leygardagur 17. november 2001síða 10
‹ fyrra síða allar 25 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
18
Nr. 223 - 17. november 2001
Nr. 223 - 17. november 2001
19
Atli Hansen
valevni fyri
Sambandsflokkin
Í Gøtu hava vit eina
anektdotu um tveir eldri
menn, sum fyri langt síðan
eru farnir í Harrans hendur.
Eitt stutt orðaskifti teirra
millum skal hava ljóðað
nøkulunda soleiðis:
Maður 1: Í 1906 segði tú,
at tú vart sambandsmaður
Maður 2: Tað havi eg
ongantíð sagt
Maður 1: Hví segði tú tað
tá, tá íð tú ongantíð hevur
sagt tað.
Hetta stutta orðaskifti er
ofta runnið mær til hugs
undir hesi samgonguni og
seinast tá íð Høgni Hoydal
undir viðgerðini av yvir-
tøkulógini frá Løgtingsins
røðarapalli
skírdi
allar
sambandsmenn og javn-
aðarmenn fyri agentar, sum
fingu pening úr Danmørk.
Fundurin varð útvarpaður,
so allir føroyingar kundu
fylgja við.
Tá íð tinglimir við
Jóanesi Eidesgaard á odda
løgdu eftir Høgna fyri at
siga so illavorði, segði
Høgni bara, at hetta hevði
hann ongantíð sagt og
frábeyð sær fornermaður at
fáa orð løgd í munnin, sum
hann ikki hevði sagt.
Gøtumaðurin hevði ong-
an møguleika fyri at spola
nakað band aftur til 1906,
men hetta kunnu bæðið
samgongan
og
Høgni
Hoydal gera og finna út av,
hvussu ofta teir hava lovað
føroyingum okkurt í hesum
valskeiði - frá fólkaatkvøð-
um til fólkapensiónir og
ellisheim - fyri so at ganga
frá givnum lyftum. Slíkar
orðloysingar ella hvat teir
nú kunnu eita ber ikki til
hjá føroyingum at senda á
ting.
Eitt føroyskt fólkatings-
umboð má hava álit frá
øllum føroyingum.
Sambandsflokkurin
stendur við síni lyftir um
m.a. at arbeiða fyri at var-
ðveita ríkisfelagsskapin, at
verja tað persónliga frælsi,
at verja okkara vælferð-
arsamfelag og at verja
okkara ríkisborgarararætt-
indir.
Veljið tí Sambandsflokk-
in 20. nov. 2001.
Gott val
Jógvan Arge
valevni tjóðveldisfloksins
til fólkatingið
Tann tvørrandi viljin til at
tala sak føroyinga á dana-
tingi
hevur
verið
ein
meinbogi í føroyska full-
veldisstríðnum.
Vegna
vantandi
støðufesti
og
sjálvsvirðing hava føroysku
fólkatingsrøddirnar
ikki
viljað sagt tað, sum sjálv-
sagt er.
Við eini tjóðveldisrødd á
fólkatingi fáa føroyingar
vissu fyri, at vend kemur í.
Tjóðveldisrøddin fer at tala
greitt fyri føroyska sjálv-
stýriskravinum. Og hon fer
at tala sakliga og siðiliga.
Føroyska tjóðin kemur
ikki úr stað, um Føroyar og
Danmark ikki fara at
samstarva á jøvnum føti.
Føroyskur politikkur hevur
í 100 ár verið ein enda-
leysur innanhýsis bardagi,
sum ongan veg hevur ført.
Vit harmast øll um, at so
illa skal bera til at hava
felags stev.
Men hetta kann broytast,
um Føroyar gerast sjálv-
støðugar. Tá hvørvur køv-
andi klandrið um danska
harradømið
og
donsku
pengarnar í Føroyum. Tá
verður høvuðsendamálið
við føroyskum politikki
framburður og vælferð
øllum føroyingum at gagni.
Hetta er eitt sjálvsagt og
virðiligt mál.
Valið týsdagin er tí ein-
falt. Ein fræls tjóðveldis-
rødd má veljast á fólkating.
Alt dupultspæl má halda
uppat. Øll uppílegging í
danskan
politikk
má
steðga. Sosialdemokratisk-
ur vinskapur og konservativ
hálsfevning á fólkatingi
tæna okkum ikki .
Bara ein flokkur er
trygdin fyri, at røttu orðini
verða søgd á røttum stað,
og at ikki verður vikið frá
sjálvsøgdum krøvum og
rættindum. Tað er tjóð-
veldisflokkurin.
Farið tí manssterk á val
týsdagin og setið X við
Lista E.
FÓLKATINGSVALIÐ 2001
Gunnvá Mortensen
Valevni Javnaðarfloksins
Politiska leiðin í løtuni
hevur fokuserað so nógv
uppá fullveldi, at vinstra
høgra er vorðið burtur.
Verandi støða merkir, at
ein atkvøða fyri Tjóð-
veldisflokkinum
er
ein
atkvøða fyri Fólkafloks-
politikki tá tað kemur til
arbeiðsmarknaðin í Føroy-
um.
