hósdagur 20. august 2009síða 16

16 Nr. 157 - 20. august 2009 Andlát og jarðarferðir Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t. nøvn SAMBAND MAgNuS guNNArSSoN MAggi@SoSiAluriN.fo tlf 341800 fAx 341801 Marjun Elida Joensen í Klaksvík, andaðist leygar­mor­gunin í heiminum, 60 ár­a gomul. Bønar­hald ver­ður­ í kapellinum á Klaksvíkar­ Sjúkr­ahúsi fr­íggjadagin kl. 18. Jar­ðar­fer­ðin ver­ður­ úr­ Betesda leygar­dagin kl. 13.30. Tey, ið vilja minnast Mar­jun, kunnu lata Zar­epta ella Leguhúsinum í Nesvík eina gávu, konta í peningastovnunum. Vilmund Hvíthamar, ættaður­ úr­ Sandavági, búsitandi í Alber­tslund, andaðist á Glostr­up Sjúkr­ahúsi mánadagin, 75 ár­a gamal. Jar­ðar­fer­ðin ver­ður­ fr­á Opstandelseskir­ke í Alber­ts­ lund týsdagin 1. september­ klokkan 11. Andlát og jarðarferðir 2. apr­íl 2009 doyði Ar­n­ gr­ím Thomassen á Lands­ sjúkr­ahúsinum, 60 ár­a gamal – hesin gar­vaði poppar­in, sum altíð hevði 60´ini uppi á sær­ – og ballpakkan. Hann helt í hálvtannað ár­, aftaná at hava fingið konstater­að eina blóðsjúku, ið ikki kundi bøtast. Hann fekk blóð í heilum, og vit, sum vór­u honum næstir­, sóu, at login lækkaði. Tá ljósið í eygunum slóknaði henda mor­gunin á Landssjúkr­a­ húsinum, føldist tað sum motor­ur­in í okkar­a felags­ skapi var­ gingin fyr­i. Man plagar­ at siga, at tann og tann fór­ knappliga. Tað kann tykjast mer­kiligt at siga tað um Ar­ngr­ím, men hann fór­ knappliga, vónin var­ sum ein ber­andi bjálki hjá honum, isotopkjar­nan í sálini sum bar­, líka til kvøldið fyr­i hann doyði, tá avmaktaði kr­oppur­in str­eykaði, og hann fór­ til songar­ fyr­i seinastu fer­ð. Eg má siga fyr­i okkum, sum av var­du, at sjáldan hevur­ saknur­ nívt so tr­áur­ sum hesufer­ð. Ar­ngr­ím var­ ein av hesum sjáld­ somu fólkunum, sum við­ líkahelt vinskapin við síni, alt lívið. Hann vildi saman­ hald og r­øktaði vinar­bond­ ini væl. Vit kunnu gott siga, at 60´ini hjá okkum byr­jaðu niðr­i hjá Eivild og Mathias í Sandavági. Musikalska vekingin úr­ Onglandi hevði fest í niðanfyr­i vegin, og har­ sótu vit r­und­ anum B&O ster­eoan­ leggið, meðan tónar­nir­ fr­á ensku bohemunum, Ston­ es, fyltu r­úmið. Ar­ngr­ím spældi aftur­við – kendi hvønn tóna. Og hann dugdi at spæla guitar­ – tað dugdi ongin annar­ í nám­ ind tá. Hann var­ tekniskt væl funder­aður­ og kendi enntá guitar­in teor­etiskt longu í fyr­r­u helvt av tr­ýss­ unum. Vit koma at fylgjast tað nógva av lívinum sum tónleikar­ar­ og vinir­, fyr­st í bólkinum Teenager­s, men ser­liga í Phoenix, tá vit løgdu um til r­okk. Ar­ngr­ím mannaði bassguitar­an við hegni og entusiasmu hesi ár­ini. Tá vit r­iðu 70´ini av okk­ um í skipstr­oyggju og tufl­ um, hildu vit vir­kuliga, at ver­ðin hevði funnið sín fasta for­m – ikki minst musikalskt, men vit fór­u skeivir­. Tá uppstúltaði glamr­okkur­in tr­ein á pallin í Eur­opa, mynstr­aði Ar­ngr­ím av, hann tímdi ikki for­lor­nu