islam er at leggja allan
heimin undir seg. Tey
hugsa ikki um, at tað eisini
er endamálið hjá kristin-
dóminum. Um tað ikki er
málið, hví so senda trú-
boðarar út í heim? Hetta
argumentið móti islam
heldur als ikki. Tey meina
møguliga, at hjá okkum
skal trúarfrælsi verða av-
markað, men samstundis
halda tey, at tað ikki skal
vera avmarkað t.d í Kina
og Afganistan. Hesi argu-
ment mótsiga grundleggj-
andi kristindóminum. Tí
tað størsta boðið í kristin-
dóminum er jú: »Ger móti
øðrum, ið tú vilt at tey
skulu gera móti tær« og
»Elska næsta tín sum
sjálvan teg«. Tað stendur
ikki í klombrum : »Hata
næstan ella avmarka hans-
ara frælsi, um hann er
muslimur«. Hesi boð eru
galdandi fyri øll menn-
iskju. So er spurningurin,
hvat er hetta fyri kristin-
dómur, ið ikki heldur hesi
stóru boð, sum m.a liggja
til grund fyri »Heimsyvir-
lýsing um mannarættindi«
ST ? Tað sær út til, at hjá
hesum fólkum, er tað
»heilaga landið«, ikki
longur Ísrael, men USA.
Tey praktisera ofta »bók-
stavatrúgv«. Hetta fyri-
brigdið hevur einki við
upprunakristindóm at gera.
Bókstavatrúgvin upprann í
USA fyri ikki nógvum
árum síðani. Hjá Paulusi
er eingin ivi, tá hann sigur:
»Bókstavurin drepur, men
andin ger livandi«. Tá
henda nýtulking av kristin-
dóminum verður
praktiserað, er spurningur-
in, um hetta veruliga er
kristindómur? Ella rein og
skar fundamentalisma?
Muslimar meina eisini, at
hvør bókstavur í Koranini
hevur týdning. So møgu-
liga er tað eitt løgið para-
doks, at tann kristna bók-
stavstrúgvin, beinleiðis
ella óbeinleiðis, er sprottin
úr islam?
Eitt annað motiv fyri at
avmarka trúarfrælsi, kann
væl hugsast at vera hugs-
anir, at muslimar ikki
skulu hava lov at búsetast í
landinum? Hetta er ein
konservativ hugsan um at
alt var betri fyrr. Henda
hugsan er ógrundað, tí á
sama hátt, sum vit eru
børn av okkara tíð, vóru
tey farnu børn av síni sam-
tíð. Um tey liva nú, so
høvdu tey verið sum vit og
vice versa. Umstøðurnar
skapa fólk og ikki umvent.
Nógv hataðu muslimar
áðrenn 11. sept. Yvir-
gangsatsóknirnar eru
møguliga ein »kærkomin«
orsøk til at vísa haturin í
ljósum loga?
Í einum samfelag, ið
kallar seg demokratiskt,
skal trúarfrælsi, talifrælsi
og skrivifrælsi vera gald-
andi. Hetta kann sigast at
vera definisjón fyri eitt
siðmentað samfelag. Brot
Trúarfrælsi ein mannarættur
Eftir bumbuálopini 11. sept. í USA hava røddir verið frammi um, at trúarfrælsi ikki skal vera her hjá okkum. Tey, ið vilja
avmarka trúarfrælsi, hugsa um islam, og gera allar muslimar til beist og sjálvmorðsidiotar. Men søguliga sæð, hava kristin
gjørt nógv størri skaða enn muslimar
Sosialurin Nr. 203 - 20. oktober 2001
7
Árni Joensen
Tann 50 ára gamli
egyptiski yvirgangsmað-
urin, sum meira enn eina
ferð hevur prógvað, at
hann er sera gløggur og
dugir væl at skipa fyri,
nýtir hesi evni síni og sína
átrúnaðarligu grundfestu
sannføring til at skipa fyri
tiltøkunum ella atsókn-
unum hjá al-Qaeda. Tað
eru eisini tey, sum halda,
at tað í veruleikanum er
hann, sum stýrir bæði al-
Qaeda og Osama bin
Laden.
