týsdagur 11. august 2009síða 15
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 150 - 11. august 2009
15
UMMÆLI
Tróndur Enni
Sunnudagin tann 26. juli
fyri ólavsøku var eg til eina
held ur forkunnuga og stór
slig na konsert uttan fyri
gam la meiraríið í Tórs
havn.
Talan er um konsertina,
sum Tórshavnar Stórband
hevði, løgini vóru nýggj og
gomul havnarløg, heilt frá
Simma til Teit, øll løgini
vóru útsett fyri stórorkestur
av Magnussi Johannesen.
Frásøgumaður
hendan
dag in var eingin annar enn
Ro bert McBirnie, ið trein á
pall í besta stíli, svørtum
klæd n ingi við reyðum slipsi
og góðum humori.
Fyrsta lagið var Déjà vu,
eitt vakurt instrumentalt lag
eftir Magnus Johannesen,
eitt sveimandi lag, ja kanska
heilt úr Havnuni út í heim
og aftur. Hvør veit, tað er jú
bara hugaheimurin, ið setur
mørk, tá ið tað kemur til
tón leikin.
Tað var heilt fitt á fólki
kom ið saman til hesa for
vitnis sligu konsert, fleiri av
and litnum kundi ein kenna
aft ur úr føroyska tónleika
lívi num, nokkso áhugavert.
Næsta lagið var Mánalýsið,
eitt nýtt lag eftir Magnus
Jo hanne sen,
orðini
átti
Mart in Joensen, á pallin
he sa ferð kom Sólva Ford.
Við einari mjúkari stemmu
framførdi Sólva lagið, sera
vakurt og melodiøskt.
So er tað James Olsen, ið
Robert presenterar. Lagið,
ið James syngur, eitur
Nosta lgi, aftur hesaferð er
tón leik ur in eftir Magnusi
og Martini. James syngur
mill um annað um Konditt
ar í ið, har hann bestillir sær
eitt lavkøkustykkið og eina
soda vatn, ja tað er jú tann
reina nostalgi, James er ein
av okkara pionerum, tá tað
kem ur til tónleik. James
hevur eina góða kennslu av,
hvus su eitt lag skal svinga,
og hettar lagið var einki
undan tak, flott framført við
einari vokal improvisation
og sínari sermerktu rødd, tó
skal sigast, at ein kundi
hóma, at røddin ikki var
heilt frísk.
Eitt sum eyðkennir løg
og arrangement hjá Magnu
si, er at alt er sera væl
skrúv að
saman,
flottar
intro ir og outtroir, sum
heild spennandi ljómar og
løg. Eitt av teimun nýggjaru
havnar løgunum á kon sert
ini var lagið hjá Teiti, Havn
in er ein lítil bygd, hettar
lag ið sang Finnur Jensen,
og tað var meistarliga sung
ið og framført. Tað fimta
lagið á konsertini framførdi
Anna Nygaard, fitt, dans
an di og charmerandi sang
Anna lagið Rukkulív í
Lond on Town við einari
rødd, ið spennir rættiliga
vítt, annars stuttligt at sígg
ja ein sangara, sum røkk ur
út yvir senukantin.
Karmarnir um konsertina
vóru sera góðir, ein stór
sena og eitt stórt ljóð ann
legg,
har
tónleikararnir
komu til sín rætt, tó kundi
ljóð ið verið eitt sindur betri,
veit ikki heilt, hvat eg skal
siga um tað, men kanska ov
hart til tíðir.
Løgini sum vóru við á
kon sertini
vóru
millum
ann að, Kvøld á tinganesi
eftir Terja Rasmussen og
Anker Eli, Mær Leingist
hjá Nicolinu á Kamarinum,
og sjálvandi var lagið hjá
Simma og Birna Dam, Eitt
Sunnu kvøld í plantasjuni
við á konsertini.
Veðrið hendan dagin var
gott, eitt sindur av sól,
mjørka flógvum
og
eitt
sind ur av sirmi, sum ein
góð ur
summardagur
í
Føroy um skal vera, men tað
skal tó sigast, at tað klárnaði
í til tað seinasta lagið, sum
passandi var Til Havnar vit
Fara, allir solistarnir trinu á
páll við Roberti á odda.
Her mann Jacobsen átti orð
ini, valsur traditionelt út
sett ur, hesaferð sang Ro bert
fyri, og minti tað ikki sørt
um Herman sjálv an.
Við so góðum tónleikarum
sum Magnus Johannesen,
Rógva á Rógvi, Edvard
De bess, Heðin Z. Davidsen,
Ólavi Olsen, Eiriki Skála,
og Jens Knudsen fyri at
nev na nakrar, so kann tað
ikki ganga heilt galið.
Samanumtikið var hettar
ein flott konsert, og ein góð
upp hiting til ólavsøkuna.
Tórshavnar Stórband:
Ein flott konsert og ein góð
upphiting til ólavsøkuna