mikudagur 14. november 2001síða 5
‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
8
Nr. 220 - 14. november 2001
Nr. 220 - 14. november 2001
9
Nýggi leiðarin í
Atlantis ætlar at fáa
lív í mentanarhúsið,
og hann vónar, at
húsið kann bjóða eitt
breitt úrval av til-
tøkum
MENTAN
Eyðun Klakstein
Klaksvík: Jógvan Eliasen
tekur í morgin við sum
leiðari í mentanarhúsinum
Atlantis í Klaksvík.
– Eg eri sera spentur at
fara í gongd. Málið hjá
mær verður at fáa lív í hús-
ið, fólk skulu brúka Atlant-
is og verða góð við tað, sig-
ur hann.
Jógvan Eliasen hevði í
sjeyti- og áttatiárunum
nógv við Klaksvíkar Sjón-
leikarfelag at gera. Hann
var eisini við til skipa fyri
tiltøkum av ymsum slagi,
men seinnu árini hevur
hann verið í privatu vinn-
uni.
Nú leitar hann aftur til
mentanina, og tað verður
nú hansara uppgáva at fáa
tiltøk aftur í Atlantis.
Biografur
Eitt tað fremsta, sum skal
fáast at virka, er biografur-
in. Biografur var í Atlantis,
tá húsið lat uppaftur eftir
umbyggingina, men hetta
virksemið steðgaði. Nú er
ætlanin at fáa biograf aftur
sum skjótast.
– Eg vóni, at Atlantis
kann bjóða nógv spennandi
mentanartiltøk
framyvir.
Vit koma at samstarva við
onnur um hetta, men fara
eisini at gera okkara egnu
tiltøk, sigur Jógvan Eliasen.
Atlantis verður rikið sum
sjálvsognarstovnur,
men
Klaksvíkar kommuna ætlar
at játta hálva millión krónur
til húsið komandi ár.
Mostir Charley er ein
klassisk farsa við
misskiljingum,
mannfólki í konu-
fólkaklæðum, kær-
leika og einum góð-
um enda. Per Johann-
essen er framúr í
leiklutinum sum tann
falska mostirin
UMMÆLI
Eyðun Klakstein
Mostir Charley er ein
skemtiligur jassur.
Hann, ella skuldi vit sagt
hon – mostirin altso – er
sentral í leikinum, sum er
uppkallaður eftir henni.
Mostirin er umberingin
fyri, at tveir ungir mans
kunnu bjóða gentunum,
sum teiru skotnir í, heim til
døgurða, og mostirin er eis-
ini orsøkin til tær mongu
misskiljingarnar.
Sjónleikurin
Mostir
Charley, sum varð frum-
sýndur í Atlantis leygar-
kvøldið, er ein farsa av tí
rætta slagnum. Har er alt,
sum slíkur leikur skal hava.
Fólk misskilja hvør annan,
nógv verður gjørt fyri at
lumpa fólk, og tá alt rennur
seg fast móti endanum av
leikinum, er einki at gera
uttan at avdúka rætta sam-
anhangin.
Men áðrenn tað verður
gjørt er nógv at uppliva og
flenna eftir.
Umberingin
Leikurin snýr seg í stuttum
um, at tveir ungir mans
vilja bjóða unnustum sín-
um heim til døgurða. Men
tá í tíðini – tað er fyri ein-
um
100
árum
síðani
– kundu ungir mans ikki
bara bjóða gentum heim.
Moralsku krøvini vóru
øðrvísi.
Tí hava teir brúk fyri eini
umbering, og tann umber-
ing verður Mostir Charley.
Hon skal koma at vitja, og
tí verður hon orsøkin til at
boðið verður til døgurða.
Men mostirin kemur ikki,
tá hon skal koma, og so er
góða ráð dýr. Endin er, at
triðji ungi maðurin skal
spæla mostirin, og har byrj-
ar snýtið, misskiljingarnar
og tann stóri láturin.
Gott spæl
Leikurin gongur væl, og
nógv er at flenna eftir.
