týsdagur 3. november 2009síða 17

Nr. 210 - 3. november 2009 17 tíðindi Sunnudagin varð nýggi salurin hjá brøðrasamkomuni á Sandi tikin í nýtslu Svenning av Lofti lofti@olivant.fo Søgan aftanfyri hendan sal­ in er í stuttum hon, at Anna Hansen, vanliga nevnd Anna á Tanganum, arvaði eitt grundøki, sum hon gav til at byggja salin Zion á. Hetta var fyrst í fimti árunum. Saman við norsku Kristensu Gaasland og øðr­ um, høvdu tær sunnu­ dagsskúla og møti í hesum sali so leingi tær kundu. Fyri nøkrum árum síðani gjørdi samkoman í Betania í Skopun av, at tey skuldu gevast við at hava møti og sunnudagsskúla í Zion, og heldur burturav taka sær av virkseminum í Betania í Skopun. Seinastu árini hevur Sands kommuna leigað Zion til barnagarð. Av tí at samkoman í “Elim” hevur búleikast í einum sera lítl­ um sali í mong ár, hevur samkoman hugsað um at fingið annað høli til virk­ semi sítt. Tá ið so sam­ komuni í “Elim” stóð í boði at keypa “Zion”, varð hetta gjørt fyri einum góðum ári síðani. Beinanvegin var farið til verka at gera neyðugar um vælingar: Vindeygu vóru skift út, alt húsið varð bjálvað væl og virðiliga, lagt varð á gólvið, veggir og loft vórðu klædd, køkur varð umvældur og gjørdur av nýggjum, nýggjur hita­ ketil var keyptur, ljós og mangt annað varð gjørt av nýggjum. Húsið varð málað av einslistum, alt sum tað var í ljósum og lívgandi lit­ um. Stórfingin fagnaðarløta Sunnudagin 1. november kl. 17 var fagnaðarløtan sett í nýumvælda “Zion”. Fólk fingu sess á nýggjum og polstraðum stólum, so langt tað røkk, restin av stólunum varð lænt úr missións hús­ inum. “Zion” var stúgvandi fullur av fólki, ið var komið ymsastaðni úr landinum, hóast hátíðarløtan ikki var alment lýst. Sonni Poulsen, er upp­ vaksin heima á Sandi, og hevur verið trúboðari á Papua Ný Guinea í mong ár, setti løtuna og beyð fólki vælkomin. Nýggi borg­ meistarin í Sands kommunu, Brandur Sandoy, bar fram heilsan frá kommunu stýr­ inum og ynskti tillukku við endunýggjaða “Zion”. Heilsanir vóru eisini bornar fram frá ymsu sam­ komunum í oynni, sum ynsktu alt tað besta fyri verkinum í ”Zion”. Sølvi Mortensen, sum umboðaði missiónshúsið á Sandi, segði, at onkur hevði eina­ ferð sagt, at tær ymsu samkomurnar vóru at sam­ anbera við ymiskar haga­ partar, men vit reka øll í somu rætt. Einar Joensen, leiðari fyri hvítusunnusamkomuni í “Betania” í Skopun, segði hvussu glaður hann var fyri at húsið, sum teir fyrr høvdu átt, nú aftur kundi verða tikið í brúk til hetta sama endamáli: At bera boðskapin um Jesus til menniskju. Hann ynskti Guds signing í verkinum. Sama gjørdi Jógvan Lam­ hauge, sum umboðaði missiónhúsið í Skopun. Hann var so fegin at kunnu vera við og at gleðast saman við øllum hinum úr ymsu samkomunum. Fólk vóru komin ymsastaðni úr land­ inum. Mong av hesum bóru fram heilsanir og góðynski. Summi av hesum høvdu verið við til at umvæla og seta hetta húsið í stand. Eitt valaarbeiði. Mong vóru tey, ið høvdu orðið og ógjørligt er at nevna øll, sum vildu bera góðynski til verkið í “Zion” framyvir. Kristensa Gaasland og Anna á Tanganum. Hesar báðar andaligu megnar­ kvinnur vórðu ofta nevndar av teimum sandoyingum, ið høvdu orðið og øll høvdu so ómetaliga nógv gott at siga um tær báðar, ið vóru so trúfastar at bera boð­ skapin um Jesus til allar bygdirnar í Sandoynni, ikki minst barnamøtini, ið tær báðar høvdu. Sangurin dynjaði alt kvøldi av tí allar besta, bæði felagssangurin og eykasang­ irnir, ið vóru sungnir av Terja Dalsgaard, Egin Ørvar odd, Sølva Morten­ sen, Árna Jensen og Finnleif Durhuus, móðir og dóttir Kirstin og Mariu í Ull­ vøruhúsinum, Fríðgerð og øðrum. Øll vildu gera síttt til at hendan løtan gjørdist einn sonn fagnaðarløta, sum hon eisini var. Maria, ið er gift við Páll Hentze av Sandi, bar fram eina heilsan frá manninum, sum siglir úti. Hann minstist aftur á góðar dagar í “Elim”, har hann kom saman við for­ eldrum og systkjum Ein rimmar máltíð var eisini gjørd til við drekka­ munni, tvíflísum og køkum, sum vóru framúr. Samanumtikið ein ser­ staka væl fyrireikað og væl eydnað løta, sum vísti at ymsu samkomurnar hava stóra virðing hvør fyri aðr­ ari, og kunnu virka saman í kærleika uttan partakenslu, men stríðast fyri sama enda máli: At vinna menn­ iskjur fyri Himmalin og verða ein signing á allan hátt fyri alla Sandoynna og fólkið har. Svenning av Lofti: Fagnaðarløta heima á Sandi sunnudagin – vit reka øll í somu rætt