Stendur Osama bin
Laden á ovasta plássi á
yvirlitinum eftir eftirlýstar
yvirgangsmenn, stendur
Ayman al-Zawahiri á
næstovasta plássinum.
Men kanst átti tað er verið
øvugt.
Myndugleikarnir í fleiri
londum hava leingi sóknast
eftir egyptiska læknanum,
sum verður roknaður sum
eiturkoppurin, ið tvinnar
saman træðrirnar í altjóða
yvirgangsnótini. Interpol
hevur leitað eftir honum í
fleiri ár, og í Egyptalandi
er hann longu dømdur til
deyða fyri at hava skipað
fyri bumbuatsóknini at
egyptisku sendistovuni í
pakistanska høvuðsstað-
num Islamabad fyri seks
árum síðani. Men hetta var
fráverudómur, tí al-
Zawahiri var ikki at finna,
tá egyptiski hernaðardóm-
stólurin viðgjørdi málið.
Byrjaði ungur
Sambært myndugleikunum
í Egyptalandi hevur Ayman
al-Zawahiri drúgvar
royndir á sínum øki. Fyri
20 árum síðani, tann 6.
oktober í 1981, skutu
islamskir yvirgangsmenn
ílatnir sum egyptiskir
hermenn egyptiska
forsetan, Anwar Sadat,
sum sat og eygleiddi eina
hermannaskrúðgongu til
minnis um oktoberkríggið
ímóti Ísrael átta ár
frammanundan. Meiri enn
hundrað fólk vórðu ákærd
í sambandi við morðið. Al-
Zawahiri var ein teirra,
men hann bleiv ongantíð
dømdur fyri at hava verið
uppi í atsóknini. Hann
fekk tó trý ára fongsul fyri
at hava havt vápn uppi á
sær.
Hetta var tó ikki fyrstu
ferð, at navn hansara kom í
bókina hjá egyptisku
myndugleikunum. Longu í
1966 tá hann einans var 15
ára gamal, blev al-
Zawahiri tikin fyrstu ferð,
tí hann tá var farin upp í
ein víðgongdan felagsskap,
sum var ólógligur í
Egyptalandi.
Endamálið hjá hesum
felagsskapinum var at
rudda tað egyptiska
samfelagið fyri alla
vesturlendska ávirkan, og
sambært egyptum var
hesin felagsskapurin
upprunin til nógvar av
teimum felagsskapum,
sum hava verið virknir í
Miðeystri árini síðani.
Fleiri teirra aftra seg ikki
við at nýta harðskap og
yvirgang ímóti sínum egnu
landsmonnum fyri at røkka
sínum máli.
Av kendari ætt
Ayman al-Zawahiri hevur
lítið felags við teir, sum
vanliga gerast yvirgangs-
menn. Tað er ein sann-
roynd, at teir muslimsku
yvirgangsmenninir næstan
altíð koma úr einum um-
hvørvi, sum hevur verið
merkt av fátækradømi og
skerdum samfelagsrættind-
um. Men tað kann ikki
sigast um Ayman al-
Zawahiri. Faðir hansara var
professari í læknavísindi á
lærda háskúlanum í Kairo,
og tað var eisini her, at
sonurin tók prógv sum
lækni í 1974. Seinni fekk
hann sær serúrbúgving
sum skurðlækni.
Abbi hansara og ein
abbabeiggi hansara vóru
kendir og virdir menn í tí
arabiska heiminum. Abbin
var leiðari á sunni-
muslimska lærustovninum
Al-Azhar, og abbabeiggin
var fyrsti aðalskrivarin í
Arabisku Samgonguni.
Ayman al-Zawahiri ar-
beiddi eina tíð sum barna-
lækni, samstundis sum
hann helt fram við sínum
politiska virksemi. M. a.
skrivaði hann nakrar bøkur
um tann muslimska bróð-
urandan. Men síðst í sjeyti-
árunum gavst hann við
læknagerninginum, og
stutt eftir stóð hann á odda
fyri Jihad - heilaga
islamska krígnum í
Egyptalandi.