Leygarkvøldið, tá leikurin
var frumsýndur, tóktist
spælið eitt sindur merkt av
nervum fyrstu løtuna, men
tá leikararnir vóru komnir í
gongd, var einki at fílast á.
Per Johannessen er fram-
úr í leiklutinum sum most-
irin, og hann fær fólk at
flenna, bara hann er í nánd
av pallinum. Hann dugir
væl at hava samband við
áskoðararnar, og falska
mostirin er passaliga frek
bæði í atburði og málburði.
Karl Marius Poulsen hev-
ur ein av minni leiklutunum
í leikinum, men hann loysir
uppgávuna sum Brasset
ómetaliga væl.
Og so eru tað allir hinir
leikararnir. Hans Hjalti
Skaale við tí krevjandi leik-
lutinum sum Jack, Øssur
Hentze sum einasti taparin í
leikinum, Jan Gardar sum
Charley og so hinir leikar-
arnir við størri og smærri
leiklutum. Tað verður spælt
væl og sannførandi, og tað
einasta, sum fingurin kann
setast á, var tann eitt sindur
ótrygga byrjanin fyrsta
kvøldið. Men tað skyldast
ivaleyst meira spenningi og
nervum enn nakað annað.
Gerandismál
Nýggja týðingin av leikin-
um, sum Andreas Justesen
hevur gjørt, er passaliga
løtt og gerandislig. Málið er
soleiðis, sum tað verður
tosað á okkara døgum, og
at orð sum teenagari verður
brúkt í leikinum tykist ikki
ónatúrligt, fyrr enn tú fert
at hugsað um, at leikurin
gongur fyri seg fyri eini øld
síðani.
Men so heldur tað, enn at
málburðurin var sum fyri
100 árum síðani!
Fyri at skilja leikin skalt
tú brúka moralska grundar-
lagið seinast í 19. øld sum
grundarlag. Nú á døgum
hevði neyvan nakað verið
forgjørt í, at tveir ungir
hampamenn bjóða konu-
fólki til døgurða, men so-
leiðis var ikki tá á døgum.
Og tað er her kjarnin í leik-
inum er. Tað ræður um at
lumpa seg fram at. Søgan er
ikki nógv fløktari enn tað.
Tað er lætt at liva við í
leikinum, og sjálvt skemtið
– tær knøppu viðmerking-
arnar, orðalagið og krops-
málið – hevur størri týdn-
ing enn sjálv søgan.
Jógvan skal leiða
Atlantis
Frumsýndur í Atlantis 10. november
Leikarar:
Per Johannessen
Hans Hjalti Skaale
Karl Marius Poulsen
Jógvan Jacobsen
Jenny Kastalag
Øssur Hentze
Joan Heinesen
Jan Gardar
Adelborg Linklett
Petur Eliasen
Jakobina Joensen
Leikstjóri: Jákup Veyhe
Framleiðsla: Bjarni Ziska Dahl
Umseting: Andreas Justesen
Mostir Charley
Skemtilig mostir
– Eg vóni, at Atlantis kann bjóða nógv spennandi mentanar-
tiltøk framyvir, sigur Jógvan Eliasen, nýggjur leiðari í Atlantis.
Mynd: Eyðun Klakstein
Per Johannesen er framúr í
leiklutinum, sum tann falska
Mostir Charley
Karl Marius Poulsen kemur
sera væl frá leiklutinum sum
Brasset
UTTAN ÚR HEIMI
Norðursamgongan
valdi at taka afghan-
ska høvuðsstaðin, hó-
ast USA og Pakistan
mæltu frá.
Taliban-herurin var so illa
kroystur eftir bardagarnar
seinastu dagarnar, at her-
menninir tóku seg úr høv-
uðsstaðnum Kabul, áðrenn
hermenninir hjá Norður-
samgonguni komu til býin,
sum tískil bleiv tikin uttan
stórvegis mótstøðu.
Amerikanarar og paki-
stanar høvdu framman-
undan mælt Norðursam-
gonguni til at steðga á
norðan fyri Kabul, so ST
kundi fáa stundir til at skipa
eina savningarstjórn, áðr-
enn býurin varð tikin.