univer­sini og alin langu kavaler­gongdir­­ nar­ hjá Slade og Sweet. Í San Fr­ansisco lógu hippi­ ar­nir­ við motor­stoppi í r­úkandi hashdungum aftaná stór­u veitsluna. Ongin hevði ánilsi av, hvar­ fr­iðar­pípur­nar­ vór­u blivn­ ar­ av, men Ar­ngr­ím helt fast við fr­iðar­pípuna og Blues og Rythm and Blues­baser­aða r­okkin hjá Stones, alt lívið. Ar­ngr­ím hevði eitt vælsignað sinnalag – um hann østi seg onkuntíð, var­ tað ikki r­ættað móti nøkr­­ um per­sóni, tað var­ meir­a hetta, at viður­skifti í sam­ felagnum, lokalt ella glo­ balt, vór­u skeiklaði, tí væl fylgdi hann við, hvat sam­ tíðin tókst við, politiskt ella sosialt. Hann hevði, ikki minst, innlit í heims­ søguna – og ser­liga eur­ope­ iska miðaldar­søgu. Vit flentu oftani at hansar­a speisku viðmer­kingum um Ludvík 14. ella uppgjør­da lívið við eur­opeisku hóv­ ini, tí stuttligur­ var­ hann. Men aftanfyr­i humor­istiska br­áið, skygdi eisini lívsins álvar­i – hann var­ alt annað enn gr­unnur­. Hann kundi flenna at tilver­uni sum fyr­i­ br­igdi, men gloymdi ong­ antíð at r­okna seg sjálvan uppí. Lívsstar­við hjá honum gjør­dist bókhaldsar­beiði, hann ar­beiddi hjá systkina­ bar­ninum í nógv ár­. Hann var­ annar­s útbúgvin lær­­ ar­i, men fann seg helst betur­ til r­ættis í skr­ivstovu­ yr­kinum. Henda dagin hann fór­ til gr­avar­, var­ av besta veðr­i. Vit sungu tveir­ Ston­ es sangir­ fyr­i honum uppi við altar­ið í Sandavágs kir­kju. Hetta var­ ein fín løta, har­ vit endaliga, um tr­eyðugt, sleptu honum og lótu hann far­a. Vit lor­aðu hann niður­ í vindeyga­ leysa býin undir­ svør­in­ um. At koyr­a fr­amvið húsun­ um og mittasta vindeyg­ anum á ovar­u hædd, er­ tað r­ingasta. Kr­úpandi kenslan av, at hann situr­ aftanfyr­i gar­dinur­nar­ har­uppi við Blues­Hawkinum vil ikki far­a. Vit sakna teg so nógv allir­, okkar­a góði vinur­, at vit sleppa ikki av við teg í br­æði. Ísak, Finnbjørn og Sigfríður Minningarorð um Arngrím Thomassen Dagurin 20. august. Bernhard, deyður­ í 1153. Abbati og kir­kjulær­ar­i í Fr­aklandi. Kom upp í munka­ og nunnuskipanina, ið r­óptu seg cister­ciensar­askipanin. Har­ gjør­dist hann skjótt oddamaður­, og fekk stór­an týdning í kir­kjupolitikki og kir­kjulær­u í 12 øld. Bygdi í 1115 kleystr­ið Clair­vaux og var­ð síðani r­óptur­ Ber­nhar­d úr­ Clair­vaux. Hann var­ vanur­ at taka til: Or­a et labor­a (bið og ar­beið). Navnið er­ ger­manskt og mer­kir­ bjør­n og har­ður­. (Axel Tórgarð: Dagar og nøvn í álmanakkanum, 2. broytta útgáva 2008) sum hevur ein merkisdag, sum t.d. ein rundan føðingardag, brúdleyps­ dag, starvsdag ella onkran, ið hevur fingið nýtt starv e.a., so sig okkum frá hesum. Send nøkur orð og eina mynd til: Postsmoga 76 110 Tórshavn Sosialurin · Postboks 76 · FO-110 Tórshavn Veitst tu um onkran... Tú ert eisini vælkomin inn á gólvið í Miðlahúsinum ella ringja tlf 341800. Eisini ber til at senda ein teldupost til: post@sosialurin.fo