mánadagur 10. august 2009síða 21

Nr. 149 - 10. august 2009 21 Fríggjakvøldið var nógv umrødda konsertin hjá legenduni Robin Gibb á Vágsbø, men eg freistist at siga, at tað besta við konsertini var endin. Ikki tí nakað serligt hendi í endanum, men bara tað, at hon endaði, tí ongantíð havi eg verið vitni til nakað so tarmslúngandi vánaligt, sum stórt uppsetta høvuðsnavni á Summar Festivalinum Ummæli Sveinur Dam sveinur.dam@gmail.com At grava eitt lík upp Er ein orðing, man ofta hoyrir, tá gamlir, avdankaðir tónleikarir koma hendanvegin. Robin Gibb var av røttum hann, ið staðfesti týdningin av orðunum. Eg loyvi mær at ivast í, um fyrireikarnir av Summar Festivalinum høvdu gjørt sær greitt, hvat tað var, teir fingu sær sum høvuðsnavn, tá teir valdu at satsa upp á Robin Gibb. Framførslan var elendig, hóast bæði bólkurin og kórgenturnar gjørdu sítt arbeiði gott. Gamli Bee-Gees beiggin sang so ræðuligt, og var bara so heilt ótrúliga keðiligur at líta á, at best hevði verið, um hann slett ikki var á pallinum. Einki serliga Bee Gees The Bee Gees vóru ein av størstu poppbólkunum í søguni, og hava skrivað eina ørgrynnu av megahittum, bæði til sín sjálvs og onnur, men tað sum gjørdi Bee Gees til tað, teir vóru, var í stóran mun frálíka falsett røddin hjá Barry Gibb, saman við einaferð frálíku røddunum hjá Robin Gibb og beiggjanum Maurice Gibb. Tíverri er røddin hjá Robin Gibb ikki tann sama longur. Heldur hinvegin. Hann sang so ræðuligt fríggakvøldið, at eg mundi grátið. Av fysiskari pínu, altso. Einans tá hann sang lagið Massachussetts, var hann so toluligur at lurta eftir. Annars vóru tær bestu løturnar í konsertini, tá hann tagdi ella sang vekk frá mikrofonini, tí tá hoyrdust einans tær frálíku kórgenturnar, ið góvu framførsluni tað lítla bráðið av Bee Gees, ið var at hóma. Við sær hevði hann ein bólk, ið spældi framúr væl, men tað kundi ikki bjarga framførsluni frá at vera pínliga vánalig. Pallframførslan var so keðilig, at sjálvt Ozzy Osbourne tykist sum ein rein orkubumba afturímóti. Rørslurnar hjá Gibb avmarkaðu seg til at koyra ein arm upp og koyra mikrofonina eitt sindur aftur og fram. Tað var alt. So vil onkur nokk siga, at maðurin er ikki 30 longur, men heilt erligt. Sjálvt um tú ert 59 ára gamal, eigur tú at orka eitt sindur meir enn tað. Um ikki, so eigur tú slett ikki at vera á einum palli. Slett ikki tá tú framførir nakrar av størstu disko- og poppsangunum í søguni. Minnilig framførsla Talan var hóast alt um eina minniliga framførslu, tí eg ivist í, um eg nakrantíð aftur fari at vera vitni til nakað líknandi. Eg vóni tað veruliga ikki. Næstu ferð fyrireikarnir velja at hava eitt avoldað høvuðsnavn, vóni eg veruliga, at teir finna okkurt betri enn Robin Gibb, tí at bjóða gestunum eina sovorðna framførslu, er at halda fólk fyri gjøldur. Fyri tað saks skyld, kundi teir valt at funnið ein Bee Gees karaoke bólk, á la Abba The Show, tí eg havi hoyrt Bee Gees betur framført á tiltiknu Sam's Bar í Keypmannahavn. Wanna Bee-Gees Credo er kanska mest lovandi kristni rokk­ bólkurin í landinum, og fríggjakvøldið vís tu teir góðar takt ir tá teir spældu í Flags tjaldinum. Við eini sera massivari ljóð mynd, gjørdist bein an vegin greitt, at teir meina tað, hóast einkult ting kunnu betrast Ummæli Sveinur Dam sveinur.dam@gmail.com Credo hevur verið til í nøk ur ár eftirhondini, og mong hava stórar vónir til teirra, so tað var við eini kenslu av spenn ingi, at farið varð í Flags tjaldið fríggja kvøld ið. Tað fyrsta, ein legði mer ki til, var sera massiva ljóð ið. Ljóðmyndin var øgiliga ”in your face”, og hóast hetta á ein hátt er feitt, gjørd ist tað trupult at hoyra smá lutir í tónleikinum. Tað var eitt sindur keðiligt, tí har var ein telda við ymsum ljóð sporum á pallinum, ið nær um als ikki hoyrdist gjøgn um veggin av larmi. Hetta hevði tó kanska verið betur, um teir høvdu spælt onkra aðrastaðni, tí Flags tjald ið tykist nærum ó møgu ligt at ljóðblanda í. Glottar, hóast keði- ligar umstøður Framførslan var merkt av at fáir áhoyrarar vóru til stað ar, men hóast vantandi undir tøkuna, spældu teir fýra yvirbevísandi. Nokk so sermerkt, er sangarin í bólki num eisini trummu leikari, og við trummu setti num fremst á pallinum, var tað eitt sindur sum at tað manglaði ein veruligur front maður. Hetta haldi eg, at teir skuldu umhugsað at broytt, tí tað tóktist sum at Hans Andrias Olsen er ein betri trummuleikari, enn sangari. Serliga kendist tað, tá tyngru pettini vórðu spæld. Røddin hóskaði ikki so væl sum rokk rødd, hóast hann syngur tey meira friðar ligu pettini væl. Bólkurin spældi væl saman, og tað er týðuligt, at teir hava nøkur ár á baki. Spæl ið var tight, og burtur sæð frá introini til síðsta lagið, var eingin stórvegis feil ur at hoyra. Men tað hevði ivaleyst eisini verið ringt at hoyrt, tá ljóðið var sum tað var. Skeivur málbólkur Credo tykist at vera ein spenn andi bólkur, ið kunnu røkka langt, um teir broyta nøk ur smáting, so sum trummu/ sang situatiónina. Fín framførsla, og eg ivist ikki í, at teir rigga sera væl á einum palli, har málbólkur teir ra er betri umboðaður, enn á Summar Festival i num. Kundi í øllum førum hugs að mær at hoyrt teir á Fjarða Festivalinum, har teir nokk koma orduliga til sín rætt. Lovandi kristin rokkur