Men
leiðslan
í
Norðursamgonguni helt tað
ikki vera ráðiligt at bíða.
Sendimaðurin hjá sam-
gonguni segði í gjár, at tað
var neyðugt at tryggja sam-
gonguni valdið í býnum
fyri at sleppa undan lóg-
loysi, nú Taliban-stýrið
hevði tikið til rýmingar.
Verjumálaráðharrin hjá
Norðursamgonguni, Mo-
hammed Fahin, sigur tó, at
fyribils hevur samgongan
sent túsund hermenn og
løgreglumenn inn í sjálvan
býin, men at sjálvur herurin
verður standandi uttanfyri.
Samstundis
fyrireikar
Taliban-herurin seg til at
verja býin Kandahar har
suðuri í landinum. Býurin
er háborgin hjá Taliban-
rørsluni, men talsmenn hjá
Norðursamgonguni søgdu í
gjár, at hermenn hennara
fara at halda leiðina fram
suðureftir, til Taliban hevur
mist valdið í øllum landi-
num.
Liss og Rósing
hava gullbrúdleyp
Í dag, mikudagin 14. november, hava Liss og Rósing
Rasmussen í Runavík verið gift í hálvt hundrað ár.
Stóra dagin halda tey saman við teimum, sum hava
teknað seg til veitsluna, í bygdarhúsinum í Leirvík.
Liss og Rósing kenna nógv fólk, og tey eru væl
kend. Heim teirra við Løkin var altíð opið, har kom
nógv fólk á gátt, og har var stórt gestablídni. Tá Runa-
víkar kommuna síðst í áttati árunum hevði brúk fyri
økinum kring fótbóltsvøllin, vórðu húsini hjá Liss og
Rósing tikin niður, og tá fluttu tey bæði í nýggj hús á
Rúnarvegi.
Rósing er føddur 27. oktober 1929, og Liss er fødd
1. september 1930. Hóast tey bæði eru farin upp um
tey sjeyti, so eru tey framvegis virkin.
Liss er av Toftum. Hon var yngst av børnunum hjá
Sannu og Andreasi Hansen heima í túni. Rósing er úr
Søldarfirði. Foreldrini vóru Poulina og Per uppi í Toft.
Tey áttu tíggju børn, og Rósing var millum tey í miðj-
uni.
Rósing fór sum blaðungur til Havnar at læra bilsmíð
hjá Wensil Petersen. Seinni sigldi hann – bæði út í
stóru verð við gasstangabáti og sum motorpassari til
fiskiskap. Tíðliga í tíðini fekk hann sær biðsmiðju í
Søldarfirði, og seinni hevði hann bilasølu í Runavík.
Har seldi hann persónbilar, lastbilar og maskinur av
ymsum slagi. Blíður, fryntligur og ein sannur gentle-
maður var hesin framúr sølumaðurin.
Tað var nógv fólk í arbeiði hjá Rósingi, og tað hevði
m.a. við sær, at nógv fólk kom í heimið úti við Tofta-
vatn. Har var Liss bestýrarinda. Hon tók sær av ungum
eldri, høgum og lágum, føroyingum og fremmanda
fólki.
Tað hevur ongantíð verið keðiligt at vera har, sum
Liss og Rósing hava verið. Tey hava innlit og eru vit-
andi um tað, sum farið er, og tað, sum rørir seg í sam-
felagnum og tey eru bæði meistarar í at siga frá.
Andaliga heimið hjá teimum báðum hevur verið og
er í Berøa í Saltangará. Tá gamla Ebenezer miðskeiðis
í seksti árunum varð tikið niður og flutt inn í Heiðar og
tey fyrstu árini aftaná, vóru tey ikki so mong, sum
samlaðust har. Tá vóru Liss og Rósing millum álitis-
fólkini.