Tá hann hevði sitið
fongsulsdómin, sum hann
fekk í 1981 fyri at hava
havt vápn uppi á sær,
rýmdi Ayman al-Zawahiri
úr Egyptalandi. Tey næstu
árini ferðaðist hann víða
og var m. a. í Sveits, Dan-
mark, Saudiarabia og
Afghanistan. Alla tíðina
skifti hann navn, so tað var
at kalla vónleyst hjá
egyptisku myndugleikun-
um at finna hann. Tað
ljóðar, at tað eisini eydn-
aðist honum at fáa inn-
ferðarloyvi til USA undir
navninum Abdel Moez.
Heili bin Ladens
Eftir at vera komin til
Afghanistan kom Ayman
al-Zawahiri skjótt í hóslag
við Osama bin Laden, og
hann viðgjørdi eisini
nógvar av hermonnum bin
Ladens, sum vórðu særdir
í bardaganum við sovjetska
herin.
Í 1997 fóru teir báðir
undir at samstarva. Tey,
sum kenna teir ella sam-
starv teirra, siga, at tað er
bin Laden, sum útvegar
menn til felagsskapin al-
Qaeda og eggjar teimum til
heilagt kríggj. Men tað er
Ayman al-Zawahiri, sum er
heilin aftan fyri virksemið
hjá felagsskapinum, og tað
er hann, sum leggur alt til
rættis.
Egyptiski sakførarin,
Muntasir Zayyaf, sum
fleiri ferðir hevur verið
verji hjá víðgongdum
muslimum, kennir Ayman
al-Zawahiri, og hann er
ikki í iva um, hvønn týd-
ning tann 50 ára gamli
skurðlæknin hevur fyri al-
Qaeda og bin Laden:
- Zawahiri hevur sama
týdning fyri bin Laden,
sum heilin hevur fyri
likamið, sigur Muntasir
Zayyaf.
Deyðans lækni er heili
bin Ladens
Ayman al-Zawahiri er lækni, og hann er av teirri áskoðan, at harðskapur
reinsar sálina. Eisini hevur hann ta áskoðan, at tað er í lagi at nýta
harðskap ímóti fíggindum Islams, og at hann hevur rætt til at gera av,
hvør ella hvørjir eru hesir fíggindar eru
Zawahiri hevur sama týdning fyri bin Laden, sum heilin
hevur fyri likamið
ávíst mark. Tað skal ikki
vera loyvt at ofra smábørn
til Baal ella skræða hjørtu
úr fólkum, á sama hátt, ið
inkarnir og mayarnir
gjørdu fyrr í tíðini. Alt við
máta. Trúarfrælsi skal vera
óavmarkað, so leingi tað
ikki skaðar næstan. Yvir-
gangsmenninir 11. sept.
umboða ikki allar muslim-
ar, men ein lítlan part. Tað
er altíð lætt at
generalisera, men verður
tað generaliserað ov nógv,
verður sannleikin
útvatnaður. T.d góvu fólk
frá øllum átrúnaðarligur
bólkum blóð til tey løstaðu
11. sept., eisini muslimar.
Sjálvt Yasser Arafat gav
blóð. Ein bólkur av
palestinesarum fagnaðust.
Hetta merkir ikki, at tey
eru óndari ella kald-
blóðigari enn vit onnur.
Spurningurin er heldur, hví
fagnaðust tey? Sjálvt um
ein kann halda, at fagnað-
urin er ósømiligur, er tað
rætt at spyrja hví?
Palestinensararnir hava tað
ikki lætt. Dagliga eru tey í
kríggi við Ísrael. Báðir
partar hava dripið hópin av
sivilum. Dagliga síggja
palestinesararnir deyða og
oyðilegging rundan um
seg. Til eitt ávíst mark ber
tað til at skilja tey. Heim-
urin leggur einki í Shabra
og Shatila. Mær vitandi
vórðu eingi føroysk fløgg
vundin á hálva stong og
eingin almennur syrgidag-
ur. Hetta luktar av dupult-
morali.
