týsdagur 4. august 2009síða 7
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
7
tíðindi
Nr. 145 - 4. august 2009
rin
álleys
Foreldrini enn í Kekkia
Foreldrini, sum rændu sítt egna barn av sjúkrahúsinum í
Esbjerg í síðsta mánað og fóru til Kekkia við tí, sita
framvegis í varðhaldi í kekkiska býnum Brno. Harafturímóti
er smádrongurin, sum eitur Thor, komin aftur til Danmarkar.
Ein talsmaður fyri donsku løgregluna sigur við blaðið
JydskeVestkysten, at væntandi koma foreldrini til
Danmarkar seinni í hesari vikuni. Enn hevur løgreglan ikki
avgjørt, um foreldrini skulu til grundlógaravhoyring, tá tey
koma aftur. Sonin fáa tey ikki, tí longu undan
burturflytingini høvdu myndugleikarnir gjørt av at taka hann
frá teimum, tí bæði eru rúsevnamisnýtarar.
Skuldi til Svøríkis
Í 1988 ætlaðu amerikonsku myndugleikarnir at handtaka
leiðaran hjá Reyðu Khmerunum í Kambodja, Pol Pot, og
at flyta hann til Svøríkis, so hann kundi koma fyri rættin
har. Men svenska stjórnin vildi ikki hava Pol Post. Hetta
sæst í loyniligum skjølum, sum svenska útvarpsstøðin
Ekot hevur fingið fatur á. Har sæst, at amerikanskir
umboðsmenn tosaðu við svenska uttanríkisráðið um
málið, men at sviar søgdu nei. Pol Pot stóð á odda fyri
ræðustýrinum hjá Reyðu Khmerunum í Kambodja frá
1976 til 1979, tá umleið 2,5 milliónir fólk vórðu
fyribeind.
- Eg visti, hvat henni
dámdi, og eg fór avstað og
segði, hvat eg vildi hava av
dúkum. Mær varð sagt, at
tað bar ikki til, sum eg
ætlaði, men eg var treiskur,
so eg keypti ráhvítar dúkar
og blámynstrutan løbara við
líka vorðnum serviettum,
sigur Herman.
Tá ið hann fór í býin,
hevði hann vermammuna
við, men tað hevði ikki ver-
ið neyðugt, tí hann spurdi
hana ongantíð til ráðs. Hon
gekk bara í hølunum á hon-
um og helt hann duga væl at
velja.
Hann keypti smáar urta-
pottar við grønum og hvít-
um, tí alt skuldi ikki vera
blátt. Silvurfat valdi hann at
seta á borðið vð sandi, skelj-
um og stórum ljósum á.
- Eg má viðganga, at eitt
sindur av fjáltri var á mær,
perfeksionistur sum eg eri,
sigur Amanda, sum noydd-
ist at svølgja nógv, áðrenn
hon góðtók, at hann eisini
skuldi velja brúðarbukett-
ina. Hinvegin høvdu tey
kenst í so nógv ár, at hon
tordi at hava álit á honum.
Kvinnan, sum skuldi gera
brúðarbukettina, noyddist at
ringja til Amandu fyri at fáa
at vita, hvussu kjólin sá út,
og hvussu høg hon var. Tað
fekk kvinnan at vita, men
Amanda fekk einki at vita
um brúðarbukettina.
- Hetta var so avgjørt
øðrvísi uppgávubýti. Tað
ger einki um, um vit kvinn-
ur eina løtu sleppa kontroll-
inum og lata mannin eisini
sleppa at ráða í slíkum, tá ið
tað vísir seg, at hann dugir,
sigur Amanda.
Herman kom væl burtur
úr tí, sjálvt um hann ongantíð
hevði
roynt
slíkt
áður.
Frammanundan hevði hann
verið í býnum og slotað, og
hann hevði eisini verið á
netinum, men valið var
hansara egna.
Einasta íkast hjá Amandu
var at gera serviettringar.
Hon spurdi pent Herman,
um hon kundi sleppa at gera
tað, og tað vísti seg, at
ringarnir riggaðu væl til
serviettarnar.
Amanda
fekk
brúðar-
bukettina í hondina, beint
áðrenn tey skuldu av Argjum
heim í býráðhúsið at verða
vígd.
Bæði tosa tey um, hvussu
væl Heðin Mortensen, borg-
arstjóri dugdi, Hølini vórðu
prýdd
við
blómum
og
ljósum, og í sambandi við
vígsluna helt eitt systkina-
barn Amandu eina røðu og
eina bøn. Alt var so vakurt.
Brúdleypið stóð í Páls-
stovu.
- Eg stóð púra málleys og
hugdi bara. Tað sá als ikki
út, sum eg hevði væntað.
Mær dámdi tað ótrúliga væl,
og eg má ásanna, at so væl
hevði eg ikki dugað sjálv at
gjørt tað. Alt var so full-
komið. Bara so flott, sigur
Amanda.
- Tey lata væl at brúd-
leypinum, sum vardi til út á
náttina. Tey høvdu opið hús
við sjálvtøkuborði.
Sunnudagin vitjaðu næstr-
ingar og góðir vinir heima
hjá teimum á Argjum, men
út á kvøldið fóru tey at fyri-
reika seg til brúdleypsferð-
ina. Mánanáttina fóru tey
bæði við foreldrum hennara
ein stuttan túr til Danmarkar
á brúdleypsferð.
Amanda mælir øðrum
kvinnum til onkuntíð at lata
mannin ráða í slíkum førum
í staðin fyri altíð at kveistra
hann til viks og altíð sjálvar
halda seg duga best.
- Og so taki eg tað sum
eina stóra kærleiksváttan,
alt tað, sum hann gjørdi,
sigur brúðurin.
Brúðurin Amanda var ovfarin av, so væl
Herman var komin frá sínum vali av
dúkum og prýði