Hesi seinnu árini hava tey bæði verið nógv uppií
kristiligum hjálpararbeiði í Eystureuropa. Serliga hev-
ur tað verið í Rumenia. Rósing hevur saman við øðr-
um verið óteljandi ferðir har niðri, og Liss hevur fleiri
ferðir verið saman við honum. Hetta hevur m.a. havt
við sær, at vinaskarðin, sum frammanundan var stórur
og gekk um fleiri landamørk, nú er uppaftur nógv
størri.
Liss hevur verið nógv í Zarepta, og í summar var
hon – næstan 71 ára gomul – við Ástjørn í Íslandi og
hjálpti til.
Liss og Rósing eiga seks børn. Anna fødd í 1953,
Bogi føddur í 1958, Beinta fødd í 1960, Ingun fødd í
1962, Rógvi føddur í 1963 og Gudny fødd í 1967.
Anna og Rógvi búgva á Toftum, Bogi, Ingun og
Gudny búgva í Runavík og Beinta býr í Havnini.
Barnabørnini eru tjúgu í tali og nú er tað so smátt farið
at leggjast afturat í triðja ættarliðnum.
Gullbrúðarparinum í Runavík verður ynskt hjarta-
liga tillukku.
jh
Tað er mangan stutt
ímillum flogførini í
luftini við John F.
Kennedy-floghavnina
uttan fyri New York,
men har er eisini
stórt fuglameingi.
Longu fáar tímar eftir flog-
vanlukkuna, sum kostaði
meira enn 260 mannalív,
fóru fólk at tosa um, at
American Airlines 587
kundi vera dottið niður, tí
ein fuglur var komin í ann-
an motorin. Flogskiparar,
sum eru vanir at flúgva á
hesum leiðum, siga, at
nógvur fuglur heldur til í
vátlendinum
nærhendis
John F. Kennedy-floghavn-
ini, og at hetta tí als ikki er
óhugsandi.
Amerikansku myndug-
leikarnir hava samstundis
sagt, at teir hava ongar
ábendingar um, at talan var
um eina yvirgangsatsókn.
Ongar fráboðanir ella hótt-
anir vóru komnar, og frá-
greiðingarnar hjá eygna-
vitnunum í Queens, har
flogfarið datt niður, benda
heldur ikki á yvirgang. At
flogskiparin slepti einum
parti av brennievninum
bendir eisini á, at hann var
greiður yvir, hvat var á
vási.
Vandamiklir fuglar
Millum fuglasløgini, sum
halda til við John F. Kenn-
edy-floghavnina, eru mási
og likka, og flogkønir siga,
at ein ella fleiri fuglar
kunnu lættliga hava elvt til
eina spreinging í einum av
teimum stóru GE CF6-
motorunum. Ein spreinging
í einum so stórum motori
kann fáa álavrssamar av-
leiðingar, serliga tá flogfar-
ið sum í hesum førinum er
á veg uppeftir, og motorar-
nir tí ganga við fullum snú-
ningum. Dettur motorurin
av, missir flogfarið sam-
stundis ein part av vongi-
num, og tað gerst trupult
hjá flogskiparanum at stýra
tí.
Teir serkønu siga, at ein
spreinging sum hendan
hevði uttan iva eisini havt
við sær, at oljutrýstskipanin
fer av lagi, og at leki kemur
á brennievnisskipanina.
Ein fuglur, sum kanska
vigar eini tvey kilo, kann
sostatt vera nóg mikið til, at
sjálvt tey størstu og best út-
gjørdu flogførini missa
flogið.
Soleiðis var eisini, tá ein
fuglur kom í motorin á ein-
um amerikanskum hernað-
arflogfari við Elmendorf
Air Base í Alaska tann 22.
september í 1995. Tá kom
eitt flogfar av slagnum
AWACS í ein gásaflokk,
júst sum tað var farið á
flog. Í hvussu er ein gás
endaði í vinstra motori,
flogskiparin misti tamar-
haldið á flogfarinum, sum
datt niður. Øll tey 24, sum
vóru umborð, doyðu.
Kabul fall uttan bardaga
Fekk kanska ein fugl í motorin
C
M
Y
K
9
8