Vit kunnu bara hyggja at
pensiónsmálinum. Hetta er
stak harmiligt, tá hugsað
verður um, at Tjóðveldis-
flokkurin og Javnaðar-
flokkurin hava søguligani
sæð verið teir føroysku
flokkarnir
við
tættast
tilknýti til fakfeløgini.
Eg vil staðiligani heita á
fakfeløg og vinnulív um at
umhugsa sína støðu sera
gjølla
uppundir
hettar
fólkatingsvalið. Fakfeløg,
vinnulív og ikki minst
handilslív
hava
felags
áhugamál í hesum málin-
um. Tað er naivt at halda, at
ein búskaparligur niður-
skurður á fíggjarlógini ikki
fer at ávirka forbrúkið í
samfelagnum. Verðin er í
einum búskaparligum aldu-
dali, og løgið skuldi verið,
um hetta ikki eisini rakti
Føroyar.
Alivinnan er í trupul-
leikum, rækjuflotin koyrir
tungt og kostnaðurin av at
umsita hettar landið er ov
høgur.
Óansæð
hvussu
leikur fer, so eru nýggjar
vinnur, sosum oljuvinna, í
besta
føri
framtíðar-
musikkur. Hetta er ikki
nøkur dómadagsprædika,
men bert ein áminning um
at skalka lúkurnar í før-
oyska búskapinum og ikki
trúgva uppá, at trøini veksa
inn í himmalin.
Menn vóru eftir mínum
tykki í so grammir at skerja
blokkin herfyri, tí hendan
skerjing kann lætliga føra
skattahækking og harvið
minni
peningaumfar
í
samfelagnum við teimum
avleiðingum tað hevur.
Vit mugu ikki enda í
einari støðu, har vit ikki
hava ráð til vælferðar-
samfelagið, tí menn lupu í
óðum verki, uttan at hyggja
at búskaparliga barometr-
inum og ikki minst uttan at
lurta eftir fakfeløgunum.
Javnaðarflokkurin vil virka
fyri at lurta og gera semjur.
Ein og hvør kann skapa
ósemjur - ein semja krevur
sín mann!
Katrin Dahl Jacobsen
Valevni Javnaðarfloksins
Tjóðveldisflokkurin
og
løgmaður brúka sjálvsav-
gerðarrættin í eini ræðu-
kampagnu móti sínum egna
fólki. Aftur og aftur verða
vit dukað í høvdið, um
vandan fyri at missa henda
rætt, og at hann bara kann
brúkast einaferð. Tí mugu
vit eingi óráð taka fyri, siga
tey. Tí bar ikki til at hava
fólkaatkvøðu, siga tey sum
undanførðslu Tí ber stutt
sagt einki til í teirra
hugaheimi, uttan so at tað
far fylgjur fyri Føroyar fyri
allar tíðir. Sjálvandi er hetta
tvætl. Billa hesi sær inn, at
tey kunnu gera av lagnu og
skipanir fyri allar tíðir
sjálvt fyri óføddar føroy-
ingar, og at tey soleiðis
ikki fara at hava møguleika
at skipa síni viðurskifti?
Sjálvt eftir, at hesir funda-
mentalistar, sum borðreiða
við sovorðnum tvætli, hava
ligið undir grønutorvu í
hundrað ár? Hetta er valds-
misnýtsla og manipulatión
av grovasta slag! Hvat
skuldu vit brúkt fólkaræði
og fólkavilja til, um teir
høvdu rætt?
Fundamentalistar á
Fólkating.
Føroyar
hava
sjálvsav-
gerðarrætt av fremsta slag,
og hann kann ikki missast,
uttan at tað fólkið ella tað
landið, sum hava hann
forfarast
onkursvegna.
Hetta tí, at vit fata okkum
sjálvi sum eitt land og eitt
fólk. Til ber at taka loysing,
fara úr og uppí ymisk
samveldi fleiri ferðir og
enntá vera í hóslagi við
fleiri í senn, undir einari
grundlóg ella hvør síni
grundlóg.
Hevði samgongan brúkt
líka nógva tíð og orku at
gera tað liviligt fyri øll í
Føroyum, eisini tey, sum
hava hjálp fyri neyðini,
kundu vit skírt tey national.
Verða
tað
sovorðnar
fundamentalistiskar røddir,
sum fara at umboða okkum
á fólkatingi, verða møgu-
leikarnir
hjá
Føroyum
skerdir samsvarandi teirra
skerdu hugsjón og politisku
ómegd.
Eitt javnaðarumboð fer á
Fólkating at finna tað
møguliga og ikki dyrka tað
ómøguliga.
Ein og hvør kann skapa ósemjur - ein semja krevur sín mann!
Tjóðveldisflokkurin og løgmaður hava misskilt sjálvsavgerðarrættin
Manssterk á val
Sambandsflokkin veit man, hvar man hevur
J AV N A Ð A R F L O K K U R I N
SAMSTARV OG LOYSNIR
C
M
Y
K
19
18