Altjóða yvirgangur skal
forkomast, men USA er
als ikki tað rætta landið at
standa á odda. Tey útrudd-
aðu næstan hvønn einasta
ein indiánara. Uttanlands
hevur USA eisini gjørt
stóran skaða. Nevnast
kann Vietnamkríggið og tá
tann fólkavaldi Salvador
Alliende í Kili var frá-
koyrdur og myrdur. ST
eigur sjálvandi at standa á
odda. Konfliktir eiga ikki
at verða loystar við
vápnum, men við samráð-
ingum. At bumba alt
Afganistan sundur og
saman, ella skapa eitt
»Lake Afganistan«, loysir
ongar trupulleikar, men
skapar nýggjar og kann
hava, ræðuligar avleiðingar
fyri allan heim. Størsti
partur av heimsins fólkum
vilja hava frið og ikki
kríggj og kaos. Fleiri av
Taliban- limunum eru
vandir av CIA, har teir
eisini fingu vápn. Møgu-
liga eisini Osama bin
Laden. USA vildu hava
Sovjet burtur úr Afganist-
an, næstan fyri ein og
hvønn prís. So sanniliga
sigast kann, at USA hevur
skapt eitt »Frankinstein-
monstur«, ið hevur sín
egna vilja. USA vil spæla
altjóða politi og berjast
fyri »Pax Americana« t.v.s,
fyri einum heimi, har USA
hevur alla maktina. Ikki
fyri at verja demokratiið
ella mannarættindini, ið
morðið á Alliende prógvar,
men av reinari maktgirnd.
USA er als ikki eitt so gott
og frælslynt land, ið so
nógv vilja gera tað til.
Trúarfrælsi kann bara
avmarkast politiskt, men
tað fer altjóða samfelagið
als ikki at góðtaka, tí
síðsta grein í ST-sáttmála-
num er henda:
30. grein
Einki í hesi yvirlýsing
eigur at verða tulkað tann
veg, at nøkrum ríki, bólki
ella einsaklingi verður
loyvt at gera nakað, ið
miðar ímóti at beina fyri
nøkrum av teimun manna-
rættindum, sum her eru
tald.
Hvat fer at henda fyri
Føroyar, um trúarfrælsi
verður sett úr gildi, er iva-
samt. Men væntast kann,
at vit verða útihýst frá
altjóða samfelagnum og
avbyrgd. Hetta fer at hava
sera stóran týdning fyri
hvønn einasta ein før-
oying, tí tað er brot á okk-
ara persónligu rættindi.
Tey mugu verjast við
øllum loyvdur »vápnum«,
t.d við at tosa ella skriva
fyri hesum hevdvunnu
rættindum. Hesi rættindi
mugu ikki takast sum ein
sjálvfylgja, tí so kunnu vit
ógvuliga lætt missa tey.
Eingin átrúnaður ella
politisk ideologi er full-
komin, ein tílík er ikki til.
Felags fyri allar hesar er,
at tær bæði hava gjørt
skaða og gagn. Hetta kem-
ur av, at einki menniskja er
bara gott ella bara ónt,
oftast liggja vit mitt ímill-
um. Onkur kann billa sær
inn, at kristindómur ella
islam eru lýtaleyst og full-
komin, men tá verður tað
størsta av øllum ofrað,
nevniliga sannleikin. Eina
stutta tíð kann hetta ganga,
men til endans vil sann-
leikin altíð sigra.
Vónandi verður ógrund-
aði haturin og óttin fyri
muslimum lagdur til síðis,
tí hvørgin av hesum er
realistiskur. Ein fíggindi
uttanfyri er altíð lættari at
síggja enn ein innari. Fígg-
indin eru heldur tey, ið
politiskt vilja avmarka
okkara frælsi. Samfelagið
er langt frá fullkomið, tí
tað ber altíð til at gera tað
betri og rættvísari. Eitt stig
á hesi óendarligu longu
leið er og verður, ongantíð
at avmarka trúarfrælsi.
Verður trúarfrælsi avmark-
að, fáa vit sanniliga ræðu-
ligan yvirgang at síggja.
Eingin ivi um tað.
C
M
Y
K
23
22